Σήμερα   7 comments


7/5/2010

Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω

blu

           Σήμερα, κοντά στα μέρη μου, πέρα στο Αίγιο, μες στην λιακάδα της άνοιξης, κηδεύεται μια νέα γυναίκα με το σπλάχνο της, θύμα της βίας της προχτεσινής, στην Αθήνα.

           Μια γυναίκα που δεν προλαβε να γίνει μάνα και ένα μωρό που δεν πρόλαβε να γεννηθεί. Πρόλαβαν χέρια αγνώστων που απλώθηκαν γιομάτα από οργή και μίσος και τους κλέψαν ληστρικά το δικαίωμά τους στην ζωή και στην ανάσα της..         

          Σήμερα, κάπου αλλού, μια μάνα πενθεί τον μοναχογιό της και  ενταφιάζει το ονειρό της στην ζωή αντάμα με τα όνειρα εκείνου του νιού που του ληστέψαν, επίσης την ζωή κείνα τα χέρια τ΄αρπαχτικά των αγνώστων π’απλωθήκαν, πέρα στην Αθήνα, προχτές..

           Σήμερα, κάπου αλλού ο ίδιος κοπετός και θρήνος για μια άλλη νέα γυναίκα. Πόσα όνειρα ζωής σκορπίσαν’ τ’αρπαχτικά προψές!

           Σήμερα, εδω σε τούτο τον τόπο, μένουν οι παλιοί ζωντανοί να ενταφιάζουν τα παιδιά τους κι η Ελλάδα να κηδεύει μέρος από το σήμερά της, μέρος από το αύριό της..

          Σήμερα, τα νταούλια των πραγματευτάδων σιγούν..  Από καιρούς τα χτύπαγαν, διαπραγματευόμενοι το αδιαπραγμάτευτο της ζωής το δικαίωμα..

           Κι έχουν και λεν’ από τα προχτές οι πραγματευτάδες, πως καλά τα πήγαν με την πραμάτεια… Τα νταούλια τους χτυπήσαν’ καλά! Ξεπούλησαν και έχουν και σοδειά ως την επόμενη φορά.. Ναι

blu

          Και, κάπου αλλού, σαν σήμερα

           Χέρια αγνώστων απλωθήκαν τότε να κρατήσουν την ζωή..κι άλλα πιό μικρά πιαστήκαν από κείνα. Χέρια αγάπης φέρνουν το θάμα της.

            Και κάπου σήμερα, τούτη την ώρα του κοπετού και της οργής,  πολλά τέτοια χέρια απλωμένα με αγάπη φέρνουν ζωές σε τούτο τον κόσμο, δίνουν την ανάσα της

            Και  σήμερα, κάποια άλλα, πολλά χέρια σ’όλο τον κόσμο απλώνονται και κρατιούνται το ενα με τ’αλλο, υμνώντας το δώρο της ζωής, την ομορφιά της Ειρήνης μες στον αφανή και φανερό κόσμο των πολέμιών της..

Στάσου πλάϊ μου, σήμερα

Digg This

7 responses to “Σήμερα

Subscribe to comments with RSS.

  1. η ζωη ειναι σκληρη …οπως κ οι ανθρωποι ……….

    ΙΡΙΔΑΜΑΡΙΑ ΓΚ.
  2. Χ.Α.ο τιτλος ενος τραγουδιου σε μεταφραση αναφερει "το τελος ειναι η αρχη ειναι το τελος". Λυπαμαι, μα ειναι οτι πιο αισιοδοξω μπορω να (υπο)νοησω αυτη τη στιγμη για τους 4 ανθρωπους αυτους :[

  3. Καλησπέρα! Η αρχή , το τέλος , η αρχή και κάπου υπάρχει και η μέση..Κάποιοι φεύγουν, κάποιους τους διώξαν, καποιοι άλλοι ερχονται και είναι πάντα και κάποιοι που μένουν.. Ολα αλλάζουν, ολα γυρίζουν κι όλα πάλι από την αρχή..Ναι, υπάρχουν τραγούδια για όλα αυτά..Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γιαυτούς που τους ανθρώπους που τους διώξαν από την ζωή, μπορούμε, όμως, να κάνουμε πολλά γιαυτούς που έρχονται , γιαυτούς που μείναν, για μας και για τους άλλους.Ολοι μαζί, να σταθούμε πλαϊ πλαϊΗ ζωή είναι η ζωή, σκληρή κάποτε, μαλακή άλλες, με τις χαρές, τις λύπες της, τις ωδύνες της και τις μικρές ανασαιμιές της.. Ας δώσουμε τα χέρια να κάνουμε χώρο λεύτερο για την ανάσα της.. Εκεί , σ\’ αυτόν τον χώρο δεν χωραν οι πραματευτάδες, ούτε τα νταούλια τους..

    Βεατρίκη
  4. Δεν ειμαι εμπορισσα πειναω, δε με σκεπαζει ο ουρανος κρυωνω, ενα χερι αδελφι ,καπου ταξιδεψε ο Θεος φοβαμαι. . .http://www.youtube.com/watch?v=M2oZQW4-lSI

  5. Παγώσαν οι ψυχές από πόνο.Θέλουμε…………………………ΧΕΡΙΑ ………………..ελπίδας,ζωής,αγάπης…………………….http://www.youtube.com/watch?v=8o70kfbF1OEκαλημέρα.

  6. Αλέξανδρος
  7. Καλημέρα σε όλους! Και σας ευχαριστώ! Ράμα μου, Θάλειά μου! Αλέξανδρέ μου διάβασα, μόλις, το υπέροχο ποίημα σου "Ανθρωποθυσία" γιαυτά που λες κι αναζητάς από καρδιάς. Δεν το είχα δεί ως τα τώρα.Ας μου επιστρέψεις και μένα να παραθέσω ενα απόσπασμα απ\’ αυτό:Η επάνοδος της ανθρωποθυσίαςΕίναι σημάδι των καιρώνΘυσία σ έναν ακαθόριστο θεόΠου κάνει τον άνθρωπο κτήνος Δεν ψάχνω, το ποιος έχει δίκιοΓιατί όλοι νομίζουν, ότι το έχουνΑλλά ψάχνω να τον άνθρωποΠου πάνω απ όλα σέβεται Σέβεται τις αποφάσεις του διπλανού τουΣέβεται τις αντιξοότητες της ζωήςΣέβεται τα δικαιώματα των άλλωνΑλλά πάνω απ όλα, σέβεται τον εαυτό του……………….Φίλε μου, Αλέξανδρε, τα νταούλια- όπως τους ωνόμασα τους φονιάδες, δυστυχώς , έχουν πάψει νάναι άνθρωποι..Ετσι το βλέπω..Οργανα έχουν γενεί κεινων που τα χτυπάν\’ και αντιδρούν κάθε φορά..Χωρίς συνείδηση, χωρίς ήθος, χωρίς σεβασμό κι αναστολές ηθικής για τους ίδιους και για τους άλλους.Είναι οι εχθροί της κοινωνίας..Της κάθε κοινωνίας. Και, που, δυστυχώς, πιστεύω, εκτρέφονται και ενδυναμώνονται τέτοια είδη, από τους σκιανθρώπους- τους πραγματευτάδες- σαν πως τους λέω στον νού μου..για την ικανοποίηση των δικών τους σκοπών..( συνήθως της κατάχτηση της εξουσίας μέσω της διασποράς του φόβου και του τρόμου) Αυτά τα νταούλια, εκτιμώ δεν έχουν άλλον σκοπό πέρα από την δράση για την δράση αυτή καθαυτή..Είναι άσκεφτα, συνήθως, και άσκεφτα δρούνΚι είναι τρομερό, να το αναλογίζεται ο άνθρωπος, πόσο θηριό, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να γενεί, αν αφεθεί και ξεχαστεί να επιμεινει να επιλέγει να μείνει άνθρωπος..Οποτε εχω αναγνωρίσει ένα τέτοιο, ενα ρίγος στην ραχοκοκκαλιά μου απλωνόταν..Μα, εμείς, οι άλλοι είμαστε εμείς οι πολλοί! Να είσαι βέβαιος γιαυτό!Γιαυτό, λέω, ας σταθούμε ο ένας μας πλάι στον άλλον να κάνουμε ανοιχτό χώρο στην ανάσα την λεύτερη τ\’ανθρώπου..Φρουροί του, εμείς! Για να παίρνουμε απ\’ αυτήν την ανάσα, να μένουμε άνθρωποι.

    Βεατρίκη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: