Στά πάνω νερά   6 Σχόλια


 http://www.goear.com/files/external.swf?file=b8be297  

  2453131923_893107dfb3_o

                                                                                                                                               


Μιλούσες για πράγματα που δεν τα ‘βλεπαν
κι αυτοί γελούσαν.
Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό
πάνω νερά·
να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο
στα τυφλά, πεισματάρης
και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

σαν το πολύροζο λιόδεντρο—
άφησε κι ας γελούν.
Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος
στη σημερινή πνιγερή μοναξιά
στ’ αφανισμένο τούτο παρόν—
άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής
υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας.

 

Θερινό ηλιοστάσι, Θ’

Γ. Σεφέρης

    2453131923_893107dfb3_o

πάνω νερά: ανεβαίνοντας το ρεύμα.

           

Digg This

Advertisements

6 responses to “Στά πάνω νερά

Subscribe to comments with RSS.

  1. Εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για την πέστροφα:Οι πέστροφες του βορρά, που ζουν στην θάλασσα την εποχή της αναπαραγωγής, ανεβαίνουν τους ποταμούς. Αυτές που κατοικούν τις λίμνες, ξανανεβαίνουν τους παραπόταμους γιατί αυτή την εποχή έχουν περισσότερο ανάγκη περιβάλλοντος με χαμηλή θερμοκρασία και πιο πολύ οξυγόνο. Στις μετακινήσεις και μεταναστεύσεις τους οι πέστροφες κάθε μεγέθους μπορούν να ξεπεράσουν αξιόλογες διαφορές επιπέδου, να νικήσουν μικρούς καταρράκτες, να ξανανέβουν γρηγορότατα ρεύματα. Μερικές φορές βλέπουμε πέστροφες να πηδούν πάνω από μικρά φράγματα, να ανεβαίνουν κεκλιμένα επίπεδα, να ξεπερνούν εμπόδια με μεγάλη ευκολία, επαναλαμβάνοντας τις προσπάθειες μέχρι να φθάσουν στο σκοπό τους.Γελάς εεε???Καλό Σαβατοκύριακο!!!

  2. καλησπερα γλυκια μου Βεατρικη…..με εντυπωσιαζουν καθε φορα τα ποιηματα που μας διαλεγεις, γιατι πισω απο τις λεξεις κρυβουν αλλες λεξεις….καλο απογευμα και καλο σαββατοκυριακο πολλα φιλια……!!!!

  3. Καλησπέρα Μαρία μου, καλησπέρα Βιβή μου..Βιβή μου, ναι χαμογέλασα σ\’ όσα έγραψες,.Γιατί καθώς τόφτειαχνα, μούρθε στην σκέψη μου οχι η πέστροφα μα ο σολωμός..και χαμογέλασα και τότε..Μονο που εδω δεν μιλάμε για ορμέμφυτα, μα για συνειδητές επιλογές- γνώρισμα αποδιδόμενο – εξ όσων μέχρις τώρα γνωρίζω- στο ανθρώπινο είδος και όχι στα άλλα είδη του ζωικού ή και φυτικού βασιλείου. Μπορεί, κάποτε ναρθεί ο χρόνος που κιαυτό το γνώρισμα να μην μείνει μοναδικό τάνθρώπου..μα μέχρις τότε..ας αφήσουμε τις πέστροφες και τους σολμούς εκεί που τους είναι, στην επιστημονική ακόμα ανοιχτή έρευνα επί του φαινομένου.Μαράκι μου, χαρά μου, σ\’ ευχαριστώ, μα έχω την άποψη πως πίσω από κάθε ποιητική, ιδίως, γραφή- υπάρχουνε άλλες λέξεις, αλλά νοήματα.. αλλες χροιές, αποχρώσεις, χρώματα, σαν πως και πίσω από κάθε επιλογή λέξης που χρησιμοποιούμε στον καθημερινό μας ακόμη λόγο ή και στην επιλογή μας λόγου άλλου…Το πως τοδε ο ποιητής σαν τογραψε, το πως το βλέπει μετά ο ίδιος το ποιημά του, το πως το αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης του είναι από τα μεγάλα θέματα, πουχει χυθεί πολύ μελάνη και χύνεται ακόμη.Σας ευχαριστώ από καρδιάςΚαλό σας βράδυ

    Βεατρίκη
  4. Μ\’αρέσει όταν μιλάμε για πράγματα που δεν μπορούν να τα δουν όλοι…έχει τη δική του γοητεία!Καλό και δροσερό βραδάκι να έχεις Βεατρίκη μου :))

  5. Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίησηἈνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξεραπὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρεςτοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζονταςμὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,μὲς ἀπὸ σένα – πλησιάζουν τὰ πράγματα,γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -τώρα μπορῶν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.Παίρνοντας μία σελίδα θὰ βάλωσ᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.Νικηφόρος Βρετάκος

  6. Ἕνας μικρότερος κόσμοςἈναζητῶ μίαν ἀκτὴ νὰ μπορέσω νὰ φράξωμὲ δέντρα ἢ καλάμια ἕνα μέρος τοῦ ὁρίζοντα. Συμμαζεύοντας τὸ ἄπειρο, νἄχω τὴν αἴσθηση: ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε μηχανὲςἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγες·ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουν στρατιῶτεςἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ὄπλαἢ πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγα, στραμμένα κι αὐτὰ πρὸς τὴν ἔξοδοτῶν δασῶν μὲ τοὺς λύκους· ἢ πὼς δὲν ὑπάρχουνε ἔμποροιή πὼς ὑπάρχουνε πολὺ λίγοι σε ἀπόκεντρασημεῖα τῆς γῆς ὅπου ἀκόμη δὲν ἔγιναν ἁμαξωτοὶ δρόμοι.Τὸ ἐλπίζει ὁ Θεὸςπὼς τουλάχιστο μὲς στοὺς λυγμοὺς τῶν ποιητῶνδὲν θὰ πάψει νὰ ὑπάρχει ποτὲς ὁ παράδεισος.Νικηφόρος Βρεττάκος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: