Η Μαριλού και η λυγαριά   Leave a comment


 

Η κοπελλιά που είχα αντίκρυ μου προχθές, ήταν μιά ύπαρξη αιθέρια, λυγερή, λεπτεπίλεπτη, κομψή, σε εμφάνιση και σε τρόπους,  με μαλλιά φυσικά μελιά,  ανοιχτοκάστανα μάτια και φωτεινό όμορφο πρόσωπο πάνω σε πορσελάνινη επιδερμίδα.

Πόσο ευλογημένη από την φύση, σκέφθηκα και σιώπησα για να ακούσω ό,τι είχε να μου πεί..

Και σώπαινα ώρα πολύ, όσο εκείνη μίλαγε κι’ έβλεπα τα μάτια να γίνονται ανήσυχα και έπειτα να σκληραίνουν, την πορσελάνη να ρυτιδιάζει, το  σώμα αυτό το λυγερό να γίνεται κοίλο τόξο, μαζεύοντας τα σωθικά εκεί πούχε δεχθεί το πλήγμα.

Αχ, και είχε βάρος πάνω της που δεν μπορούσε να κρατήσει, εκτεθειμμένη, όπως ήταν, στον άνεμο που της είχε καταπέσει..

Αχ, και απ’την βουή του, κράταε κλειστά τ’αυτιά  και σφαλιστά τα μάτια

Και εκείνη, εκείνη είχε αποφασίσει να μείνει εκεί αντίκρυ σ’ αυτόν το καταστροφικό αέρα μ’ όλο της το είναι να λυγίζει προς τα κάτω..                   Πεισματικά…

Λες και νάταν λυγαριά και να μην είχε άλλη επιλογή, εξον του δεντριού πούναι καταδικασμένο εκεί πούναι οι ρίζες του, εκεί και νάναι.

Αχ, και νάναι οι ρίζες της βαθειές..

 


Μικρή  Μαριλού

  • Και από προχθές, εκείνο το παλιό τραγούδι, τραγουδισμένο από την Νάντια Κωνσταντοπούλου, ολο και γυροφέρνει στο νού μου, εξαιρετικά αφιερωμένο στις Μαριλού που μπορεί να κρύβονται μέσα μας:

Η Μαριλού που ζει στο μαχαλά

    Η Μαριλού απόφαση έχει πάρει
    να πάει αλλού ν’ ανέβει πιο ψηλά
    ….


      Η Μαριλού αγράμματη μικρή

      που ‘ν’ χαμηλά σαν το φτωχό χορτάρι

      θέλει ψηλά ν’ ανέβει σαν δεντρί

      Μα η Μαριλού μας η φτωχή

      είναι λυγαριά και δεν είναι κυπαρίσσι

      κι είναι η ρίζα της ρηχή

      και πολλά κλαριά δεν μπορεί να τα κρατήσει

      Θα ‘ρθει βοριάς θα ‘ρθει βοριάς

      και δεν θα το νιώσει ούτ’ αυτή η τρελή ακόμα

      πως μονομιάς πως μονομιάς

      τα πυκνά κλαριά της θα φιλήσουνε το χώμα

      Λα λα λα λα…

      Η λυγαριά μας άπλωσε κλωνιά

      να πάει ψηλά αφού το είχε τάξει

      να φτάσει εκεί που φτάνει η πλατανιά

      Η Μαριλού κινάει για τα ψηλά

      από ψηλά τον κόσμο να κοιτάξει

      τον κόσμο αυτό που ζει στο μαχαλά

      Μα η Μαριλού μας η φτωχή

      ήταν λυγαριά και δεν ήταν κυπαρίσσι

      κι ήταν η ρίζα της ρηχή

      και πολλά κλαριά δεν μπορούσε να τα κρατήσει

      Ήρθε βοριάς, ήρθε βοριάς

      και δεν το κατάλαβε κι αυτή η τρελή ακόμα

      πως μονομιάς πως μονομιάς

      τα πυκνά κλαριά της ξαναφίλησαν το χώμα

      Μα η Μαριλού μας η φτωχή …

      Ήρθε βοριάς ..

    «Κι εδώ, το τραγούδι, μοναδικά αποδοσμένο από την Νάντια Κωνσταντοπούλου..

    Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google+

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: