Στο μακρύ ταξίδι της νύχτας προς την μέρα..   7 comments



Ποιος ζωντανός, προικισμένος μ’ αισθήσεις, δεν ποθεί, πάνω απ’ όλα του χώρου τα θαύματα ολόγυρα, το ευφρόσυνο φως — με κάθε ιριδισμό, κάθε αχτίδα, κάθε του κύμα· την εύκρατη μορφή του παντού, καθώς μέρα που βγαίνει απ’ τον ύπνο.

Σαν ηγεμόνας της επίγειας φύσης το φως καλεί κάθε δύναμη σε τροπές αναρίθμητες, συνάπτει και λύει συμμαχίες αμέτρητες, χαράζει την ουράνια εικόνα του σε κάθε πλάσμα της γης.
Μονάχα η παρουσία του αποκαλύπτει το θαύμα των βασιλείων του κόσμου
Όμως αλλού στρέφομαι τώρα, προς την απόκρυφη, την ανείπωτη Νύχτα. Μακριά κείται ο κόσμος, σε κρύπτη βαθιά βυθισμένος.

Αποστάσεις της μνήμης, της νεότητας πόθοι, της παιδικής ηλικίας μου όνειρα, της ζωής μου όλης χαρές βιαστικές και μάταιες ελπίδες φθάνουν με ρούχα φαιά, ομίχλη εσπερινή μετά την δύση του ήλιου.
Σε χώρους τώρα άλλους το φως τα εύθυμα σκηνώματά του υψώνει. Πότε η ώρα του γυρισμού θα σημάνει, ως πότε θα προσμένουν οι πιστοί του ν’ ανατείλει ξανά;
Πόσο φτωχό και παιδιάστικο μού φαίνεται τώρα το φως, πόσο ευλογημένος και φαιδρός της μέρας ο αποχωρισμός
Γι’ αυτό μόνο λοιπόν, γιατί η Νύχτα σ’ αποστερεί από ακολούθους, σπέρνεις στων χώρων την άβυσσο τις φλόγινες σφαίρες σου, την δύναμή σου κηρύσσοντας, την επιστροφή σου εξαγγέλλεις, την ώρα ετούτη της δικής σου απουσίας.
Πιο ουράνια κι απ’ τα περίλαμπρα αστέρια μάς φαίνονται τώρα τ’ άπειρα μάτια που εντός μας η νύχτα ανοίγει.
Μακρύτερα βλέπουν κι από κείνων τις ωχρές στρατιές τις αμέτρητες, δίχως νά ‘χουν ανάγκη το φως κοιτούν μες απ’ τα βάθη μιας ψυχής στοργικής. Τόπους μακρινούς κατακλύζουν με ηδυπάθεια βουβή. Της άνασσας έπαθλο, της μάντισσας κόσμων ιερών, της τροφού του μακάριου έρωτα — εκείνη εσένα μου στέλνει, αβρή αγαπημένη, γλυκύτατε ήλιε της νύχτας

Φθίνει τώρα, χάνεται η μέρα και σ’ ορίζω ξανά.
Εσένα, που τη Νύχτα μέσα μου ανήγγειλες, που μ’ όψη ανθρώπινη μ’ έπλασες. Στείλε την θεία σου πνοή στο κορμί μου, για να ενωθώ στους αιθέρες μαζί σου — και κράτα εσύ παντοτινή,
του υμέναιου ετούτου την πρώτη μας νύχτα href=»https://beatrikn.files.wordpress.com/2010/02/blu5b35d245fac3f.gif» rel=»WLPP»>blu      Είναι  το παρόν, απόσπασμα από το ποίημα του NovalisGeorg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg) “Υμνοι στην νύχτα”, έργο του, του 1799.

Technorati tags: , , , , ,
Digg This

Posted 03/02/2010 by Βεατρίκη in Περί ποιήσεως και άλλων τινων ο λόγος

Tagged with , , ,

7 responses to “Στο μακρύ ταξίδι της νύχτας προς την μέρα..

Subscribe to comments with RSS.

  1. Φ Ο Β Ε Ρ Ο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Βεατρίκη,μην κάνεις τόσο μεγάλα γράμματα,δεν χωράνε στην οθόνη μου..Καλή Ημέρα Full Scan..! : )

  2. ωραιο το κειμενο…που γραφτηκε θελω να πιστευω μεσα σε μια βραδια και ξερεις γιατι; Γιατι καθε βραδια ειναι ξεχωριστη. (για) καθε νυχτα μπορει να γραφτει ενα διαφορετικο κειμενο.Ρωτα τις νυχτεριδες μου :[

  3. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον κο yannidaki …..και θάθελα να σου πω…καλημέρα!

  4. Καλημέρα σας, καλημέρα!!!!!Να σας πω, συμφωνώ και εγώ με σας κ. Γιαννιδάκη και με σένα Βιβή μου! Μόνο που Ο Νοβάλις δεν πιστεύω οτι τόγραψε το ποίημα του εν μια νυχτί.. Αυτό που παραθέτω είναι μόνον ένα απόσπασμα του όλου έργου του, για το οποίο και έμεινε στην Ιστορία της τέχνης. Θεωρείται η πιό λυρική γραφή- αφιέρωμα στην νύχτα , το έργο του αυτό ως τα τώρα!Χθες, βράδυ, είχα μακρυά την νύχτα μπροστά μου, λόγω δουλειάς..Ηταν μια από τις "ξεχωριστές" άυπνες νυχτιές εργασίας μου..Στο πλαίσιο, λοιπόν, της επ\’ ολίγον χαλάρωσης εργασίων και νού, στράφηκα να διαβάσω ξανά το ποίημά του αυτό..Με ταξιδεύει για λίγο και η μουσική τόσο από την Νάνα την Μούσχουρη στο πάνω βίντεο " Το μπλε τραγούδι" όσο και η μουσική του κάτω βίντεο " Τ\’ όνειρο μεσα στο όνειρο" επέδρασαν πανω μου και τα δυο κατευναστικά..Σάκη μου, καλημέρα και σε σένα! Ναι, αν το εννοείς, είναι όντως ένα πανέμορφο ποίημα και βαθυστόχαστο. Δεν θέλησα να το περικόψω πιό πολύ το απόσπασμα γιατί έχαν σε νόημα.. Ελπίζω να μην σου φάνηκε κουραστικό. Χαρά μου, όμως, πές μου, είναι μικρά τα γράμματα και δεν τα διακρίνεις γιαυτό το λες εκείνο με τα γράμματα;Νάστε καλά για την επίσκεψη και για την ματιά σας .Καλημέρα από την Πάτρα. Εχει παγωνιά έξω και ένα ήλιο με δόντια… Θα βγώ οσονούπω και με βλέπω να τουρτουρίζω..Χιονίζει στα πέριξ. Ακουσα και την Νικολέττα μας που έλεγε σήμερα οτι μέχρι και η Τήνος οτι καταχιονισμένη είναι..Για φαντασθείτε…Ωραίες μέρες, έτσι;!!!!!!!!!!!Μ\’αρέσει το κρύο και το προτιμώ από την ζέστη!:)))))))))

    Βεατρίκη
  5. Πόσο εμπνέουν μερικές νύχτες…Γειά σου φιλενάδα! Θα συμφωνήσω και γω με τη Βιβή που συμφώνησε με το Γιαννιδάκη… :-PΦιλάκια!

    Lady of Avalon
  6. Σε ευχαριστω για το ταξιδι των αισθησεων που μου προσεφερες….Και αυτο το "γλυκύτατε ήλιε της νύχτας",τοσο παραλογο..και τοσο λογικο συγχρονως!!!!!

  7. "Μα πρέπει πάντα η αυγή να επιστρέφει; Δεν θα τελειώσει ποτέ αυτή η γήινη δυναστεία; Βέβηλη η μέριμνα για τα καθημερινά κατασπαράζει την ουράνια έλευση της νύχτας. Δεν θα αφεθεί ποτέ η μυστική θυσία της αγάπης στην αιώνια φλόγα;Το φως μετρήθηκε στον Χρόνο του∙ όμως η ν ύ χ τ α άχωρη και άχρονη εξουσιάζει. "^http://www.youtube.com/watch?v=LwcJyzO2wogμια αγκαλιά….. μεγάλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: