Ενα ποίημα του Baudelaire: «ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ»


ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ 

Hieronymus_Bosch_-_Triptych_of_Garden_of_Earthly_Delights_-_WGA2505

Η ανοησία, τ΄αμάρτημα, η απληστία και η πλάνη

κυριεύουνε τη σκέψη μας και φθείρουν το κορμί μας,

κι΄ ευχάριστα τις τύψεις μας θρέφουμε στη ψυχή μας,

καθώς που θρέφουν πάνω τους τις ψείρες οι ζητιάνοι.

butft3

Στα μετανιώματα άναντροι κι αμαρτωλοί ως την άκρια,

ζητάμε πληρωμή ακριβή για κάθε μυστικό μας

και ξαναμπαίνουμε εύκολα στο βούρκο τον παλιό μας,

θαρρώντας πως ξεπλένεται με τα δειλά μας δάκρυα.

f2-narrenschip

Πάνω απ το προσκεφάλι μας ο Σατανάς γερμένος

πάντα στα μάγια του κακού το νου μας νανουρίζει,

την πιο ατσαλένια θέληση μεμιάς την εξατμίζει,

αυτός ο Μέγας χημικός, ο Τετραπερασμένος.

butft3

Ο Διάολος, το νήμα αυτός κρατά που μας κουνάει!

Τα πράματα τα βρωμερά πιότερο τ΄ αγαπάμε,

κι όλο και προς την Κόλαση κάθε στιγμή τραβάμε,

με δίχως φρίκη, ανάμεσα στο σκότος που βρωμάει.

butft3

Σαν το φτωχό ξαφαντωτή που πιπιλά με ζάλη

μιας παλιάς πόρνης αγκαλιά πολιομαρτυρισμένη,

κλεφτάτα αρπάζουμε κι΄ εμείς καμιά ηδονή θλιμμένη,

που τηνε ξεζουμίζουμε σα σάπιο πορτοκάλι.

butft3

Σαν ένα εκατομμύριο σκουλήκια, μυρμηγκώντας,

μες το μυαλό μας κρεπαλούν του Δαίμονα τα πλήθη,

κι όταν ανάσα παίρνουμε, ο Θάνατος στα στήθη

σαν άϋλος ποταμός κυλά, σιωπηλά θρηνώντας.\\

butft3

Αν το φαρμάκι κ΄ η φωτιά, κ΄ η βία και το μαχαίρι

δεν έχουνε τα φανταχτά κεντίδια ακόμα κάνει

στο πρόστυχο της μοίρας μας άθλιο καραβοπάνι,

είναι που λείπει απ΄ την ψυχή το θάρρος κι απ΄ το χέρι.

butft3

Μα μες στις σκύλες, τους σκορπιούς, τα φίδια, τα τσακάλια,

τους πάνθηρες, τους πίθηκους, τους γύπες, τα θηρία

που γρούζουν, σέρνουνται, αλυχτούν κι ουρλιάζουν με μανία

μες των παθών μας το κλουβί, προβαίνει αγάλια,

θεριό πιο βρώμικο, κακό, την ασκημιά να δείξει!

XJL61761

Κι α δε σαλεύει κι ούτε ακούει κανένας το ουρλιαχτό του,

όλη γης θα ρήμαζε, και στο χασμουρητό του

θα ΄θελε να κατάπινε τον κόσμο – αυτό ΄ναι η πλήξη!-

πού, μ΄ ένα δάκρυ αθέλητο στα μάτια της κοιτάζεις,

καθώς καπνίζει τον ουκά, κρεμάλες να στυλώνει.

butft3

Και ξέρεις, αναγνώστη, αυτό το τέρας πως δαγκώνει!

– Ώ αναγνώστη υποκριτή, αδέρφι που μου μοιάζεις!

(λογοτεχνική μετάφραση Γ. Σημιριώτης)

1. blu

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s