Το άκουσμα

”My era will come." :

Gustav Mahler (1860 – 1911)¨

Gustav Mahler: The last 10 minutes from the Finale of his 10th Unfinished Symphony.(1911)

Τρυφεράδα.. Ω ! Τι βαθύ αίσθημα τρυφερότητας με πλημμύρισε ακούγοντας τούς ήχους της αυτής της μουσικής του Μάλερ.. τα τελευταία 10 λεπτά της αφημένης ημιτελούς 10ης συμφωνίας του ..

Κι η τρυφεράδα τούτη  απλώθηκε εντός μου, αγγίζοντας με τόσο βαθειά ώσπου να πονάω.. Κι η  τόση γλυκύτητα του πόνου τούτου έφερε στα μάτια μου δάκρυα..

Αγάπη κι αποδοχή του προσωρινού .. Ένα πέρασμα από τούτο τον κόσμο, μια ζήση..  Η ώρα έχει ‘ρθεί για να αφήσεις ..

“Παράδεισος  είναι ο,τι απομένει στην σκέψη..”  έλεγε κάπου στην “Θεία κωμωδία” του ο Ντάντε Αλιγκέρι..

και ένας λαός πιο παλιός από κείνον τον ποιητή και από μας όλους μας.. οι Αβοριγίνες , οι υπεράκριοι  ιθαγενείς της Αυστραλίας λέγαν’..

“ Είμαστε όλοι επισκέπτες σ’ αυτό το χρόνο, σ’ αυτό το μέρος. Απλοί περαστικοί. Σκοπός μας εδώ είναι να παρατηρήσουμε, να μάθουμε, να αναπτυχθούμε,  ν’ αγαπήσουμε … και μετά επιστρέφουμε σπίτι.¨”

 

 

Καλή σας νύχτα

255 χρόνια και μια μέρα..

Κι η μουσική του είναι ακόμη εδώ..

Wolfgang Amadeus Mozart – Symphony 40 in G min KV 550

Εκείνου  που γεννήθηκε πριν από 255 χρόνια και μια μέρα..

Εκείνου  που αν και έζησε τόσο λίγο,

άφησε για τους μετά, πολλά και σπουδαία μουσικά έργα,

τόσο σπουδαία, που τ’ όνομά του το γνωρίζουν ακόμη και τα σημερινά μικρά παιδιά,

και τις  μουσικές του συνθέσεις τις τραγουδούν και τις ακούν άνθρωποι κάθε ηλικίας και γενιάς πέρα από τα σύνορα του τόπου και του χρόνου του, από τότε  που τις δημιούργησε εκείνος ως και τα σήμερα..

Wolfgang Amadeus Mozart, 

 

τ’ όνομα εκείνου

Μ’ αυτό το όνομα έγινε γνωστός και έμεινε στην ιστορία της κλασσικής μουσικής..

Γεννήθηκε  στο Σάλτσμπουργκ στις 27 του Ιανουαρίου του 1756 και πέθανε στην Βιέννη 35 χρόνια μετά..

Ήταν λένε ιδιοφυής, ιδιαίτερος, χαρισματικός και ..”κακό σπυρί” για τους συντοπίτες συγχρόνους του.. ‘Ομως, ένας ήταν ο Μότσαρτ, και ήταν αυτός!

                                        Μοναδικός και ανεπανάληπτος!

Ο ηθοποιός Tom Hulce ως Wolfgang Amadeus Mozart

 

         Κι είναι που είπα ν’ αποχαιρετήσω την μέρα σαν κείνη που γεννήθηκε- τιμής ένεκεν-  ακούγοντας την μουσική του κι έτσι ακούγοντας την, ήρθε και με πήρε η νύχτα της επόμενης να ‘ μαι γοητευμένη από κείνη σαν και την πρώτη φορά που την άκουσα..

        Είναι , θαρρώ, που κι αν ο Μότσαρτ “εφυγε” πριν 255 χρόνια πριν, ο μαγικός αυλός του συνεχίζει να ακούγεται και να παρασύρει… σαν πως στο παραμύθι..σαν πως στην υπέροχη μουσική του για την οπερα “ Ο μαγικός αυλός”

 

 

α)  Για  την μουσική σύνθεση “Symphony 40 in G min KV 550 “ που επέλεξα ως πρώτο video, και την οποία δημιούργησε μεσα σε λίγες βδομάδες στα 1788, μπορείτε να διαβάσετε , αν θέλετε ειδικότερα:

http://en.wikipedia.org/wiki/Symphony_No._40_(Mozart)

http://www.nea-acropoli.gr/index.php?option=com_content&view=article&catid=58:2008-03-23-17-32-17&id=169:2008-03-24-08-40-31&Itemid=105

          

 β) Το δεύτερο video εμπεριέχει σκηνές από την περίφημη ταινία “ Αmadeus” όπου αφορά στην ζωή του μεγάλου συνθέτη , τον οποίον υποδύεται σε μια εκπληχτική ερμηνεία, ο ηθοποιός Tom Hulce

γ) Κι όσο για το αν ο Μότσαρτ δολοφονήθηκε από το χέρι του Σαλιέρι, καθώς αφήνεται να αιωρείται στην ταινία;

Δείτε εδώ  και τα νεώτερα επί του θέματος:

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=74044

H εικόνα από την γενέτειρα του Μότσαρτ, το περίφημο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας.

Aνάταση

Πάνω από λίμνες, θάλασσες , πάνω από λαγκαδιές,

πάνω απ’ τα  δάση, τα βουνά, τα νέφη , τους αγέρες,

πάνω από τον ήλιο το χρυσό, πάνω από τους αιθέρες

και πάνω από τις έναστρες των κόσμων τις γραμμές,

Ω  Σκέψη μου, ανυψώνεσαι, πλανιέσαι φτερωτή

και, σαν καλός κολυμβητής μες στο νερό ως λιγώνεις,

με μια αναγάλλια τ’ ουρανού τα τρίσβαθα αυλακώνεις

και με πρωτόφαντη κι αντρίκεια ηδονή.

Πέτα από τα μιάσματα της νέκρας μακρυά

πήγαινε να καθαριστείς στον πιο ψηλό αέρα

και πιές σαν καθαρό πιοτό και θεϊκό εκεί πέρα

την φλόγα που λαμπρόφωτη τ’ άπειρο πλημμυρά!

Πέρα απ’ την πλήξη την στυγνή, την θλίψη την τρανή,

που βάρος φέρνουνε φρικτό στην σκοτεινή μας ζήση,

καλότυχος όποιος μπορεί να φτερουγίσει

και στην γαλήνια έκταση να πάει, την φωτεινή

όποιος με σκέψεις που’ χουνε φτερά κορυδαλλών,

προς τα ουράνια λεύτερα πετάει,

που πάνω απ’ τη ζωή τραβάει κι ακόπιαστα γρικάει

την γλώσσα των βουβών, πραγμάτων, των  ανθών!

Είναι το ποίημα “Ανάταση”  του Σαρλ Μπωντλαίρ (Baudelaire Carls Pierre)

από  την ποιητική του συλλογή

 “Τα άνθη του Κακού”

Ομορφιές !

Και ανοίγοντας την ματιά και βλέποντας τέτοια ομορφιά γύρω μου, σε αυτή την πλάση και στα πλάσματά της,  στο σύμπαν ολάκερο,

πως να κρατήσω πάνω μου τις ασχήμιες των ανθρώπων;;

Τις αφήνω σε κείνους και πορεύομαι.

 

Μια καλημέρα να σας πω!

Κάπου στον κόσμο μας μια καλημέρα είναι κάπως έτσι..

κι ο κόσμος μας από ψηλά να είναι κάπως έτσι..

Και κάπου στην Ελλάδα μας, μια καλημέρα είναι αλλιώς , μπορεί και έτσι:

ή ακόμη και έτσι

κι πολύ αλλιώτικα..

Η Ομορφιά είναι παντού γύρω μας με τόσες πολλές μορφές..

Ας είναι η καλημέρα μου  να σας φέρει την ομορφιά στην μέρα σας, όπως εσείς την νοιώθετε να είναι.

Καλημέρα σε όλους!!!!!

Σημειώσεις

Η Φωτογραφία της χιονισμένης Αθήνας είναι του Rob wallace, ενώ της κοπέλλας

με την ομπρέλλα του  Knock out .Και οι δυο από το flickr

Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος

Θα με δεις στα πέρατα του κόσμου
αν μου πεις κοντά σου πως με θες
στο γκρεμό νερά θα σταματήσω
ν’ ακουστεί ό,τι πεις εσύ.

Τα βουνά, αν θέλεις, θα κινήσω
να με δεις μπροστά σου να βρεθώ
αν χαθείς, γη κι ουρανό θα ψάξω
θα ‘μαι εκεί μονάχα αν το θες.

Όταν σε ζητάω σε χάνω
ό,τι διεκδικώ, ‘κείνο που διψάω, που θέλω,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
πρέπει να μου δοθεί μονάχη.

Αν βρεθείς μες στη φωτιά της μάχης
θα με δεις σύμμαχο αν το θες
θα ‘μαι εδώ τα λάθη μας ν’ αντέχω
αν μου πεις το θες κι εσύ.

Θα με δεις στα πέρατα του κόσμου
αν μου πεις κοντά σου πως με θες
αν χαθείς, γη κι ουρανό θα ψάξω
θα ‘μαι εκεί μονάχα αν το θες.

Μα όταν σε ζητάω σε χάνω
ό,τι διεκδικώ, ‘κείνο που διψάω, που θέλω,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
η πιο βαθειά αγάπη που υπάρχει,
πρέπει να μου δοθεί μονάχη.

Είναι ένα τραγούδι σε στίχους του Ορφέα Περίδη, που το τραγουδά κιόλας..Τους στίχους του εμπνεύστηκε- βασίστηκε γράφεται-  ο στιχουργός από το  παρακάτω  ποίημα του ποιητή μας Τίτου Πατρίκιου, με τον τίτλο:

 “ Οταν κοπάζει ο θόρυβος”

 

Για το ψωμί το δίκιο την αλήθεια, ίσως και να μη φτάνει μια ζωή.

Μα τη ζωή μου την ένιωσα ζωή μες στον αγώνα, αδέλφια.

Και για να μάθω να μιλώ, όταν ο τρόμος τα στόματα βουβαίνει

Να μάθω να ανορθώνομαι, όταν θεριεύει ο θάνατος

Για να μπορώ τα ίδια τα λάθη μας να αντέχω

πόσες αδυναμίες έπρεπε να κατανικήσω,

με πόσες πρέπει κάθε στιγμή να αντιπαλεύω.

Όμως μονάχα τούτη την αδυναμία, συγχωρήστε μου,

όταν κοπάζει ο θόρυβος και μένω μοναχός με ένα μου αγαπημένο πρόσωπο

για την αγάπη του που ολόκληρος διψάω δεν μπορώ ν’ αγωνιστώ.

Αν την επιδιώξω τη χάνω.

Αν τη διεκδικήσω τη σκοτώνω.

Αδέλφια μου συγχωρήστε με, μα η αγάπη που πιο βαθιά γυρεύω,

πρέπει να μου δοθεί μονάχη.

Κρείττον του λαλείν το σιγάν..λέω εδώ…ή μήπως όχι;;

Σας ακούω!

“Συνεχίζεται”

Δος μου το Καλοκαίρι, Του ζήτησα..

 Και το Καλοκαίρι ήρθε! Είναι εδώ!

“Μπορώ να συνοψίσω όλα όσα έμαθα για τη ζωή σε μία μόνο λέξη : “Συνεχίζεται” ‘Είπε , κάποτε ο ποιητής Robert Frost

Συνεχίζεται, λοιπόν!!

Και είμαστε εδώ!!

 

   Καλό Καλοκαίρι σε όλους μας!! 

                             Να το χαρούμε!!!

 

 

 

Ε! Κι αν δεν είπαμε, το λεμε..Σημασία έχει να το χαρούμε..

Κι όπως το μπορεί ο καθένας μας, έτσι;

 

  Το υπέροχο τραγούδι που ακούγεται στο video είναι του Moby, έχει τίτλο  "if Things Were Perfect" και προέρχεται από το άλμπουμ του “ Play”

Σας συνιστώ να το ακούσετε με τα ηχεία στην διαπασών!

Στις επιτρεπόμενες ώρες..ε;

Οι στίχοι (lyrics) του τραγουδιού του Moby "if Things Were Perfect" έχουν ως εξής στα αγγλικά, σύμφωνα με τα δοσμένα στην επίσημη ιστοσελίδα του τραγουδοποιού.

"broken darkness my cold end
i look for places i’ve never seen
nothing moves but the quiet on the street
now I open my eyes to this
isolated walking long hard hours
winter cold just brings me winter showers
it’s so brutal with the cold sky wrapped in cold late at night

come clean, there’s no sun yet
the only lights here are made
i can’t speak, i can’t hear, but i know i’m real
there’s no warm here anyway
the darkest lights before the dawn
you remember the sun but it sank
in the water that eats the light
wrapped in cold late at night

i open my eyes, it’s cold
the only souls go by lift the bridge out of the water
the stone black light living is easy when it’s night
the cold has covered the rain
i can see forever, to the deep
wrapped in cold, late at night"

   

Technorati tags: music, song by Moby’ album "play", "if Things Were Perfect", lyrics, Robert Frost quote

Καλημέρα σε σένα!

Εκεί που ο ήλιος ανατέλλει, εκεί που ο ήλιος δύει,

Εκεί όπου το φως, εκεί όπου το σκότος,

Εκεί όπου το θέρος, εκεί όπου ο χειμώνας,

Εκεί όπου η έρημος, εκεί όπου το δέντρο,

Εκεί και εδώ κι ολούθε

Ο τόπος ένας!

Εκεί όπου εγώ, εκεί όπου εσύ

Καλημέρα σε σένα!

Ο ιστός

 

 

 

We’re slow moving by the break of day You are now entirely mine again Still I hold you in my arms There is not much to talk about anyway Quite emotional now Drive by noise and straight to the bone, for you Quite emotional now, not making sense So I come here in your arms You keep on whispering that you won’t stop I take it back, babe Everything that I have said And I hold you in my arms There’s no better place for you anyway Quite emotional now Drifting miles apart, of reasons away Quite emotional now, not making sense Quite emotional now, not making sense Quite emotional now, not making sense So I came in your arms, your hair Quite emotional now I don’t believe you now

Μίλα μου

    

 

 

‘Ανοιξη ! Κι είναι οι μυγδαλιές κατάφορτες τα άνθη τους.. νυφούλες του προσωρινού και της αιώνιας συγχώρεσης ..

Κι είναι ο κόσμος γύρω στολίδι πολύχρωμο, που ζωγράφος ομοιό του δεν μπορεί να σταθεί να φτειάξει ..

 

Μίλα μου για την Άνοιξη όταν με βλέπεις μόνο
Μίλα μου για την Άνοιξη να λησμονώ τον πόνο
Ένα κλωνάρι φεγγαριού καρφώνω στα μαλλιά σου,
να ‘ναι δροσιά τα χάδια σου κι αστέρια τα φιλιά σου
Μίλα μου για την Άνοιξη καλό γλυκό μου στόμα,
μίλα μου όπως η βροχή μιλά σιγά στο χώμα
Ένα κλωνάρι φεγγαριού καρφώνω στα μαλλιά σου,
να ‘ναι δροσιά τα χάδια σου κι αστέρια τα φιλιά σου

Μίλα μου..

γιαυτήν που καρτερούσα