ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΑΛΑΒΑΝΟΣ = ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ   Leave a comment


          

  Ακούγοντας, σήμερα μόλις, τα τρανταχτά νέα από την πολιτική μας ειδησεογραφία :

  • ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: "Ενταση δημιουργήθηκε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, όταν στο τέλος της ομιλίας του, ο Πρόεδρος του Κινήματος ζήτησε από τα μέλη της ΚΟ να επιβεβαιώσουν την εμπιστοσύνη τους στο πρόσωπό του με μυστική ψηφοφορία, προκειμένου να αισθάνεται ισχυρός για να δώσει την κοινοβουλευτική μάχη με τη ΝΔ μέχρι την εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη νέου Προέδρου του Κινήματος, ή την ανανέωση εμπιστοσύνης στον ίδιο …" http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4769&subid=2&pubid=46986
              Τι κρίμα, σκέφθηκα, που η πολυδιαφημισμένη αλλαγή σελίδας για το ΠΑΣΟΚ και τον 16-09-07_241473_1   Γεώργιο  Παπανδρέου γύρισε μπούμεραγκ για τον ίδιο και το κόμμα "του" ….(το "του" έγκειται εις τα απαιτηθέντα από τον εν λόγω "διάδοχο", ελέω λαού, κληρονομικά δικαιώματα!)
 

(Το σκίτσο του Ηλία Μακρή από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

 

               Γιατί, κατά την γνώμη μου, είναι κρίμα  για ενα κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ ( γιατί μόνο κίνημα δεν είναι από καιρό πιά), να κινδυνεύει να καταστεί ιστορικό απόκομμα χάρις, κυρίως,  των εντόνων φοβικών του στοιχείων.

           Ο κ. Παπανδρέου και οι συν αυτώ, σ’ ολη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και όχι μόνο, ενεργούσαν  και συμπεριφέρονταν υπό το καθεστώς του 23-09-07_242486_1 φόβου της ήττας.

           Ο φόβος αυτός υποκινούσε τις ενέργειές τους και τις δηλώσεις τους.

           Γιατί, για μένα, εκείνος που δεν φοβάται απλώς, κάτι που είναι φυσικό, αλλά κυριαρχείται πλέον από τον φόβο, είναι και εκείνος που,  αντί να οδεύει εκφράζοντας και να προωθώντας με συνέπεια και σταθερότητα  τις δικές του θέσεις και απόψεις, αναλώνεται σε σπασμωδικές κινήσεις εναντίον των αντιπάλων του, μετερχόμενος, μάλιστα, τα μέσα του φοβικού  ( οξύτητα, υπερβολές, αμετροέπειες, αναλήθειες, συναισθηματικοί εκβιασμοί κ.λ.π)

           Λάθη και λάθη και πάλι λάθη….

           Και, ο φόβος της ήττας , για την ακρίβεια, ο φόβος της συντριβής, πόθεν άραγε;

           Μια από τις αιτίες, νομίζω είναι η απουσία σταθερότητας σε θέσεις, η ανακολουθία σε εκπεφρασμένες απόψεις και θέσεις, οι υπαναχωρήσεις σε θέματα τακτικής και εν κατακλείδι , η  μείωση ή και η έλλειψη βάσης στην δομή της προσωπικότητας.

           Και, δεν ομιλώ για την προσωπικότητα των φυσικών προσώπων αλλά για την πάσχουσα προσωπικότητα του ΠΑΣΟΚ, ως κόμματος.

           Παρά, όμως, τα όσα φαιδρά έγιναν σήμερα  υπό το καθεστώς του πανικού, πιστεύω οτι στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και αν κάποιοι φοβούνται στο ΠΑΣΟΚ για διάσπαση κ.λ.π., ε, τότε, ας ανατρέξουν στις δημοκρατικές διαδικασίες και τους Κανόνες της. Γιατί, είναι πασίδηλον οτι τους έχουν ξεχάσει.

           Καιρός, να τους ξαναθυμηθούν!
 
  • ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΜΑ: "Απείχαν του θρησκευτικού όρκου οι βουλευτές της Αριστεράς"
"   Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που εισήλθαν στην αίθουσα της Ολομέλειας μετά τη δοξολογία, κατέθεσαν στο προεδρείο του Σώματος γραπτή πρόταση για αντικατάσταση του θρησκευτικού όρκου των βουλευτών από πολιτικό"

http://www.naftemporiki.gr/news/static/07/09/26/1417053.htm

 

  • Αλαβάνος Κύριε Αλαβάνε, σας συγχαίρω!!!

     Τα μέλη του κόμματός σας αποδείχθηκαν υπάκουα παιδιά, συμμορφωθέντα προς τας εντολάς σας!

     Αναρωτιέμαι: Αραγε όλοι, οι βουλευτές του κόμματός σας είναι άθρησκοι ή μη ορθόδοξοι, ή απλώς υποτάχθηκαν στην βούλησή σας, αρνούμενοι τα θρησκευτικά τους "πιστεύω";

    Και ας υποθέσω, στην περίπτωση αυτή, ότι η κίνηση ενδέχεται να ήταν αμιγώς πολιτική, προς στήριξη της ανεξιθρησκείας, σεβασμού του Συνταγματος κ.λ.π., κ.λ.π, Σεβαστόν!!!

         Προς τι, όμως, ο καταναγκασμός ενός εκάστου εξ υμών; 

               Αν, πράγματι, ως κόμμα, σέβεσθε την δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες, γιατί δεν περιοριζόσασταν ως κόμμα στην δήλωση αυτή, με ταυτόχρονο όμως,  σεβασμό στην ελευθερία του καθενός των μελών σας, μια και αυτή η ελευθερία λογίζεται ως αναφαίρετο δικαίωμα;

               Τι λέτε; Ψιλά τα γράμματα αυτά;

  • Και ασε τα παραπάνω, να πω !

                Την ειδικότητα εις τα περί της αμφιέσεως, τι την θέλετε;

               Ως ηγέτης του κόμματος επεμβήκατε και σ’ αυτό! Στην ελευθερία των βουλευτών σας να ενδυθούν κόσμια σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Κανονισμού της Βουλής ή κατά την κρίση τους έστω!

              Τους επιβάλατε "των παιδιών",  το υποκάμισο άνευ γραβάτας, δηλαδή, να μιμηθούν τον τρόπον με τον οποίον εσείς ενδύεστε!!!!

              Οχι, μην μου πείτε τώρα, οτι δεν συμπεριφερθήκατε ως ηγέτης αλλά ως σύντροφος! Τέτοια ομοιογένεια και ομοιομορφία μόνο σε συντροφική σχέση δεν παραπέμπει, μάλλον σε στράτευμα θαρρώ ή μπας και κάνω λάθος ;

             Αχ!! Αυτοί οι μιμητές!!!! Είναι, εν τέλει, γραφικοί.  Γιατί, δεν ξεχνώ οτι στο παιγνίδι αυτό πρωτοστάτησε κάποιος άλλος, συγχωρεμένος τώρα (… για τους θρήσκους…), κυκλοφορώντας με γραβάτα, πολύ πρίν ανεγείρει, βεβαια, με ισχυρή παρότρυνση της ισχυροτέρας  "καλής του", τις ρόζ βίλλες.

             Ενθυμούμαστε όλοι μας, περί ποίου,  θαρρώ

             Η σελίδα  εκείνη, όμως, αλλάχθηκε, κ. Αλαβάνε!

             Και όσοι πάνε να την ξαναγυρίσουνε, πέφτουν οι επόμενες και .. το βιβλίο τους πλακώνει!

             Αλλά, πως να το κάνουμε! Η ενηλικίωση, φαίνεται, αργεί,  γιαυτό ας αναφωνήσω μιά φορά μαζί σας, ως παιδίον και εγώ.

                            Ζήτω η επανάσταση για την επανάσταση!MsgPlus_Img2339

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: