Το «ΟΧΙ» ως θέση ζωής


28η Οκτωβρίου 2007 Ελληνική σημαία

Η επόμενη μέρα 

            Στον απόηχο της Μεγάλης μέρας του ΟΧΙ, αυτής της Μέρας της γιορτής, της εθνικής μνήμης, της απόδοσης της Τιμής σ’ εκείνους που φύλαξαν και φυλάττουν προμαχώνες, υπερασπιζόμενοι και με το αίμα τους τα ιδεώδη και ιδανικά εκείνων των ίδιων και του Εθνους μας, εγώ αναλογίζομαι συγκινημένη για την σημασία όλων αυτών και, κυρίως,  για την σημασία της συμμετοχής σ’ αυτές τις  πανεθνικές εκδηλώσεις.

         28η Οκτωβρίου 1940! Τι εξαιρετικά σημαίνουσα ημέρα για το Εθνος μας!.

1           Είναι μια μέρα που είπαμε ως Εθνος ομόψυχα ΟΧΙ, στους επίδοξους καταχτητές της Πατρίδας μας, της Ελευθερίας μας και των Δικαίων μας και  πολεμήσαμε γιαυτό, μη αποδεχόμενοι την ήττα  και συνεχίζοντας να μαχόμαστε από κάθε μετερίζι, σύσσωμα στρατός και λαός, έως της τελικής νίκης.

           Το «ΟΧΙ» αυτό ήτανε και έγινε στάση ζωής για τον πανταχού Ελληνισμό, σημείο αναφοράς για τις μετέπειτα γενεές και σύμβολο θέσης ζωής για το Εθνος μας.

           Γιατί, το ΟΧΙ αυτό, εκπεφρασμένο από τα χείλη ενός Ελληνα δικτάτορα, αντιπροσώπευε όλο τον Ελληνισμό. Ηταν, ενα Ελληνικό ΟΧΙ, μακράν και υπεράνω των κομματικών αντιπαραθέσων και των διαχωριστικών εν στενη εννοία «πολιτικών» γραμμών. Αυτό το ΟΧΙ ήταν μια ενιαία πολιτική στάση και θέση. Κάτω από την Ελληνική σημαία του ΟΧΙ αυτού έθεσαν εαυτούς kialesακροδεξιοί, δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, ακροαριστεροί και ακόμη ακόμη δηλωμένοι απολιτικοί.

Γιατί, σ’ ενα πόλεμο υπερ Βωμών και Εστιών δεν μπορεί να μην λάβεις θέση, όπως και σε μια Δημοκρατία, αν την θέλουμε ικανή και ακμαία.

         Και ο πόλεμος εκείνος ηταν ενας 28foμόθυμος αγώνας υπερ Βωμών και Εστιών. Και αυτό είναι που κάνει αυτή την μέρα, κατ’ εμέ, πέραν των άλλων, εξαιρετικά σημαντική.  Γιατί, ήταν από τις σπάνιες φορές, που οι Ελληνες ομοψύχησαν υπερβαίνοντας το εθνικό μας ελάττωμα: την διχόνοια!

        Και σαν και αυτή την μέρα, κάθε χρόνο, μέσω των πανεθνικών και πανελλήνιων εκδηλώσεων, πέραν της αποδόσης της Τιμής για τα πεπραγμένα, ανανεώνουμε, λαός και στρατός σύσσωμα παλι σαν τότες, την μεγάλη υπόσχεση για ενα άλλο τέτοιο ΟΧΙ, όποτε χρειασθεί, δηλώνοντας παράλληλα την ετοιμότητα μας γιαυτό.

        Γι’ αυτό έχει για μένα, μεγάλη σημασία η συμμετοχή μας στις συλλογικές εκδηλώσεις της Μνήμης, της Τιμής και της Υπόσχεσης. Η συμμετοχή μας είναι η θέση μας στο «ΟΧΙ» αυτό και είναι η θέση αυτή, θέση ζωής για τον καθένα μας και για την Πατρίδα μας

        Κατι τέτοια, σκεφτόμουνα καθώς έβλεπα το μικρανήψι μου τον Δημήτρη να συμμετέχει στις εκδηλώσεις. Ως πρόσκοπος! parelasi2 

        Είναι, δεν είναι 8 ετών, μικρός για να SumbolOmadasσυμμετέχει ως  μέλος της μαθητικής παρέλασης του σχολειού του αλλά αρκούντως ικανός για να συμμετάσχει ως πρόσκοπος.

      Τόθελε, βλέπετε, τόσο πολύ!  

Από τα τρία του χρόνια όλο ρώταγε: Γιατί γίνονται αυτά; Και τού λέγαμε.

       Και αυτό πούθελε τόσο πολύ να κάνει, τόκανε χθές. Συμμετείχε.

       Και θέλετε, το πιστεύετε, θέλετε οχι, ο μικρός ο οκτάχρονος, που τον έβλεπα συγκινημένη χθές στην πορεία, ήξερε γιατί συμμετέσχε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s