Ενα ποίημα του Baudelaire: «ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ»


ΣΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ 

Hieronymus_Bosch_-_Triptych_of_Garden_of_Earthly_Delights_-_WGA2505

Η ανοησία, τ΄αμάρτημα, η απληστία και η πλάνη

κυριεύουνε τη σκέψη μας και φθείρουν το κορμί μας,

κι΄ ευχάριστα τις τύψεις μας θρέφουμε στη ψυχή μας,

καθώς που θρέφουν πάνω τους τις ψείρες οι ζητιάνοι.

butft3

Στα μετανιώματα άναντροι κι αμαρτωλοί ως την άκρια,

ζητάμε πληρωμή ακριβή για κάθε μυστικό μας

και ξαναμπαίνουμε εύκολα στο βούρκο τον παλιό μας,

θαρρώντας πως ξεπλένεται με τα δειλά μας δάκρυα.

f2-narrenschip

Πάνω απ το προσκεφάλι μας ο Σατανάς γερμένος

πάντα στα μάγια του κακού το νου μας νανουρίζει,

την πιο ατσαλένια θέληση μεμιάς την εξατμίζει,

αυτός ο Μέγας χημικός, ο Τετραπερασμένος.

butft3

Ο Διάολος, το νήμα αυτός κρατά που μας κουνάει!

Τα πράματα τα βρωμερά πιότερο τ΄ αγαπάμε,

κι όλο και προς την Κόλαση κάθε στιγμή τραβάμε,

με δίχως φρίκη, ανάμεσα στο σκότος που βρωμάει.

butft3

Σαν το φτωχό ξαφαντωτή που πιπιλά με ζάλη

μιας παλιάς πόρνης αγκαλιά πολιομαρτυρισμένη,

κλεφτάτα αρπάζουμε κι΄ εμείς καμιά ηδονή θλιμμένη,

που τηνε ξεζουμίζουμε σα σάπιο πορτοκάλι.

butft3

Σαν ένα εκατομμύριο σκουλήκια, μυρμηγκώντας,

μες το μυαλό μας κρεπαλούν του Δαίμονα τα πλήθη,

κι όταν ανάσα παίρνουμε, ο Θάνατος στα στήθη

σαν άϋλος ποταμός κυλά, σιωπηλά θρηνώντας.\\

butft3

Αν το φαρμάκι κ΄ η φωτιά, κ΄ η βία και το μαχαίρι

δεν έχουνε τα φανταχτά κεντίδια ακόμα κάνει

στο πρόστυχο της μοίρας μας άθλιο καραβοπάνι,

είναι που λείπει απ΄ την ψυχή το θάρρος κι απ΄ το χέρι.

butft3

Μα μες στις σκύλες, τους σκορπιούς, τα φίδια, τα τσακάλια,

τους πάνθηρες, τους πίθηκους, τους γύπες, τα θηρία

που γρούζουν, σέρνουνται, αλυχτούν κι ουρλιάζουν με μανία

μες των παθών μας το κλουβί, προβαίνει αγάλια,

θεριό πιο βρώμικο, κακό, την ασκημιά να δείξει!

butft3

Κι α δε σαλεύει κι ούτε ακούει κανένας το ουρλιαχτό του,

όλη γης θα ρήμαζε, και στο χασμουρητό του

θα ΄θελε να κατάπινε τον κόσμο – αυτό ΄ναι η πλήξη!-

πού, μ΄ ένα δάκρυ αθέλητο στα μάτια της κοιτάζεις,

καθώς καπνίζει τον ουκά, κρεμάλες να στυλώνει.

butft3

Και ξέρεις, αναγνώστη, αυτό το τέρας πως δαγκώνει!

– Ώ αναγνώστη υποκριτή, αδέρφι που μου μοιάζεις!

(λογοτεχνική μετάφραση Γ. Σημιριώτης)

1. blu

Το ποίημα αυτό  είναι μέρος της ποιητικής συλλογής του Μπωντλαίρ (Charles Pierre Baudelaire ) που έχει τον τίτλο » Τα άνθη του κακού»‎ «Les Fleurs du mal«

Ο πάνω ζωγραφικός πίνακας στο κείμενο είναι του Ολλανδού ζωγράφου της Πρώιμης Βόρειας Αναγέννησης στην Τέχνη, Ιερώνυμου Μπος (Jheronimus van Aken) είναι τρίπτυχος και έχει τον τίτλο «Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων» The Garden of Earthly Delights» έργο του που έφτιαξε στην χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 1490-1511. Εδώ απεικονίζεται το περιεχόμενο του τρίπτυχου αυτού πίνακα ενώ στην κεφαλίδα ένα απόσπασμά του.

Ο επόμενος ζωγραφικός πίνακας είναι επίσης του Μπος και ονομάζεται «Το πλοίο των τρελών«, έργο του της  αρχής της χρονικής περιόδου με τον πάνω πίνακα.

Να σημειώσω εδώ οτι η αρχική συλλεκτική έκδοση της ποιητικής συλλογής του Μπωντλαίρ » Τα άνθη του κακού», που έγινε το 1887, τριάντα χρόνια μετά την πρώτη δημοσίευση της ποιητικής συλλογής (1857), συμπεριελάμβανε σχεδιάσματα του γλύπτη Αυγούστου Ροντέν (August Rodin)..Μπορείτε να δείτε σχετικά εδώ 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.