Ημέρα του Αγίου Πνεύματος η σημερινή.

1581184

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το φως και η πρώτη
χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου
η αλκή μες στο ζώο που οδηγεί τον ήλιο
το φυτό που κελάηδησε και βγήκε η μέρα

1576483

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το διάσελο που ανοίγει 
αιωνίου γαλάζιου οδό στα νέφη 
μια φωνή που παράπεσε μες στην κοιλάδα 
μια ηχώ που σαν βάλσαμο την ήπιε η μέρα

SalvadorDaliMetamorphosisOf

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το χέρι που επιστρέφει
από φόνο φριχτόν και τώρα ξέρει
ποιος αλήθεια ο κόσμος που υπερέχει
ποιο το "νυν" και ποιο το "αιέν " του κόσμου:

 

 

ΝΥΝ το αγρίμι της μυρτιάς Νυν η κραυγή του Μάη 
ΑΙΕΝ η άκρα συνείδηση Αιέν η πλησιφάη

Νυν Νυν η παραίσθηση και του ύπνου η μιμική 
Αιέν αιέν ο λόγος και η Τρόπις η αστρική

Νυν των λεπιδοπτέρων το νέφος το κινούμενο 
Αιέν των μυστηρίων το φως το περιιπτάμενο

Νυν το Περίβλημα της Γης και η Εξουσία
Αιέν η βρώση της Ψυχής και η πεμπτουσία

Νυν της Σελήνης το μελάγχρωμα το ανίατο 
Αιέν το χρυσοκύανο του Γαλαξία σελάγισμα

Νυν των λαών το αμάλγαμα και ο μαύρος Αριθμός
Αιέν της Δίκης το άγαλμα και ο μέγας Οφθαλμός

Νυν η ταπείνωση των Θεών Νυν η σποδός του Ανθρώπου 
Νυν Νυν το μηδέν
dali1au6

και Αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο Μέγας!

blu

BIBLIA_

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα από το “Δοξαστικόν” του ποιήματος

“ Αξιον εστίν” του Οδυσσέα Ελύτη. Οι  Πίνακες είναι του Νταλί (Dali) , η μουσική  του  video της μοναδικής μας Ελ. Καραΐνδρου και η θαυμάσια δουλειά στο video του  Gladiator.

 Καλή σας ημέρα όλη  την μέρα!

“Σαν να κοιμάται ακόμη”

“Εδώ, πάνω στις υψωμένες καμινάδες, πάνω στη σκάλα του σπιτιού,
Δεν υπάρχει χρόνος για τον χρόνο.
Κάνουμε ό,τι 
Κι όσοι ανεβαίνουνε προς τον Θεό:
Τον πόνο λησμονάμε”

                                             

Του Μαχμούντ Νταρουϊς από το  ποιητικό του έργο  “Κατάσταση πολιορκίας” 

{εκδόσεις Μαΐστρος, σε μετάφραση Αγγελικής Σιγούρου}

Ramallah

Ξύπνησε με μιας. Άνοιξε το παράθυρο στο αχνό φως, τον καθαρό ουρανό, το αναζωογονητικό αεράκι. Ένιωσε το κορμί του, σπιθαμή προς σπιθαμή, και το ένιωσε γερό. Κοίταξε στο μαξιλάρι και είδε πως δεν είχαν πέσει καθόλου τα μαλλιά του στη διάρκεια της νύχτας. Κοίταξε στο σεντόνι και δεν βρήκε ούτε ίχνος από αίμα. Άνοιξε το ράδιο και δεν άκουσε ειδήσεις για νέους σκοτωμούς στο Ιράκ, στη Γάζα ή στο Αφγανιστάν. Σκέφτηκε ότι κοιμάται ακόμη. Έτριψε τα μάτια του μπροστά στον καθρέφτη και αναγνώρισε εύκολα το πρόσωπό του. Φώναξε: «είμαι ζωντανός».

Πήγε στην κουζίνα να φτιάξει καφέ. Έβαλε μια κουταλιά μέλι σε μια κούπα με γάλα χωρίς λιπαρά. Στο μπαλκόνι είδε ένα περαστικό καναρίνι κουρνιασμένο σε ένα δοχείο για λουλούδια που το είχε αφήσει χωρίς νερό. Είπε καλημέρα στο καναρίνι και σκόρπισε ψίχουλα από το ψωμί τριγύρω του. Το καναρίνι πέταξε και προσγειώθηκε στο κλαδί ενός θάμνου και άρχισε να τραγουδάει. Πάλι σκέφτηκε πως πρέπει να κοιμάται. Κοίταξε άλλη μια φορά τον καθρέφτη και είπε: «αυτός είμαι εγώ».

Άκουσε το τελευταίο δελτίο ειδήσεων. Κανένα καινούργιο φονικό στον κόσμο. Ένιωσε πολύ χαρούμενος αυτό το αλλόκοτο πρωινό. Η χαρά του αυτή τον οδήγησε στο γραφείο του. Σχημάτισε μια φράση στο μυαλό του: « Είμαι ζωντανός παρόλο που δεν νιώθω κανένα πόνο».

Ένιωσε γεμάτος από μια παθιασμένη επιθυμία να γράψει ποίηση, εξαιτίας αυτής της κρυστάλλινης διαύγειας που είχε έρθει να τον βρει από κάποιο μακρινό τόπο. Από το μέρος εκείνο όπου βρισκόταν τώρα!

Όταν κάθισε στο γραφείο του, βρήκε τη φράση «είμαι ζωντανός παρόλο που δεν νιώθω κανένα πόνο», γραμμένη σε μια λευκή κόλλα χαρτί. Τότε πια σταμάτησε να αναρωτιέται αν κοιμάται. Ήταν απόλυτα σίγουρος γι’ αυτό.
blu
Mahmud  Darwish
                           Ενα κείμενο του  μεγάλου Εθνικού Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουϊς {Mahmud  Darwish ( Ελ Μπιρουά Γαλιλαίας1941 – 2008)}, σε μετάφραση Γρηγόρη Παπαδογιάννη

blu

BIBLIA_

     1. Το παραπάνω ανέκδοτο γραπτό του μεγάλου ποιητή το βρήκα στο ηλεκτρονικό περιοδικό ποίησης Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης : «poiein.gr», αντιγεγραμμένο από δημοσίευση του πρώτου τεύχους του εκ Ρεθύμνου Κρήτης  περιοδικού Fortezza, με την σημείωση οτι :

Τα παραπάνω κείμενα ανήκουν στη συλλογή « A River dies from thirst: Journals» που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2009 από τις εκδόσεις Archipelago books. Μετάφραση από τα αγγλικά: Γρηγόρης Παπαδογιάννης

2. Η παραπάνω φωτογραφία απεικονίζει μέρος της  Ραμάλα, (Ramallah) της πόλης που έζησε επί πολλά χρόνια και μέχρι τον θάνατό του ο ποιητής.

Για περισσότερα περί του ποιητή και του έργου του:

http://en.wikipedia.org/wiki/Mahmoud_Darwish

http://www.sakakini.org/literature/mdarwish.htm

http://www.mahmouddarwish.com/ui/english/ShowContent.aspx?ContentId=9

http://www.poets.org/poet.php/prmPID/1062

http://www.iskiosiskiou.com/2011/03/blog-post_911.html

Απόπειρα αποδράσεως

        

         Κι  έλεγε στην “φυλακή” του …

Outside from the gate

 

“Το χειρότερο δεν είναι

που μ’ έκλεισαν σ’ αυτή τη φυλακή

και πήραν τα κλειδιά κι έφυγαν,

μα που δεν ξέρω ως πού φτάνει η φυλακή μου,

που δεν ξέρω το περίγραμμά της,

για να κάνω επιτέλους

σαν άνθρωπος κι εγώ

μιαν απόπειρα αποδράσεως.”

“ Η φυλακή”

του μεγάλου Κύπριου ποιητή μας

Κώστα Μόντη

butterfly2blu

Η υπέροχη φωτογραφία είναι του Roberto La Forgia  από το flickr.

Τον ευχαριστώ πολύ!

Στο ξημέρωμα της Πρώτης Κυριακής

CountryDreaming

Πρώτη Κυριακή σήμερα του νέου χρόνου, του 2011

Κι ο μήνας έχει εννιά.  Κιόλας!  Πόσο γοργά νοιώθω τον χρόνο να κυλάει.. Είναι, μάλλον, που εγώ κινούμαι με άλλους πιο αργούς ρυθμούς..

Ναι, αυτό είναι..Ο Χρόνος,  Ένας είναι ..Το πως τον νοιώθουμε έχει να κάνει με τον πως τον αντιλαμβανόμαστε ο καθένας μας..Για άλλους τρέχει  πιο γρήγορα, για άλλους πιο  αργά, και,  για άλλους , απλά σταματάει.

Σταματάει..κόβεται στα δυο, οριοθετείται αργότερα στο πριν και στο μετά..

Και στο αναμεσίς; Που είναι ο χρόνος στο αναμεσίς; Υπάρχει, ναι  μεν, αλλά..

Αναδύονται αβίαστα από την μνήμη μου εκείνοι οι υπέροχοι στίχοι του Σεφέρη..

“ Που ‘ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δύο και τον αποσβολώνει;”

Εκείνος την έψαχνε την αγάπη τότε, να κόψει  για κείνον τον χρόνο, να τον “αποσβολώσει” …

Δεν αναρωτιέμαι  σαν κι εκείνον γι αυτό .. Το’ χω ζήσει.

Όπως και τα άλλα,  καθώς που ο ποιητής συνέχιζε στο ποίημά του..

“Λόγια μονάχα και χειρονομίες. Μονότροπος μονόλογος μπροστά σ’ έναν
καθρέφτη κάτω από μια ρυτίδα.
Σα μια στάλα μελάνι σε μαντίλι η πλήξη απλώνει.

Η θάλασσα φουσκώνει αργά, τ’ άρμενα καμαρώνουν κι η μέρα πάει να
γλυκάνει.”

Ναι, κι αυτά τα έχω ζήσει, τα “βλέπω”και σήμερα.. Είναι, άλλως τε, τα μονάχα λόγια  κι οι χειρονομίες ,τα πιο πολλά,  αυτά τα συνήθη ψεύδη, τα περίσσεια των καιρών ..Αυτά τα άδεια, τα κούφια..

Και λέω..ας είναι κι αυτά..Νάναι αυτά τα ψέματα μοναχά κι ας είναι τέτοια. Κούφια

Γιατί ο χρόνος κόβεται στα δυο κι αλλιώς κι ανεπίστρεπτα πάντα.. Όπως με ένα θάνατο, ας πούμε, ..μια αρρώστεια βαρειά..

Ναι, κι εκεί τότε ο Χρόνος σταματάει, σαν να χάνεται…Και υπάρχει ύστερα, σαν παίρνεις  πάλι ανάσα, απλά το μετά και το πριν.. Γιατί κι η ανάσα μας ,τότε, σταματάει μαζί του..

Άλλοι κόσμοι στον ίδιο κι απαράλλαχτο κόσμο.. Τον δικό μου, του καθενός μας..

Και για τα τελευταία,  δεν αναρωτιέμαι, επίσης ..Τα έχω ζήσει  κι αυτά.. Ας είναι να μην ‘ρθούν άλλα, όσο τουλάχιστον να γιομίσουμε ανάσες για το τότε του, και ας είναι μακρυά απ’ όλους μας!

Και,  χάρη να’ χουν τα κούφια, γι αυτό λέω, κι ας είναι τέτοια..

Κι όσο για την πλήξη.. Το κάθε τι έχει και την χάρη του, ν’ απαντήσω στον ποιητή..

Κι ας μην τον αποσβολώνουμε τον Χρόνο, ας τον ζαλίζουμε τότε, μοναχά..

’Η , κάλλιο λέω, είθε να ζούμε μέσα σ’ αυτόν κι η κάθε του στιγμή νάναι κι η δικιά μας.. Ενωμένοι στο Ένα μαζί του..

Κι ας μένω, ώρα πως είναι τώρα, να τον παρατηρώ απ’ έξω

blu

Κι ο μήνας έχει εννιά…

Πρώτη Κυριακή του  Έτους σήμερα κι η μέρα πάει να γλυκάνει.. Γενάρης ο μήνας..

Κι η θάλασσα απέναντί μου όλο και φουσκώνει τα βαθυμπλέ της και τ’ απλώνει πέρα από κεί που φτάνει η ματιά μου..

Ωραία μέρα μας ξημέρωσε!!

blu

Καλή Κυριακή σε όλους μας νάναι τούτη, η πρώτη μας!!!

Τόσο καλή που νάναι γραφής υπόδειγμα για τις επόμενες Κυριακές μας!!!

bow_kiss

Με την αγάπη μου

Βεατρίκη Α

Ο έρωτας, η φυγή κι η ποίηση

“Οι αληθινά ερωτευμένοι είναι εκείνοι που το σκάνε τρέχοντας”

butft3[3]

Είπε , κάποτε , μεταξύ άλλων, η  Ιταλίδα ποιήτρια Alda Merini 

( 21/3/1931-1/11/2009)

 AldaMerini

Είναι εκείνη  η γυναίκα με τον εύθραυστο ψυχισμό ,

εκείνη που έζησε τα 17 χρόνια από την ζωή της σε ψυχιατρείο,

εκείνη που έζησε  συνειδητά και κατ΄ επιλογήν  ως πτωχή

και  που πέθανε σαν τέτοια,

εκείνη  που τιμήθηκε το 1993  με το βραβείο Librex Montale,

την υψηλότερη τιμητική διάκριση που απονέμεται  στην χώρα της,

την Ιταλία, για τους ποιητές, 

εκείνη για την οποία  ο Νομπελίστας  Ντάριο Φο προτείνοντας της για το βραβείο Νόμπελ δήλωνε οτι ήταν “ μια εξάισια ποιητική μορφή”

butft3[3]

Είναι εκείνη που επίσης, έλεγε πως

“ η ποίηση γεννιέται από την γλύκα  και τον έρωτα.”

Ti aspetto e ogni giorno
mi spengo poco per volta
e ho dimenticato il tuo volto.
Mi chiedono se la mia disperazione
sia pari alla tua assenza
no, è qualcosa di più:
è un gesto di morte fissa
che non ti so regalare".

Alda Merini, da "Clinica dell’abbandono"

butft3[3]

Και εδώ ένα της  ποίημα, που επέλεξα , με τον τίτλο

“ Δεν έχω ανάγκη τα χρήματα ”

“Io non ho bisogno di denaro “

 

Io non ho bisogno di denaro

ho bisogno di sentimenti  di parole 
di parole scelte sapientemente
di fiori detti pensieri
di rose dette presenze
di sogni che abitino gli alberi
di canzoni che facciano danzare le statue 
di stelle che mormorino  all’ orecchio degli amanti.

Ho bisogno di poesia 
questa magia che brucia 
la pesantezza delle parole 
che risveglia le emozioni e dà colori nuovi

forgetMeNot

pen

Δεν έχω ανάγκη τα χρήματα
Χρειάζομαι μόνο αισθήματα,
από λέξεις, λέξεις σοφά διαλεγμένες
από λουλούδια που λέγονται σκέψεις
από τριαντάφυλλα που λέγονται παρουσίες
από όνειρα που ντύνουν τα δέντρα
από τραγούδια που κάνουν τ’ αγάλματα να χορεύουν
από αστέρια που ψιθυρίζουν στ΄ αυτί των εραστών.


Χρειάζομαι την ποίηση,
αυτή την μαγεία που ξαλαφρώνει απο το βάρος τις λέξεις
που ξυπνά συγκινήσεις και φέρνει νέα χρώματα
forgetMeNot

“Io non ho bisogno di denaro “ Η  παραπάνω μετάφραση έχει γίνει από τον Βέλβετ, στην σχετική αναφορά του στην ποιήτρια, απ’ όπου και η αντιγραφή, για την οποία και τον ευχαριστώ :
http://stavento-velvet2.blogspot.com/2010/11/alda-merini-poetessa.html

pen

4by ecstaticist

 Προσθήκη μεταγενέστερη (25/1/2011)

      Για την ποιήτρια Αλντα Μερίνι (Alda Merini), την ζωή της και το έργο της έχει κάνει επίσης, μια επιμελημένη αναφορά το ηλεκτρονικό περιοδικό  “ Poema” στην εξής σελίδα του:

http://www.e-poema.eu/poem.php?id=255

Στην  εν λόγω σελίδα, μπορείτε να βρείτε  κι  άλλα ποιήματά της , μεταφρασμένα από τους Ελσα Κορνέτη και Βασίλη Ρούβαλη, μεταξύ δε αυτών και το παραπάνω ποίημά της έχοντας ως εξής μεταφρασμένο:

“Δεν έχω ανάγκη τα λεφτά.
Έχω ανάγκη από αισθήματα,
από λέξεις, από λέξεις σοφά διαλεγμένες,
από λουλούδια που τα λένε σκέψεις,
από ρόδα που τα λένε παρουσίες,
από όνειρα που στολίζουν τα δέντρα,
από τραγούδια που κάνουν τ’ αγάλματα να χορεύουν
από άστρα που ψιθυρίζουν στ’ αυτί των εραστών…
Εχω ανάγκη από ποιήματα,
αυτήν τη μαγεία που αλαφρώνει τις λέξεις,
που ξυπνάει τις συγκινήσεις και γεννάει χρώματα αλλιώτικα.”

butft33

Κι αν αναρωτιέστε για την παραβολή των δύο μεταφράσεων, ας σας πω..

Υπάρχουν διαφορές στις δύο τους και ,κατ’ εμέ,  όχι  αμελητέες. Είναι βασικές και εννοιολογικού χαρακτήρος..

Γιατί, όπως και  να το κάνουμε .. άλλο πράγμα  η χρεία και άλλο η ανάγκη, άλλο τα λεφτά και άλλο τα χρήματα… άλλο τα λουλούδια και άλλο τα ρόδα.. άλλο το “στολίζομαι “ και άλλο το “ντύνομαι”..

Κάτι τέτοια συλλογιόμουν και έκανα ένα μπέρδεμα στην αρχική μου καταχώρηση αποδίδοντας  εκ παραδρομής την μετάφραση του ποιήματος που παραθέτω δίπλα από το αρχικό ιταλικό στους  κκ  Ε. Κορνέτη και Ρούβαλη ενώ είναι του  Βέλβετ.

Ζητώντας,, λοιπόν,  συγγνώμη από τους μεταφραστές, και μιας και δεν είμαι Ιταλομαθής, τα  δε λατινικά μου αραχνιασμένα,  και, κυρίως, είμαι  νιόφερτη στον κόσμο της ποιήτριας και του έργου της,  είπα , έστω και όψιμα, ας τις βάλω και τις δυό, διορθώνοντας και έτσι εμπλουτίζοντας με την παρούσα μου υστέρα προσθήκη  την αρχική μου καταχώρηση, ευελπιστώντας στην  κατανόησή σας.

Aνάταση

Πάνω από λίμνες, θάλασσες , πάνω από λαγκαδιές,

πάνω απ’ τα  δάση, τα βουνά, τα νέφη , τους αγέρες,

πάνω από τον ήλιο το χρυσό, πάνω από τους αιθέρες

και πάνω από τις έναστρες των κόσμων τις γραμμές,

pen

Ω  Σκέψη μου, ανυψώνεσαι, πλανιέσαι φτερωτή

και, σαν καλός κολυμβητής μες στο νερό ως λιγώνεις,

με μια αναγάλλια τ’ ουρανού τα τρίσβαθα αυλακώνεις

και με πρωτόφαντη κι αντρίκεια ηδονή.

1692024

Πέτα από τα μιάσματα της νέκρας μακρυά

πήγαινε να καθαριστείς στον πιο ψηλό αέρα

και πιές σαν καθαρό πιοτό και θεϊκό εκεί πέρα

την φλόγα που λαμπρόφωτη τ’ άπειρο πλημμυρά!

pen

Πέρα απ’ την πλήξη την στυγνή, την θλίψη την τρανή,

που βάρος φέρνουνε φρικτό στην σκοτεινή μας ζήση,

καλότυχος όποιος μπορεί να φτερουγίσει

και στην γαλήνια έκταση να πάει, την φωτεινή

pen

όποιος με σκέψεις που’ χουνε φτερά κορυδαλλών,

προς τα ουράνια λεύτερα πετάει,

που πάνω απ’ τη ζωή τραβάει κι ακόπιαστα γρικάει

την γλώσσα των βουβών, πραγμάτων, των  ανθών!

blu

Είναι το ποίημα “Ανάταση”  του Σαρλ Μπωντλαίρ Baudelaire Carls Pierre (Baudelaire Carls Pierre)

από  την ποιητική του συλλογή

 “Τα άνθη του Κακού”

Στο ταξίδι

“…κρατώ στο χέρι τη καρδιά μου και πορεύομαι

1749549

κι αυτή ησυχάζει.

 

Μικρή μου , σε ποια ξένη χώρα
να ταξιδέψω τη λαχτάρα σου;

Οι δρόμοι φεύγουνε σταχτιοί τ’ αλαργού
στο κενό και στη σιωπή,
συχάζουν οι άνθρωποι στην αχυρένια στρώμνη
κι αιώνια αστέρια τους φιλούν.

Κι είναι τόσο το κενό,
τόση η απεραντοσύνη
στο έρημο άνθρωπο.

Κατάμονα βουνά
γαλάζιοι όγκοι
σιωπούν στο καθάριο ουρανό.

Κρατώ στο χέρι τη καρδιά μου.
Σύχασε !Σύχασε!!

Μικρή μου, σε ποια ξένη χώρα
να ταξιδέψω τη λαχτάρα σου;”

η κοπέλλα με τα μπαλλόνια

 

forgetMeNotSmallΕίναι ενα απόσπασμα από ποίημα του Νομπελίστα  Σουηδό ποιητή και λογοτέχνη

Par Lagerkvist  (Πεερ Λαγκερβιστ) (23/5/1891-11/7/1974)

Χρωστάω ενα μεγάλο ευχαριστώ στην φίλη μου την Θάλεια που μου έκανε γνωστό αυτό το απόσπασμα, και από τότε που το διάβασα γράφτηκε μέσα μου.

Θάλεια, καλή μου, σε ευχαριστώ και νάσαι καλά!

Ολονυχτία

Ολονυχτία

by aNi, aNi, aNi...

Δε με κατάλαβες,
όλη τη νύχτα ήμουνα πλάϊ σου,
προσπαθούσα να κλείσω τα παράθυρα,
πάλευα – όλη τη νύχτα.

Ο αγέρας επέμενε.

Άπλωσα τότε τις παλάμες μου πάνω σου
σαν δυο φύλλα ουρανού και σε σκέπασα.

Έπειτα βγήκα στον εξώστη
και κοίταζα δίχως χέρια τον κόσμο.

butft3

Ένα ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου


Γραφές, γράμματα και λόγια για το ‘Έπος του 1940

               Λίγες ώρες μένουν μέχρι να ρθεί  το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου.. Της  αυριανής ημέρας, την επέτειο εκείνης της άλλης ημέρας πριν από εβδομήντα ολόκληρα χρόνια που ενα ΟΧΙ ειπώθηκε από τους Ελληνες δια στόματος του τότε πρωθυπουργού της Ιωάννη Μεταξά προς τον Ιταλό πρέσβη όταν εκείνος του απαίτησε την παράδοση της χώρας μας στους εχθρικούς για μας τότε, Ιταλούς Εθνικοσοσιαλιστές χιτλερόφιλους ..

            

               Το Ελληνικό ΟΧΙ ήταν εκείνο που σηματοδότησε μια σειρά ραγδαίων εξελίξεων, τέτοιων και τόσης έντασης,  που ανέτρεψε καθοριστικά την καθεστηκυία τάξη των πραγμάτων όχι μόνον για την χώρα μας, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο τον ήδη εμπλεγμένον στα γρανάζια του δευτέρου παγκόσμιου πολέμου..

               Τότε, μια τέτοια ημέρα, σαν αυτή που ξημερώνει σε λίγες ώρες,  εβδομήντα χρόνια πριν, η μικρή, φτωχιά και ασήμαντη Ελλάδα μας,  ορθώνοντας το ανάστημά της απέναντι  στην επεκτατική πολεμική τακτική των ενωμένων Ιταλογερμανικών φασιστικών Δυνάμεων, όχι μόνον άλλαξε τον ρουν της Παγκόσμιας Ιστορίας  αλλά και έγραψε άλλη μια αιματοβαμμένη και ηρωϊκή σελίδα στην Ιστορία της.

              Τότε και από τότε, ένα αθάνατο Έπος γράφτηκε, ένα  νέο σημείο αναφοράς γεννήθηκε για τις επόμενες γενιές  της, των Ελλήνων μα και των ξένων.

             Η Ελλάδα μας, με ο, τι χαρακτηρίζουμε ως Έπος του 1940,  απετέλεσε παγκόσμιο παράδειγμα  και φωτεινό σημείο προς μίμηση, ενώ ο λαός της που κατέληξε  με το τέλος του πολέμου,  δεινοπαθημένος, λιμασμένος και αποδεκατισμένος, ήταν ήταν έμπλεος υπερηφάνειας.

              Τότε, οι άλλοι λαοί , τα Έθνη και τα ξένα κράτη φιλικά ή και εχθρικώς διακείμενα προς την Ελλάδα μας,  με σεβασμό και περίσσιο θαυμασμό έκλιναν το γόνυ και μόνο με την αναφορά του ονόματος Έλληνας.. Τότε..για κείνα τα χρόνια που οι ποιητές μας  έκαναν την ιστορία μας ποίηση,  οι τραγουδιστάδες την γραφή των φαντάρων μας, τραγούδι λυπητερό.. ..για κείνα τα χρόνια τα αιματοβαμμένα, του τέτοιου σφιχταγκαλιάσματος του θανάτου με την ζωή που δεν ήξερες που ήταν η ζωή  και που ο θάνατος…

  

              

        Γι’ αυτό,  εκείνο που ξεκίνησε εβδομήντα χρόνια πριν και όσα έγιναν κάποτε, είναι χρεία να είναι και να παραμείνουν σημείο αναφοράς και για τους σημερινούς ‘Ελληνες, για τις σημερινές νέες γενιές..

     

        Για να μάθουν μέσα από εκείνην την Ιστορική, ηρωική επομποιϊα  τι σημαίνει να είναι Έλληνες και πόσο και τι Χρέος φέρουν στους ώμους τους.. Για να “θυμούνται” , για να μην ξεχάσουν!

 

 

     dividergoldscroll           

              Προς χάριν, λοιπόν, της Ιστορικής μνήμης, ας ξαναθυμίσω σε μας τους Έλληνες αλλά και στους άλλους της Ενωμένης Ευρώπης σήμερα, μα και τους πέραν του Ατλαντικού, εχθρούς και φίλους και ουδέτερους προς εμάς, τι έλεγαν οι αρχηγοί τους στους λαούς τους και σε όλο τον Κόσμο για μας τους Έλληνες και το τι μας οφείλουν . Ναι! Οφείλουν και έχουν Χρέος  οι Ξένοι από τότε και μέχρι τα σήμερα,  σ’ αυτήν τ ην χώρα που λέγεται Ελλάδα και στον λαό της.  Και

Είναι ΧΡΕΟΣ ΤΙΜΗΣ!

     dividergoldscroll           

          Οι νεκροί Έλληνες στρατιώτες, λέγεται,  ανήλθαν κατά την διάρκεια των 219 ημερών αντίστασης του Ελληνικού λαού στους επίδοξους καταχτητές, στους 13.676.

         Για αυτό το Ελληνικό ΟΧΙ τον Οκτώβρη του 1940, οι ξένοι -φίλοι και εχθροί-, είπανε:

Κάρολος ντέ Γκώλ, Charles de Gault 1890-1970 Πρόεδρος τής Γαλλικής Δημοκρατίας 1958-1969, αρχηγός τής Γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο :

«Αδυνατώ νά δώσω τό δέον εύρος τής ευγνωμοσύνης πού αισθάνομαι γιά τήν ηρωική αντίσταση τού Λαού καί τών ηγετών τής Ελλάδος.»

(Από ομιλία του στό Γαλλικό Κοινοβούλιο μετά τήν λήξη τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.)

Μωρίς Σουμάν, Maurice Schumann 1911-1992 Υπουργός των εξωτερικών τής Γαλλίας 1969-1973, Μέλος τής Γαλλικής Ακαδημίας 1974 :

  «Η Ελλάδα είναι τό σύμβολο της μαρτυρικής υποδουλωμένης, ματωμένης, αλλά ζωντανής Ευρώπης…Ποτέ μιά ήττα δέν υπήρξε τόσο τιμητική γιά κείνους πού τήν υπέστησαν»

(Από μήνυμά του πού απηύθηνε από τό BBC τού Λονδίνου στούς υποδουλωμένους λαούς τής Ευρώπης στίς 28 Απριλίου 1941, ημέρα πού ό Χίτλερ κατέλαβε τήν Αθήνα ύστερα από πόλεμο 6 μηνών κατά τού Μουσολίνι καί έξι εβδομάδων κάτα τού Χίτλερ.)

Στάλιν, Joseph Vissarionovich Tzougasvili Stalin 1879-1953 Αρχηγός τής Σοβιετικής Ενώσεως από τό 1924 έως 1953 :

«Λυπάμαι διότι γηράσκω καί δέν θά ζήσω επί μακρόν διά νά ευγνωμονώ τόν Ελληνικόν Λαόν, τού οποίου ή αντίστασις έκρινε τόν 2ον Παγκόσμιον Πόλεμον.»

(Από ομιλία του πού μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός Μόσχας τήν 31 Ιανουαρίου 1943 μετά τήν νίκη τού Στάλιγκραντ καί τήν συνθηκολόγηση τού στρατάρχου Paulus.)

Μόσχα, Ραδιοφωνικός Σταθμός :

«Επολεμήσατε άοπλοι καί ενικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, διοτι εκερδίσαμε χρόνο γιά να αμυνθούμε. Ως Ρώσοι καί ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε». (Οταν ο Χίτλερ επετέθη κατά τής Ε.Σ.Σ.Δ.)

Γεώργης Ζουκώφ, Georgy Constantinovich Joucov 1896-1974 Στρατάρχης τού Σοβιετικού Στρατού

«Εάν ό Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στίς πόρτες τής Μόσχας, νά συγκρατήσει καί νά ανατρέψει τόν Γερμανικό χείμαρρο, τό οφείλει στόν Ελληνικό Λαό, πού καθυστέρησε τίς Γερμανικές μεραρχίες όλον τόν καιρό πού θά μπορούσαν νά μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία τής Κρήτης υπήρξε τό κορύφωμα τής Ελληνικής προσφοράς.» (Απόσπασμα από τά απομνημονεύματά του γιά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.)

  Μπενίτο Μουσολίνι, Benito Mousolini 1833-1945 Πρωθυπουργός τής Ιταλίας 1922-1945

  «Ο πόλεμος μέ τήν Ελλάδα απέδειξεν ότι τίποτε δέν είναι ακλόνητον είς τά στρατιωτικά πράγματα καί ότι πάντοτε μάς περιμένουν εκπλήξεις.» (Από λόγο πού εκφώνησε στίς 10/5/1941.)

   Αδόλφος Χίτλερ, Hitler 1889-1945 Αρχηγός τού Γερμανικού κράτους 1889-1945

«Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω νά διαπιστώσω ότι μόνον οί Ελληνες, εξ’ όλων τών αντιπάλων οί οποίοι μέ αντιμετώπισαν, επολέμησαν μέ παράτολμον θάρρος καί υψίστην περιφρόνησιν πρός τόν θάνατον….» (Από λόγο πού εκφώνησε στίς 4 Μαίου 1941 στό Ράιχσταγκ.)

Σέρ Αντονυ Ηντεν, Sir Robert Antony Eden 1897-1977. Υπουργός Πολέμου καί Εξωτερικών της Βρεταννίας 1940-1945, Πρωθυπουργός της Βρεταννίας 1955-1957

«Ασχέτως προς ότι θα πουν οι ιστορικοί τού μέλλοντος, εκείνο το οποίον μπορούμε να πούμε εμείς τώρα, είναι ότι η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στόν Μουσολίνι, ότι αυτή υπήρξε η αφορμή τής επανάστασης στήν Γιουγκοσλαβία, ότι αυτή εκράτησε τούς Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος καί στήν Κρήτη για έξι εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε τήν χρονολογική σειρά όλων τών σχεδίων τού Γερμανικού Επιτελείου καί έτσι έφερε γενική μεταβολή στήν όλη πορεία τού πολέμου καί ενικήσαμε.» (Από λόγο του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 24/09/1942.)

  Τσώρτσιλ, Winston Churchil 1874-1965 Πρωθυπουργός τής Μεγάλης Βρετανίας κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

  «Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δέν αποδίδει τό ελάχιστο εκείνων τών πράξεων αυτοθυσίας τών Ελλήνων, πού ήταν καθοριστικός παράγων τής νικηφόρου εκβάσεως τού κοινού αγώνα τών εθνών, κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διά τήν ανθρώπινη ελευθερία καί αξιοπρέπειαν.» …….. «Εάν δέν υπήρχε η ανδρεία τών Ελλήνων καί ή γενναιοψυχία τους, ή έκβαση τού Β’ Παγκόσμιο Πολέμου θά ήταν ακαθόριστη.» (Από ομιλία του στό Αγγλικό κοινοβούλιο στίς 24 Απριλίου 1941.)

«Μέχρι τώρα λέγαμε ότι οί Ελληνες πολεμούν σάν ήρωες. Τώρα θά λέμε: Οί ήρωες πολεμούν σάν Έλληνες.» (Από λόγο πού εκφώνησε από τό BBC τίς πρώτες ημέρες τού Ελληνοιταλικού πολέμου.)

  «Μαχόμενοι οί Έλληνες εναντίον τού κοινού εχθρού θά μοιρασθούν μαζί μας τά αγαθά τής ειρήνης.» (Από λόγο πού εξεφώνησε στίς 28 Οκτωβρίου 1940, όταν επετέθη ή Ιταλία κατά τής Ελλάδας.)

Σέρ Χάρολδ Αλεξάντερ, Sir Harold Leofric George Alexander 1891-1969 . Βρετανός Στρατάρχης κατά τόν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο:

«Δέν θά ήταν υπερβολή νά πούμε ότι ή Ελλάς ανέτρεψε τό σύνολο τών σχεδίων τής Γερμανίας εξαναγκάσασα αυτήν νά αναβάλει γιά έξι εβδομάδες τήν επίθεση κατά τής Ρωσίας. Διερωτώμεθα ποιά θά ήταν ή θέση τής Σοβιετικής Ενώσεως χωρίς τήν Ελλάδα.»(Από ομιλία του στό Βρετανικό κοινοβούλιο στίς 28 Οκτωβρίου 1941.)

       Γεώργιος ΣΤ’ (1898-1952) Βασιλεύς τής Μεγάλης Βρετανίας 1936-1952 :

«Ο μεγαλοπρεπής αγών τής Ελλάδος, υπήρξε ή πρώτη μεγάλη καμπή τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.» (Από λόγο του στο κοινοβούλιον τόν Μάιον 1945.)

Φραγκλίνος Ρούσβελτ, Roosvelt 1882-1945 . Πρόεδρος τών Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής 1932-1945

   «Εις τήν Ελλάδα παρασχέθη τήν 28ην Οκτωβρίου 1940 χρόνος τριών ωρών διά ν’αποφασίσει πόλεμον ή ειρήνην, αλλά καί τριών ημερών ή τριών εβδομάδων ή και τριών ετών προθεσμία νά παρείχετο, ή απάντησις θά ήτο ή ίδια.» ……. «Οί Έλληνες εδίδαξαν δία μέσου τών αιώνων τήν αξιοπρέπειαν. Οταν όλος ό κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ό Ελληνικός λαός ετόλμησε νά αμφισβητήσει τό αήττητον τού γερμανικού τέρατος αντιτάσσοντας τό υπερήφανον πνεύμα τής ελευθερίας.» (Από ραδιοφωνικό λόγο πού εξεφώνησε στίς 10/6/1943.)

«Ο ηρωικός αγών τού ελληνικού λαού…κατά τής επιθέσεως τής Γερμανίας, αφού τόσον παταγωδώς ενίκησε τούς Ιταλούς στήν απόπειρά τους νά εισβάλλουν στό ελληνικό έδαφος, γέμισε μέ ενθουσιασμό τίς καρδιές τού αμερικανικού λαού καί εκίνησε τήν συμπάθειά του. Πρό ενός καί πλέον αιώνος, κατά τόν πόλεμον τής ελληνικής ανεξαρτησίας, τό εθνος μας…εξέφρασε τήν φλογερή του συμπάθεια γιά τούς Ελληνες καί ευχότανε γιά τήν ελληνική νίκη…» (Δήλωσή του στο ‘ Υπατο Συμβούλιο τής Αχέπα στίς 25/04/1941, πού μεταδόθηκε ραδιοφωνικά από τόν Λευκό Οίκο.)

……………………

Σημειώσεις:

α)  Η πηγή για τα παραπάνω λεχθέντα υπό των ξένων, προέρχεται από ενα εμπεριστατωμένο άρθρο του Υποστρατήγου ε. α.  K.  Χ. Κωνσταντινίδη, το οποίο εμπεριέχει και άλλες πολύτιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες σχετικά με τον πόλεμο του 1940, και το οποίο είναι δημοσιευμένο στην παρακάτω σελίδα:

http://www.apodimos.com/arthra/06/Oct/EPOS_1940

_GIA_NA_GNORIZATAI_H_AXIA_TOY_OXI_TOY_1940/index.htm

β) Για την εποποιία του 1940, αν θέλετε περισσότερα:

"Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ ΟΧΙ" του Σταύρου Δερματά Αντιστράτηγου
Απόφοιτου Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
:

http://www.zosimaia.gr/forum.asp?cat=fo-var&maintext=fo-one&ID=44&Page=1

γ) Για τους ήρωες του Ελληνοιταλικού, Ελληνογερμανικού πολέμου και λοιπά συναφή:http://strategy-geopolitics.blogspot.com/

Technorati tags: Greek, 1940, german Italian war, Greece, Ελληνοιταλικός, ΕλληνΟγερμανικός πόλεμος, το ΟΧΙ του 1940

 

 

 

Η κραυγή.

Georgia_O'Keeffe-Georgia_O'Keeffe,_1915 “Οι ζωές δεν αρχίζουν με τη γέννηση των ανθρώπων, αν ήταν έτσι, κάθε μέρα θα ‘ταν μια μέρα κερδισμένη, οι ζωές ξεκινούν αργότερα, μερικές φορές μάλιστα πολύ αργότερα, για να μην πούμε και για εκείνες που μόλις αρχίσουν έχουν κιόλας τελειώσει, γι’ αυτό και κάποιος φώναξε

Αχ, ποιος θα γράψει για την ιστορία αυτού που θα μπορούσε να ‘χε γίνει.” 

          Αυτά έγραψε κάπου ανάμεσα σ’ άλλα, ο Νομπελίστας λογοτέχνης Ζοζέ Σαραμάγκου (José de Sousa Saramago 1922-2010) και ξέμεινα απόψε να συλλογιέμαι πάνω στις φράσεις του, όπως τις ανέγνωσα στο αφιέρωμα του Χ. Γιαννακόπουλου για τον συγγραφέα, στο Ημερολόγιο ανάγνωσης

blu

          Είναι πιά αργά το βράδυ κι η νύχτα είναι σκοτεινή. Οι στιγμές κυλάνε αργά, ο απόηχος από την βουή της πόλης ίσα που φτάνει στ’αυτιά μου ανάκατος με τον άρρυθμο ήχο των πρώτων σταγόνων βροχής και μες στην ησυχία του νού μου, φτάνει γοερή σε μένα εκείνη η κραυγή απελπισίας μιας γυναίκας που δεν γνώρισα και που δεν ζεί πιά, μια κραυγή για την ζωή της, της άλλης της αλήθειας της, εκείνης  που δεν έζησε…

“Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω,

Είναι το γαμώ το που δεν έζησα…”

            ..Ποιος να την άκουσε σαν φώναζε; Να υπήρχε κανείς; Κι αν ναι, να μπορούσε άραγε εκείνη, η Κατερίνα η Γώγου, τότε που κραύγαζε να ακούσει την δικιά του φωνή; Ή ήταν κιόλας αργά;

“Πάει. Αυτό ήταν

Χάθηκε η ζωή μου φίλε

μέσα σε κίτρινους ανθρώπους

βρώμικα τζάμια

κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.

‘Αρχισα να γέρνω

σαν εκείνη την ιτιούλα

που σούχα δείξει στην στροφή του δρόμου.

Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.

Είναι το γαμώτο που δεν έζησα.

Κι ούτε που θα σε ξαναδώ. “

blu

        Κάπου, κάποτε  διάβασα κάτι που μούμεινε  στο νού .. Κάπως έτσι το’ πε κάποιος που δεν θυμάμαι τώρα..

Υπάρχουν, είπε,  δυο κατηγορίες ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο

Εκείνοι που αγαπήθηκαν και εκείνοι που δεν αγαπήθηκαν..

        Δεν ξέρω αν και πόση αλήθεια είναι σ’ αυτό.. Υπάρχουν και οι άλλοι, εκείνοι που αγάπησαν… Μα είναι, επίσης μια αλήθεια πως δεν συναντιούνται συχνά οι μεν με τους δε..

Κι η γυναίκα που κραύγασε για την ζωή που δεν έζησε, σε μια από αυτές τις κατηγορίες που ειπε κείνος που δεν θυμάμαι, ήταν..

Ναι είναι τόσοι πολλοί εκείνοι που δεν συναντήθηκαν ν’ αγαπηθούν..

Αλλιώς, πόσο διαφορετικός θα ήταν τούτος ο κόσμος, αυτή η ζωή!

“Αχ, ποιος θα γράψει για την ιστορία αυτού που

θα μπορούσε να ‘χε γίνει.” 

φώναξε κάποιος εκεί στον Σαραμάγκου.Κι εγώ μαζί με τον κάποιον αυτόν..

        Η βροχή πέφτει πια σταθερά..Φτάνει πιο δυνατή στ’αυτιά μου…Οι σκέψεις μου άδειασαν απ’ τα άλλα….Δεν είναι μπόρα προσωρινή, θα κρατήσει ίσαμε το ξημέρωμα ..