Η απρόσμενη


1210134420q53x35u

Όμως
ποια να ‘σαι Εσύ που αιφνιδιάζεις
– με τόση λάμψη τόση μουσική –
το σκυθρωπό βασίλειο της σιωπής μου;

Που χείμαρρος φωτός εισβάλλεις ξάφνου
σ’ αυτά τα ειρηνικά σκιόφωτα όπου
χρόνια και χρόνια τώρα συντηρώ
τις λιγοστές αναιμικές μου μνήμες;
Μ’ αυτή την εκτυφλωτική ομορφιά;

Μ’ αυτή την εκκωφαντική σου παρουσία;

Τι ανακαλεί το βλέμμα σου στη μνήμη;
Κι αυτό το αστραφτερό χαμόγελό σου
-σαν άξαφνη αστραπή σε μαύρο φόντο-
ποιο ανέφικτο υπαινίσσεται και ποιες
ακτές πέραν του χρόνου προφητεύει;

Στο φρύδι του γκρεμού με καρτερείς
και με χαμόγελο ήρεμο μου γνέφεις
ανύπαρκτα φτερά να εμπιστευθώ
παγιδευμένες πτήσεις να τολμήσω

“ Η απρόσμενη”

του Ορέστη Αλεξάκη

Winter garden,
the moon thinned to a thread,
insects singing.

Matsuo Bashō(1644-1694)

Translated by Robert Hass

blu

Να πεθάνουν όλα, είπε…

Είναι χειμώνας στον κήπο μου

blu

Advertisements

8 thoughts on “Η απρόσμενη

  1. Τι ανακαλεί το βλέμμα σου στη μνήμη; Κι αυτό το αστραφτερό χαμόγελό σου-σαν άξαφνη αστραπή σε μαύρο φόντο-ποιο ανέφικτο υπαινίσσεται και ποιεςακτές πέραν του χρόνου προφητεύει; Πολύόμορφο,καλό απόγευμα Βεατρίκη μου

    Μου αρέσει!

  2. Παράθεμα: Για τον Ορέστη Αλεξάκη, τον ποιητή μας | Περιδιαβαίνοντας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s