Βροχή και σταλαματιές..


by wolfmanmoike

 Καλημέρα σας! ‘Έβρεχε ολονυχτίς απόψε, αργόρρυθμα και σταθερά..ώσπου κατά το πρωί οι στάλες της κρατηθήκαν μες στα σύγνεφα, υπόσχεση για αργότερα ναρθούν. Και γιόμισε ο ουρανός από την μουντάδα των μαζεμένων σταλαγματιών εκεί ψηλά..Κι οι φυλλωσιές από τα ψηλόδεντρα έξω στην βεράντα μου τις κυλάνε ακόμη από πάνω τους.. Κι η θάλασσα απέναντι ντυμένη στα μολυβιά της και το βουνό στον βάθος του ορίζοντα στο πέρα της να αχνοπροβάλλει..

    ’Όμορφο πρωινό, προάγγελος του βαρυχειμωνιάς που μας έρχεται..

Κι εγώ μένω να αποκοιτάζω τις σταγόνες της βροχής να αργοσέρνονται στα φύλλα και ν’ αναρωτιέμαι ακούγοντας την μουσική «βροχή» του Χατζιδάκι πως νάταν άραγε εκείνη η γυναίκα, η άγνωστη μες στο πλήθος, που καθώς περνούσε, αιχμαλώτισε την ματιά του με «την απελπισμένη αδιαφορία της» και τον ενέπνευσε ως άλλη Τζοκόντα να γράψει το αριστούργημά του το ομώνυμο..

Πως νάταν άραγε για την ματιά εκείνου η εικόνα της απελπισμένης αδιαφορίας της;..Ίσως, κάπως έτσι, κάπως ή κι αλλιώς..Βροχή και σταλαματιές..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s