Στα πρόθυρα του 2017


Bhatt Shreeram

                Τα χρόνια περνάν’, κυλάν’ σαν το νερό στην ποταμιά και εγώ μαζί τους. Τέτοιες ώρες στα πρόθυρα του νέου χρόνου ,  φέτος νοιώθω να είμαι αναμεσίς στις θύρες το χθες και του αύριο. Παλιότερα δεν αναρωτιόμουν, κοίταζα εμπρος, κινιόμουν προς εκεί.. Φέτος..

Φέτος στέκομαι  στο κατώφλι. Κι αυτή την φορά αναρωτιέμαι…Τι κάνω εδώ; Πάω άραγε μπροστά; Προς την  έξοδο, εκεί που περιμένει το νέο, το ακαθόριστο, αυτό που θα φέρει- όπως και νάχει- στην ζωή μου άλλα πράγματα; Μένω να στέκομαι στο κατώφλι;  Ή γυρνάω πίσω στο γνωστό; Εξαρτάται από μένα η στάση ή η κίνηση αυτή ή είναι τα πράγματα που την προκαθορίζουν; Κι εγώ,τι τότε ; Σέρνομαι από αυτά;

Δεν έχω μάθει όμως  να σέρνομαι από τα πράγματα.Οχι, κι ούτε τώρα θα το επιτρέψω αυτό.Κι ως προς την κατεύθυνση;

Στο ποτάμι αφρίζουν γύρω μου τα νερά, γιομάτα πιότερο από κάθε άλλη φορά,  ήταν  πολλές οι νεροποντές..Τόσες πολλές που με κούρασαν..

Να πάω πίσω; Δεν γίνεται.Οσα γίνηκαν, γίνηκαν. ΚΙ εκείνα που έγιναν έχουν αλλάξει τώρα. Ψευδαίσθηση το γνωστό του χθες.Να βγώ στην όχθη; Οι στίχοι του ποιητή αναδύονται αβίαστα από μέσα μου, με αφυπνίζουν

“Τα ποτάμια δεν παρηγορούν, θέλουν χαρούμενη καρδιά […]

Τα ποτάμια σ’ αφήνουν πάντα πίσω, καθώς κυλούν, μ’ αυτά που έχεις, πίκρες, βάσανα, απελπισίες. Η θάλασσα λυτρώνει. Ένας άνθρωπος στην ακροποταμιά: από τις πιο θλιβερές εικόνες που υπάρχουν.”

            Ναι. . γερνάω.’Ομως, δεν θέλω νάμαι μια ακόμη θλιβερή εικόνα..Κι αυτό δεν εξαρτάται από τα πράγματα, από μένα είναι. Αντέχω, ίσως το ποτάμι γίνει  πιό κάτω πιό πλωτό..Κι η θάλασσα μετά.. Αχ ας είναι σα και εκείνο το όνειρο που είχα δει χρόνια   πολλά   πριν.. Εκεί που βούτηξα μέσα της, εκεί στο σημείο που ενωνόσαντε με εκείνη τα νερά του ποταμιού όπως βγαίναν από την υπόγεια διαδρομή τους από τα έγκατα της γης . Οχι , οτι ήμουν μεσα σε αυτά..Την διαδρομή τους όμως ήξερα, όπως και την πηγή τους ..Κι ήμουν, θυμάμαι  και τότε τόσο κουρασμένη απο την έρημο…Και σαν μπήκα σε κείνα τα νερά τα όσο καθαρια, τόσο διάφανα  όμοια με κρυσταλλο, έτσι  που στραφτάλιζαν από το φως, ένοιωσα , ναι, σαν να μπήκα στην πηγή της ζωής.

Νάναι άραγε τώρα εκείνη η ώρα;

Θα δούμε, προχωράω λοιπόν.

Καλή χρονιά σε όλους!

 

Advertisements

One thought on “Στα πρόθυρα του 2017

  1. Eυλογημένος εκείνος που τη φύση παρατηρεί και διδάσκεται απ αυτή.Το ποτάμι δεν τελειώνει ποτέ το σκοπό του. Επιδιώκει τον σκοπό του γεμάτο ασίγαστες απαιτήσεις…Σαν τον άνθρωπο ενα πράμα.. Ορμητικά, κουρασμένα,άπληστα,οδυνηρά.βιαστικά ή νωχελικά ,επιδιώκει να ενωθεί με τη θάλασσα. Αλλοτε τραγουδώντας γεμάτο νοσταλγία κι άλλοτε μουγκρίζοντας απο καυτό πόνο. Ολο του το νερό γίνεται της θάλασσας κύματα που τρέχουν κι αυτά υποφέροντας προς τον σκοπό τους Λάθος. Δεν είναι ένας ο σκοπός Είναι οι σκοποί.Πολλοί σκοποί. ο καταρράκτης,η λίμνη,ο στρόβιλος…η θάλασσα Ολο είναι νερό. Ο χρόνος είναι νερό. Ο άνθρωπος είναι νερό Η ζωή είναι νερό Και το νερό φτάνει σε όλους τους στόχους και τον καθέναν απ αυτούς τον ακολουθεί ενας νέος.Το νερό γίνεται ατμός. Ανεβαίνει στον ουρανό.γίνεται βροχή και πέφτει απ τον ουρανό (πάντα υπάρχει μια πτώση απ τον ουρανό.Κάτι σαν πτώση διάθεσης,σαν πτώση απ το ρομαντικό συννεφάκι μας..σαν απομάγευση σαν….βαλε οτι πτώση θέλεις) Μα δεν τελειώνει εκεί.Υστερα γίνεται πηγή,ρυάκι.ποταμός και τρέχει πάλι απ την αρχή. Κυλάει πάλι. Προχωράει.Κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο. Για τον ίδιο λόγο, κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στη ζωή. Φόκους λοιπόν στην ροή Αγαπημένη μου Βεατρίκη και προχώρα..χρόνια πολλά!!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s