Οδεύοντας στην Ανοιξη των 92 και κάτι ημερών..   Leave a comment


 

cherry-blossoms-wallpapers-design-Cherry-Blossoms

 

Ημέρα εαρινής ισημερίας η σημερινή, ημέρα που σηματοδοτεί την αρχή της Ανοιξης. Μιας Ανοιξης που δεν φτάνει φέτος ούτε καν στις 100 ημέρες. Ενενήντα δυο ημέρες και κάτι (92,76 για την ακρίβεια) η διάρκειά της, καθώς λέν’ οι επαϊοντες..Και οι ημέρες της, λένε,  όλο και θα μικραίνουν στο πέρασμα των χρόνων και το καλοκαίρι όλο και θα μακραίνει…Κι έχει αρχίσει αυτό το κόντεμα της διάρκειάς της από χρόνια πολλά..Λέτε κάποτε οι τότε γενιές να γνωρίσουν μόνον ενα απέραντο καλοκαίρι; Τι κρίμα!

Για αναλογισθείτε πως θάναι ο κόσμος χωρίς την Ανοιξη!

Θαχει χάσει τότε ο κόσμος οχι μοναχά την ομορφάδα της, μα και την αναγέννηση, την επανάσταση, την ανάσταση των όσων αυτή μες απ’ το όνομα και την υπαρξή της συμβολίζει και  όλα όσα εντός της εκκινούν και επανακινούνται σε νεα μορφή μέχρι όλα τους να εκραγούν  σε ένα οργασμό χρωμάτων, αρωμάτων, ενέργειας, ανάτασης ψυχής και ζωής.

Και, δεν θάχει χάσει μοναχά αυτά τότε ο κόσμος, χάνοντας την Ανοιξη, μα και την γνώση την μοναδική την σημασίας του εφήμερου της υπαρξης εκείνης μα και του ίδιου,  την γνώση και την βίωση της  ευλογίας της αναγέννησης, της εξέλιξης  και μετεξέλιξης της ίδιας της ζωής, της ανάστασής της που συντελούνται εντός της.

Πόσο πιό φτωχός, πόσο καταδικασμένος θάναι  ο κόσμος τότε. Εγκλωβισμένος καθώς,  στην ζήση της λαύρας και της γύμνιας ενός απέραντου καλοκαιριού που θάχει χάσει τ’όνομά του και ενός φθινόπωρου μακρυού, θανατερά μελαγχολικού για τους καιρούς της άγονης ξηρασίας που θαρθει μετά για κείνους τους λίγους που θ’αντέχουν ακόμη..

Ερημιά!

Είναι που κι ο χειμώνας, καθώς λένε εκείνοι που γνωρίζουν, θα μικραίνει ολοενα και αυτος μέχρι να χαθεί..

Κι η νομοτέλεια της γέννησης, του θανάτου και της αναγέννησης που θάναι; Με ποιούς άλλους τρόπους η ζωή θα αναγεννάται;  Αναρωτιέμαι

Γιατί η ζωή, πστεύω, πάντα θα βρίσκει τον τρόπο και τον δρόμο της, αλλιώτικος θάναι μοναχά, όσο θα υπάρχει τούτος ο κόσμος .

Και μέχρις τότε, που θα μένουν τα τραγούδια μόνο, η μουσική που θα διατρέχει τον χρόνο, να θυμίζουν τα περασμένα μεγαλεία της, ας γιορτάσουμε, λέω, το σήμερα του εφημέρου της.

Ας γιορτάσουμε τον ερχομό της Ανοιξης, όπως και την ζωή! Να την ζήσουμε και να την χαρούμε και να την αγαπήσουμε  στο εφημερό της.

Και μακάρι η ζωή μας, η ζωή του καθενός μας νάναι γιομάτη ως μια Ανοιξη.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: