Συγγνώμη, μάνα, της είπα..


                                          Ο τοίχος, το παιδί και η ελπίδα

         Το χρονικό, την ιστορία της γέννησής μου, την είχα ακούσει πολλές πολλές φορές. Τόσες, που δεν μπορώ να τις μετρήσω πια.. Η μάνα μου, μου την έλεγε από μικρό παιδί σαν ήμουνα .. από τόσο μικρό, που η ιστορία ήρθε και ενώθηκε μ’ εμένα, ως δική μου μνήμη, ιδωμένη με τα μάτια εκείνης

         Την άκουγα την ιστορία αυτή, ήθελα, δεν ήθελα. Δεν με ρώταγε, απλά την έλεγε.. ακόμη και σα της ζήταγα να πάψει..  Με κάθε αφορμή ή και χωρίς αυτήν.

        Ιδιαίτερα, την τιμητική της, την είχε η ιστορία αυτή, μια φορά τον χρόνο, κάθε χρόνο, την μέρα των γενεθλίων μου.

        Πολλά τα γενέθλια, η ίδια ιστορία κάθε φορά, οι ίδιες λέξεις και ανάμεσίς τους και πίσω τους πολλή σιωπή.. Και, μετά εκείνη έμενε να με κοιτάζει..

       Και εγώ κάθε φορά, που με κοίταζε, κάθε φορά που την ξανάκουγα την ιστορία αυτή,  έμενα όλο και σε περισσότερη σιωπή..

         Χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να καταλάβω,  το τι ήτανε εκείνο που στ’ αλήθεια, μου έλεγε μέσα από την ιστορία αυτή, την κάθε φορά ειπωμένη με τις ίδιες λέξεις..Και τότε κατάλαβα γιατί, κάθε φορά πονούσα.

        Μα, χρειαστήκαν ακόμη περισσότερα χρόνια για να αντιληφθώ τον λόγο, την πραγματική αιτία της επαναλαμβανόμενης ανάγκης της επανάληψής της..

         ‘Ητανε καλοκαίρι, θυμάμαι. Πρόσφατα.. σα βρέθηκα να την ακούω, να μου την λέει, για μια ακόμη φορά. Και μετά, κατα πως γινότανε κάθε φορά, σώπασε και έμεινε να με κοιτάζει..

         Και εκείνο το καλοκαίρι, απομένοντας σιωπηλή και κοιτάζοντάς την στα μάτια, καθώς εκείνη με κοίταζε, ένοιωσα πως ήξερα πιά τι στ’ αλήθεια ήταν αυτό που εκείνη μου ζήταγε πίσω από τις ίδιες επαναλαμβανόμενες λέξεις κάθε φορά, επί τόσα χρόνια.

         Και μάτωσα..

         Και μετά, γύρισα και της είπα ήσυχα: » Συγγνώμη, μάνα»

 

        

      

Advertisements

6 thoughts on “Συγγνώμη, μάνα, της είπα..

  1. Τώρα που η νύχτα δε μυρίζει καλοκαίρι

    που δε γελά με ζεστασιά το μεσημέρι

    που τ΄ άστρα κρύφτηκαν, κρυώνουν

    που όλα σκοτείνιασαν, αγριεύουν και παγώνουν

     

    Σε μια γωνίτσα κάπου μέσα στο σκοτάδι

    δες, μια χαραμάδα, ένα φωτεινό σημάδι

    μια ζεστή αγκαλιά σε περιμένει

    οι φίλοι σου οι …..τρελαμένοι !!!!!

     

    Γέλα!!! Χρόνια Πολλά !! [ Μετά τις 12 έ!!!]

    Μου αρέσει!

  2. στα΄λεγε η σιωπη της…τα΄λεγε ολα η σιωπη της…
    και το συγνωμη…. η απαντηση σε αυτη της τη σιωπη….
    και ματωσατε και οι δυο….
     

    Μου αρέσει!

  3. οσα δεν μπορουν να πουν 1000 λεξεις τα λεει η σιωπη,αρκει εμεις να μπορουμε να την ακουσουμε…
    Να εισαι καλα γλυκια μου …να πω και εγω ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ?Υποθετω γενεθλια η γιορτη…να εισαι παντα χαρουμενη ματακια μου.Καλο ξημερωμα πολλα φιλακια

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s