Ανεμοβρόχι στο ξημέρωμα   2 comments


 

         1299094

 

 

               ‘Ηταν ο δυνατός άνεμος που με ξύπνησε σήμερα νωρίς στο ξημέρωμα της μέρας. Δυνατός ο αέρας  και τα σίδερα που στηρίζουν τις τέντες της βεράντας έτριζαν αγκομαχώντας να συγκρατήσουν τα τεντόπανα. Εκείνα ταλανίζονταν πασχίζοντας  ν’ αντέξουν την ορμή του ανέμου, το βάρος των νερών που τα βάραιναν από την δύναμη της μπόρας..Κι εκείνος ο αχός τους…Μούρθαν στην σκέψη οι τριγμοί του πλοίου καθώς το χτύπαει η μανιασμένη θάλασσα . Βγήκα εξω τρέχοντας να προλάβω το χειρότερο. Δεν πρόλαβα. Ακουσα το σχίσιμο του πανιού σύγχρονα με τις απανωτές βροντές των αστραπών  που γράφονταν τον σκοτεινό ακόμη στερέωμα τ’ουρανού. Ξανάρθε πίσω από τα μάτια μου η εικόνα ενός ξεσκισμένου καταρτιού .. Ξέμεινα  κατω από την δυνατή μπόρα σκυμμένη κάτω  να  πασχίζω να βγάλω  ξεραμένα φύλλα απ’ τα σιφόνια με τα χέρια τεντωμένα έξω από το παραπέτο του μπαλκονιού,, να ελευθερώσω την ροή του νερού που είχε πλημμυρρίσει την βεράντα.. Αυτό το κατάφερα κι ο παταμός βρήκε διέξοδο. Ημουν πιά ολκληρη  μούσκεμα κι ο αερας κρατώντας την ζεστη του καλοκαιριού που’φευγε με διαπερνούσε. Σηκωσα το δεντρί από την γλάστρα του όπως είχε γείρει κάτω από το ανεμοβρόχι.

            Τα μαλλιά μου στάλιζαν πάνω στα μάτια μου, τ’ανασήκωσα κοιτάζοντας ενα γύρο να δώ τι άλλο να φροντίσω. Το καναρίνι εσκουξε ,  θυμίζοντάς μου την παρουσία του..  Ετρεξα και  το’βαλα με το κλουβί του μεσα στο σπίτι. Ησύχασε. Ο σκύλος μου, αυτός που απεχθάνεται να πατήσει έστω και νωπό έδαφος με είχε ακολουθήσει βουτηγμένος στα νερά..Μεσα Νίττο, του φώναξα..Υπάκουσε ευθύς, μένοντας σιωπηλός.

           Το νερό της βροχής είχε διαπεράσει από την αρχή το νυχτικό μου. Τώρα πιά έσταζα ολόκληρη. Απόλαυσα το νερό όπως με διαπερνούσε. Ηταν ορμητικό, χλιαρό και αναζωογονητικό, ευχάριστο..Εστρωσα τα μαλλιά μου πίσω να ελευθερώσω το μέτωπο..και τότε θυμήθηκα την κόμμωση που με επιμέλεια μου είχε φτειάξει η κομμώτρια το απογιομα χθές.. Πάει αυτή, σκέφθηκα και χαμογέλασα.. Πάει καλά που δεν είμαι σε εκείνο το πλοίο…. 

          Είχε πιά ξημερώσει κι η μέρα πάσχιζε να διώξει την σκοτεινιά τ΄ουρανού.. ‘Εστρεψα την ματιά μου προς την θάλασσα . Ηταν ανταριασμένη σκοτεινή κι αφρισμένη. Η μπόρα πέφτοντας πάνω της είχε φτειάξει μια αχλή ομίχλη που έσβηνε τα βουνά στο βάθος του ορίζοντα. Δεν είδα πλοίο. 

          ‘Ωρα για ένα καφέ σκέφθηκα και τρύπωσα στην ασφάλεια του σπιτιού μου.

      

   Καλημέρα σε όλους σας..          

About these ads

2 responses to “Ανεμοβρόχι στο ξημέρωμα

Subscribe to comments with RSS.

  1. Χορεύουν οι λέξεις σου σαν φυλλαράκια σε φθινοπωριάτικο ανεμο..Φιλιά με γεύση “σταγόνα της βροχή

  2. Σ’ευχαριστώ Λυδία μου για την όμορφη μουσική..και τον καταπληκτικό συνδυασμό σου με τα λόγια σου τα όμορφα!

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

%d bloggers like this: