Μεταξύ πρώτου και δεύτερου ορόφου   10 comments


 

tree1000

Ηταν πρωϊ.

Εργάσιμη η ημέρα. Ζεστή.

Κόσμος πολύς και οχλοβοή στο κέντρο της πόλης

Μπήκα στην παλιά πολυκατοικία και κάλεσα το ασανσέρ με σκοπό να ανέβω στον δεύτερο όροφο. Μαζί μου και μετά από μένα μπήκε ένας νεαρός. Το ασανσέρ πολύ μικρό. Χώραγε, δεν χώραγε τρείς ανθρώπους

Ημουν προς το βάθος του με το πρόσωπο κατά την είσοδό του, ο νεαρός στα πλάγια και μπροστά μου στο όριο με την πόρτα όταν και ενόσω αυτή έκλεινε, ένας άντρας απέξω την κράτησε μισανοίγοντάς την βιαστικά.

– Να μπώ κι εγώ; ρώτησε απευθυνόμενος στον νεαρό ακριβώς απέναντί του

Εκείνος έκαμψε το κορμό του ακουμπώντας την πλάτη του στα πλάγια του θαλάμου, έκανε να μιλήσει, σώπασε, σαν να προσπάθησε να κάνει  ενα νεύμα με το κεφάλι του, τ’ άφησε και  τελικά το έσκυψε. Εμεινε έτσι.Τα πόδια του δεν είχανε ακόμη κινηθεί.

Στράφηκα ευθύς και είπα στον άντρα που κρατούσε την πόρτα μισάνοιχτη και τον κοίταζε περιμένοντας

– Καλύτερα οχι. Δεν χωράμε και με σας. Του χαμογέλασα. Λίγη υπομονή!Περιμένετε και ανεβείτε μετά. Καλημέρα σας!

Ο άντρας ανταπέδωσε το χαμόγελο συγκατανεύοντας, αντικαλημέρισε, έκλεισε την πόρτα και το ασανσέρ άρχισε να ανεβαίνει.

Ο νεαρός δίπλα μου, παρέμενε με σκυμμένο το κεφάλι, στην ίδια θέση ακίνητος.

Θάτανε μεταξύ του πρώτου και του δευτέρου λιγα δευτερόλεπτα πριν σταματήσει στον δεύτερο κι ενώ ήδη είχα αρχίσει να κινούμαι προς την έξοδο, σαν το άκουσα.

– Ευχαριστώ

Ενας ψίθυρος από κείνον, ήτανε

Ξαφνιάστηκα. Γύρισα και τον κοίταξα ενώ άπλωνα το χέρι μου κι έσπρωχνα την πόρτα ν’ανοίξει στον δεύτερο.

Δεν με κοίταζε, παρέμενε με σκυμμένο το κεφάλι στην ίδια στάση. Το κορμί μαζεμένο. Θάτανε στα δεκαοχτώ του, καστανά σπαστά μαλλιά, ψηλός, λεπτός

Τον ρώτησα χαμηλόφωνα

-Είναι που δεν μπορούσατε να πείτε οχι, έτσι;

Ανασήκωσε το κεφάλι του και με κοίταξε.

Τα μάτια του με έψαχναν. Τόσο δύσκολο σου ήτανε κείνο το οχι, σκεφτόμουνα

-Ναι, μου απάντησε

Πόσα πολλά σ’εκείνη την έκφρασή του..Πόσα πολλά..

Τον αγκάλιασα με τα μάτια, του χαμογέλασα και του είπα

-Καλά.. Ελα μου, καλημέρα τώρα!

Μου χαμογελασε κι εκείνος.
-Καλημέρα, μου ανταπάντησε.

Κι η πόρτα του ασανσέρ έκλεισε πίσω μου.

2453131923_893107dfb3_o

Εχει περάσει καιρός από τότε, από κείνο το πρωινό. Κι έρχονται στιγμές, να, σαν και τώρα, τις ώρες της ησυχίας, που  τις ξαναφέρνω στον νού μου κείνες τις λίγες στιγμές που μοιράστηκα με κείνο το αγόρι.

Ξαναφέρνω στην μνήμη μου τα μάτια του, σαν μουλεγε το ναι

Παραδοχή..ανακούφιση; Χαρά, γιατί το μοιραζότανε το μυστικό του; Που το είχα αντιληφθεί;Πόσα πολλά ήσαν σε εκείνα τα μάτια του εκείνη την στιγμή!

Μετά, τα ερωτήματα, να πλανιώνται

Σαν τι να είναι εκείνο που έκανε ένα νεαρό άντρα να μην μπορεί να πεί ένα απλό οχι; Σε κάτι τόσο απλό σαν εκείνο το συμβάν εκείνου του πρωϊνού;  Και σ’ έναν άγνωστό του, κιόλας;

Και καλά, αυτό ήτανε απλό, μικρό..Σε κάτι, όμως, πιό σύνθετο, πιό δύσκολο, με πιό βαρειές συνέπειες από ένα στρίμωγμα στο θάλαμο ενός ασανσέρ για λίγα λεπτά της ώρας;

Τι;

Σαν ποιοί μπορεί νάναι οι λόγοι που κάνουν έναν άνθρωπο να μην μπορεί να αρνηθεί κάτι που δεν θέλει; Που να μην μπορεί να πεί ΟΧΙ;

Τι μπορεί ναναι κείνο, ποια νάναι εκείνα τα αίτια που αναγκάζουν έναν ανθρωπο να υφίσταται κάτι παρά την θέλησή του κι ενώ εχει το δικαίωμα επιλογής στο να μην το υποστεί; Γιατί να μην μπορεί να πεί ΟΧΙ;

2453131923_893107dfb3_o

Digg This

10 responses to “Μεταξύ πρώτου και δεύτερου ορόφου

Subscribe to comments with RSS.

  1. 3 λένε είναι οι…. Ρυθμιστές του συναισθήματος:1. Το ΧΑΜΟΓΕΛΟ (Το ΝΑΙ)…. το μωρό το ανακαλύπτει στους πρώτους μήνες ζωής του)2. Το ΟΧΙ (Σημαντικότατη η δεύτερη ανακάλυψη συναισθηματικής έκφρασης του βρέφους,στο 5-6 μήνα της ζωής του)3. Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ στον ΞΕΝΟ (Τρίτη ανακάλυψη.. η διάκριση του Οικείου και του Ξένου ..γύρω στον 7ο με 8ο μήνα της ζωής του) Η ικανότητα υπάρχει… το π ε ρ ι β ά λ λ ο ν όμως έχει την δύναμηνα ενισχύσει, να διευκολύνει ή να εμποδίσει, να αναστείλει ή ακόμα και να μπλόκάρει την εξέλιξη του α ν θ ρ ώ π ο υ, σε διάφορες φάσεις της ζωής του.ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ…. καρδούλα μου

  2. Βάσσω μου καλησπέρα!Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, στην συγκεκριμένη περίπτωση, το " μπλοκάρισμα¨που είδα, ανάγεται τόσο πολύ πίσω..Τεράστια η ευθύνη των γονιών σαν γεννάνε και μεγαλώνουν ένα παιδί..Φαίνεται , ο νεαρός ως μωρό, δεν ¨ακουγόταν " από κανέναν σαν "ελεγε" με τον τρόπο του " Οχι". Κάπως έτσι;Πάντως και εγώ αγνωστή του ήμουνα όπως κι ο άλλος ο άντρας..Αρα, να υποθέσω οτι θεωρήθηκα ως "οικεία" απ\’ αυτόν εκ μόνου του λόγου οτι είμασταν μέσα στο θάλαμο του ασανσερ εμείς οι δύο, ενώ ο άλλος ήταν έξω. Αρα , γιαυτόν, ο ξένος ήταν ο έξω.Πάντως;, είναι "τρομερό" το ποσα πολλά "μηνύματα" ανταλάσσονται μεταξύ των ανθρώπων σε κλάσμα δευτερολέπτου. Πχ. θυμάμαι πολύ καλά οτι εγώ δεν κινήθηκα ούτε πόντο με το που άκουσα την ερώτηση του άλλου, "δίδοντας " έτσι εν σιωπή την δική μου βούληση στον νεαρό που εκαλείτο να απαντήσει..Τώρα είναι ίσως άσχετο αυτό που θα πω, αλλά μιας και είπες για το οχι και το ναι του βρέφους, θυμήθηκα οτι ο ανηψός μου ο Δημήτρης μόλις γεννήθηκε ¨ορθωσε" ένα τόσο ισχυρό ΟΧΙ με όλο του το είναι, αρνούμενος να δεχθεί το γάλα από την μητέρα του και τον θηλασμό, που σόκαρε τους πάντες. Τελικά τράφηκε με αγοραστό γάλα..όπως ήθελε.. Δεν ξεγελιόταν ούτε με σταγόνα από το άλλο. Το έφτυνε.

    Βεατρίκη
  3. ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ….Στο χωριο λενε..¨Πηγες Φανταρος αγορι μου¨?ΑΠ.. ¨Οχι ακομα ……(γιαγια,Κυρια,Θεια,Παππου,Μπάρμπα..κτλ..)..¨Ααααα..Εσαι Μικρος ακομα..¨….Αλλιως τωρα..¨Πηγες φανταρος αγορι μου ? ¨ΑΠ.. ¨Απολυθηκα ¨..γιαγια,παππου κτλ….¨Αααα…Μεγαλωσες τωρα..!..Να προσεχεις,να εισαι ετσι,να εισαι αλλιως..να να να να να να..κτλ…….!……ΥΓ….ΝΑ ΚΙ ΕΣΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΡΙΕΣ ΣΟΥ ΒΕΑΤΡΙΚΗ………….ΥΓ 2 ..ΑΣΤΟΧΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ..ΑΚΑΡΠΕΣ..!….: )

  4. Καλησπέρα 300! \’Αστοχες ή και άκαρπες μπορεί νάναι για σένα!Για μένα, δεν είναι!

    Βεατρίκη
  5. Τραγούδα……ΥΓ..Δεν πατανε ..πουθενα οι σκεψεις σου αυτες..οσες και αν κανεις…………(μονο να προσβαλλεις μπορεις με αιωρηση των σκεψεων σου και μανον..!..Η εικονα….και η απορροφηση της ως προς το κρανιο σου….σε κανουν να ψεκασεις αλλου το τι ειδες..και πως το αντιληφθηκες..!…………ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ..!….cu…….

  6. τον καταλαβαινω τον νεαρο…..ξερεις καμια φορα πιο ευκολα λεμε οχι σε γνωστους παρα σε αγνωστους….δεν ξερω γιατι…μαλλον οπως ειπε και η Βασω ξεκιναει απο την παιδικη ηλικια….πρεπει να μαθουμε να λεμε οχι…..καπου ειχα ακουσει πως μας καθοριζουν περισσοτερο τα οπχι που θα πουμε απο τα ναι….και μαλλον εχουν δικιο!καλο βραδυ Βεατρικη μου με τις εποικοδομητικες αποριες σου!!! :)))))))

  7. Δεν μπορούμε από μια συμπεριφορά…να βγάλουμε το ψυχογράφημα του ανθρωπου…είναι παρακινδυνευμένο… αν το επιχειρούμε…και αδικούμε…. τον άνθρωπο…Θέλησα να σου πω…. ότι το ΟΧΙ και το ΝΑΙ….όπως και η ικανότητα Διάκρισης ανάμεσα στο Οικείο, που δεν απειλείκαι το Ξένο, που αναδύει αγωνία και άγχος… ΕΙΝΑΙ Ικανότητες Ολων των Ανθρώπωνγια κάποιους λ ό γ ο υ ς-αιτίες, αυτές οι Ικανότηες Αναστέλλονται ή Μπλοκάρονται από το Περιβάλλον (γονείς, δασκάλους, σημαντικά άτομα στη ζωή μας, κοινωνία..). Δεν φταίνε για όλα οι γονείς… Η περίπτωση του μωρού που δεν θήλασε…έχει άλλες αιτίες…. πέρα από την ικανότητα του για ΟΧΙ(π.χ. μικρή θηλή, μικρή ποσότητα γάλακτος κ.α….)Ησουν διακριτική, ευγενική και τρυφερά ετοιμόλογη με τον Νεαρό….. κι αυτό είναι κ ά τ ι… που φέρνει κ ο ν τ ά τους ανθρώπους…..μια αγκαλιά μεγάληΚαλή Σου Νύχτα, μάτια μου

  8. Για το Δεσποινάκι…… (f)CHE FECE… IL GRAN RIFIUTOΣε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέραπου πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχινα πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντας το πέραπηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησι του.Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,όχι θα ξανάλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ΄ΟΧΙ – το σωστό- εις όλην την ζωή του.Κωνσταντίνος Καβάφης

  9. αχ Βασω μου σ\’ευχαριστω!!! τελειο ειναι! το κραταω!!! :))))))

  10. Όχι οτι δεν το χεις πάρει χαμπάρι αλλά… καιρό τώρα είμαι με την πλάτη στον τοίχο κολλημένη και κοιτάω τα παπούτσια κλωτσόντας ενα χαλικάκι που έτυχε να παρασυρθεί στο ανσανσερ… εδω το χω … εδώ το χω… ΑΕΙ ΧΑΣΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ … ΜΥΡΜΙΓΚΑΚΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ….που έλεγε και μια ψυχή στην τιβου!!!Είναι να το χεις καλή μου Βεατρίκη… έχεις συναντήσει ποτέ παιδάκια που η μαμά ή ο μπαμπάς τα μαλώνουν και τους λένε να υποχωρούν στις απαιτήσεις των μικρότερων παιδιών/αδελφών; Έτσι δημιουργούνται οι ενήλικες που δεν ξέρουν να λένε οχι!Σ ευχαριστώ για το υπέροχο κομμάτι που μου άφησες στο προφίλ μου!όσο για το οχι…. εγω κάνω βαθιές ανάσες…. αδειάζω τα πνευμόνια και το μυαλό και μόλις βρω χώρο…. φωνάζω με όλη μου τη δύναμη!!! που ξέρεις; σιγα σιγά θα μπορώ να το προσθέσω στο καθημερινό μου λεξιλόγιο!!!φιλάκιααααααααααααααααααααα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: