Στις ώρες του θρήνου


“Οψές αργά ν-εξώμεινα κάτω στον Κάτω κόσμο,

στου Χάροντα τη γειτονιά ήμουνα ξωμενάρης,

κι αργά ’ ρχετον ο Χάροντας, χλωμιός και μαραμένος,

κι εμίλιε τση Χαρόντισσας κι εροζονάρηζέν τση:

-Ανθρώπου μυρωδιά δρικώ, γη πούρι φαίνεται μου;

-Απού το μακελειό ’ρχεσαι και θα ‘σαι κουρασμένος,

και πέσε να ξεκουραστείς, μ’ άνθρωπος ‘πά δεν είναι”

από κυπριακό μοιρολόι

4515200

Κι έμεινα η φτωχειά που δεν ξέρω τα πολλά, να αναρωτιέμαι τι να ειπώ τέτοιες ώρες σ’ εκείνους τους ζωντανούς που χάσαν’ τους ανθρώπους τους κι όπου δεν ξέρουν που είνε κι αν είναι κείνοι ζωντανοί γι’ αν είναι αποθαμένοι.. Τους ψάχνουνε στις θάλασσες, τους ψάχνουν στ’ αποκαΐδια, αντε και στα ψυγεία μα κι άμποτες στο χτύπημα της εξώθυρας  κι ‘ ο που γροικούν, απ’ έξω νάναι….

Δυσβάσταχτες, παράξενες τούτες οι  ώρες….Να ξέρεις και να μην ξέρεις, ν΄ ακροβατείς ανάμεσα στην απώλεια και στην αχνή ελπίδα..Και γνώση να μην  έχεις.. Να τρέχεις για να μάθεις κι αν δεν το μπορέσεις,να μένεις να περιμένεις …Τόχω ζήσει, δεν ήταν για πολύ, μα ξέρω, είναι αλλιώτικα για τον καθένα..

Δεν είναι ώρες πένθους γι’ αυτούς τους ανθρώπους..Όχι. Το πένθος προϋποθέτει γνώση, αποδοχή του θανάτου, το πένθος έχει ησυχία..Το να μην ξέρεις, το να μην μάθεις, είναι το πιο τραγικό..Εκεί κι ο θρήνος μου, για τους ζωντανούς που  αναζητούν να μάθουν για τους αγαπημένους τους, να βεβαιωθούν αν πέθαναν κι από κει  ν’ αντέξουν και το πως..Για να ζήσουνε μετά το πένθος…

Μεγάλος ο αριθμός των αγνοουμένων κι άγνωστος, διάβασα..’Αλλοι χαμένοι στους σωρούς με τις άσπρες τις στάχτες π’ άφησε πίσω της η πυρκαγιά κι άλλοι χαμένοι στο βυθό της θάλασσας..Μπορεί και να μείνει για πάντα άγνωστος ο αριθμός τους, φοβάμαι.. Και ίσως, νάναι πολλοί οι ζωντανοί που να ξεμείνουν να περιμένουν εκεί, στην γειτονιά του Κάτω Κόσμου, να μάθουνε απ’ τον χάροντα για τον δικό τους.

Πολύς ο κόσμος, ο εκτεθειμένος στην συμφορά και στο θανατικό..Και αγνοούμενοι είναι εκείνοι που υπάρχουν άλλοι ζωντανοί που τους ψάχνουν..Θα υπάρχουν ίσως, και εκείνοι  οι χαμένοι που δεν τους αναζητάει κανείς..Αυτοί, οι μονάχοι στην ζωή, ούτε που θα περιληφθούν στους αγνοούμενους, μονάχοι κι ασυνόδευτοι θε νάναι και στον θάνατο..

Τι να σας ειπώ!..Κλαίω για τους μονάχους, κουράγιο, εύχομαι, στους ζωντανούς. Μακάρι και να γίνει το θάμα, να βρείτε τους δικούς σας ζωντανούς, να έχετε όμως και εμπιστοσύνη  στους επιστήμονες που ερευνάν’, στους δύτες που ψάχνουν, στους ανθρώπους που θα συντρέξουν στον πόνο σας, στην ανάγκη να μάθετε…Υπάρχει ολόκληρος κόσμος που κάνει και θα συνεχίσει να κάνει και ίσως και πάνω απ’ τα  ανθρώπινα του μέσου όρου, για σας, για τους ανθρώπους σας, ζωντανούς ή πεθαμένους, όπως πολλοί αφανείς ήρωες ήδη έπραξαν στις ώρες της κρίσης ή και πριν αυτή ρθεί για να μην ρθεί..Να θυμάστε, υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους, εξόν από κείνο που κάνουν ως καθήκον τους..

Και, να το ξέρετε, αυτός ο κόσμος της ευθύνης και του καθήκοντος δεν είναι σαν τους άλλους, τους κούφιους ανθρώπους π’ όρισαν, από κει που τους βάλανε άλλοι ανίκανοι, την μοίρα των δικών μας, των δικών σας ανθρώπων..Κάντε αυτήν την διάκριση και έχετε πίστη!

 image3

 

9 σκέψεις σχετικά με το “Στις ώρες του θρήνου

    1. Καλημέρα Κατερίνα μου! Σε συμμερίζομαι. Καταθλιπτικά, οδυνηρά τα ζητήματα..Όμως προτίμησα από την μεριά μου να τα φωνάξω και να τα βροντήξω. Για κείνους από μας που έπαθαν, πως είμαι μαζί τους, πως τους συμμερίζομαι στον πόνο τους..Είναι ο τρόπος μου αυτός..Και, ύστερα γιατί πιστεύω οτι όσο φωνάζουμε ίσως οι φωνές μας ακουστούν και από τους άλλους, εκείνους που δεν ακούν΄ούτε βλέπουν, ούτε έχουν έγνοια άλλη ει μη για το στενό τους συμφέρον-όπως το θεωρούν οτι είναι αυτό..Ίσως, λέω, από τον φόβο απώλειας αυτού του συμφέροντος, λόγω των φωνών μας, κάνουν κάτι για τον τόπο και τους συνανθρώπους τους..Και δεν αναφέρομαι μοναχά σε αυτούς που έχουν κάποια πολιτική θέση αλλά και στους πολίτες αυτού του τόπου που διαρκώς παρανομούν μπαζώνοντας και αυθαιρετώντας σε βάρος της γης και των ανθρώπων της που είτε βάζουν φωτιές όποτε και όπως τους ρθει στον νου άσκεφτα χωρίς να νοιάζονται για τις συνέπειες είτε που τις επιδιώκουν…. ,Και έτσι είπα, ας βασιστώ στον φόβο τους, μπας και φυλαχτούν τα έρμα…

      Αρέσει σε 1 άτομο

  1. 30/07/18 • 09:08 | UPD 30/07/18 • 09:30
    NEWSROOM ELEFTHEROSTYPOS.GR

    «Στο Helios τρεις άνθρωποι δεν βρέθηκαν ποτέ, που ήταν μία κλειστή λίστα επιβατών και ήταν ένα αεροπλάνο. Δεν μπορώ να αποκλείσω πως κάποια από τα θύματα από την πυρκαγιά μπορεί να μην ταυτοποιηθούν ποτέ».

    Αυτή ήταν μία τραγική εκτίμηση της υποστρατήγου Πηνελόπης Μηνιάτη, διοικητή Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, που έχει αναλάβει το δύσκολο έργο της ταυτοποίησης των σορών των θυμάτων. Ειδικοί εξήγησαν πως τα θερμικά φορτία στη φωτιά στο Μάτι έλιωσαν αλουμίνιο και τιτάνιο, που τίκτουν σε αναπτυσσόμενες θερμοκρασίες άνω των 1.000 βαθμών Κελσίου, οπότε δεν απέκλεισαν κάποια θύματα να έχουν εξαϋλωθεί…

    «Τεχνικά, το ονομάζουμε ένα ανοικτό σύστημα επειδή στη διάρκεια και μετά βρίσκονται σοροί και είναι κάτι που το περιμένουμε. Οταν τελειώσει το έργο μας δεν αποκλείεται να καταρρεύσουμε, όπως είχε συμβεί στο Helios. Είμαστε άνθρωποι…», ανέφερε χαρακτηριστικά η κ. Μηνιάτη, η οποία αποκάλυψε: «Γύρω στις 23:30 ξέραμε ότι υπάρχουν κάποια θύματα αλλά δεν γνωρίζαμε τον ακριβή αριθμό».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.