Οι ταξιδευτές που φεύγουν μονάχα για να φύγουν..   7 comments


Το Ταξίδι

1232419347JrSRtcE

«Μα αληθινοί ταξιδευτές εκείνοι είναι που φεύγουν

μονάχα για να φύγουν· ελαφρές καρδιές καθώς

μπαλόνια, το μοιραίο τους ποτέ δεν τ’ αποφεύγουν·

Χωρίς να ξέρουν το γιατί, πάντοτε λένε «Εμπρός!»


Εκείνοι που σαν σύννεφα οι απροθυμιές τους μοιάζουν

και που σαν νεοσύλλεκτοι κανόνια λαχταρούν

κι άγνωστες ηδονές τρανές, που πάντοτε αλλάζουν

Και που τι όνομα έχουνε δεν μπόρεσαν να βρουν!


Φρίκη! Σαν σβούρα μοιάζουμε, σαν φούσκα που πηδάει·

Ακόμα και στον ύπνο μας, απάνω μας σιμώνει,

Μας δέρνει η Περιέργεια και μας κυλά στα χάη,

Σαν ένας Άγγελος σκληρός που ήλιους μαστιγώνει.


Μοίρα παράξενη! Ο σκοπός πάντα άλλη θέση παίρνει,

κι αφού δεν είναι πουθενά, μπορεί να’ναι παντού·

ο Άνθρωπος που ακούραστα η Ελπίδα τόνε σέρνει,

αιώνια ψάχνει αναπαμό με τρέξιμο τρελού.


Πλοίο τρικατάταρτο η ψυχή, ζητάει την Ικαρία·

Κάποια φωνή απ’ την γέφυρα φωνάζει: «Προσοχή!»

Κι από τη σκοπιά μια άλλη φωνή απαντά: « Ευτυχία…

’Έρωτας…Δόξα..» Διάολε! Σκόπελος είν’ εκεί!


Κάθε νησάκι που ο σκοπός του πλοίου μακριά κοιτάζει,

Είν’ Ελδοράδο που μας έχει η Μοίρα υποσχεθεί·

Κι η Φαντασία, που έξαλλη στην κεφαλή οργιάζει,

Βρίσκει μόνο έναν ύφαλο μόλις ο ήλιος βγει.

Ω των χιμαιρικών χωρών ο ποθοπλανταγμένος!

Στα σίδερα ή στη θάλασσα πρέπει να πεταχτεί

Ο οικτρός σκοπός, που Αμερικές βλέπει σαν μεθυσμένος

Κι η πλάνη του το βάραθρο το κάνει πιο βαθύ;

Κι ο γερο- αλήτης έτσι δα στις λάσπες που πατάει,

Χάσκοντας, παραδείσια ονειρεύεται παλάτια·

Σε κάθε τρώγλη που κερί μονάχα την φωτάει,

ανακαλύπτουν Κάπουες τα εκστατικά του μάτια.»

2453131923_893107dfb3_o

Και είναι το παρόν, ένα απόσπασμα από το ποίημα του Charles Pierre Baudelaire (Σαρλ Πιέρ Μπωντλαίρ) “ Το ταξίδι” από το ποιητικό του εργο les fleurs du mal” “Τα άνθη του κακού”1861.  Η μετάφραση είναι του Γεωργίου Σημηριώτη.

Για το έργο του αυτό ο Μποντλαίρ έγραψε, μεταξύ άλλων, στο σχεδίασμα Baudelaire Carls Pierre προλόγου του έργου:

“..Ξέρω οτι ο παθιασμένος εραστής του ωραίου ύφους είναι εκτεθειμένος στο μίσος του πλήθους.Κανένας όμως ανθρώπινος σεβασμός, καμιά ψευτο-αιδημοσύνη, κανενός είδους σύμπραξη εναντίον μου, κανένα οικουμενικό δημοψήφισμα δεν θα με αναγκάσουν να μιλήσω για την απαράμιλλη διάλεκτο αυτού του αιώνα, αλλά ούτε και να αναμείξω το μελάνι με την αρετή.

Ενδοξοι ποιητές έχουν ήδη καταλάβει, εδώ και καιρό, τους πιό ανθηρούς τόπους της ποίησης. Από την πλευρά μου, θεώρησα οτι θα ήταν ευάρεστο- και μάλιστα, όσο πιό δύσκολο, τόσο πιό ευχάριστο- να συλλέξω το Ωραίο που ενυπάρχει στο Κακό.Το βιβλίο αυτό, κατά βάσιν άχρηστο και απολύτως αθώο. γράφτηκε αποκλειστικά για να με διασκεδάσει και να ασκήσει το πάθος μου για τους σκοπέλους.”

2453131923_893107dfb3_o

7 responses to “Οι ταξιδευτές που φεύγουν μονάχα για να φύγουν..

Subscribe to comments with RSS.

  1. ΟΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΩΡΑΙΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΚΟ………….ας βγαλει το συμπερασμα μονος/η!!!!!!!!……..ΚΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΒΕΑΤΡΙΚΗ!!!!!!!………………ΥΓ….μολις τελειωσα τη δουλεια και μπηκα για να δω..κι επεσα πανω σε σενα…….φευγω ομως… για νανι..ισως και ποτακι…(δεν ειμαι σιγουρος για το ποτακι)……!!!!!!!…..πολυ ωραια η αναφορα ΜΙΧ-Μ ΑΡΕΣΕ ΟΝΤΩΣ-ΕΧΕΙ ΜΗΝΥΜΑ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΑΛΗΘΙΝΟ!!!!!

  2. Η φυγή είναι ανάγκη. Είτε ως μέσο αυτοσυντήρησης, γιατί οι καταστάσεις το επιβάλουν, είτε γιατί είναι στο χαρακτήρα μας, οπότε είναι μοιραίο – ασχέτως καταστάσεων δυσκολευόμαστε να μείνουμε! Το παράδοξο είναι ότι πολλές φορές, δυσκολευόμαστε να φύγουμε από το "κακό" ενώ απομακρυνόμαστε ευκολότατα από το "καλύτερο"! Και τα δύο θέλουν θάρρος, το ζήτημα είναι ποιος το έχει!!Φιλιά, γλυκιά μου!!!

  3. "Κάθε νησάκι που ο σκοπός του πλοίου μακριά κοιτάζει, Είν’ Ελδοράδο που μας έχει η Μοίρα υποσχεθεί· Κι η Φαντασία, που έξαλλη στην κεφαλή οργιάζει, Βρίσκει μόνο έναν ύφαλο μόλις ο ήλιος βγει…"Υπέροχος… ο Μπωντλαίρ είχε πεί κάποτε:"Η Ποίηση, για το ελάχιστο που μπορούμε να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας, να ανακρίνουμε την ψυχή μας, να θυμηθούμε τις πιο υπέροχες αναμνήσεις μας, δεν έχει άλλο σκοπό πέρα από την ίδια….""Εάν η υποκινούσα δύναμη του ποιητή είναι η ηθική, τότε χάνει από την ποιητική του δύναμη και το ξέρει καλά ότι το έργο του θα είναι κακό"

  4. Σε αυτούς ανήκω και εγώ😉

  5. ποτε δε θα δεις Ωκεανους..εαν δεν εγκαταλειψεις την ακτη σου..

  6. α αληθινοί ταξιδευτές εκείνοι είναι που φεύγουν

    μονάχα για να φύγουν· ελαφρές καρδιές καθώς

    μπαλόνια, το μοιραίο τους ποτέ δεν τ’ αποφεύγουν·

    Χωρίς να ξέρουν το γιατί, πάντοτε λένε «Εμπρός!»

  7. Reblogged στις Yiovanna's Blog.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: