Ενας πίνακας με τιμή!!   10 comments


Bal au moulin de la Galette, Montmartre by Pierre-Auguste Renoir

Τον έχουμε όλοι ξαναδεί. Είμαι βέβαιη.

Είναι ο πασίγνωστος διάσημος πίνακας του Γάλλου ιμπρεσσιονιστή ζωγράφου

Pierre Auguste Renoir (Πιέρ Ωγκύστ Ρενουάρ)!

Ο τίτλος του έργου: Bal au moulin de la Galette, Montmartre

Ο Πιέρ Ω. Ρενουάρ τον ζωγράφισε στα 1876. Θεωρείται ένα αριστούργημα Τέχνης!

Κι οχι μόνο!

α) Ο παραπάνω πίνακας έχει χαρακτηρισθεί ως ο πιό ωραίος πίνακας του 19ου αιώνα!!

Και κάτι άλλο!

β) Είναι ο κατά σειρά πέμπτος  μεταξύ των 15 πιό ακριβοπληρωμένων πινάκων ζωγραφικής στον κόσμο!!

Αγοράστηκε το έτος 1990 από τον Ιάπωνα Ryoei Saito αντί του ποσού των 78.100.000 δολλαρίων Η.Π.Α!! Η σημερινή αξία του παραπάνω έργου ζωγραφικής υπολογίζεται να ανέρχεται,  στα 128.800.000 δολλάρια !

γ) Και κάτι τελευταίο:

Στον παραπάνω πίνακα, αποδίδεται η γιορταστική ατμόσφαιρα ενός κυριακάτικου απογεύματος στον περίφημο κήπο του πλέον πολυσύχναστου εστιατορίου Moulin de la Galette στην Μονμάρτη της Γαλλίας.

Στο μέρος που παραδοσιακά από κείνα τα χρόνια, συγκεντρωνόταν όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος του Παρισιού, οι ζωγραφοι, οι συγγραφείς, οι ποιητές..( όπως ο ίδιος ο ζωγράφος, ο Τουλούζ Λωτρέκ, ο Βαν γκόγκ κ.α), διάφοροι μποέμ..

Μα οχι, μόνον αυτοί..

Ο ζωγράφος , στα πρόσωπα του πίνακα  απεικόνισε τα πρόσωπα του Κουβανού ζωγράφου Pedro Vidal  και άλλων γνωστών ζωγράφων της εποχής..( Lamy, Gervex ή Codey). Ο ίδιος ο ζωγράφος, επίσης, επιβεβαίωσε οτι τα περισσότερα από τα γυναικεία πρόσωπα που αποτυπώνονται στον πίνακα είναι ιερόδουλες τις οποίες χρησιμοποίησε ως μοντέλα του, λέγοντας χαρακτηριστικά: “I was afraid some men might prohibit to their “ladies” the attendance to my study, but they were also good guys. Some of them even became my masculine models”.

Είναι , λοιπόν ο πίνακας, η χαρούμενη πολύχρωμη απόδοση ενός human zoo!!

O παπουτσωμένος

        Πόσο, άραγε,  να πλήρωσε τότε ο Ρενουάρ στους προστάτες των “κοριτσιών”, ως αμοιβή για την χρήση τους ως “μοντέλων”, αναρωτιέμαι. Φτηνά, μάλλον , λέω. Ουτε ένα κουάρντο, που θα ‘λεγε κι ο ποιητής!

        Πάντως, που να το φαντάζονταν όλοι τους πόσο θα μοσχοπουλιόταν αυτός ο πίνακας από τότε και πόσο πολύ θ’ ανέβαινε η τιμή του ένα αιώνα αργότερα! Θα ήσαντε πλούσιοι αν σκέφτονταν να “κλείσουν” την αμοιβή τους σε ποσοστά επί των πωλήσεων, ακόμη κι οι απόγονοι τους!!!        

    Και τέτοιο ποσό, λέω,  ούτε με το τηλεσκόπιο δεν θα μπορούσαν να το πλησιάσουν εκείνοι τότε. Αμ, εμείς τώρα;; Πού΄σαι Γαλιλαίε με τις ανακαλύψεις σου! 

 

                  

     180px-Αστερίξ        Ηταν μια στοιχειώδης, εκ μέρους μου, αναφορά στον μεγάλο Γάλλο ζωγράφο Pierre Auguste Renoir, που πέθανε στα 78ου χρόνια στις 3 του Δεκέμβρη του 1919, σαν σήμερα.

            Στο ζωγράφο της χαράς της ζωής,μιας αστικής τάξης  των χρόνων της προβιομηχανικής εποχής, της περίφημης belle epoque! Μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί πιά!

          Μέχρις το τέλος της ζωής του ο Ρενουάρ ζωγράφιζε έστω και αν η αρθρίτιδα από την οποία έπασχε, του’χε παραμορφώσει το χέρια και υπέφερε από πόνους. Ούτε το πινέλο δεν μπορούσε να πιάσει , ούτε βέβαια και να το κρατήσει.. Κι όμως, όπως διάβασα, ζήταγε και του έδεναν το πινέλο στο χέρι του όπως -όπως και συνέχιζε να ζωγραφίζει!!

           red rose                                                 Καλή αυριανή!

 

Με υγεία! Με χαμόγελο!

Και με …

Digg This

10 responses to “Ενας πίνακας με τιμή!!

Subscribe to comments with RSS.

  1. Πολύ όμορφη καταχώρηση…Από την εποχή εκείνη αγαπημένος μου είναι ένας αυτοκαταστροφικός Κριός … ο Βαν Γκόνγκ…Το ύφος του με τα πολύ έντονα χρώματα και γραμμές… με την αγάπη για τη φύση ταιριάζει καλύτερα σε μένα…Προσπάθησα να μιμηθώ κάποια στιγμή το στυλ του αλλά ήταν αδύνατον… Μεγαλοφυϊα… όπως και ο ΚLIMT.Kαλό σου βράδι Βεατρίκη μου… με την όμορφη κόμη… 😉

    Lady of Avalon
  2. Υπέροχο το αφιέρωμά σου Βεατρίκη μου. Ακόμη και για όσους δεν έχουν ασχοληθεί με τα έργα του Ρενουάρ, κάθε αναφορά στο έργο του -και δη, ένα τόσο καλαίσθητο και αναγνωρίσιμο…-, είναι ευπρόσδεκτη. Υπέροχη η τεχνοτροπία του… Την περασμένη σαιζόν, η τηλεόραση έπαιξε μία μίνι σειρά, με θέμα τους ιμπρεσιονιστές ζωγράφους εκείνης της εποχής. Καταπληκτική και διαφωτιστική, σχετικά με ζητήματα όπως η έμπνευση, το ταλέντο τους, αλλά και οι δυσκολίες τόσο της απόδοσης του θέματος, όσο και της αναγνώρισης… Να είσαι καλά Βεατρίκη. Ένα όμορφο βράδυ σου εύχομαι.

  3. Γειά σας!! Μόλις πρόσθεσα ενα δεύτερο βίντεο- με τα γυμνά του Ρενουάρ- τα μίκρυνα λίγο, μα φαίνονται, θαρρώ.Αξίζει, σκάφτηκα να τα δούμε κι αυτά, για να πάρουμε μια ιδέα του ιδέωδους της ομορφιάς του γυναικείου σώματος για κείνη την εποχή!!Τα οστέϊνα μοντέλα -κρεμάστρες, δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμη..και ούτε καν φαντάζονταν οτι θα μπορούσαν να αποτελέσουν ποτε πρότυπα ομορφιάς τα πάθη της ανορεξίας.Ναι, Αίολέ μου, είναι οικεία τα θέματα του ζωγράφου. Στην ζωή και στα πρόσωπα και στα τοπία και στα ήθη και τα έθιμα του τρόπου ζωής μιας εποχής, μιας, κυρίως, κοινωνικής τάξης του καιρού αφορούν..Μίνα μου, και μένα μ\’αρέσει ο Βαν Γκόγκ.Εχω κάτι ρεπροντιξιόν απέναντί μου και τις χαζεύω κάθε μέρα..Και να σκεφθείς, οτι στις πωλήσεις είναι πιό πίσω ο Βανγκ Γκογκ από τον Ρενουαρ και αν δείς τελικά ποιός θεωρεόιται ως ο πιό ακριβοπληρωμένος πίνακας ..θα πάθεις…..Μπρρρρρ! Μου θύμισε εκείνο πουχε γράψει ο Βασίλης στην καταχώρησή μου για τον Καντίσκυ, για κάτι που είχε πεί ο Πικασσο για τα ηλίθια κατασκευάσματα που ζωγράφιζε , τα ακατανόητα με σκοπό μοναδικό να εκμεταλλευτεί την ανοησία των άλλων προς ίδιον οικονομικό όφελος!!!

    Βεατρίκη
  4. ..και με αγκαλιες!εχω δηλωσει επανειλημμενα (και δε σταματω να το κανω μπας και αφησω καποιον χωρις να το ξερει) πως ειμαι "ατεχνος" δλδ δεν εχω σχεση με την τεχνη.Παραυτα βρισκω ομορφο τον πινακα. Σε καμια περιπτωση βεβαια δε θα δεχομουν πως δικαιολογει τα χρηματα του…Ομορφο αφιερωμα.Και κάτι άλλο:αγκαλιτσες ειπες, ε; Αγκαλιτσες λοιπον :[

  5. αααααχ τωρα με εκανες κομματια!!! εχω εναν πινακα του(σε παζλ που εφτιαξα η ιδια παρακαλω!!!χιχιχι) το παρυ νομιζω λεγεται …αυτος εδω: http://2.bp.blogspot.com/_i4MmMubxT2o/SuFGzKyGsnI/AAAAAAAAA24/L7q0BqD_5dA/s400/Renoir%2520giortastiko%2520geyma%2520sto%2520ferry.jpg μου αρεσει πολυ ο τροπος που ζωγραφιζει! :))))καλο βραδακι Βεατρικη μου!

  6. Πες τα ρε Βεατρίκη που μας έχουνε τρελάνει με τις δίαιτες!!! Μια χαρά μοντέλα θα ήμασταν τον καλό εκείνο τον καιρό!!!Όσο για τον πίνακα …μη στεναχωριέσαι…. Θα σου δώσω ένα δικό μου δωρεάν!!!!Καληνύχτα!!!

  7. Α! Ναι! Τομ είδα τον πίνακα Δεσποινιώ!! Λέγεται: Le Dejeuner des Canotiers και τον έφτειαξε το 1881. Το μεσημεριανό γεύμα των "Canotiers "- δεν ξέρω πως μεταφράζεται η λέξη! Ακου, τώρα, Δέσποινα. Σε αυτόν ειδικά τον πίνακα, πολλές φορές έχω "κολλήσει" στην φιγούρα την γυναικεία στο πίσω στο τραπέζι στο βάθος – εκείνην που έχει στο στόμα της ενα ποτήρι- τάχατες σαν να πίνει κάτι…Κοίτα το βλέμμα της!! Σου φαίνεται να συμμετέχει σε κάτι, σε ο,τι δήποτε;; Για μένα αυτή η γυναίκα έχει άδειο το βλέμμα και είναι στο κόσμο της στραμμένη, μονη αναμεσίς των άλλων πολλών που διασκεδάζουν ..Σαν ξένη. Κοίτα και τον άντρα δίπλα της..επιβεβαιώνει την εικόνα που έχω σχηματίσει, νομίζω, τονίζοντας την αντίθεση με αυτήν..Κύριε Γιαννιδάκη, χαίρομαι που σας άρεσε! Και ..με πολλές αγκαλιές!

    Βεατρίκη
  8. πα\’ολο που φαινεται ενας εξαιρετικος πινακας…την ασχετοσυνη μου σου την εξεφρασα και σε μια προηγουμενη αναρτηση σου..απλα την καληνυχτα μου..

  9. Χιχιχιχιιχι! Κι έλεγα ποιός νάναι κείνος που θα σχολιάσει τα γυμνά;;;Τώρα , να το πάρω στα σοβαρά Βιβή μου τα της υποσχέσεώς σου; Και φτειάχνεις αληθινά ωραίους πίνακες!!Καιρός να ξαναβάλεις μπροστά!!!Χμ! Και μιας και είσαι και γαλλομαθής βρε Βιβή μου! Τι σημαίνει Canotiers;

    Βεατρίκη
  10. Τι σύμτωση!!Ανάμεσα στα βιβλία των φοιτιτικών μου χρόνων βρήκα δυο μόνο εικονογραφημένα απο το μάθημα παγκόσμια ιστορία της τέχνης.Ενα του Ροντέν και ενα του Ρενουαρ.!Κοιτώ τώρα την αλληλεπίδραση του ιμπρεσιονιστή ζωγράφου με το περιβάλλον του.Η φύση κυρίως απεικονίζεται με φως και άντονα χρώματα σε Ηλιόλουστα απογεύματα, κοινωνικες συνευρέσεις στα παρισινά προάστια, αστικά και εξοχής τοπία,ταραγμένες θαλασσινές εικόνες σε στιγμές πλάι στην αγαπημένη του λίμνη. Γραμμική και λιτή, χωρίς πολλές λεπτομέριες οι πινελιές του, με τα γυμνά και τα πρόσωπα να κυριαρχούν.Κάπου είχα διαβάσει πως επαναλλάμβανε συχνά: "Για μένα ένα γυμνό δεν είναι ολοκληρωμένο μέχρι να έχωτην εντύπωση ότι μπορώ να το τσιμπήσω". Ετσι μοναδικά ελαφραίνει την σεξουαλικότητα και τον αισθησιασμό των γυμνών κοριτσίστικων σωμάτων δίνοντας μια αθώα έκφραση στα πρόσωπαλάτρης της γυναικας την υμνεί με εναν ποιητικό τροπο χρησιμοποιώντας αντι λέξεις χρώματα.Την προτιμά ευσαρκη με πλουσιο στήθος και κατάλευκο δέρμα.και που έγινε το πρότυπο της γυναικείας ομορφιάς εκεινη την εποχή.Xaμένο το βλέμμα ε? Που ξέρεις? Ισως πίνει εις μνήμη ενος χαμένου έρωτα.Μοναδικα τα αφιερώματά σου στην τέχνη Βεατρίκη μου! Βιβή μου ελα ξεκίνα.Που ξέρεις \’ισως μαι μέρα στο μάθημα "ιστορία της τέχνης" να εχεις 5-6 σελίδες:)Μια μωβ αγκαλιά και μια πολύχρωμη καληνύχτα.(πάω να πάρω πόζα αλα λουώμενη κοκκινομάλλα):P

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: