Ημέρα του Αγίου Πνεύματος η σημερινή.

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το φως και η πρώτη
χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου
η αλκή μες στο ζώο που οδηγεί τον ήλιο
το φυτό που κελάηδησε και βγήκε η μέρα

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το διάσελο που ανοίγει 
αιωνίου γαλάζιου οδό στα νέφη 
μια φωνή που παράπεσε μες στην κοιλάδα 
μια ηχώ που σαν βάλσαμο την ήπιε η μέρα

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το χέρι που επιστρέφει
από φόνο φριχτόν και τώρα ξέρει
ποιος αλήθεια ο κόσμος που υπερέχει
ποιο το "νυν" και ποιο το "αιέν " του κόσμου:

 

 

ΝΥΝ το αγρίμι της μυρτιάς Νυν η κραυγή του Μάη 
ΑΙΕΝ η άκρα συνείδηση Αιέν η πλησιφάη

Νυν Νυν η παραίσθηση και του ύπνου η μιμική 
Αιέν αιέν ο λόγος και η Τρόπις η αστρική

Νυν των λεπιδοπτέρων το νέφος το κινούμενο 
Αιέν των μυστηρίων το φως το περιιπτάμενο

Νυν το Περίβλημα της Γης και η Εξουσία
Αιέν η βρώση της Ψυχής και η πεμπτουσία

Νυν της Σελήνης το μελάγχρωμα το ανίατο 
Αιέν το χρυσοκύανο του Γαλαξία σελάγισμα

Νυν των λαών το αμάλγαμα και ο μαύρος Αριθμός
Αιέν της Δίκης το άγαλμα και ο μέγας Οφθαλμός

Νυν η ταπείνωση των Θεών Νυν η σποδός του Ανθρώπου 
Νυν Νυν το μηδέν

και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από το “Δοξαστικόν” του ποιήματος

“ Αξιον εστίν” του Οδυσσέα Ελύτη. Οι  Πίνακες είναι του Νταλί (Dali) , η μουσική  του  video της μοναδικής μας Ελ. Καραΐνδρου και η θαυμάσια δουλειά στο video του  Gladiator.

 Καλή σας ημέρα όλη  την μέρα!

Κάτι κίτρινο με κάμποσο ροζ και μέσα πολύ πράσινο..

 

Κάτι κίτρινο σε κάμποσο ρόζ

και μέσα

πολύ πράσινο

     .. αναζητώντας, σήμερα

Τα παιδία παίζει?

Για δες., όμως, είπα 

Κάποιοι πως σκοτώνονται για το αν είναι  το ροζ ή το κίτρινο στο πράσινο!!!

Ω! Τι ανόητη χαρά!  Que alegría más tonta.!!

 

“Que difícil ser "lo más",
que facil ser elegante.
Que manera de soñar,
que fantasía, qué arte”

 

 

Χμμμ! Δεν μου κάνει αυτό, ούτως ή άλλως, είπα 

Κάτι, όμως, σαν αυτό, τότε;  Ισως;

 

                     Χμμμ!

  ‘Εχει κίτρινο απέξω,

είναι πασπαλισμένο το όλο του με ρόζ παραμυθένιο

κι αμα το ανοιξω…

κάτι πράσινο θα βρώ!!!!!

Αυτό μου κάνει!                    Εύρηκα!!!!!!

 Κι έτσι, πήρα το τυχερό το μπισκοτάκι του φεγγαριού και τ’άνοιξα!!!

Μπας κι έχετε την περιέργεια να δείτε τι βρήκα εντός του,  γραμμένο;

Να το πάρει το ποτάμι, λέω

Σας το φανερώνω το μυστικό! Κι οχι από καλοσύνη.. Μπαααα!!!

Για να “πιάσει” η “ευχή”της μαντεψιάς μου! Γιαυτό!

Σας την λέω , το λοιπόν, όπως ακριβώς το βρήκα το γραμμένο μου!

Your fortune cookie reads:
”Your heart is a place to draw true happiness”

Μην μου πείτε πως δεν έχει μπόλικο το πράσινο;;

Και μιας αυτό ήταν από μένα..για μένα, μα εγώ είμαι που σας κάλεσα και στο παιγνίδι τι λέτε;

Θα μου πείτε και σείς τι είναι  το γραμμένο σας για σήμερα στο τυχερό σας φεγγαρόσχημο μπισκοτάκι της τύχης;

Μμμμ! Δεν χρειάζετε να πατε σε φούρνο, ούτε καν σε κινέζικο:

Μια βολτούλα μοναχά ως εδώ: http://www.paulsadowski.org/BirthDay.asp!

Ούτε ένα τσιγάρο δρόμος, που λένε! Θα το βρείτε εκεί και θα ανοίξει μαγικά για σας!

Μες στο παραμυθένιο του το ροζ τυλιγμένο!

Τι λέτε; Περιμένω…

Μια υπέροχη ημέρα ολημερίς για σας, νάναι τούτη!

  Το τραγούδι π’ακούγεται στο video με τον ροζ πάνθηρα είναι το περίφημο  πολιτικό άσμα "Que alegría más tonta” του ισπανόφωνου μουσικού συγκροτήματος Pereza

   Απόσπασμα από τους στίχους του τραγουδιού είναι κείνοι που αναφέρω κάτωθι του video!

Tα lyrics του παραπάνω τραγουδιού είναι στην ισπανική γλώσσα και μπορείτε να τα βρείτε εδώ:

 

http://www.locoporletras.com/lyrics/pereza/que_alegria_mas_tonta.html

    Ετσι, για την ιστορία.. Τα μπισκότα της τύχης είναι μιασύγχρονη εφεύρεση. Εξ  Αμερικής  ορμώμενη, καθώς λενε. Δείτε και εδώ περισσότερα:

http://en.wikipedia.org/wiki/Fortune_cookie

 http://www.chinese-fortune-cookie.com/fortune-cookie-history.html

 http://en.wikipedia.org/wiki/Makoto_Hagiwara

          Κάποιοι, όμως,  επιμένουν να λένε- και μπορεί να λένε κι αλήθειες- μπορεί και οχι, γιατί είναι πράγματα που οι ιστορίες τους γίνηκαν μύθοι χαμένοι στο αχανές του χρόνου – πίσω στους αιώνες- οτι η ιστορία των τυχηρών μπισκότων αντλήθηκε από ένα περιστατικό αμφιβόλου πιστότητας αναφερόμενο σε ιστορικό γεγονός που συνέβη μεταξύ του 13ου και 14ου αιώνα στην μακρυνή Κίνα.

      Ηταν τότε, λενε, που η Κίνα είχε καταληφθεί από τους Μογγόλους. Και που οι καταχτητές είχαν απαγορεύσει τις μαζώξεις και συναθροίσεις του λαού της Κίνας μες στην πρωτεύουσα την πολη.

       Μα δεν την μπορούσαν την σκλαβιά οι Κινέζοι…κι ας σκλαβώσανε άλλους οι ίδιοι μετά..

       Τότε, λοιπόν, ο Chu Yuan Chang,ενας επαναστάτης νέος, ήταν που κατάστρωσε ένα πονηρό και ευφυές σχέδιο για να καθοδηγήσει την εξέγερση κατά των Μογγόλων.

      Εχοντας ο νέος εκείνος  παρατηρήσει οτι οι Μογγόλοι δεν έτρωγαν τα “κέικς φεγγαριών “’Moon Cakes”των Κινέζων, ζήτησε και πήρε την άδεια από τον αρχηγό  τους να του επιτραπεί να φτειάξει πολλά πολλά κέικς φεγγαριών για να τα μοιράσει στους Πολίτες της πόλης για να “ευλογήσουν” τάχατες κι εκείνοι την μακροζωία του Μογγόλου αυτοκράτορα.

      Μέσα σε καθένα από τα κεϊκς όμως εκείνα, που περιείχαν έναν «λέκιθο» της κόλλας Lotus,.ο νέος στάθηκε κι αντικατέστησε την λέκιθο στο εσωτερικό τους με το εξής μήνυμα πάνω σε κόλλα ρυζιού γραμμένο .. "Kill the Mongols on the 15th day of the 8th month" Ετσι, και σαν ήρθε η μέρα εκείνη του μήνα, ο Κινέζικος λαός επαναστάτησε σύσσωμος ειδοποιημένος από το κρυφό το μήνυμα, εναντίον των καταχτητώνΜογγόλων και τους εξεδίωξε από την πόλη και την χώρα τους.

      Και έχουν και λένε εκεί στην Κίνα, οτι από τότε που έγινε αυτό, κάθε χρόνο και σε εθνικό επίπεδο στην νύχτα της γιορτής του φεγγαριού (Moon Festival), φτειάχνουν κεϊκς του φεγγαριού προς τιμή και μνήμη εκείνου του ιστορικού γεγονότος σε εθνικό επίπεδο.

      Είπαν, το λοιπόν και έχουν και λένε, μα δεν μπορούν να το αποδείξουν, πως σαν  ήρθαν οι καιροί που οι Κινέζοι μετανάστευσαν στην Νέα Ηπειρο , στην Αμερική, τότε που δούλευαν οι πιο πολλοί απ’ αυτούς για να φτειαχτεί ο μεγας σιδηροδρομικός αγωγός που διέσχιζε την Sierra Nevada  και έφτανε μέχρι την California. σαν ερχόταν ο καιρός για να γιορτάσουν- σαν πως στην χώρας τους έκαναν, την γιορτή του Φεγγαριού, δεν είχαν να φτειάξουν τα παραδοσιακά του τόπου τους τα κείκς του φεγγαριού..

      Ετσι, και για να τηρήσουν το έθιμο της μνήμης, φτειάξαν αντ’ αυτών τα μπισκοτάκια του φεγγαριού με μέσα τους μηνύματα προσευχών και ευχών.

      Μηνύματα ελπίδας και τύχης για κείνους τους εργάτες στην ξενιτειά που τόσο τα είχαν ανάγκη και τα δύο!!!.

       Και μετά, συν τω χρόνω, έτσι πως γεννήθηκαν ως νέα εφεύρεση στην Αμερική, τα γνωστά σήμερα μπισκοτάκια της τύχης..Ενα γνήσιο σήμερα καπιταλιστικό βιομηχανοποιημένο προϊόν με την γοητεία του παλιού του μύθου..Και της μαντείας το όνειρο που πάντα γοητεύει..μικρούς και μεγάλους!

  Βαθύ κίτρινο, παραμυθένιο ρόζ πασπαλισμένο

και με μπόλικο πράσινο ελπίδας μέσα του!

Πως να μην αγαπάω τους μύθους !

Technorati tags: μπισκότα της τύχης, fortune cookies, Ιστορία των μπισκότων της τύχης, Κινέζικο Φεστιβάλ του φεγγαριού, Moon Festival of China, moon cakes, κέϊκς του φεγγαριού, moon biscuits, Que Alegría mas Tonta Lyrics, Pereza

Κι είναι ο δρόμος σα παραμύθι ..

                                                                                       

 «Langt, langt borte saa han noget lyse og glitre.»

«Πολύ, πολύ μακριά είδε κάτι φωτεινό και αστραφτερό."

 

 Το κάστρο Soria Moria.

Ανατολικα του ήλιου και δυτικά του φεγγαριού..

     “Προ των πυλών της Flåklypa! Εκεί, κάπου όπου που ζουν’ τα άγρια Trolls. Ο καθένας ξέρει που είναι..Δεν είναι τόσο μακρυά, μολις κάτω από τον δρόμο, περνώντας από τον μεγάλα βράχια, πάνω από την γέφυρα. κάτω από τους καταρράχτες και πάνω από τους λόφους..”

Εκεί, λενε, περα στην Νορβηγία πως μπορείς να βρείς το Κάστρο Soria Moria.

Δύσκολος, λένε. ο δρόμος, μοναχικός…

Αφταστος λεν’ για τους περισσότερους, χάνονται πολλοί  στην πορεία, τραγουδάν και μελαγχολούν οι γειτονές τους Φινλανδοί.. 

          

How lonely is your shore	And I walked the vales
How lonely is your shore and how I yearn for there how the wild duck´s lament lingers in the air. Some lost and lonely bird it rails against the chill wanders through the reed-beds long motherless, forlorn. Your slate-grey waves I’ve watched through eyes that fill with tears I wept my first by your shore and my youth comes back to me. Your image deep is graven I long for there once more many is the night I’ve listened for the mallard’s call offshore.	And I walked the vales with heavy steps seeing the sun and listening to the birds The trush sings sadly to me his song heals all my pain The wondrous peace and stillness of night disperses my bitter grief
by Matti Hyökki	by Einar Englund.

      Υπάρχουν, όμως, κι άλλοι που πιστεύουν πως μπορείς να πορευθείς κατα κεί οχι μοναχός μα..χερι με χέρι, μαζί με ένα άλλον..

 Λενε, είναι καλύτερα έτσι..

Χμ!.Κι ο Οδυσσέας ο δικός μας μας στον δρόμο για την Ιθάκη του, μοναχός μεν εφτασε, μα με συντρόφους ήταν στην πορεία, να μην ξεχνάμε, λέω.

Δύσκολος ο δρόμος, ο πολυτραγουδισμένος  ανά τις γενεες  και ανα τον κόσμο και τους λαούς με μύθους και τραγούδια και χορούς…..Μα δεν είναι μύθος ο δρόμος..

Αληθινός είναι,  είναι  ο της πορείας της  ζωής του  καθενός μας ο δρόμος αυτός!

Καλή πορεία εύχομαι στους ταξιδιώτες όλου του κόσμου. Τους μοναχούς ή και τους μαζί, διαβάτες της ζωής..

      Ο πίνακας ονομάζεται "Soria moria slott" και είναι του Νορβηγού ζωγράφου Theodor Severin Kittelsen (27/4/ 1857 – 21/1/1914). Βρίσκεται δε,στο Εθνικό Μουσείο / Εθνική Πινακοθήκη του Όσλο

  Ο ζωγράφος τον εμπνεύστηκε από ενα από τα πιό αγαπημένα παραμύθια της  Νορβηγίας το “Soria Moria Castle” που έγινε διάσημο από τους Peter Christen Asbjørnsen and Jørgen Moe, Νορβηγούς λόγιους και συγγραφείς που συνέλεξαν και με επιμέλεια κατέγραψαν την Νορβηγική Λαική Τέχνη και τα ήθη και παραδόσεις του λαού τους.

{“Soria Moria Castle is quite possibly the most well-known Norwegian folktale. The search for Soria Moria castle might be thought of as a progression, the symbol for perfect happiness. According to legend, the path to the castle is not clearly marked, and the journey is solitary because all people are different and therefore cannot reach the goal in the same manner. It is characteristic of most Norwegian folktales in that it contains a unique undertone of realism and folk humor. These folktales express many customary values, ideas, and characters. One of the most common values expressed is the idea of a common person rising above the circumstances of his birth and becoming successful. The legend has continued to capture the Norwegian imagination. In 1881, Theodor Severin Kittelsen painted his famous version for publication in an edition of Norske Folkeeventyr This legend was written as a poem within Ole Edvart Rølvaag s 1933 novel The Boat of Longing, Rolvaag‘s Search for Soria Moria(by Raychel A. Haugrud” }:

 Go to source web page: Soria Moria Castle : Synonyms, Definition & Meaning about Soria Moria Castle from Reach Information

Το τραγούδι του βίντεο που παρατίθεται στην αρχή της καταχώρησης είναι της Νορβηγίδας σοπράνο εξαιρετικής αοιδού Sissel Kyrkjebø , ονομάζεται “ Soria Moriain” κι αναφέρεται στον μύθο του Soria Moria Castle. εμπεριέχεται δε στο άλμπουμ της του 1989

Για το νορβηγικό παραμύθι  “ Soria Moria Castle” αν θέλετε να διαβάσετε πεισσότερα ή και το ίδιο:

http://www.northvegr.org/lore/popular/086.php ή κι αλλιώς:

Go to source web page: Northvegr – Popular Tales From the Norse

Από μένα για σας, με την αγάπη μου

Ολοι μαζί, μια αγκαλιά!!

Βοηθούντος και του χειμώνα, βεβαίως!

 

Καλλυντικά από ανθρώπινο λίπος στην Ευρώπη!!

 

Η τρομερή αλήθεια!

ΣΟΚ!!!!

Είναι εφιαλτικό! Είναι αποτρόπαιο! Είναι Νοσηρό και όμως  είναι αληθινό!

Και συμβαίνει στο Περού με αποδέκτη τις εταιρείες Καλλυντικών στην Ευρώπη!!

              20/11/2009: Η Αστυνομία του Περού συνέλαβε ήδη τέσσερα μέλη της συμμορίας  Los Pishtacos  (τρείς άνδρες και μια γυναίκα) με την κατηγορία οτι σκότωναν ανθρώπους και τους αφαιρούσαν το λίπος τους, το οποίο εν συνεχεία μεταπωλούσαν σε Ευρωπαϊκές εταιρείες καλλυντικών αντί ποσού 15.000 δολλαρίων ανά λίτρο!

             Την δήλωση αυτή περί της τιμής της αγοραπωλησίας του λίπους, έκανε προς τον Τύπο, ο επικεφαλής της ερευνας Συνταγματάρχης Jorge Mejia, σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε  σχετικώς  στην Αστυνομία ενας εκ των υπόπτων, ο οποίος κατά την σύλληψίν του κατελήφθη να φέρει μαζί του μπουκάλια  ανθρώπινου λίπους.

                Πριν από την σύλληψη των τεσσάρων μελών της συμμορίας, – αναμένεται και η σύλληψη άλλων επτά μελών- η αστυνομία είχε κατάσχει στα χέρια της εταιρείας μεταφορών με την επωνυμία Estrella Polar ενα πακέτο που, όπως διαπιστώθηκε, περιείχε ανθρώπινο λίπος!

                Η Εθνική Αστυνομία του Περού έδειξε στους δημοσιογράφους το ανθρώπινο λίπος αποθηκευμένο μέσα σε παλιά μπουκάλια σόδας και νερού…

                 Σύμφωνα με μη διασταυρωμένες ακόμη πληροφορίες, η σατανική συμμορία δρούσε επί πολλά έτη και οι Αρχές πιστεύουν πως μπορεί να ευθύνεται για την εξαφάνιση μεγάλου αριθμού ανθρώπων, μεταξύ αυτών και παιδιών, από τις επαρχίες του Περού, Χουανούκο και Πάσκο, γειτονικές στην πρωτεύουσα Λίμα.

                 Ο ερευνητής της αστυνομίας δήλωσε πως τα θύματα υπολογίζονται νάναι πολυάριθμα, αν κρίνει κανείς από την ποσότητα του λίπους που πωλήθηκε…

                 Οι μέχρις τώρα επίσημες αναφορές για την επαρχία Huanuco είναι για 60 ανθρώπους..Ο ένας από τα συλληφθέντα μέλη της συμμορίας ωμολόγησε ήδη οτι αυτός  είχε σκοτώσει πέντε ανθρώπους

            

Αυτά ως προς την ειδησεογραφία της ημέρας!

Αλήθεια, τι ημέρα είναι σήμερα;;

Η παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού, είπατε;

Α! Ναι Είναι η 20 Νοεμβρίου και η παγκόσμια Ημέρα της Φιλοσοφίας..ξέχασα

Πηγές πληροφόρησής μου:

Η εφημερίδα EΞΠΡΕΣ,

Το Ειδησεογραφικό πρακτορείο CBS: Go to source web page: Peruvian Police: Gang Killed People For Their Fat – CBS News (όπου η πλέον αναλυτική  ενημέρωση)

Η ιστοσελίδα: Medical news today

                  Ο τρομερός μύθος!

Los Pishtacos , το όνομα της σατανικής συμμορίας ! Δεν είναι ένα τυχαίο όνομα!

Πίσω από το όνομα Pishtacos υπάρχει ένας θρύλος, ένας μύθος (La Leyenda ) !

Για ακούστε τον:

La Leyenda del los Pishtacos

          Ο μύθος ανάγεται στην μυθολογία των ‘Ανδεων!   Το όνομα Pishtacos πρόερχεται από την λέξη "pisthay" που σημαίνει “ κομμένα σε λωρίδες”

          Είναι οι Pishtacos εκείνα τα μακάβρια ανθρωποφάγα όντα που έτρωγαν την σάρκα των θυμάτων τους για να τους πιούν το λίπος  και μετά τους έθαβαν ζωντανούς…

           Οι Pishtacos, κατά τον θρύλο, εμφανίζονταν στις κρύες νύχτες του Χειμώνα στα βουνά των Ανδεων, έχοντας ανθρώπινη εμφάνιση.

           Κάποιοι τους περιγράψανε να έχουν μακρυά ξανθά μαλλιά και αθλητικό σώμα… Αυτά τα όντα επιτίθονταν σε μοναχικούς ταξιδιώτες  χρησιμοποιώντας ενα καμπύλο μαχαίρι και έκοβαν σε λωρίδες τα σώματα των θυμλατων τους, ενώ ήσαν ζωντανά..

Go to source web page: La Leyenda del los Pishtacos « Lanza del Destino

         Μα δεν ήσαντε μόνον αυτά..Είναι και άλλα θρυλλούμενα μακάβρια και σατανικά.Ηταν και το λίπος χρήσιμο, καθώς έλεγαν οι θρύλοι τους για ξόρκια και μαύρη μαγεία..

 Κι η άλλη ιστορική τρομερή αλήθεια

     Οι αιματοβαμμένοι καννιβαλιστές Pishtacos δεν μείναν στην διαδρομή των χρόνων μόνο στους θρύλους. Και στο ιστορικό παρελθόν, πάλι , πριν τις μέρες μας, πριν το σήμερα, είχαν εμφανισθεί..

“ En el gobierno del presidente Prado, estos hombres eran pagados por el gobierno. No eran, pues, cualquier hombre, sino eran ellos fuertes, macetas, altos y blancos; incluso eran cuidados por el clero y bautizados para ese trabajo. Allá en ese cerro Cuchihuayacco y al frente en Cutupaita, en la subida del río Watatas, están esos lugares donde vivían los pishtacos. A cualquiera que pasaba por ahí lo descuartizaba, llevando a un inmenso penacho donde tenía preparado el lugar de su matanza. Una vez que lo descuartizaba lo colgaba en unos eslabones, como un carnero cortado por el largo de todo el pecho. Dicen, pues, que goteaba el aceite humano y éstos recogían en grandes vasijas para luego llevarlo al gobierno y lo exportaban al extranjero a buenos precios. En estos tiempos estaban surgiendo las grandes máquinas en los países adelantados y mejor funcionaba con el aceite humano. Todo ese trabajo de sacar aceite lo hacían de día a pleno sol,…” (testimonio recogido en 1981 como parte de un curso de la Universidad San Cristóbal de Huamanga)”

Για περισσότερα: Go to source web page: crónicas de mundos ocultos: Los pishtacos

Ο γίγαντας του Cardiff (The Cardiff Giant)

 

Και το πως μπορεί να γεννηθεί ένας μύθος!

 Μια ιστορία θα σας πω που συνέβη πριν πολλά χρόνια. Για ένα γίγαντα!

Είναι μια αληθινή ιστορία που συντάραξε την Αμερική!

Μια ιστορία  ένδοξης απάτης και  ανθρώπινης ανοησίας που τιμήθηκε με τον χαρακτηρισμό:

“Η μεγαλύτερη φάρσα στην Αμερική”

          Και, επί πλέον, για το λόγο αυτό- το σώμα του εγκλήματος της απάτης- ο γίγαντας του Cardiff- έχει από το 2005 και περίοπτη θέση στο Μουσείο Αγροτών του Cooperstown στην Νέα Υόρκη!! 

Το έκθεμα στο Farmer’s Museum, Cooperstown, New York

"Against stupidity the gods themselves fight in vain."

“Ενάντια στην ηλιθιότητα οι ίδιοι οι Θεοί μάχονται ματαίως”

 “ Η Παρθένος της Ορλεάνης”,

πράξη τρίτη,του

Schiller, Friedrich Johann von

               Στις 16 Οκτωβρίου του 1869, κάποιοι αγρότες καθώς έσκαβαν πίσω από τον σταύλο του William C. "Stub" Newell, στο Κάρντιφ της Νέας Υόρκης, ξέθαψαν ένα γίγαντα!!

Το άγαλμα ενός πανύψηλου άντρα δέκα ποδιών! Εναν κολοσσό!

               Η “ανακάλυψη” αυτή έκανε τον γύρο του νέου Κόσμου και άρχισαν να καταφτάνουν πολύ σύντομα πολλοί άνθρωποι για να δούν με τα μάτια τους τον γίγαντα. Ο ιδιοκτήτης του αγρού, όπου ήταν ο σταύλος, σύντομα έτριβε τα χέρια του από χαρά.

              ‘Εγινε πλούσιος καθώς προνόησε και ¨εκοψε” και εισιτήριο 50 σέντς ανα κεφαλή επισκέπτου “ για ρίξει μιά ματιά” Κι έγινε κοσμοσυρροή!!! Και ένας μύθος γεννήθηκε!!!

               Οι παππάδες, σαν τόδανε το άγαλμα, μίλαγαν για τους γίγαντες που αναφέρονται στο κεφάλαιο της Γενέσεως στην Παλαιά Διαθήκη, οι Ινδιάνοι μιλαγαν  για τους γίγαντες που είχανε και στις δικές τους παραδόσεις και θρύλους. Μια Ινδιάνα Onondaga “φωτισμένη” είπε οτι το άγαλμα που ανακαλύφτηκε ήταν αναμφίβολα το απολιθωμένο σώμα ενός γιγάντιου Ιναδιάνου προφήτη που είχε ζήσει πολλούς αιώνες πρίν και είχε προφητεύσει λίγο πριν τον θανατό του οτι οι απόγονόι του θα τον δούν πάλι..

              Κι όλοι εκεί πιά,  στην μακρυνή ήπειρο μίλαγαν για τον γίγαντα με δέος!.Ενας θρύλος! Ω! Τι δέος!

             Κι ας ήταν το άγαλμα από  σμιλευμένη πλάκα γύψου, που είχε φτειαχτεί κακότεχνα ενα δύο μόλις χρόνια πρίν “ την “ανακάλυψή” του. Κι ας το φωνάζανε αυτό, με το που το είδαν,  οι επιστήμονες!

Ο μύθος, ο θρύλος , η πίστη έναντια στην Επιστήμη!

Και η Επιστήμη έχασε!

Προσωρινά…

             Ο εφευρέτης απατεώνας του “πονήματος” του γίγαντα, όπως αποκαλύφθηκε μετά, ήταν ένας άθεος κατασκευαστής πούρων, ο George Hull, μακροσυγγενής  του ιδιοκτήτη της γής, όπου  ο σταύλος και η δήθεν ανακάλυψη! Εκατομμύρια δολλάρια όμως στο μεταξύ, είχαν παιχτεί και είχαν αλλάξει χέρια πίσω από τον γύψινο άγαλμα του γίγαντα του  Cardiff..

            Ο κόσμος έμοιαζε νάναι σε ομαδική παράκρουση..Φτάσανε και συνεχίσανε για πολύ καιρό  να πληρώνουνε ακόμη και για να δούν το πλαστό αντίγραφο του πλαστού κατασκευάσματος…όπως το επεδείκνυε στο τσίρκο του, ενας ονόματι Barnum!!

             Και σήμερα στις μέρες μας, το κατασκεύασμα αυτό της πλάνης βρίσκεται εκτεθειμμένο και σε μουσείο..για να πληρώνουν να το δούν και οι σημερινοί!!!

               Πόσα χρήματα “έβγαλε” για τους επιτήδειους, τελικά ένα κομμάτι γύψου!Και πόσα ακόμη συνεχίζει να “βγάζει” και θα “βγάζει”..  

 

Γελάτε;;

Το νερό του Καματερού εδώ στην Ελλαδίτσα μας, στην παλιά Ψωροκώσταινα το ξεχάσαμε;;;;

Δεν πάνε δα και τόσα πολλά χρόνια!

Μια διευκρίνηση όμως, εδώ! Για το νερό το θαυματουργό, ουδείς πήρε χρήματα. Κέρδος, παράνομη εκμετάλλευση  δεν υπήρξε! Ηταν θέμα πίστης και μεγίστης ανάγκης. Και μεγάλης αγωνίας  και πόθου για ζωή.

  Πηγές:

•     Διαβάστε περισσότερα, αν θέλετε, για την απίστευτη μα αληθινή αυτή ιστορία στο Λεξικό του Σκεπτικιστή, όπου το εκεί εμπεριστατωμένο άρθρο του απετέλεσε και την πρώτη πηγή πληροφόρησής μου.
• http://www.lhup.edu/~dsimanek/cardiff.htm
• http://www.museumofhoaxes.com/hoax/archive/permalink/the_cardiff_giant/

• Go to source web page: The Cardiff Giant | Cooperstown, New York | Atlas Obscura
• Και ένα βιβλίο: Οχι, οτι το διάβασα,

μόνο μερικά σχετικά αποσπάσματά του:

Frauds Myths and Mysteries Science

and Pseudoscience in Archaeology 4ed

by Kenneth L Feder

        

Πύργοι στην άμμο..

 

“Ποιός είναι αυτός που πύργους χτίζει στον αέρα
με τη φωνή του κράχτη και μοιράζει μας
βασιλικά τα κάστρα, κι άπρεπων ελπίδων
ίσκιους μπροστά στα μάτια μας σαλεύει;”

Κωστή Παλαμά

Από τον Λόγο Ζ’ στον

“Δωδεκάλογο του γύφτου”

 

“Αυτά τα προσωρινά φαντάσματα εσύ είσαι που τα ‘πλασες”.

Leconde de Lisle

(Στερνά ποιήματα)

Στις φοινικιές

Να φεύγεις, να φεύγεις, να φεύγεις
ώσπου να βρεις τις ακτές
που χρόνια, τα χρόνια στολίζουν
με σημαιάκια του χτες
οι αιώνες

Όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν
λειώνουν, τελειώνουν
και ξαναρχίζουνε

Κι όμως πρέπει πάντα να φεύγεις
να βρίσκεις τις φοινικιές
φλεγόμενες βάτους που λένε
σαν τις σειρήνες, ψευτιές

Να φεύγεις, να φεύγεις, να φεύγεις
ν’ ακολουθείς τις φωνές
στους δρόμους που πάντα φωτίζουν
φλεγόμενες οι φοινικιές

Από τα αγαπημένα μου τραγούδια..

1. Και μια και ο λόγος για τις φοινικιές και τον φοίνικα..δυο λόγια:

Η λέξη Φοινικιά  προέρχεται από την αρχαία λέξη Φοίνιξ ( όπου και αυτή προέρχεται από το «φοινός» = πορφυρός, βαθυκόκκινος). Ο Φοίνιξ σημαίνει και συμβολίζει πολλά. Μεταξύ αυτών:

Φοίνιξ= Ο Φοίνικας, ο γιός του Κάδμου, Βασιλέα των Θηβών και ιδρυτής της Φοινίκης.

Φοίνιξ=  Το δένδρο,

Φοίνιξ= Το μυθολογικό πουλί, αρσενικού γένους, το μη αναπαραγόμενο παρά αναγεννόμενο από τις στάχτες του,  αφου παραδώσει εαυτόν στις φλόγες.

Είναι, για τους Εβραίους το μόνο ζώο που δεν έφαγε από τον καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, σαν –κατά την παράδοση- τους προσέφερε ολουνών η Εύα.

Ο Φοίνικας συμβολίζει, κυρίως, την δύναμη του ανθρώπου ν’αναγεννιέται μες από τις δυσκολίες του και να γίνεται πιό δυνατός. Είναι, επίσης το σύμβολο του πυρός, μα και κατά τα πρωτοχριστιανικά χρόνια το σύμβολο του Ιησού Χριστού.

Προσθήκη υστέρα- με την συγγνώμη μου για το ύστερόν στους φίλους που έλαβαν γνώση του πρότερον μόνον!

2. Και μια και ο λόγος στους στίχους του τραγουδιού για την μετεμψύχωση και το ποιοί μπορούσαμε νάμασταν παλιότερα, σε προηγούμενες ζωές μας ( !) ρίξετε μια ματιά κάτω εκεί στα σχόλια, για να  μάθετε ..και να μάθουμε….αν το θελετε βέβαια, αλλιώς

Προς ελαφρυνση και ..ψυχαγωγία…Ε!

Εχει και το..ενδιαφέρον του

Technorati tags: “Φοινικιές” τραγούδι, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, φοίνιξ μυθολογικό πτηνό, σύμβολα και..

Το “κακό” το μάτι (Τhe Evil Eye)

http://www.goear.com/files/external.swf?file=9c56ff9

1.   Πέρα μακρυά στο απέραντο διάστημα, 17.000.000 ετη φωτός απόσταση από την γή μας, εκεί, στον Βόρειο αστερισμό της Κόμης της Βερενίκης (Coma Berenices) υπάρχει

“Το μάτι του διαβόλου”!

Ο Εvil Eye ή "Black Eye" Galaxy Εκεί, όπου μπροστά στον λαμπερό πυρήνα του υπάρχει μια θεαματική σκοτεινή ζώνη απορρόφησης αστρικής σκόνης. Το “Μάτι του διαβόλου” Ο γαλαξίας “ Το μάτι του διαβόλου” ή “ Το μαύρο μάτι”  όπως παρονομάστηκε  ο Messier 64 (M64),  επωνομασθείς έτσι προς τιμήν του Γάλλου αστρονόμου Messier που τον εντόπισε κατά τον 18ον αιώνα, όποτε και συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο,  είναι το αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης δύο γαλαξιών ατο διάστημα! Ενα συγχωνευμένο αστρικό σύστημα με μια παράξενη εμφάνιση..κι ακόμη πιό περίεργες εσώτερικές κινήσεις..

2.     Κι εδώ κάτω, στην γή μας, λένε, δίπλα μας μπορεί, υπάρχει το “κακό” το μάτι, το διαβολικό το μάτι. Το βλέμμα, το πίσω από μια σκέψη  κακόβουλη και ψυχικά ενεργή, που “ ματιάζει”

       Μιλάω για ‘κείνο το βλέμμα που μπορεί, λένε,  να επηρρεάσει αρνητικά, που μπορεί να εκπέμψει τόση ενέργεια αρνητική σε ένα άλλον άνθρωπο, ή σε κάτι άλλο ζωντανό, ώστε να το καταστήσει αδύναμο, ασθενές ή και να προκαλέσει καταστροφή μα και θάνατο ακόμη!

        Εχουνε και το λένε για το Μάτιασμα, από τους αρχαίους χρόνους, διάφοροι και πολλοί λαοί, ακόμη και οι ορθολογιστές αρχαίοι ημών πρόγονοι, το λάμβανανε υπόψιν τους και έχουνε αναφερθεί σε αυτό:

        Ο Δημόκριτος, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, Ο Απολλωνίδης, ο Φίλαρχος, ο Ηλιόδωρος, ο Αλέξανδρος ο Αφροδισιεύς, ο Πλίνιος, ο Βιργίλιος, ο Κικέρων, απ’ ο,τι πρόχειρα διάβασα, παραδέχονταν την υπαρξη του κακού ματιού, αυτής της ενέργειας, της βασκανίας, στην ύπαρξη περί του «οφθαλμίζειν», και «εποφθαλμίζειν»

        Αργότερα, η Χριστιανική Εκκλησία μας αποδέχθηκε την υπαρξή της βασκανίας και, μάλιστα, ο Μέγας Βασίλειος έφτειαξε ολόκληρη προσευχή προστασίας απ’αυτό..

       Σήμερα, στον τόπο μας, υπάρχουνε πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για το “ξεμάτιασμα” και πολλοί άνθρωποι το παραδέχονται, άλλοι δεν έχουν πάρει θέση σε αυτό, άλλοι το αρνούνται ως ανυπόστατο..

        Ημουνα από κείνους που δεν είχαν πάρει θέση..κι ούτε ακόμη, μπορώ να πω. Μα χθες βράδυ, σαν έφτασα να νοιώθω πως πεθαίνω, τόσο άσχημα που ένοιωθα χωρίς εμφανή λόγο και χωρίς να μπορώ να αναγνωρίσω το γιατί και το πως, αλλ’ουτε και με ακρίβεια να το προσδιορίσω, επιστρατεύθηκαν όλες οι  προσευχές και οι μέθοδοι για το “ξεμάτισμα” από τους οικείους μου, ο λιβανισμός όλου του σπιτιού και…ω του θαύματος..εγώ συνήλθα! Και την αλήθεια μου, μαρτυρώ!

        Εσείς, τι γνώμη, τι άποψη έχετε σ’ αυτό;

       Και, προσέχτε την κουβέντα σας, γιατί, όπως συμβούλεψε κάποτε και ο Σωκράτης:

« μη μέγα λέγε, μη τις βασκανία περιτρέψη τον λόγον τον μέλλοντα»

(Πλατ. «Φαίδων» 95Β).

Σημειώσεις:

1) Για τον γαλαξία “ Evil Eye”: Go to source web page: NASA – Evil Eye Galaxy

2) Για τον αστερισμό “ Κόμη της Βερενίκης (Λατ. Coma Berenices): Go to source web page: Κόμη Βερενίκης – Βικιλεξικό

3) Για την Βασκανία: Go to source web page: Βασκανία – Βικιπαίδεια ,

Go to source web page: ESOTERICA.gr – Η ΒΑΣΚΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ – -= Ανεξήγητα – Μυστήρια =-

Καλημέρα σ’ όλους !

Technorati tags: Το μάτιασμα, η Βασκανία, The evil eye galaxy

Προσδοκία κι άρνηση

Αν είναι να ‘ρθεις
θα ‘ρθεις απ’ τη θάλασσα

όχι γιατί καήκανε τα μονοπάτια

ούτε γιατί εξάντλησες τα δάση
και οι καρδιές των ελαφιών

και οι εικόνες που δεν έζησες
πάνω στο καύκαλο
της γριάς χελώνας

αλλά γιατί θα κόψεις
την κλωστή του ορίζοντα

με βάρκα
που δεν έχει βαφτιστεί

και με λωρίδες

από το σταρένιο δέρμα σου

θα δέσεις

τις φλέβες που έχουνε τριφτεί

στις ξύλινες προβλήτες
των δακρύων

Ενα ποίημα του Χρήστου Αγγελάκου

 

Η άρνηση

Είχανε περάσει πάνω από δέκα χρόνια από τότε που τον είχε ακούσει για τελευταία φορά

Και να που ήταν εκείνου η φωνή, την νύχτα που της έλεγε:

– Πες μου γιατί

Κάθε φορά πού’χω ανοιχτό ορίζοντα μπροστά μου, εσύ είσαι εκεί, ως τις άκρες του

Κάθε φορά που κοιτάζω τα νερά της θάλασσας , εσύ είσαι κεί, μέσα της, ενα με τα νερά της

Πες μου γιατί..κάθε φορά μου συμβαίνει..

Τόσα χρόνια.. δεν το καταλαβαίνω, νάξερες πόσο προσπάθησα.. πες μου, γιατί;

‘Οριο είναι, εκεί είσαι εσύ

Δεν το μπορώ άλλο.. Πες μου, ξέρεις;

Επεσε σιωπή..

Εκείνη δεν μιλούσε

Ακουγε τα λόγια του, πίσω απ’αυτά την αγωνία, την απελπισία.. τον θυμό..

Το ερώτημα, μετέωρο

Πες μου, ξέρεις γιατί;

‘Εμεινε σιωπηλή. Αργοκατάπιε τον αέρα που’ τανε να βγεί από μέσα της..Τον ένοιωθε να κατεβαίνει..Σα κόμπος ήτανε..

Δεν ήξερε; Ακόμη, δεν ήξερε; Και, ρώταγε εκείνη;

Κι έλεγε αλήθεια..Τόξερε

Η λύπη σεργιάνισε

Και η σιωπή έχασκε

Και μετά, ο ψίθυρός του

-Ελευθέρωσέ με

Βεατρίκη Α.

Τα δάκρυα της Llorona

http://www.goear.com/files/external.swf?file=103c312

πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ͵ Πολλὰ δ΄ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· καὶ τὰ δοκηθέντ΄ οὐκ ἐτελέσθη͵ τῶν δ΄ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ΄ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα	Ο Δίας στον Όλυμπο κρατά απ’ όσα γίνουνται πολλά, κ’ οι θεοί τ’ ανέλπιστα μπορούν. Το π’άντεχες δε θα γενεί, και το ανεπάντεχο θα δεις που ο θεός το κάνει μπορετό. Τα ίδια γενήκανε κ’ εδώ.
Χορικό από την “ Μήδεια” του Ευριπίδη	Σε μετάφραση Παντελή Πρεβελάκη

Είναι η ιστορία μιας γυναίκας, της Llorona

Είναι μια παλιά ιστορία, τόσο παλιά που τ’αχνάρια της χάνονται στο χρόνο. Λένε, πως έφτασε στον καιρό μας από τους ανιστόρητους χρόνους των Αζτέκων..Λενε πως ήτανε κάποτε μια αλήθεια,  μα με τα χρόνια γίνηκε θρύλος, πέρασε στον μύθο..Κανείς δεν ξέρει πιά που είναι η αλήθεια, που ο μύθος…

‘Ομως, υπάρχουν υπάρχουν ακόμη άνθρωποι σήμερα, εκεί στην κάποτε παλιά χώρα των Αζτέκων, που λένε πως την είδανε, την βλέπουνε την Llorona τις νύχτες σα βγαίνει από το ποτάμι που κάποτε η ίδια πνίγηκε δίνοντας τέλος στην ζωή της, ντυμένη στ’ άσπρα φωνάζοντας και θρηνώντας για τα παιδιά της π’αναζητά πέρα από τον θάνατο, τα παιδιά της που  η ίδια είχε σκοτώσει πάνω στην τρέλλα της γιατί προδόθηκε από τον άντρα π’αγάπησε..

Κι έγινε η ιστορία της μύθος, έγινε τραγούδι, ζεί ως τις μέρες μας.. Κι έγινε η Μαρία εκείνη , η Llorona του μύθου και του θρύλου

The Weeping Woman
(La Llorona)

‘Ηταν, λένε, κάποτε, μια πανέμορφη μα φτωχή κοπέλλα, η Μαρία. Τόσο όμορφιά είχε που κανείς δεν ματάδε. Κανείς άντρας δεν μπορούσε να σταθεί δίπλα της.. γιατί εκείνη πίστευε πως χάριν της ομορφιάς της ήτανε ξεχωριστή. Η περήφανη Μαρία, η ακατάδεχτη..”Οταν θα παντρευθώ, έλεγε, θα πάρω τον πιό ωραίο άντρα στον κόσμο”.

Που είναι τα παιδιά μου;;;

Κάποτε, φάνηκε στο χωριό της ένας πανέμορφος άντρας καβάλλα στ’αλογό του. Ενας ταξιδευτής από τις βόρειες χώρες..Ητανε γιός ενός πλούσιου κτηματία, πολύ δημοφιλής στις γυναίκες…μα φαινότανε πως δεν μπορούσε να πάρει μια γυναίκα.. ‘Ακουσε για την Μαρία, την πανώρια κόρη, την είδε και τόβαλε σκοπό να την κατακτήσει…Της έπαιξε σερενάτα μα κείνη δεν έβγαινε ούτε στο παραθύρι της..Της  πρόσφερε ακριβά δώρα, μα κείνη τ’ αρνήθηκε. Πίστευε οτι μ’αυτά τα τερτίπια θα κέρδιζε την προσοχή του, γιατί πίστεψε οτι αυτός ήτανε ο άντρας για κείνη.

Κι εκείνος, τότε,  γοητευμένος από την αντίσταση της Μαρίας, και για να πετύχει το σκοπό του, αποφάσισε να την κάνει γυναίκα του. . Κι εκείνη, τότε  ανταποκρίθηκε με πάθος στον έρωτά του, δίνοντας εμπιστοσύνη σ’ εκείνον τον ωραίο άντρα. Παντρευτήκανε, μα κείνος λίγο καιρό μετά, φλέρταρε με άλλες γυναίκες, έβγαινε τα βράδυα και ξόδευε τα λεφτά σε διασκεδάσεις και τυχερά παιγνίδια..Και σαν κάνανε δύο παιδιά, ούτε που κοίταζε την Μαρία. Ηθελε, λεει, να ταξιδέψει πίσω στις χώρες απόπου είχε έλθει.. Αρχισε να φεύγει για μήνες κάθε φορά. Και σαν επέστρεφε, ήτανε μόνο για τα παιδιά..οχι για την Μαρία.. Κι εκείνη μαράζωνε και το πρόσωπό της γιόμισε σκιές..Και σα νάτανε  αλλού πολλές φορές..Της ζήτησε και διαζύγιο να πάρει μια γυναίκα της τάξης του..

Μια μέρα και ενώ η Μαρία ήτανε στο ποτάμι με τα παιδιά, εκείνος εμφανίστηκε με μια άμαξα δίπλα σε μια άλλη γυναίκα πλουσιοντυμένη και κομψή. Σταμάτησε τ’άλογα και μίλησε στα παιδιά του, μα αγνόησε την Μαρία..κι’ ύστερα έφυγε. Η Μαρία οργίστηκε πολύ και μες στην τρέλλα της στιγμής πέταξε τα παιδιά της στο ποτάμι.. Μόλις αντιλήφθηκε τι είχε κάνει, έπεσε μες στο νερό κι άρχισε με αγωνία να τα ψάχνει στο βυθό του ποταμού, μα του κάκου..Το ρεύμα του ποταμού ταχε σύρει μακρυά και κείνα είχανε χαθεί για πάντα..

Την επόμενη μέρα ένας ταξιδιώτης είπε στους χωριανούς για μια ωραία γυναίκα που κοιτότανε νεκρή στο βυθό του ποταμού..Ητανε η Μαρία.Την πήρανε, την ντύσανε μ’ασπρο σάβανο και την θάψανε..

Μα την πρώτη νύχτα εκείνη της ταφής της, ακούσανε ενα κλάμα να φέρνει ο αέρας από το ποτάμι..Μα δεν ήτανε σύριγμα του ανέμου εκείνο..Μια γυναίκα ασπροντυμένη, όπως με σάβανο, περπατούσε πάνω κάτω στην όχθη .Εκλαιγε και θρηνούσε και φώναζε “Που είναι τα παιδιά μου;”

Μια παλιά, αρχέγονη ιστορία άλλου τόπου…

μια άλλη Μήδεια των παθών ..του πάθους του καταστροφικού..

Αυτή είναι η ιστορία, η θλιβερή, της Μαρίας της πεντάμορφης.., στην πιό διαδεδομένη εκδοχή της. Μα, πολλοί ακόμη και στις μέρες μας ορκίζονται πως ακόμη την βλέπουνε να βγαίνει τις νύχτες από το ποτάμι ασπροντυμένη και κλαίγοντας μ’απλωμένα τα χέρια να αναζητά τα χαμένα της παιδιά.. Φυλάνε τα δικά τους τα παιδιά, γιατί εκείνη, λένε, στην αγωνία της της για τα παιδιά της. παίρνει μαζί της τα παιδιά των αλλουνών για δικά της..

Κι έχουνε χαθεί, λένε, παιδιά πολλά έτσι.. και άλλα που γλυτώσανε, λένε, πριν τ’αρπάξει με τα χέρια της και μιλήσανε γιαυτό μετά… Γιαυτό και κεί στο Μεξικό, φτειάξανε τραγούδι, να προστάψουνε τα παιδιά από το φάντασμα της Llorona :

La Llorona – from the Mexican folktale.

Don’t go down to the river, child,
Don’t go there alone;
For the sobbing woman, wet and wild,
Might claim you for her own.

She weeps when the sun is murky red;
She wails when the moon is old;
She cries for her babies, still and dead,
Who drowned in the water cold.

Abandoned by a faithless love,
Filled with fear and hate.
She flung them from a cliff above
And left them to their fate.

Day and night, she heard their screams,
Borne on the current’s crest;
Their tortured faces filled her dreams,
And gave her heart no rest.

Crazed by guilt and dazed by pain,
Weary from loss of sleep,
She leaped in the river, lashed by rain,
And drowned in the waters deep.

She seeks her children day and night,
Wandering, lost, and cold;
She weeps and moans in dark and light,
A tortured, restless soul.

Don’t go down to the river, child,
Don’t go there alone;
For the sobbing woman, wet and wild,
Might claim you for her own.

Την ιστορία της την κάνανε τραγούδι για τους άντρες, να προσέχουνε να μην ξελογιαστούν’ από το τργούδι της σειρήνας που θέλει να τους καταστρέψει

Ο Μύθος ως σύμβολο  της ιστορίας του Μεξικού

Αλλοι λέν’ πως από το 1502 στην πόλη Tenochtitlan των Αζτέκων, η Θεά Cihuacoatl ήταν εκείνη που έπαιρνε τις νύχτες την μορφή μιας όμορφης κοπέλλας ντυμένης στ’ άσπρα και θρηνούσε λέγοντας:“Oh hijos mios…ya ha llegado vuestra destruccion. Donde os llevare?”  ( Ω παιδιά μου, η καταστροφή σας έφθασε…Που μπορώ να σας πάρω;) πιστεύοντας ότι προφήτευε με αυτόν τον τρόπο την κατάκτηση στο μέλλον του Μεξικού από τους Ισπανούς”

Μιλάν’ για την γέννηση το 1505 ενός κοριτσιού, της Malinche, από οικογένεια ευγενών Αζτέκων στην επαρχία Coatzacoalcos που το 1515 δόθηκε ως σκλάβα στους Μάγιας και που στην συνέχεια γέννησε δύο παιδιά από τον Cortés, το καταχτητή, προδίδοντας τον λαό της. Οτι αυτός στην συνέχεια το 1522, αποφάσισε να γυρίσει πίσω στην Ισπανία παίρνοντας μαζί του και τα δύο παιδιά τους, αφήνοντας την έτσι πίσω, και τότε εκείνη, η Malinche διέφυγε την νύχτα με τα μωρά τους. Οτι την προφτάσανε οι στρατιώτες του Κορτές στις όχθες της λίμης του Μεξικού και εκεί τότε εκείνη, στην απελπισιά της,  σκότωσε τα παιδιά της  τρυπώντας τα με στιλέττο στην καρδιά τους και βυθίζοντας τα σώματά τους στο νερό της, οδυρόμενη για κείνα και φωνάζοντας:“Ω, Hijos mios.” (Ω, τα παιδιά μου.)

Οτι από το θάνατο της Malinche το 1531 και μετά ως στις μέρες μας, ακούγεται στις όχθες της λίμνης το κλάμα της και οι γοερές της κραυγές για τα παιδιά της!

“Malinche” = Η λέξη στα Ισπανικά σημαίνει προδοσία

Σημείωση: Η  μικρή φωτογραφία (όπου  η γυναικεία φιγούρα στα διάφανα), είναι ένα απόσπασμα από τον πίνακα τοίχου του διάσημου φωτογράφου και printmaker Delilah Montoya - La Llorona In Lillith’s Garden (Lillith Wall)

Πηγές:

http://www.lallorona.com/ The Cry ( Η κραυγή)

http://en.wikipedia.org/wiki/La_Llorona

Go to source web page: LA LLORONA – A HISPANIC LEGEND

Go to source web page: Hearing the Voice of Place

Craig Chalquist’s orientation to ecopsychology and depth psychology.

http://www.tearsofllorona.com/depth.html

What is Depth Psychology?

http://www.tearsofllorona.com/llorona.html

Myths—Dreams—

The tears of Llorona-tending the exiled presence of place.

Technorati tags: Tears or Llorona