Hsin Ch’i-chi : Τι δροσερή φθινοπωριάτικη ημέρα!


 

Ως νέος, δεν ήξερα τίποτε για την γεύση της θλίψης

Αλλά μου άρεσε να σκαρφαλώνω σε πύργους,

να σκαρφαλώνω σε πύργους,

Και να σέρνω την θλίψη

σε κάθε νέο τραγούδι που είχα τραγουδήσει.

Τώρα γνωρίζω καλά τη γεύση της θλίψης,

Είναι στην άκρη της γλώσσας μου,

Στην άκρη της γλώσσας μου,

Αλλά αντί γι΄αυτήν, εγώ λέω,

Τι εξαίσια, δροσερή φθινοπωριάτικη ημέρα!’

As a lad I never knew the taste of  sorrow,

 But loved to climb towers

But loved to climb towers

And drag sorrow

into each new song I sung.

 Now I know well the taste of sorrow,

It is on the tip of my tongue,

It is on the tip of my tongue,

But  instead,  I say,

«What a fine, cool autumn day!»

    2015-06-27-xinqiji_zonayeh_et

Original poem:- ( στην Κινεζική γλώσσα)
辛棄疾:寄調:醜奴兒/采桑子 : 書博山道中壁
1 少年不識愁滋味
2 愛上層樓
3 愛上層樓
4 為赋新詞強說愁

5 而今識盡愁滋味
6 欲說還休
7 欲說還休
8 卻道天凉好個秋

poem by Hsin Ch’i-chi,辛弃疾 , Xin Qiji (1140 − 1207)

1. blu

1. To παραπάνω ποίημα που φέρει τον τίτλο “»Written on the Wall on My Way to Boshan” to the Melody  “Chou Nu Er» είναι του σπουδαίου Κινέζου ποιητή της Κλασσικής περιόδου της Κινεζικής ποίησης και στρατιωτικού ηγέτη επίσης, Hsin Ch’i-chi ή Xin Qiji ή 辛弃疾  με το λογοτεχνικό όνομα Jiaxuan. Είναι εδώ αποδοσμένο  στα αγγλικά και σε ελεύθερο στίχο  από τον φημισμένο  Κινέζο μεταφραστή Yang Xianyi 楊憲益 (1915-2009) και την Αγγλίδα σύζυγό του Gladys Margaret Tayler ( Gladys Yang 戴乃迭.) και εμπεριέχεται στο βιβλίο τους «Poetry and Prose of the Tang and Song»唐宋詩文选,  Πεκίνο (Beijing): Panda Books (Foreign Languages Press 外文出版社) 2005. H απόδοση του ποιήματος από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα έγινε από μένα.

2. Στα σχόλια, κάτω από το κείμενό μου, θα ακολουθήσουν και άλλες μεταφράσεις του ίδιου ποιήματος..Είναι που η κινεζική γλώσσα λόγω της ιδιαιτερότητάς της -με μια  εικόνα αποδίδονται πολύ περισσότερες όμοιες, παρόμοιες ή διαφορετικές λέξεις και σημασίες- καθιστά δύσκολη την απόδοση του ορθού νοήματος και η κατανόηση, πχ στην συγκεκριμένη περίπτωση του εν λόγω ποιήματος του ποιητή, μπορεί να επιτευχθεί όχι από την αποσπασματική απόδοση των λέξεων στην γλώσσα του την αυθεντική και πολλώ μάλλον από την μετάφρασή του σε άλλη ξένη προς αυτήν γλώσσα, αλλά κυρίως από την μελέτη του έργου και της όλης προσωπικότητας του ποιητή..

3. Ο Xin Qiji ,辛弃疾  ή Hsin Ch’i-chi με το λογοτεχνικό όνομα Jiaxuan και τ’ όνομα ευγενείας (zi) You’an (1140-1207) γεννήθηκε στην πόλη Licheng [τώρα Jinan], της Επαρχίας Shandong της Κίνας όταν αυτή είχε ήδη κυριευθεί από την δυναστεία Jin και απεβίωσε στο Shangrao της Κινεζικής Επαρχίας Jiangxi. Θεωρείται από πολλούς μελετητές και κριτικούς, ως  ο καλύτερος ποιητής της Κινέζικης δυναστείας Southern Sung ή Song (1127–1279). Τα ποιήματά του, που υπερβαίνουν τον αριθμό των 623, τα έγραψε σε υπάρχοντα μουσικά μοτίβα ως ποιητής της κινεζικής ποιητικής φόρμας του ci  και χαρακτηρίζονται από  έντονο συναισθηματικό βάθος, την αρμονία και την που την μουσικότητα του λόγου του.辛弃疾 Xin Qiji (1140-1207)1

Ο Jiaxuan (Τζιαχουάν) ή Xin Qiji δεν υπήρξε μοναχά ποιητής μα ήταν και ένας εξαιρετικός στρατηγικός ηγέτης, ένας αντάρτης στρατηγός, από τους πιο αξιόλογους και επιτυχημένους στρατηγούς και πολιτικούς στην δυναστεία southern Sung , όπως λέγεται.  Από την ηλικία των  22 ετών ξεκινώντας την στρατιωτική του καρριέρα, ηγήθηκε σε πολλές μάχες πολεμώντας για την ενοποίηση της Κίνας με την επανάκτηση του βόρειου- ανατολικού τμήματός της που είχε κυριευθεί κατά το έτος 1125 από την νεοσύστατη δυναστεία του Great Jin  (1115 to 1234) η οποία είχε ως βάση της, την πρωτεύουσα της Νothern Dynasty, Yanjing (νυν Kaifeng ),  την οποίαν αφού λεηλάτησαν μερικά χρόνια μετά την έκαναν την νότια πρωτεύουσά τους.

Το ότι ο Jiaxuan ήταν και στρατηλάτης, δεν πρέπει να ξαφνιάζει. Οι ποιητές στην Κίνα υπήρχαν από πάντα. Κάθε άνδρας σχεδόν προσπαθούσε να εκφρασθεί ποιητικά. Για να το θέσω πιο ρομαντικά, η Κίνα ήταν για χιλιάδες χρόνια κυβερνημένη από τους ποιητές.  Στην αυτοκρατορική Κίνα, η σύντηξη της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας δεν ήταν μόνο παραδοσιακή, είχε και θεσμοθετηθεί μέσω του εξεταστικού συστήματος, μια πρακτική ήδη αρχαία στον 10ο αιώνα.

Η είσοδος στην κυβέρνηση ήταν μέσω εξετάσεων, με επίκεντρο τους Κομφουκιανούς κλασσικούς και με ιδιαίτερη έμφαση στη λογοτεχνική ικανότητα στην ποίηση. Στη Δυναστεία των Σουνγκ, οι εξετάσεις ήταν ανοιχτές σε οποιοδήποτε άνθρωπο που θα μπορούσε να αντέξει οικονομικά τις δεκαετίες προετοιμασίας. Ένας υποψήφιος θα μάθαινε με τη σειρά του χιλιάδες ποιήματα και θα μπορούσε να εκφρασθεί με ευκολία σ’ όλες τους τις μορφές. Ως αποτέλεσμα, υπήρχε μια τεράστια στρατιά διανοουμένων, της οποίας πρωταρχική έννοια και ανησυχία ήταν η πατερναλιστική διοίκηση μιας εξαιρετικά κεντρικής αυτοκρατορίας: όχι φιλοσόφων, όπως ο Πλάτωνας (αν και μερικοί ήταν και Πλατωνικοί), αλλά ποιητών. Εξ άλλου,  ο Κομφούκιος ήταν που είχε πει ότι ο πολιτισμός αρχίζει με ποίηση.

southern song dynasty

Ο Jiaxuan, επίσης, όπως εξ άλλου  και άλλοι μορφωμένοι ευγενείς Κινέζοι, ζωγράφιζε, έκανε καλλιγραφία, έπαιζε ένα μουσικό όργανο, σχεδίαζε έναν κήπο, έκανε συλλογές, έγραφε ποίηση κλπ. Γενικότερα ως προς την ζωγραφική στην Κίνα, ο όποιος ερασιτέχνης -αν όντως ο μελετητής ήταν ερασιτέχνης- είχε εντελώς εκτοπίσει τον ακαδημαϊκό. Υπήρχε μια απόλυτη μετατόπιση της αξίας από την ρεαλιστική αναπαράσταση της φύσης που υποστηριζόταν από την ακαδημία, σε μια λυρική έννοια βασισμένη στον αυθορμητισμό πέρα από τις εικόνες την οποία και ευνόησε ο μελετητής. Ειδικότερα στην κοινωνία της Southern Sung, η ζωγραφική χαρακτηριζόταν από την επιδίωξη ενός άκρως αισθητικοποιημένου τρόπου ζωής και οι πίνακες της εποχής συχνά επικεντρώνονται σε φανταστικές απολαύσεις και την παροδικότητα της ομορφιάς. Οι εικόνες της προκαλούν ποιητικές ιδέες που προσελκύουν τις αισθήσεις ή καταγράφουν τις φευγαλέες ιδιότητες μιας στιγμής.

painting by the Song dynasty artist Zhang Zeduan (1085–1145)

Λίγα ιστορικά στοιχεία από την ζωή και την δράση του Hsin Ch’i-chi  ως στρατηλάτη και ποιητή

Όπως ήδη προανέφερα, ο  Hsin Ch’i-chi ξεκίνησε την στρατιωτική του καριέρα από τα 22 του χρόνια. Τότε,  το 1161, οργάνωσε ένα στρατό από 2000 άτομα για να πολεμήσει την Μεγάλη δυναστεία  Jin ήJin_Song_Dynasty Jurchen dynasty» (1115-1234),- γράφεται μερικές φορές και ως Jurchen Jin or Jinn – η οποία, ας σημειωθεί, ήταν η τελευταία δυναστεία πριν από την εισβολή των Μογγόλων στην Κίνα. Μπρος στην δυσαναλογία των στρατιωτικών δυνάμεων,  ο Hsin Ch’i-chi  έπεισε τον Geng Jing, αρχηγό ενός αυτόνομου στρατού εξεγερμένων αγροτών που αριθμούσε δεκάδες χιλιάδες άντρες, να υποταχθεί στην δυναστεία Southern Song και να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να πολεμήσουν ενάντια στους Jurchen. Κύριος μεγάλος και απώτερος στόχος του Hsin Ch’i-chi  ήταν η ενοποίηση της Κίνας- γεγονός που τελικά επετεύχθη από την δυναστεία Song στα τέλη του δέκατου αιώνα. Για τον Hsin, η δήλωση υποταγής του Geng Jing στην δυναστεία Southern Song ήταν το ξεκίνημα της υλοποίησής του στόχου του.. Στον χρόνο όμως που ο Hsin είχε φύγει για να βρει τον αυτοκράτορα για να τον ενημερώσει και να κανονίσει τα της υποταγής του Geng Jing και του στρατού του σε αυτόν- γεγονός που έγινε και ποJurchenυ ο αυτοκράτορας ενέκρινε τις πράξεις του,  πληροφορήθηκε οτι  ο Geng Jing είχε στο μεταξύ δολοφονηθεί προδομένος από τον πρώην φίλο του  Zhang Anguo (张安国 / 張安國). Εξοργισμένος τότε, ο Hsin με μια ομάδα  μόνο πενήντα ανδρών, κατάφερε και εισήλθε στο στρατόπεδο των Jurchen “σπάζοντας” την άμυνά του,  όπου και συνέλαβε τον Zhang Anguo ζωντανό. Στην συνέχεια τον παρέδωσε στον Αυτοκράτορα και παράλληλα οδήγησε χιλιάδες στρατιώτες του δολοφονημένου να υποταχθούν στον αυτοκράτορα. Από εκείνη την στιγμή ο Hsin έγινε διάσημος σε όλη την χώρα. { Ως πηγή μου για τα παραπάνω είναι το βιβλίο των Yong Ma, Hongxia Su, Qian Jin, Wei Feng, Jianuo Liu και Wenying Huan “The General History Of Chinese Tourism Culture» 

Αυτή, η σπουδαία νίκη του Hsin είχε ως αποτέλεσμα να του προσφερθεί μια θέση στην αυτοκρατορική αυλή της Southern Song, την οποία και αποδέχτηκε. Εκ παραλλήλου όμως, όπως και στην συνέχεια, παρά την κατάταξή του σε χαμηλής αξίας κυβερνητικές θέσεις, ο Hsin εξακολούθησε να προτείνει στον αυτοκράτορα ένα “ανοιχτό πόλεμο” με τους Jurchen στοχεύοντας στην ενοποίηση της χώρας και να του εισηγείται με μια σειρά πολιτικών γραπτών του που προορίζονταν ως προσωπική συμβουλή στην Κυβέρνηση του Sοng για αυτά που εκείνος είχε δει ως την κατάλληλη στρατηγική πολιτική για την απώθηση του Jin και τη διασφάλιση της πίστης των υπηκόων Song.

Οι εισηγήσεις του αυτές που σώζονται έως σήμερα ως αυτοκρατορικό momentum, και περιλαμβάνoυν τις δέκα συζητήσεις και τις εννέα γνωμοδοτήσεις του., αγνοήθηκαν από τον Αυτοκράτορα και τις μετέπειτα αυτοκρατορικές γενιές. και αυτό, ίσως, και απ’ οτι φαίνεται, έγινε: “Κατά ένα μεγάλο μέρος,…λόγω της πολύπλοκης γλώσσας και των εσωτερικών ιστορικών αναφορών και συχνά σκοτεινής πρόθεσης” όρα “Political and Military Thought of Xin Qiji (1140-1207) with a Translation of his Ten Discussions (mei Qin Shi Lun) με συγγραφέα τον δόκτορα Bai Yan, 2005

Βόρειας Δυναστεία των Σονγκ Kaifeng Bianjing,

Το περιβάλλον της αυτοκρατορικής αυλής που επιθυμούσε “τον κατευνασμό των πραγμάτων μέσω της πολιτικής” δυσαρεστήθηκε από τις εισηγήσεις και την όλη στάση του Hsin Ch’i-chi και επέτυχε να τον απομακρύνει από τον αυτοκράτορα και την όποια κυβερνητική θέση θα μπορούσε να έχει  στην Δημόσια Διοίκηση και λειτουργία..

Απομονωμένος και απογοητευμένος ο Hsin αποφάσισε να δράσει από μόνος του Επέστρεψε στην περιοχή του και βελτίωσε τα συστήματα άρδευσής της, μετέφερε σε νέο καλύτερο και πιο εύφορο μέρος τους πληγμένους από την φτώχεια αγρότες και εκπαίδευσε τα στρατεύματά του. Οι φιλοδοξίες του για την ανάληψη κυβερνητικών αξιωμάτων σε συνδυασμό με τις κινήσεις του σύντομα δημιούργησε υποψίες εναντίον του. Το 1181 εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί απ’ ο,τιδήποτε. Μετά από είκοσι θυελλώδη χρόνια σε επίσημες κυβερνητικές θέσεις, ο Hsin κατέφυγε στην Επαρχία Jiangxi όπου έμεινε και τελειοποίησε τη διάσημη μορφή ci στον ποιητικό του λόγο στα επόμενα δέκα καταθλιπτικά του χρόνια. Ο ίδιος, όπως είπε απομονώνομαι για: «… να ονειρευτώ το χρόνο της νιότης μου που ξόδεψα στη σέλα και να βυθιστώ στην ποίηση και τα κλασικά των αρχαίων.»

Το παραπάνω ποίημά του ανάγεται, χωρίς να είναι βέβαιη η ακριβής χρονολογία του,  σ’ αυτήν την μελαγχολική και τόσο δημιουργική περίοδο του στρατηλάτη ποιητή. Τότε που ο στρατηλάτης αποκαρδιωμένος από την αποπομπή του από τις θέσεις Εξουσίας και πολύ πικραμένος και θλιμμένος αναλογίζεται την συμπεριφορά του στα νιάτα του όταν το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν το να κατακτήσει τα ανώτερα αξιώματα και περιγελούσε τον πόνο, υποδυόμενος γιαυτόν στα τραγούδια του πως τάχατες τον είχε νοιώσει επειδή τα τραγούδια του πόνου ήταν λαοφίλητα μιας και ο ίδιος δεν είχε νοιώσει ως τότε πόνο ή θλίψη..Όταν ήρθε η ώρα του πόνου για κείνον διαπίστωσε οτι δεν μπορούσε να μιλήσει για την θλίψη του και σαν τον ρωτούσαν περιοριζόταν να λέει τι ωραίος ο φθινοπωρινός καιρός.. Το  ποίημά του…στο δρόμο για το Boshan, αναφέρεται στο περίφημο  βουδιστικό μοναστήρι Boshan που υπάρχει ως σήμερα στην επαρχία του Jiangxi

Τα περισσότερα, εξ άλλου,  από τα 600 του σωζόμενα tz’u ποιήματά του τα δημιούργησε σε αυτά τα δέκα χρόνια μετά την απόσυρσή του από τα δημόσια πράγματα..Το 1192, ο Hsin επανακλήθηκε στην αυτοκρατορική αυλή της δυναστείας Song για να αναλάβει μια μικρή θέση, επειδή ο προηγούμενος εγκατεστημένος είχε πεθάνει. Μα και αυτή του η εργασία δεν διήρκεσε πολύ διότι ο Hsin, αφού ολοκλήρωσε τις απαιτήσεις της δουλειάς του, ξεκίνησε εκ νέου την εκπαίδευση ανδρών για στρατιωτικούς σκοπούς. Έτσι, σύντομα τον απέλυσαν, εκδιώκοντάς τον.

Στα 1203, όταν τα σύνορα της δυναστείας Southern Song άρχισαν να υποχωρούν από την πίεση των στρατιωτικών δυνάμεων της δυναστείας Jin, o Han Tuozhou, καγκελάριος του αυτοκράτορα Ningzong  απεφάσισε λόγω της ανάγκης της δυναστείας για ικανούς στρατηγούς επανεκάλεσε  τον Hsin για να αναλάβει την στρατιωτική διοίκηση, κάτι που ο ίδιος δέχτηκε με χαρά . Λίγο καιρό όμως, μετά ο ίδιος ήταν εκείνος που απεμάκρυνε τον Hsin μη αποδεχόμενος τις εισηγήσεις του επί των στρατηγικών κινήσεων ενάντια στους Jin και κατηγορώντας τον για πολλά άλλα. Τελικά, κατά το 1207, όταν ο αυτοκράτορας της δυναστείας Jin συμφώνησε για την σύναψη ειρηνευτικής συνθήκης με τους της Southern Song Song με τον όρο να του παραδοθεί το κεφάλι του Han Tuozhou, εκείνος ξαναζήτησε την βοήθεια του Hsin, ο οποίος και δέχτηκε να τον βοηθήσει πλην όμως δεν μπόρεσε γιατί τον πρόλαβε ο θάνατος.辛弃疾 Xin Qiji

1ανοιχτό βιβλίο - notes

Ο Hsin Ch’i-chi θεωρείται από τους πολλούς, ως ο μέγας ποιητής, ο μέγας διδάσκαλος της ποιητικής μορφής του ci XX και των λυρικών τραγουδιών, ο μεγάλος πατριώτης, ο άρχοντας του πολέμου, ο ήρωας της Κίνας . Η φήμη του αυτή, στις μέρες μας, έχει αποκορυφωθεί. Σύμφωνα όμως με άλλους μελετητές του,  μέσα από τα ποιήματά του διαφαίνεται η ναρκισσιστική αυτο-έκφραση μιας ανήσυχης, άγριας ​​και αλαζονικής ιστορικής προσωπικότητας: “Through an analytical definition of the idiosyncratic features of Xin’s works that would unmistakably distinguish him from others, I find that, instead of being an expression of the poet’s patriotic sentiment, the central issue of Xin’s song lyrics is the eccentrically fascinating personality of the poetic protagonist, especially those self expressive and self promoting traits that contrast with the Confusion value of yielding. In the two chapters that follow, by examining closely internal evidence in Xin’s works, I try to demonstrate how this fascinating personality expresses itself in a series of wild/arrogant self-images and through an untrammeled masculine voiceWhat is projected in Xin’s song lyrics is an unruly spirit in the Ruist tradition who dares to test the limits of the concept of self–a passionate and acutely self-conscious individual who aggressively desires to magnify his human potential, who exults in celebrating his individualistic traits, and who takes great delight in expressing what he truly feels, paying little attention to the time-honored ethical-aesthetic principle of being mild and gentle (wen rou dun hou XXXX” όρα “The wild and arrogant: Expression of self in Xin Qiji’s song lyrics.” 1995 του Lian, Xinda , καθηγητή των Κινεζικών και Ασιατικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Denison, Οχάϊο , Η.Π.Α.

             Δυο άλλα ποιήματα του ποιητή, γραμμένα στην περίοδο της απομόνωσής του:

If in Chang-an old friends ask for me

Say sorrow is congealed with wine in my intestines still

I see only to the horizon, where geese fall from autumn skies

And when I’m drunk, sometimes I vainly play the ch’in

Εάν στην Chang-an οι παλιοί μου φίλοι με ρωτήσουν

λέω ότι η θλίψη παγώνει με κρασί ακόμη στα έντερά μου

Βλέπω μοναχά στον ορίζοντα όπου οι χήνες πέφτουν από τον φθινοπωρινό ουρανό

και όταν είμαι μεθυσμένος κάποιες φορές, μάταια παίζω το ch’in

144ffd9d7b5c58118c07f34c3080e868.jpg

Old age comes, feeling and taste go

We drink at parting

And fear the flowing years,

Count the autumn festivals

When the full moon

Did not shine on our reunion!

The river doesn’t care—

Nor the West wind—

They only speed your boat away. . . .

Late autumn seaweed—lu fish along the river

Deep in the night, the lamps of children, fishing   

1. blu

 Αυτά, προς το παρόν! Με την καλημέρα μου και τις ευχές μου για ένα ωραίο Σαββατοκύριακο σε όλους! 

18 σκέψεις σχετικά με το “Hsin Ch’i-chi : Τι δροσερή φθινοπωριάτικη ημέρα!

  1. When I was young, not knowing the taste of grief,
    I loved to climb the storied tower,
    loved to climb the storied tower,
    and in my new songs I’d make it a point to speak of grief.

    But now I know all about the taste of grief.
    About to speak of it, I stop;
    about to speak of it, I stop
    and say instead, «Days so cool — what a lovely autumn!»

    Hsin Ch’i-chi (1140-1207) (translated by Burton Watson), in Burton Watson, The Columbia Book of Chinese Poetry: From Early Times to the Thirteenth Century (Columbia University Press 1984),

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Title: «Written on a Wall on the Way to Boshan»
      1 When young I never did know the taste of woe or sorrow,
      2 To the top floor upstairs, I loved to go;
      3 To the top floor upstairs, I loved to go,
      4 For to compose new verses, I feigned my sorrow and woe.
      5 Now that sorrow and woe I’ve tasted, and the bitterness withal,
      6 To speak, I wish, and yet I stall;
      7 To speak, I wish, and yet I stall,
      8 What a beautifully chilly autumn! I say, after all.
      Translated by Andrew W.F. Wong (Huang Hongfa) 譯者: 黃宏發

      Μου αρέσει!

      1. When young, I knew not the taste of sorrow,
        But loved to mount the high towers;
        I loved to mount the high towers
        To compose a new song, urging myself to talk about sorrow.

        Now that I have known all the taste of sorrow,
        I would like to talk about it, but refrain;
        I would like to talk about it, but refrain,
        And say merely: «It is chilly; what a fine autumn!»

        translated by Liu Wu-Chi 译

        Μου αρέσει!

    2. Στεφανία μου, καλημέρα! Μιας και τιμώ την γνώμη σου ως μεταφράστρια που είσαι, ας σου πω τα παρακάτω, πιστεύοντας πως σε ενδιαφέρουν, και παράλληλα να σου ζητήσω την βοήθειά σου σε κάτι που πολύ με ταλάνισε στην μετάφραση στα ελληνικά του παραπάνω ποιήματος (βασικός λόγος που δεν το συμπεριέλαβα μεταφρασμένο, όπως ήθελα και στα ελληνικά στο άρθρο μου):
      Αυτή που σου αρέσει είναι, κατά την γνώμη μου, η πληρέστερη και πιο πιστή απόδοση του ποιήματος στην Κινεζική γλώσσα απ’ όσες διάβασα και είναι περισσότερες από όσες εδώ προτείνω ως εναλλακτικές. Εκείνη που επέλεξα και έβαλα στο άρθρο μου είναι αυτή μου μ΄αρέσει περισσότερο, μου ταιριάζει περισσότερο η αφαιρετικότητά της και ελευθερία της, μα που συνάμα εκφράζει στην απόδοση της, ίσως καλύτερα-το πνεύμα του ποιητή στο ποίημά του, όπως την είδα..Γιαυτό και την θεωρώ ως πολύ πιο δύσκολο και εξαιρετικό εγχείρημα.
      Ο Burton Watson (1925-2017) που υπογράφει την μετάφραση του παραπάνω ποιήματος, Αμερικανός λόγιος, ήταν και καθηγητής της Κινεζικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο Columbia, είχε πολυβραβευτεί για τις πολυάριθμες μεταφράσεις του της Κινεζικής ποίησης και ειδικά εκείνων των παλιών χρόνων, στην αγγλική γλώσσα. Επειδή, μάλιστα, δεν μπόρεσε να ζήσει στην Κίνα που ήθελε- λόγω της απαγόρευσης εξ αιτίας της Κομμουνιστικής περιόδου- πήγε στην Ιαπωνία όπου έμεινε και και τελικά πέθανε, μεταφράζοντας και από την Κινεζική στην ιαπωνική γλώσσα τα Κινέζικα ποιήματα.
      Το δε ζευγάρι των μεταφραστών που υπογράφει την απόδοση του ποιήματος στο άρθρο μου,ο Yang Xianyi με την σύζυγό του και επιστήμονα Gladys Yang,υπήρξε το πιο διάσημο για τις μεταφράσεις του μα και την ζωή του ζευγάρι στην Κίνα.. Μέχρι και τον Όμηρο από τα ελληνικά είχε μεταφράσει ο Yang Xianyi. Φαντάσου!!!Ησαντε, μάλιστα, εκείνοι από τους επώνυμους λογίους, που ανόρθωσαν το ανάστημα τους στην σφαγή της πλατείας Τιεν Ανμέν στο Πεκίνο- αν θυμάσαι- εναντιώμενοι στο τυραννικό καθεστώς και γιαυτόν το λόγο είχαν και φυλακιστεί επί τέσσερα χρόνια ενώ απαγορεύτηκαν και τα βιβλία τους να κυκλοφορούν..Πρόσφατα το επέτρεψαν αυτό..
      Στο άλλο τώρα, που ζητώ την βοήθειά σου: Με ταλαιπώρησε η ερμηνεία της λέξης storied. Αν την μετέφραζα ως πολυώροφο (πύργο), δεν θα ήταν κατά την γνώμη μου σωστό γιατί δεν προστίθεται δίπλα στην λέξη, καθώς πρέπει το πρώτο συνθετικό «πολύ» .Να είναι ορισμένο δηλαδή. Να την μετέφραζα ως πολυτραγουδισμένο (πύργο) χμ.. το θεώρησα παρακινδυνευμένο..Ποιός υμνεί τραγουδώντας την εξουσία;;Βέβαια, ταίριαζε με την προσωπικότητα του στρατηγού , γιατί ήταν υπέρμετρα φιλόδοξος για πολιτικά αξιώματα και δεν είχε και πρόβλημα στην στερνή ποίησή του να το δηλώνει-..
      Η επιλογή της λέξης «πύργος» είναι ο πλέον ταιριαστός, κατ’ εμέ. Παραπέμπει, τουλάχιστον εμένα- στον Πύργο της Βαβέλ- (γιαυτό και δίσταζα να πω και την λέξη «θρυλικό» στην θέση αυτή του storied).. Παρόμοια καταστροφή σαν εκείνων της Βαβέλ υπέστη και ο ποιητής από την προσπάθειά του να ανέβει στα ψηλά..όχι απαραίτητα να φτάσει να υποσκελίσει και τον αυτοκράτορα γιαυτό και δεν συμφωνώ με εκείνους που επέλεξαν την λέξη κορυφή. Ενα άλλο σημείο επίσης είναι οτι ο πύργος δεν σήμαινε οτι ήταν και πολυόροφος. Οι Κινέζοι δεν δέχονται οτι το ιδεόγραμμα μεταφράζεται ως κτίριο με ορόφους..πως θα μπορούσε να έχει έναν ή και κανέναν όροφο..Καλύτερη , λοιπόν, είπα, η ελεύθερη απόδοση που δεν κάνει λόγο για όροφο ή ορόφους…Όπως αντιλαμβάνεσαι- μιας και κάνεις και συ παρόμοιες έρευνες- χώθηκα και στα κινέζικα για να τα μάθω αυτά..Θέλεις να με διαφωτίσεις σχετικά με την λέξη αυτή, την storied;
      Χμ..και κάτι άλλο.. Όπως διάβασα από τους Κινέζους που θέλαν’ να αποδώσουν στην αγγλική την λέξη που ο Μπάρτον μεταφράζει ως stop, δεν αντιστοιχεί ακριβώς στο νόημα του Κινέζικου αντίστοιχου ιδεογράμματος.. Περισσότερο αντιστοιχεί στο νόημα που εκφράζεται στο ποίημα το ελεύθερο που παράθεσα..Δηλαδή να, σαν να λέμε, το ξέρω αυτό, την γνώρισα για τα καλά την πικρίλα της θλίψης και του πόνου, τόχω στην άκρη της γλώσσας μου να μιλήσω γιαυτό αλλά προτιμώ να σωπάσω..Γιατί η αληθική βαθειά θλίψη δεν μιλιέται..την ακούμε καλύτερα στην σιωπή..Οπότε ήθελα να αποδώσω το stop του Μπάρτον ως σώπασα ή κάτι ανάλογο που δεν έβρισκα την κατάλληλη λέξη..Έχουμε πολύ πιο πλούσια γλώσσα από τους Άγγλους…Άσε το άλλο με την λέξη climb..Xρειάστηκε να διαβάσω όλα όσα έψαξα και βρήκα για την ζωή του, ώστε να δω αν είχε μετέλθει και αθέμιτα μέσα για να ανέβει στην εξουσία..Όταν είδα οτι ήταν και πολιτικός..Ούτε πήγαινε , ούτε ανέβαινε, σκέφτηκα….χαχαχα climb και ξανά climb είπα!!

      Μου αρέσει!

      1. Υπέροχο σχόλιο-ενημέρωση. Κατάλαβες λοιπόν γιατί σε εκτιμώ. Για κάτι τέτοιους προβληματισμούς. Και όχι μόνο…

        Παρεμπιπτόντως, το όνομά σου είναι Βεατρίκη ή αυτό έχεις για προφίλ; Μάλλον το δεύτερο, αν κρίνω από τις πληροφορίες (ΕΠ-ονομάζομαι Βεατρίκη.)
        Ρωτάω, γιατί τρώγομαι πολύν καιρό να σου στείλω κάτι σχετικό.

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. 1 In my young days,/I had tasted only gladness,
    2 But loved to mount the top floor,
    3 But loved to mount the top floor,
    4 To write a song pretending sadness.
    5 And now I have tasted/Sorrow’s flavours, bitter and sour,
    6 And can’t find a word,
    7 And can’t find a word.
    8 But merely say, «What a golden autumn hour!»
    ………………………………
    rendition by (απόδοση από τον) Lin Yutang

    Μου αρέσει!

  3. Μου αρέσουν οι τόσο φροντισμένες αναρτήσεις σου κάθε φορά. Δείχνουν σεβασμό τουλάχιστον στο θέμα μα και στον αποδέκτη.
    Μελαγχολικό το ποίημα, καθώς και η μουσική που το συνοδεύει. Σαν την σημερινή ημέρα, που βρέχει ασταμάτητα από το πρωί. Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών άρχισε κι η βροχή…(K. Δημουλά)

    Brian Crain – Rain

    Η ΣΥΝΘΛΙΨΗ ΤΩΝ ΣΤΑΓΟΝΩΝ

    Εγώ δεν ξέρω, κοίτα, είναι τρομερό το πώς βρέχει.

    Βρέχει όλη την ώρα, έξω πυκνά και γκρίζα, εδώ κόντρα στο μπαλκόνι με σταλαγματιές πηχτές και σκληρές, που κάνουν πλαφ και συνθλίβονται σαν γροθιές μια μετά την άλλη, τι αηδία. Τώρα εμφανίζεται μια σταγονίτσα στο πάνω μέρος στο περβάζι του παραθύρου, μένει τρεμάμενη απέναντι στον ουρανό που την κομματιάζει σε χίλιες σβησμένες λάμψεις, μεγαλώνει και ταλαντεύεται, τώρα θα πέσει και δεν πέφτει, ακόμα δεν πέφτει. Είναι κολλημένη με όλα της τα νύχια, δεν θέλει να πέσει και φαίνεται πως γαντζώνεται με τα δόντια, ενώ της μεγαλώνει η κοιλιά, πια είναι μια σταγονάρα που κρέμεται μεγαλοπρεπής, και ξαφνικά, ωπ, να την, πλαφ, διαλύεται, τίποτα, ένας λεκές στο μάρμαρο.

    Μα υπάρχουν κι αυτές που αυτοκτονούν που παραδίνονται αμέσως, εμφανίζονται στο περβάζι και την ίδια στιγμή πέφτουν, μου φαίνεται ότι βλέπω το τρέμισμα του άλματος, τα ποδαράκια τους ν’ απλώνονται και την κραυγή που τις μεθάει σ’ αυτό το τίποτα της πτώσης και της εξαφάνισης. Θλιβερές σταγόνες, στρογγυλές αθώες σταγόνες.

    Αντίο σταγόνες. Αντίο.

    ΧΟΥΛΙΟ ΚΟΡΤΑΣΑΡ, μετ. Βασίλης Λαλιώτης

    Ryuichi Sakamoto – Rain

    ΥΓ. Οι διαδρομές του μυαλού μου -ή μήπως οι …ανεμόμυλοι (Windmills of Your Mind):
    Από Κίνα-ΗΠΑ-Αργεντινή στην Ιαπωνία!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Αγγελική μου, τι να πω τώρα..Σ’ ευχαριστώ!! Για τα λόγια σου στα δικά μου μα κύρια και πρώτιστα για το υπέροχο δώρο σου της ποίησης και της μουσικής!! Μένω άφωνη από θαυμασμό.. Η γλώσσα της ποίησης στον λόγο και στην μουσική είναι οικουμενική. Άνεμος είναι που όλο και γυρίζει και τρέχει και σφυρίζει ήχους και λόγια μυστικά στα ώτα και στην ψυχή των ανθρώπων.. Υπέροχη αυτή η μουσική σύνθεση του Crain..Δεν τον πολυακούω να σου πω, γιατί στα άλλα του έχω βρει τον τόνο της χαμηλό και πολύ γλυκύ για τα γούστα μου..Για την σύνθεση του Σιακαμότο, εε, ο άνθρωπος έχει φτειάξει θαύματα. Το ποίημα του Χούλιο Κορτασάρ είναι εξαίσιο μες στην μελαγχολική ευαισθησία του Η ματιά του ποιητή- που δεν τον ήξερα-ακουμπάει μ’ αγάπη και τόση τρυφερότητα στα μικρά, αναδεικνύοντας την μοναδική ομορφιά τους..Και, η όλη σύνθεσή σου είναι όχι μοναχά φροντισμένη μα εμπνευσμένη. Και πάλι, σε ευχαριστώ. Καλό σου βράδυ!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Καλησπέρα Αγγελική μου. Ναι, καλά κατάλαβες. Το όνομά μου εδώ δεν είναι το αληθινό μου. Μπορεiς να μου στείλεις όμως email. Θα το λάβω.

        Μου αρέσει!

    1. Καλησπέρα Λίνα μου! Ναι, είναι..πως τόλεγε και ο ποιητής μας, ο Λειβαδίτης; «..»Γιατί ο πόνος, ο απέραντος ανθρώπινος πόνος, σ’ ανασηκώνει πάνω απ’ τον εαυτό σου.» Μ’ αρέσει πολύ αυτός ο χρόνος της μετάβασης από την μια εποχή στην επόμενή της..Μ’ ανακουφίζει κιόλας. Το Φθινόπωρο για μένα είναι, πως να το πω, μια άλλη πηγή ομορφιάς..Το χαίρομαι! Όπως και χαίρομαι επίσης γιατί σου άρεσε ο χαιρετισμός μου μες από την μελαγχολική ποίηση ενός στρατηλάτη ποιητή που την έζησε στην ομορφιά της μες από την ωριμότητά του πριν από 1500 τόσα χρόνια..

      Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Γειά σου ωραίε άνθρωπε! Έτσι, όπως τα λες.. Χρειάζεται θάρρος να μιλάει κανείς για τα σφάλματά του στην νιότη του και ν’ αφήνει τον πόνο που νοιώθει να γρικάει στην σιωπή του..Και να, που τον ακούμε..

      Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο Βεατρίκη Α Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.