Ο ρούς   11 comments


http://www.goear.com/files/external.swf?file=5aad885

Κι είναι η μουσική σα το νερό π’ αργοκυλάει στο ποτάμι, σα τις σταλαματιές του π’αφήνω ν’ αργοκυλάνε απ’την φούχτα μου, σα τη  σιωπή που ρέει μέσα μου..κι είναι τούτη η μουσική, εγώ.

11 responses to “Ο ρούς

Subscribe to comments with RSS.

  1. πολύ όμορφο κομμάτι και να σου πω ότι δε το έχω ξανακούσει αν και ακούω κλασσική μουσική.Φιλιά γλυκιά μου!

    Lady of Avalon
  2. ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ,ΓΑΛΗΝΙΟ…ΣΕ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ.

  3. ποοοσα καταλαβαινω ωρες ωρες………ΑΦΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ!!!!!…..ΧΑΙΡΕ ΒΕΑΤΡΙΚΗ…

  4. Καλημέρα Βεατρίκη.Πες μου επιτέλους απο που κατεβάζεις αυτές τις ουράνιες μουσικές?Και πως μπορώ κι εγω να προσθέτω μια μουσική επένδυση στο ιστολόγιό μου εκτός απο video?

  5. ειναι η μουσικη σαν νερο δροσερο που χαιδευει τις αισθησεις!!….πολυ ομορφο κομματι και την καταλληλη ωρα το ακουω… σε ευχαριστω Βεατρικη,καλο απογευμα ματια μου!!

  6. Καλησπέρα σ\’όλους! Σας ευχαριστώ π\’ ακούσατε, που μοιραστήκατε μαζί μου τούτο το άκουσμα, φίλοι μου. Και είναι αυτό η σονάτα σε βιολί αριθμός 5 in f Op.24 του Ludwig van Beethoven..Μίνα μου. Λυδία μου, θα σου ξαναστείλω σε εμαιλ την απάντηση που ζητάς και στα δυο της σκέλη. Ελενά μου, πόσο χαίρομαι που σ\’ακούω πάλι… 300..δεν κατάλαβα τι εννοείς με το σχόλιο..θαρρώ τρικλοποδιά βάζεις..πειραχτήρι μου!Ντόρα μου, καλώς ώρισες, με ευχαριστεί που σ\’ αρέσει. Νάστε όλοι σας καλά, να έχετε ένα όμορφο βράδυ και να τραγουδήσει η ψυχή σας μουσική..

    Βεατρίκη
  7. Το παν είναι να αφήνεις την μουσική να κυλάει μέσα σου και να γεμίζει τις στιγμές σου Βεατρίκη μου 😉

  8. μακια μακια…..

  9. καλησπερα βεατρικη…..

    ΓΕΩΡΓΙΑ
  10. Εξαίσιο…. Σ\’Ευχαριστώ Βεατρίκη μου"…οι ήχοι αναβλύζουν μουσική" όπως θα έλεγε και ο Μπωντλαίρ

  11. καθώς άκουγα την μελωδική σονάτα του Μπετόβεν…δεν ξέρω ακριβώς το γιατί… μου\’ρθε στο νου… η "Βραδυνή Αρμονία" του Μπωντλαίρίσως γιατί ξαναδίαβασα… το ποίημα του.. "Το Ταξίδι"που μας χάρισες… ίσως γιατί θυμίζει άνοιξη…κι ήλθαν στο νου μου μνήμες..Βραδινή ΑρμονίαΝάτοι, ξανάρθαν οι καιροί που στο κλαδί ανοιγμένο,τ\’ άνθος τρεμίζει, αχνοβολά σα θυμιατήρι•τα μύρα κι οι ήχοι, που η πνοή του απόβραδου έχει σπείρει,κυλάν σε βαλς μελάγχολο, τρελό και λαγγεμμένο!Τ\’ άνθος τρεμίζει, αχνοβολά σα θυμιατήρι•και το βιολί, σα μια καρδιά που θλίβουν, δονισμένο,ξεσπά σε βαλς μελάγχολο, τρελό και λαγγεμμένο!κι ώρια έχει θλίψη ο ουρανός σα μέγα θυσιαστήρι.Ξεσπάει το βιολί ως καρδιά που θλίβουν, δονισμένακαρδιά όλο αγάπη.. που μισεί το μαύρο κοιμητήρι!ώρια έχει θλίψη ο ουρανός σα μέγα θυσιαστήρικι ο ήλιος μες το αίμα του, πνίγηκε, το πηγμένο…Καρδιά όλο αγάπη.. που μισεί το μαύρο κοιμητήρι,ζει μόνο απ\’ το παρελθόν, ρημάδι φωτισμένο•ο ήλιος μες το αίμα του, πνίγηκε, το πηγμένο…Μέσα μου ως άγιο, η μνήμη σου, λάμπει δισκοποτήρι! Charles Pierre Baudelaire

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: