Γεώργιος Σεφέρης   4 Σχόλια


 

         Μερικές σκέψεις του αγαπημένου μου ποιητή, όπως αποτυπώθηκαν σε ποιήματαseferis και γραπτά του:

Όταν δεν δίνουμε στο πνεύμα πράγματα που αξίζουν, λειτουργεί (γιατί δεν μπορεί παρά να λειτουργεί) με πράγματα τυχαία και μηδαμινά που μας ταπεινώνουν.

                                                       19 Αυγούστου 1932. Μέρες, Β΄. Ίκαρος, 1975. 

Θυμήσου πως αν μεταχειριζόμαστε τα λόγια των άλλων, δεν μπορούμε παρά να εκφράσουμε τις σκέψεις των άλλων.

                                                      23 Φεβρουαρίου 1932. Μέρες, Β΄. Ίκαρος, 1975.

Υπάρχουν, φαντάζομαι, άνθρωποι που δεν τολμήσανε να ζήσουν, από υπερβολική ευαισθησία. Η ευαισθησία, για να είναι χρήσιμη, πρέπει να συντροφεύεται από ανάλογη δύναμη.

                                                        2 Αυγούστου 1925. Μέρες, Α΄. Ίκαρος, 1975. 9.

Αν θες να βγεις από τη μοναξιά σου, πρέπει να τραβήξεις προς το μέρος της μοναξιάς σου και όχι της πολυκοσμίας ή της συντροφιάς.

                                                        5 Μάρτη 1933. Μέρες, Β΄. Ίκαρος, 1975. 113

Από το να μιλά κανείς μονάχος, ώς το να μιλά κανείς άλλη γλώσσα, δεν είναι μακρύς ο δρόμος.

«Εισαγωγή στον Θ.Σ. Έλιοτ», 1936. Δοκιμές, Α΄. Ίκαρος, 1974. 

Οι λεπτομέρειες, που μας παρέχουν τόσο άφθονα, θολώνουν την κρίση για το ουσιαστικό πρόβλημα. Σ’ αυτό βασίζεται η τέχνη της προπαγάνδας: στην επιδέξια χρησιμοποίηση της λεπτομέρειας, στον τεμαχισμό της αλήθειας.

                                                         Πρωτομαγιά 1940. Μέρες, Γ΄. Ίκαρος, 1977.

Καταλαβαίνει κανείς πως δουλεύει καλά, όταν κάθε περιστατικό, το πιο μικρό και ασήμαντο, της καθημερινής ζωής του και της σκέψης του, έρχεται, σαν μοναχό του, και βάζει ένα πετραδάκι στο πράγμα που φτιάνει.

                                            18 Φεβρουαρίου 1942. Μέρες, Δ΄. Ίκαρος, 1977. .

Χωρίς την αντίσταση και το βάρος των πραγμάτων που πρέπει να αρθρώσουμε, ύφος δε θα έχουμε ποτέ. Ύφος είναι οι δυσκολίες που βρίσκει ένας άνθρωπος για να εκφράσει κάτι.

                   «Ένας Έλληνας – Ο Μακρυγιάννης», 1943. Δοκιμές, Α΄. Ίκαρος, 1974. 

Κατά βάθος με την ακινησία δε βρίσκεις την ηρεμία· το πέρασμα του χρόνου μ’ ένα είδος χορού μπορείς να το φτάσεις και να το ισορροπήσεις σε γαλήνη.

                                                            15 Ιουλίου 1951. Μέρες, ΣΤ΄. Ίκαρος, 1986. 

 Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μου
χωρίς να πιω ούτε μια στάλα.

                                           Μυθιστόρημα, ΙΗ΄, 1-2. 1935. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974. 

Τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη.

                        Μυθιστόρημα, Δ΄: «Αργοναύτες», 5. 1935. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Ο καθένας μας είναι φτιαγμένος από ένα πλήθος ζωντανών και πεθαμένων.

                                                             Οι Ώρες της «Κυρίας Έρσης». Ερμής, 1973.

Είπες εδώ και χρόνια:
«Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός.»
Και τώρα ακόμη […]
αναζητάς ψηλαφητά τη λόγχη
την ορισμένη να τρυπήσει την καρδιά σου
για να την ανοίξει στο φως.

                               «Πάνω σε μια χειμωνιάτικη αχτίνα», Δ΄, 1-3, 9-11. Τρία κρυφά ποιήματα Ίκαρος, 1974.

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.

                                         «Άρνηση», 9-12. Στροφή, 1931. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Πότε θα ξαναμιλήσεις;
Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας.
Σπέρνουνται γεννιούνται σαν τα βρέφη
ριζώνουν θρέφουνται με το αίμα.
Όπως τα πεύκα
κρατούνε τη μορφή του αγέρα
ενώ ο αγέρας έφυγε, δεν είναι εκεί
το ίδιο τα λόγια
φυλάγουν τη μορφή του ανθρώπου
κι ο άνθρωπος έφυγε, δεν είναι εκεί
.

         «Επί σκηνής», ΣΤ΄, 1-10. Τρία κρυφά ποιήματα, 1966. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Κι είναι η σιγή τάσι αργυρό όπου πέφτουν οι στιγμές.

Δε θα βρεθεί ένας ποταμός να ’ναι για μας πλωτός;

                                                    «Ερωτικός Λόγος», Στροφή, 1931. Ποιήματα, 1974.

Σε κοίταζα μ’ όλο το φως και το σκοτάδι που έχω.

    «Θερινό ηλιοστάσι», ΙΑ΄, Τρία κρυφά ποιήματα, 1966. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Όποιος ποτέ του δεν αγάπησε θ’ αγαπήσει,
στο φως
[…]

     

Πού ’ναι η αγάπη που κόβει τον καιρό μονοκόμματα στα δυο και τον αποσβολώνει;

                              «Το ύφος μιας μέρας», 10. Στροφή, 1931. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

                                      «Κίχλη», Γ΄: «Το φως», 74-75. 1947. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

 

Αγάπη, πού ’ναι η εκκλησιά σου
βαρέθηκα πια στα μετόχια.

                                                  «Fog», 23-24. Στροφή, 1931. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974.

Περισσότερα, αν θέλετε:

 http://www.perizitito.gr/authors.php?authorid=6570

Go to source: Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος – ΛΙΛΙΑΝ ΒΟΥΔΟΥΡΗ

 http://www.snhell.gr/references/quotes/writer.asp?id=290

Advertisements

4 responses to “Γεώργιος Σεφέρης

Subscribe to comments with RSS.

  1. Όταν δεν δίνουμε στο πνεύμα πράγματα που αξίζουν, λειτουργεί (γιατί δεν μπορεί παρά να λειτουργεί) με πράγματα τυχαία και μηδαμινά που μας ταπεινώνουν. ΚΡΑΤΩ ΑΥΤΗ ,ΛΕΕΙ ΠΟΛΛΑ
    ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΕΣ ΟΜΩΣ ΟΛΕΣ…ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΙΣ ΘΥΜΗΣΕΣ
    ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΒΡΑΔΥ

  2. Υπέρλαμπρα Αστέρια κι όλο του το έργο ένας \’Ηλιος !
    Να είσαι καλά.

    ΙΩΑΝΝΗΣ
  3. πήραμε τη ζωή μας· λάθος!κι αλλάξαμε ζωή.
    Αγαπημένο

  4. Παράθεμα: ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (1900 - 1971) - Αντιφωνίες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: