“Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθές”: Σκοτώστε την ζωή!.   2 comments


 

 

Ya maria mu-Παναγία μου – Fairuz-Φεΐρουζ

 

μωρό

“Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας παιδιά.

Είναι οι γιοί και οι κόρες της λαχτάρας της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτόν της.

Έρχονται μέσα από σας, αλλά οχι από σας.

Και παρόλο που είναι μαζί σας, δεν σας ανήκουν.

Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά οχι τις σκέψεις σας.

Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.

Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους αλλά οχι την ψυχή τους.

Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο, που σείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε στα όνειρά σας.Μπορείτε να προσπαθείτε να είστε σαν και αυτά, αλλά μην επιδιώκετε να τα φτιάξετε σαν και σας.

Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθές.

Είστε το τόξο απ’ όπου τα παιδιά σας, σαν ζωντανά , εκτοξεύονται προς τα μπρός.

Ο τοξότης βλέπει τον στόχο πάνω στο μονοπάτι του απείρου και σας λυγίζει με την δύναμή του ώστε τα βέλη του να πάνε ταχύτατα και μακρυά.

Ας είναι το λύγισμά σας στο χέρι του τοξότη για χαρά.

Γιατί όπως αυτός αγαπά το βέλος που πετά, έτσι αγαπά και το τόξο που είναι σταθερό.”

 The prophet, (o προφήτης)

Kahlil Gibran

………………………….

                       ¶ Είναι σήμερα κιόλας η πέμπτη μέρα της νέας χρονιάς! Κι έμελλε νάρθεί το θανατικό πέρα στην Γάζα, να κάνει το ποδαρικό για το νέο ξεκίνημά μου εδώ. 

Κι η ζωή που σκοτώσανε, για να μην ρθεί το αύριο που φοβούνται          Κι ακόμη δεν έχει στεγνώσει το μελάνι σαν έστελνα παραμονές της Πρωτοχρονιάς, τις ευχές μου για ειρήνη σ’όλο τον κόσμο. Τι ειρωνία!

          Η πραγματικότητα χτυπάει σα χαστούκι, ο σπαραγμός των μανάδων, των γαλακτοφόρων μανάδων, γροθιά στο στομάχι!

         Αναρριγώντας μπρος στις εικόνες των σκοτωμένων μωρών, για την ζωή που δεν πρόλαβε…

           Και να, που ο τοξότης λύγισε με την δύναμή του το βέλος τοξεύοντας την καταστροφή των γιών και των θυγατέρων,  εκείνων που δεν ήτανε δικά του παιδιά! 

             …  δικά του, δικά μου, δικά σου…Ω δικέ μου!

                   Πόλεμος και ιστορική αναγκαιότητα(;), πόλεμος και ιστορικός χρόνος(;), πόλεμος και πεποιθήσεις επιβολής(;), πόλεμος και άμυνα(;), πόλεμος και θρησκεία(;), πόλεμος και εξουσία(;), όπως και νάναι, είναι πόλεμος, και σαν τέτοιος, πόλεμος και αίμα, πόλεμος και θάνατος!!

                  Γνωρίζω, δεν είναι ο μόνος πόλεμος που συμβαίνει στον χρόνο που διάγουμε. Χιλιάδες άλλοι μικρότεροι ή μεγαλύτεροι σε έκταση, σε φρίκη και θανατικό, με παρόμοιους, ίδιους ή άλλους φανερούς, ημιδιαφανείς ή σκοτεινούς τρόπους, μαίνονται ανα την υφήλιο στον τρέχοντα χρόνο. Που δεν είναι καν ιστορικός.

                  Αναζητώντας το φυσικό νόμο, προσβλέπω στην ισορροπία, στην αρμονία και στην ειρήνη. Οι πόλεμοι συνέβαιναν και θα συμβαίνουν, τους βλέπουμε ή τους μαντεύουμε τους περισσότερους να συμβαίνουν στις διάφορες μορφές τους στην φύση, στο σύμπαν όλο, είτε υπό κάτω της γής, είτε πάνω στην γή , είτε πάνω από αυτήν, στο διάστημα, από όσα έχω αντιληφθεί ως τα σήμερα.

                 Εκρήξεις βίας παρεμβαίνουν στην εξέλιξη καθορίζοντας νέα δεδομένα, επαναπροσδιορίζοντας άλλα, καταστρέφοντας. Μα, πάντοτε ιστορικά από όσα γνωρίζω, ο κάθε πόλεμος, ήταν μια μεταβατική κατάσταση φύσει περιοριζόμενη στα όρια του προσωρινού και επαναλαμβανομένου τακτώς στα πλαίσια της προσωρινότητός του, ο καθείς. Προς το τελος της αρμονίας , της ισορροπίας..

                  Κι  είναι η Ζωή που έρχεται, μετά, και βρίσκει το νέο της δρόμο. Και δεν φαίνεται, ούτε, ίσως, είναι για μας τους ανθρώπους του τρέχοντος χρόνου, η Ζωή δίκαιη. Κάποιες φορές, όχι όλες, ο κάθε πόλεμος λειτουργεί ως αναγκαιότητα και επιφέρει την κάθαρση και το ποθητό της αναγέννησης σε σήπουσες καταστάσεις. ‘Αλλες φορές, θαρρώ, αυτός ο ίδιος ο πόλεμος είναι η έκφραση της σήψης και των παθών, δρά καταστροφικά ως αυτοσκοπός, χωρίς ελπίδα αναγέννησης από τις στάχτες του.

                  Για μας, στο ανθρώπινο είδος, πιστεύω, οτι Ζωή είναι τα παιδιά που γεννιώνται στον τρέχοντα χρόνο κάθε εποχής.. Αυτά είναι οι φορείς του αύριο. Σ’αυτά στηρίζεται το ανθρώπινο γένος για την επιβίωσή του, κατ’αρχήν.

                 ‘Οσοι φοβούνται, την ζωή του αύριο όπως την αντιλαμβάνονται νάρχεται, σκοτώνουν τα παιδιά του σήμερα, ολουνών μας τα παιδιά. Για κείνους, ίσως είναι  τα ξένα παιδιά, μα πόσες φορές δεν σκοτώνουνε και όσα πιστεύουνε για δικά τους;

                  Τα θυσιαστήρια μαυρίζουν με την κάπνα των θυσιαζομένων, τον ουρανού απανταχού. Και δεν είναι η θυσία του αμνού, εκουσία πράξις , συνήθως!

                  Οι εκόντες μάρτυρες, πάντοτε ιστορικά, ήταν λίγοι, μετρημένοι αριθμητικώς, σε σχέση με την πλειονότητα του είδους που ανήκαν κάθε φορά.

                  Και αυτά τα σκοτωμένα παιδιά, δεν πρόλαβαν να ζήσουνε, να ερωτηθούνε για τον ρόλο τους . Αποφασίσανε άλλοι, να μην υπάρξουνε, Μαλλον, λέω, θα φοβήθηκαν τον ρόλο τους στην ζωή!

      ¶       Για την κατάσταση στην εμπόλεμη ζώνη του Ισραηλ, για το Παλαιστινιακό και τα του Αραβικού ζητήματος, έχουν γραφτεί πολλά και θα χυθεί πολύ ακόμη μελάνη. Ας αφήσω, λοιπόν, το θέμα στους πλέον ειδικούς!

                  ‘Ομως, διάβασα μόλις σήμερα μια μελέτη πάνω στο θέμα, την οποία βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και, αν ενδιαφέρεσθε, μπορείτε να την αναγνώσετε εδώ: http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/01/israels-right-to-be-racist-

                  Η εν λόγω μελέτη , η οποία φέρει τον τίτλο “Το δικαίωμα του Ισραήλ να είναι ένα ρατσιστικό κράτος-Israel’s right to be a racist state” φέρει την υπογραφή, κατά πως λέει ο κάτοχος του ιστολογίου που είναι ο υπέυθυνος και για την μετάφρασή της στα Ελληνικά,  του Joseph Massad, καθηγητή της σύγχρονης Αραβικής πολιτικής και πνευματικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.Το τελευταίο του βιβλίο είναι: " Η Συνέχιση του Παλαιστινιακού Ζητήματος: Δοκίμια για τον Σιωνισμό και τους Παλαιστινίους.”

Technorati tags: , , , , ,

2 responses to ““Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε παραμένει στο χθές”: Σκοτώστε την ζωή!.

Subscribe to comments with RSS.

  1. στο λεω και εδω σαν σχολιο..οτι η μελετη που αναρτησες και σε ευχαριστω .ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΟΙΟ ΒΑΘΥ,ΣΟΒΑΡΟ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ!!….η παρουσια σου βεα στα spaces με τα κειμενα σου,στο εχω ξαναπει, ειναι ιδιετερη και σημαντικη.!

  2. Χαλιλ Γκιμπραν…ο Προφητης….και συνεχιζει……Γεννιώνται από εσάς, όμως εσείς δεν τα δημιουργείται, Ζούνε μαζί σας, και ωστόσο δεν ανήκουν σε σάς.Μπορεί την αγάπη σας να τους δώσετε, μα τις σκέψεις σας ,όχι. Γιατί αυτά έχουνε σκέψεις δικές τους.Μπορεί να φιλοξενείτε το κορμί τους μα το πνεύμα τους όχι. Γιατί το πνεύμα τους ζει μές το αύριο, το αύριο αυτό που εσείς δεν θα δείτε ούτε και μέσα στ’ όνειρό σας.Μπορεί ν’ αγωνιστείτε να τους μοιάσετε, όμως μην αξιώσετε να σας μοιάσουν. Γιατί η ζωή δεν επιστρέφει κι ούτε βυθίζεται στο χτές. τι λογια θεσπαισια …..τι νοηματα…..ναι τα παιδια δεν ειναι δικα μας….και πριν ακομα βγει ο παλιος χρονος αρχισαν να ηχουν οι ρουκετες που σκορπιζουν αιμα….και αποφασιζουν με ποιο τροπο να σκοτωσουν το μελλον….την ζωη…θλιψη…..θλιψη καλη μου Βεα…..ΓΙΑΤΙ ???

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: