Οιωνός   5 comments


 

“Εις οιωνός άριστος,, αμύνεσθαι περί πάτρης”

Ιλιάδα Μ 243

 

 

blu

“ … Άμυνα περί πάτρης  θα ήτο  η ευσυνείδητος  λειτουργία  των

θεσμών, η εθνική αγωγή των νέων, η χρηστή διοίκησις , η

καταπολέμησις  του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του

διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος και η

πρόληψις της χρεοκοπίας.

Τις ημύνθη περί πάτρης ;  Και τι πταίει η γλαύξ η θρηνώσα επί ερειπίων;

“Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι

κυβερνήται της Ελλάδος”

 

      BIBLIA_ Από ένα δοκίμιο του Πεζογράφου μας Αλέξανδρουpapadiamantis-660_0 Παπαδιαμάντη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Ακρόπολις” το 1896.

Το βρήκα καταχωρημένο  στο ηλεκτρονικό φιλολογικό  “Πανδώρα” υπό τον τίτλο “Οιωνός”

Και, για να το θυμόμαστε το 1896 ήταν η χρονιά των Ολυμπιακών Αγώνων για την φτωχιά μας, ..και τότε, Ελλάδα. Ναι, τότε ήταν που αναδείχτηκε ο Σπύρος Λούης ως ο Νέος Φειδιπίδης, εκείνος που πέρασε έκτοτε στην ιστορία ως ο πρώτος ολυμπιονίκης.

Το 1896 ήταν, επίσης, η χρονιά εκείνη που ενόσω γίνονταν οι ολυμπιακοί αγώνες , πεθαίνει  στις Κάννες ο μόλις επανεκλεγείς πρωθυπουργός  της Ελλάδας Χαρίλαος Τρικούπης  (30-3-1896), Ναι, εκείνος ο πρωθυπουργός που τρια χρόνια νωρίτερα, στα 1893  είχε αναγγείλει την χρεωκοπίαν της χώρας μας με το ρηθέν του

“ Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”

13.2.011 Συνταγμα, φωτό Φίλιππα Φημητρουλάκου.

 

 

Η φωτογραφία ( του Φίλιππα Δημητρουλάκου)  είναι από το βράδυ της 13.2.2011 πέριξ του Συντάγματος την ώρα που εντός της βουλής των Ελλήνων συνεζητείτο προς ψήφιση το μνημόνιο με τα συναφή. Οι λεηλασίες , οι εμπρησμοί και πρωτοφανείς   βανδαλισμοί επονται της ώρας εκείνης..

Αναρωτιέστε, εκείνη την νύχτα, ποιοί ήταν  εν αμύνη υπερ της Πατρίδας;

5 responses to “Οιωνός

Subscribe to comments with RSS.

  1. Το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του 1893 ήταν η κατακλείδα μιας σειράς γεγονότων – καθόλου τυχαίο- πανομοιότυπων των σημερινών Βέα μου.

    Η ιστορία της Ελλάδος μου μοιάζει σαν επαναληπτική σκηνή του «Οσα παιρνει ο
    άνεμος» με την Ελλάδα σαν Σκάρλετ Ο`Χαρα, στη σκηνη που όλα γύρω της είναι καμμένα κι ερείπια.
    Μετα την καταστροφή του αρχοντικού της και τα καμμένα ξεσκισμένα της ρούχα, δεν έχει τι να φορέσει και ξεκρεμά τις πράσινες κουρτίνες να τις κάνει φουστάνι.
    Θέλει να παει όμορφη για να ζητήσει βοήθεια από τον καουμπόυ τζογαδόρο( σήμερα ο καουμπόι είναι κάποιο girl της Ε.Ε) που τα`χε.

    Κουρέλια τα δικα μας πολιτικά μούτρα, και δεν εχουμε καν κουρτίνες βελούδινες να τα ντύσουμε.
    Οι πολιτικοί μας, όντες οι ιδιοι τζογαδόροι, πάντα έπαιζαν και παίζουν το παρόν και το μέλλον μας ξεπουλώντας ο,τι καλύτερο έχει τούτος ο τόπος.
    Προδότες και ηλίθιοι,ούτε καν μπλοφάρουν.Απλά παραδίδονται παίζοντας και τα ρέστα μας.

    Ποιός ήταν εκείνο το βράδυ στην άμυνα? ρωτάς ρητορικά .Μα το θεμα δεν ειναι ποιός,αλλά πώς..Ούτε..
    Το θέμα είναι με ποιόν τρόπο φυλάξαμε εμείς τις Θερμοπύλες.
    Ισως ή μόνη άμυνα να ειναι αυτό που ψελλίζω τωρα μέσα μου .»Αυριο είναι μια καινούρια κάλπη»
    Mα είμαι πεπεισμένη πως πιο αποτελεσματικό θα ήταν η ελπίδα μου η παράφορη:¨Η ταν ή επι τας».

    • Κορίτσια, συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Το μέγα όμως πρόβλημα είναι πως, σήμερα, υπάρχουν κάπου 199 Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν στο εντελώς αντίθετο. Και δυστυχώς για εμάς τους υπόλοιπους, είναι αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τις αποφάσεις.

      Έκτωρ Καλός
      Θεσσαλονίκη

      υποσημείωση: προσωπικά, προτιμώ να χρησιμοποιώ το ελληνικό ερωτηματικό (;) όταν απευθύνω γραπτά ερωτήματα. Σε τελική όμως ανάλυση, το ζήτημα αυτό είναι υποκειμενικό.

      Έκτωρ Καλός
    • Καλησπέρα Λυδία μου! Ξεκινώντας από το τέλος, απλά σου δηλώνω οτι το ερώτημα μου είναι πραγματικό και οχι ρητορικό.
      Ποιός ή ποιοί εξ όσων εκείνη την βραδυά μετείχαν των πραγμάτων που συνέβησαν είτε ευρίσκοντο και δρούσαν εντός της βουλής είτε δρούσαν κινούμενοι εκτός της βουλής και περιξ της περιοχής του Συντάγματος, αμύνετο περί πάτρης- κατά το ρηθέν του Παπαδιαμάντη;;
      Ο καθείς από αυτούς συμμετείχε στην επαγωγή αποτελεσμάτων και όλοι τους επηρρέασαν μια πραγματικότητα.
      Είναι τα πράγματα όπως φάνηκαν πως τάχατες έγιναν; Είτε για τους εντός, είτε για τους εκτός;

      Και, διακρίνοντας τους εκτός της βουλής, θα πω εδώ οτι από όλους αυτούς, το βέβαιον είναι οτι εκείνοι που λεηλάτησαν τις περιουσίες των άλλων, εκείνοι που έκαψαν, εκείνοι που κατέστρεψαν την Αθήνα εκείνο το βράδυ, ΔΕΝ ΑΜΥΝΟΝΤΟ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ. Ηταν οι φανεροί εσωτερικοί εχθροι της πατρίδας μας.
      Ποιοί ήταν όμως τω όντι αυτοί; Ποιός γνωρίζει την αλήθειαν;Και ποιός την καλύπτει;
      Και, από τους άλλους των εκτός;Ποίοι και πόσοι αληθώς είχαν συνειδητή θέση στα πράγματα; Λες και κάνεις λόγο για την συμμετοχή μας ως πολιτών στα κοινά. Δυστυχώς , κατ’ εμέ, δεν εκφράζεται μόνον δια της επιλογής της ψήφου μας.
      Αυτή η επιλογή είναι το έσχατον και υπέρτατον καθήκον μας. Η συμμετοχή μας με ενεργή δράση ως πολιτών, όμως για μένα, θάπρεπε νάναι στις καθημερινές μας επιλογές, η κάθε μια των οποίων αποτελεί και πολιτική μας πράξη. Ποίοι και πόσοι έχουν συνείδηση αυτού του πράγματος; Ποιοι και πόσοι από μας τους Ελληνες διαθέτει επαρκή κοινωνική και πολιτική συνείδηση;
      Και, κατ’επέκτασιν αναρωτώμαι, αν δεν έχει κάποιος γνώση και συνείδηση της πολιτικής του ιδιότητας και σημαντικότητας στην καθημερινή κοινωνικοοικονομική του πραγματικότητα, κατά πόσον μπορεί να γνωρίζει πότε είναι εν αμύνη περί πάτρης;Και μάλιστα, πως και κατά πόσον μπορεί να αναγνωρίζει τότε τον εχθρόν της πατρίδος του, οταν, μάλιστα δεν είναι εμφανής;

    • Καλησπέρα Εκτορα και καλώς ώρισες! Εκτορα, ενα ερώτημα έθεσα στο τέλος του κειμένου μου. Και ήταν πραγματικό, όπως ήδη ανέφερα στην Λυδία. Α! και ετέθε και με ελληνικό σύμβολο- δεν ξέρω σε τι , λοιπόν , αναφέρεσαι στην υπ[οσημειωσή σου.
      Δεν σημαίνει αυτό πως η θέση μου είναι διαφορετική των 199 Ελλήνων, έτσι; Ούτε οτι είναι και αυτή με την δική τους, βέβαια.
      Το μνημόνιο και τα συναφή τα διάβασα, διατρέχοντές τα. Αλλο χρόνο δεν είχα, τότε. Και , από οικονομικά δεν γνωρίζω, δηλώνω. Οπότε, δεν ήξερα και να εκτιμήσω τα σχετικά του κειμένου. Περιμενα να ακούσω στην βουλή αλλά με την διαδικασία του κατεπειγοντος- ξέπλυμα και τηγάνι που λένε- που πέρασε το νομοσχέδιο και έγινε νόμος του Κράτους- χμ..ούτε που άκουσα..Από ο,τι κατάλαβα, μετατραπήκαμε σε ένα είδος αποικίας, με επιτηρητή επίσημο στο έδαφός μας τον από τους εντολείς μας διορισμένον τέτοιον. Οτι καταλήξαμε να δεμεύουμε περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδας μας, δημόσια πειουσία , ώστε σε περιπτωση που δεν μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στους δυβάστακτους έως ακράτητους όρους του κειμένου- τότε να είναι ευκαιρη η δια πλειστηριασμού πωλησίς των στους δανειστές μας..Ολο αυτό το περι μνημονίου για να εξασφαλιστουν οι δανειστές..αδιάκριτα από τις δυνατότητας του λαού να αντέξει ..
      Και, μεταξύ αυτών , διαβασα και για μέτρα που θα έπρεπε να είχε λάβει η χώρα μας στην διάρκεια των τριάντα χρόνων που έχουν προηγηθεί και που ανικανότητα και αδιαφορία των κυβερνώντων και των λοιπών συμμετόντων στην εξουσία ουδέποτε ελήφθησαν και που αυτά τώρα, θα πρέπει υποχρεωτικά να παρθούν σε συντομες προθεμίες και στην αρπα κόλλα και με αιμα Ελλήνων να χύνεται μπόλικο… Δεν Ξέρω τι επακριβώς θα σήμαινε μια συντεταγμένη χρεωκοπία και κατά πόσον θα είμασταν στην κατάσταση που είμαστε σήμερα ως χώρα να κινηθούμε προς την κατεύθυνηση αυτή. Γιατί, για μένα , η κήρυξη της απλής χρεωκοπίας, είναι ολέθρια για την χώρα.

  2. «Η Ταν ή επί τας» Είπες Λυδία μου..Ναι , συμφωνώ απολύτως!! Και δεν είναι ελπίδα μου μα βεβαιότητά μου.
    Ειλικρινά πιστεύω πως η χώρα μου αγωνίζεται αυτήν την στιγμή, αδύναμη εν μέσω γιγάντων που κοιτάν’ ο καθένας τους για το δικό του συμφέρον να την συνθλίψουν..Και εν μέσω άλλων πιό μικρών που κοιτάν να επωφεληθούν από την αδυναμία της και την σύγχιση τω ανθρώπων της και του λαού της για την ικανοποίηση των δικών τους σκοπών..
    Και οι διαφορές μας ως Ελλήνων, Λυδία μου, έχει να κάνει θαρρώ απλά με τον ποιόν ή και ποίους τρόπους επιλέγεται να δίδεται αυτός ο αγώνας.. Η επιλογή όμως αυτή τελεί σε άμεση συνάρτηση με την κατάσταση της χώρας μας και με τους κινδύνους πίσω από κάθε εμφαιονόμενο τρόπο ως επιλογή..Το συμφέρον της χώρας μας, όπως το βλέπω, είναι να συνεχίσει να υπάρχει ως οργανωμένη κοινωνία και κράτος και να πράξει παν ο,τι δει ώστε να ανασυγκροτηθεί και να ανακτήσει την ελευθερία της. Ας ελπίσουμε και ας βοηθήσουμε με ψυχραιμία για το καλύτερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: