Στο παλιό το σινεμά

Μια επιλογή μου από παλιές κινηματογραφικές ταινίες, που τις θεωρώ όμως, διαχρονικές, αξεπέραστες και σύγχρονες στην αξία τους η κάθε μια τους, ταινίες που έχω δει και ξεχωρίσει. Υπάρχουν, βέβαια και άλλες που θα τις προσθέτω εν καιρώ, πολύ φοβάμαι και αυτές ανάκατα χρονικά,  γιατί η σειρά τους έχει να κάνει απλά με όποιες η μνήμη μου φέρνει κάθε φορά:

 
Η Λίστα του Σίντλερ (Schindlers List ) του Στήβεν Σπήλμπεργκ

1993. Ο σκηνοθέτης της Steven Spielberg έδρεψε και δρέπει δάφνες για την ταινία του. Μια αριστουργηματική δημιουργία! Πολυβραβευμένη (7 Οσκαρ)!Τρομερή στην ιστορική και την όλη αλήθεια της, εφιαλτική, απάνθρωπη μα συνάμα και τόσο ανθρώπινη! Ο Λίαμ Νίσον, στον ρόλο του Όσκαρ Σίντλερ, του Γερμανού που’ φτειαξε την περίφημη λίστα για να σώσει ανθρώπους, μοναδικός, ο Ρέι Φάινς στον ρόλο του Γερμανού αξιωματικού Ναζί, ανεπανάληπτος. Ο,τι και να πω για την ταινία θάναι λίγο..

» Η φωλιά του Κούκου»One Flew the Cuckoo’s Nest , του Milos Forman)

1975: Και ο Μίλος Φόρμαν σκηνοθετεί μια από τις πλέον δυνατές δημιουργίες του κινηματογράφου: Την φωλιά του Κούκου!! Βασικός Πρωτπό τον χρόνο!Απολαυστική και φρέσκια ως τα σήμερα…Και με τα μηνύματά της τα πολλά.. Σκηνοθέτης της ο περίφημος George Cukor! Θα την χαρείτε!!!!

«Rear Window» ή «Σιωπηλός μάρτυς» του Αλφρεντ Χίτσκοκ

1954! Και ο μέγας μάγιστρος Άλφρεντ Χίτσκοκ (Alfred Hitchcock) σκηνοθετεί την ταινία Rear Window που στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Σιωπηλός μάρτυς». Είναι αυτή που με γοήτευσε περισσότερο από τις άλλες του. Η Σφραγίδα του! Εκπληκτική, εγκεφαλική, διαστροφική, ευφυής δημιουργία ενός μοναδικά ευφυούς νου! Την θεωρώ ως την καλύτερη (την πιο ενδιαφέρουσα) ανάμεσα στα άλλα αριστουργήματά του, όπως τα Πουλιά, το Vertigo,ή στην Σκιά των τεσσάρων γιγάντων.. Πως θα μπορούσα να «περάσω» την ιστορία του σινεμά, χωρίς να σταθώ στον μεγάλο Χίτσκοκ;; Δείτε την και ξαναδείτε την. Δεν είναι για μια ανάγνωση μόνο! Πρωταγωνιστής βασικός ο James Stewart αντάμα με την σαγηνευτική Grace Kelly.

2001: A Space Odyssey, του Stanley Kubrick

1968: Πρωτοπροβάλλεται μια ταινία που σημάδεψε τον κινηματογράφο. Κατέληξα να την δω σχετικά πρόσφατα. Και ναι, είναι ονειρεμένη, μοναδική δημιουργία ενός ανεπανάληπτου σκηνοθέτη. Μια αλληγορική δημιουργία για την αρχή και το τέλος..και το τέλος της αρχής. Δεν θα πω κάτι άλλο. Δείτε την!!

Lawrence of Arabia, σε σκηνοθεσία του David Lean

  1. Και η ταινία «Ο Λώρενς της Αραβίας» κάνει το ντεμπούτο της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Και.. μετατρέπεται σε θρύλο. Οπως ήτανε και ο ήρωάς της. Πολυβραβευμένη,παίζεται ακόμη και στις μέρες μας. Διαχρονική η αξία της ταινίας.Ο Πήτερ ο Τούλ, στον ρόλο του Λώρενς, μοναδικός και ανεπανάληπτος.Μα και όλο το κάστ της ταινίας όπως ο Ομαρ Σαρίφ, ο Χοσέ Φερρέρ, ο Αλεκ Γκίνες, ο Αντονυ Κουίν. Επική, πολιτική, ιστορική, πολιτισμική, ηθογραφική, ανθρώπινη! Μια εκπληκτική ταινία για ένα not ordinary man, τον Lawrence of Arabia. Η μουσική της επένδυση καθηλώνει χάρις στην μουσική του Maurice Jarre

«Ryan’s Daughter» Director:David Lean

1970 Kαι ο Ντέιβιντ Λύν φτειάχνει μια υπέροχη κινηματογραφική ταινία. Πολυβραβευμένη. Ο Robert Mitchum, ηθοποιός εκπληκτικός σε ρόλο ασυνήθη που αναδεικνύει το αληθινό του μέγεθος,, η Sarah Miles και οJohn Mills βραβεύτηκαν με όσκαρ. Πανέμορφη ταινία, γιομάτη άπλα, σιωπή και χρώμα, αναπτυσσόμενη κλιμακωτά σε ένα υπέροχο φυσικό περιβάλλον. Έντονες οι δραματικές συναισθηματικές συγκρούσεις. Τόσο πολυεπίπεδη ταινία! Γοητεύει! Αξίζει να την ξαναδώ,

«The Godfather» Director:Francis Ford Coppola

1972 :Και ο Αμερικανός σκηνοθέτης Φράνσις Φόρντ Κόππολα μεγαλουργεί. Ο Μάρλον Μπράντο δίδει μοναδικό ρεσιτάλ ηθοποιίας και η μουσική του Μορρικόνε και του Ρίτσι καθηλώνει. Πάνω από 20 βραβεία η ταινία και βέβαια τρία Όσκαρ. Η δεύτερη συνέχεια της ταινίας,αποτέλεσε την βέβαια εξαίρεση στον κανόνα. Θεωρήθηκε από πολλούς καλύτερη από την πρώτη. Ο Αλ Πατσίνο, χαρισματικός και ανεπανάληπτος! Και μετά η Τρίτη. ΄Ο Αντρέ Ριέ μας με το βιολί του μας έδωσε ένα από τα ωραιότερα σάουντρακ!Αχ! Σινεμά το ¨Όνειρο, εδώ !

«EMPIRE OF THE PASSION» director:Nagisa Oshima

Ai no borei! Το 1978, ο Ιάπωνας Nagisa Oshima με αυτή την ταινία του παίρνει το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας του φεστιβάλ Καννών. Βασισμένη σε αληθινό περιστατικό του 1895, η ταινία συγκλονίζει με το ρέον πάθος, την λιτότητά της, την ποιητική της υφή και την θαυμάσια φωτογραφία της!

Who’s Afraid of Virginia Woolf? του Mike Nichols

1966! Η Elizabeth Taylor και ο Richard Burton δίδουν ρεσιτάλ ηθοποιίας στην ταινία » Ποιός φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ;» Βασισμένη στο θεατρικό έργο του Edward Albee, η ταινία με άφησε άφωνη, πήρε και πέντε όσκαρ-θαρρώ! Πόση ενέργεια και πόση δύναμη απαιτήθηκε για να επενδυθεί σε αυτήν την παράσταση!

A STREETCAR NAMED DESIRE (Λεωφορείον ο Πόθος) του Ηλία Καζάν

!951 και ο Ηλίας Καζάν κάνει το θαύμα του στην μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου του Τεννεσί Ουίλλιαμς. Βέβαια, για να γίνει ένα τέτοιο θαύμα χρειάζονται πολλά και δεν θα γινότανε αυτό χωρίς την αξεπέραστη ερμηνεία της Βίβιαν Λή, που πήρε και Α’ Οσκαρ για την υποκριτκή της σε αυτήν την ταινία και βεβαίως, του ανεπανάληπτου στον ρόλο, Μάρλον Μπράντο!

Irma la Douce του Billy Wilder

Ένα Εξαίρετο μιούζικαλ, παραγωγής του 1963 με δύο ανεπανάληπτους πρωταγωνιστές: Την υπέροχη Shirley MacLaine και τον μοναδικόJack Lemmon! Δεν χόρταινα να την βλέπω! Υπέροχο σενάριο, χιούμορ, τρυφερότητα, ευαισθησία, γραφικότητα, χρώμα, τι να πρωτοπώ και τι να πρωτοθαυμάσω! Και αν μου τύχει, την ξαναβλέπω ευχαρίστως! Αφήνει τόσο ωραία γεύση!

Τραγουδώντας στην βροχή! Singin’ in the Rain των Stanley Donen και Gene Kelly

Ένα θαυμάσιο μιούζικαλ, παραγωγής του 1952 με ένα εκπληκτικό Gene Kelly. Μνήμη φερμένη από τα παιδικά μου χρόνια σα πρωτόδα την ταινία. Ακόμη και τώρα, πάνω τον εαυτόν μου, σα περπατάω κάτω από την βροχή να σιγοχορεύω στα βήματα του αξεπέραστου Τζήν Κέλλυ και στον ρυθμό εκείνης της μουσικής. Ευφορία! Αχ! Ο Ερωτας! Ζωή!

Anna Christie τουJacques Feyder, Η «θεά» Γκρέτα Γκάρμπο

Το φιλμ είναι του 1931, γερμανόφωνο. Ήταν, σ’αυτό, η πρώτη φορά που είδα την ηθοποιό Greta Garbo. Και μούμεινε, εκπληκτική ηθοποιό! Την είδα μετά ως Μάτα Χάρι, ως Νινότσκα, ως Βασίλισσα Χριστίνα, ως Άννα Καρένινα, ως Κυρία με τας καμελίας και όπου αλλού, και απλά υποκλίθηκα

Πρωϊνό στου Τίφφανι»Breakfast at Tiffany» του Blake Edwards

Η αξιολάτρευτη Audrey Hepburn και ο George Peppard σε μια ταινία που άφησε εποχή. Η Χάρις, η γοητεία, η φινέτσα και η «ελαφράδα» προσωποποιούνται σε αυτήν την ταινία του 1961, καθιστώντας της γοητευτικά αξεπέραστη, όπως και την άλλη της εκλεκτής ηθοποιού » Ωραία μου Κυρία»My Fair Lady»

Adam’s Rib του George Cukor. Η Καθριν Χέμπορν

Katharine Hepburn, H ηθοποιός θρύλος μαζί με τον αγαπημένο της Spencer Tracyσε μια απολαυστική κωμωδία του 1940!Η σχέση μεταξύ τους άναβε σπινθήρες που αστράφτανε έξω από το άσπρο πανί της οθόνης!. Πολυβραβευμένη πολυτάλαντη ηθοποιός. Κάθε ταινία της και ένα διαμάντι! Από τις αγαπημένες μου ηθοποιούς!

«Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ (The great dictator) του Τσάρλι Τσάπλιν

Το 1940 ο μοναδικός Τσάρλι Τσάπλιν (Charlie Chaplin) γύρισε αυτήν την καυστική, πολιτική και προ πάντων απολαυστική ταινία του. Τι να πω και για τις άλλες του; πχ.Το χαμίνι , Τα φώτα της πόλης, μοντέρνοι καιροί; Η κάθε μια τους έχει την δική του μοναδική σφραγίδα και η κάθε μια τους έχει το κάτι άλλο!

The Night of the Hunter(Η νύχτα των κυνηγών) τουCharles Laughton

Μια ταινία που αφήνει έντονα αχνάρια! Φως και σκοτάδι, καλό και κακό, αμνοί και λύκοι με προβιές ή μάσκες! Απλά, από τις καλύτερες ταινίες διαχρονικά! Σε σκηνοθεσία του Τσαρλς Λώτον και με βασικό πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Μίτσαμ (υπέροχος στον ρόλο).

Οι Άθλιοι (Les Misérables) σκηνοθεσίας Richard Boleslawski

Με βάση το πασίγνωστο μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ, γυρίστηκαν πολλές ταινίες με το ομώνυμο θέμα και τίτλο. Μοναδικός κατ’ εμέ, όμως, ως Ιαβέρης, ήταν ο ηθοποιός Charles Laughton (Τσαρλς Λώτον) στην ταινία του 1935. Εκείνη η σκηνή καταδίωξης μεταξύ των Ιαβέρη-Λώτον και του Γιάννη Αγιάννη- Fredric March στους υπονόμους του Παρισιού είναι ακόμη ζωντανή στην μνήμη μου. Μα και σε άλλες version, ο Ζαν Γκαμπέν, ή ο Λιαμ Νίσσεν πρόσφατα, στον ρόλο του Αγιάννη, εξαίρετοι. Σαν τον Λώτον όμως, ουδείς άλλος..

ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ ( Gone with the wind)

Μια πολυβραβευμένη υπερπαραγωγή του 1939! Με κάμποσους σκηνοθέτες μέσα της (Τζώρτζ Κιούκορ, Σαμ Γούντ) και μεταξύ αυτών του εν τέλει υπογράψαντος Victor Fleming!Μια θαυμάσια ταινία, μεταφορά, χάρις στον Sidney Howard, στην μεγάλη οθόνη του μοναδικού ομώνυμου βιβλίου της Μargaret Mitchell, με αξεπέραστους πρωταγωνιστές!Vivien Leigh,Clark Gable, Hattie Mc Daniel,Olivia De Havilland, Melanie Hamilton,Leslie Howard, στις πρώτες σειρές και άλλους ηθοποιούς ώς και άπειρους κομπάρσους Μια ταινία- σταθμός!Αξεπέραστη!

Ο Πύργος των καταιγίδων(Ανεμοδαρμένα ύψη,Wuthering Heights) του William Wyler

Μια εκπληκτική ταινία του 1939, κάτοχος πολλών βραβείων Όσκαρ, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Εμιλυ Μπροντέ, σκηνοθετημένη άψογα από τον Γουίλλιαν Γουάιλερ και αποδοσμένη μοναδικά από τους Λόρενς Ολίβιε, Μερλ Όμπερον,Ντέιβιντ Νίβεν και Φλόρα  Υπέροχη και αξεπέραστη στον χρόνο!

 Τα απομεινάρια μιας μέρας, The Remains Of The Day, σκηνοθεσίας Τζέιμς Αϊβορυ

Με αφορμή την βράβευση του συγγραφέως του βιβλίου » Τ’ απομεινάρια μιας μέρας» με το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας 2017 Κάζουο Ισίγκουρο, στο  βραβευμένο με το βραβείο Booker 1989  βιβλίο του οποίου βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του 1993 που σκηνοθέτησε αριστοτεχνικά ο Τζέϊμς Αϊβορυ, ας αναφερθώ σε αυτή την ταινία,  την οποία θεωρώ ως έναν από τους κύριους σταθμούς στην ιστορία της έβδομης τέχνης. Όλο το team των ηθοποιών της, εξαιρετικό. Ο Αντονυ Χόπκινς στον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο δίνει κυριολεκτικά ρεσιτάλ ερμηνείας μα και η Εμμα Τόμσον στέκεται αντάξια δίπλα του. Και οι δυο πρωταγωνιστές τιμήθηκαν με βραβεία για τις ερμηνείες τους στην ταινία, όπως και η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για 8 βραβεία Oscar (Ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, Α’ Ανδρικού και Γυναικείου ρόλου, καλλιτεχνικής διεύθυνσης, μουσικής και κοστουμιών) .Δεν κέρδισε τα Οσκαρ λόγω κυρίως της ανταγωνίστριάς της ταινίας » Η λίστα του Σίντλερ» , κέρδισε όμως  άλλα.. όπως τα βραβεία BAFTA. Είναι μια ταινία που αξίζει να δείτε, κινείται υπόγεια και κλιμακώνεται σε εσωτερική ένταση σταδιακά με κατάληξη την τελευταία της σκηνή, όπου πραγματικά ακόμη νοιώθω τον κόμπο στον λαιμό μου, πως είχα νοιώσει σαν την είδα..Μάθημα ζωής καταλήγει η ταινία να είναι με την μελαγχολία που η ίδια η ζωή που όταν δεν ζείται , δίνει

Advertisements