Στον Οκτώβρη, τον μήνα των χρυσανθέμων


Chrysanthemum-colour-02

“Μπρος στο λευκό χρυσάνθεμο                   “ Before the white chrisanthemum

το ψαλίδι  δίστασε                                        the scissors hesitate

μια στιγμή »                                                     a moment”

Yosa Buson

CHRYSANTHEMUM-BALTICA-2.jpg

thumb.gif

Ψάχνω για τον εαυτό μου, αλλά δεν βρίσκω κανέναν.

Ανήκω στην ώρα  των χρυσανθέμων που τα φωτεινά λουλούδια τοποθετούνται σε ψηλά βάζα.

Ο Θεός έφτειαξε από την ψυχή μου ένα στολίδι.”

---

“I look for myself but find no one.

I belong to the chrysanthemum hour of bright flowers placed in tall vases.

God made of my soul an ornament.”

---

“Ζω πάντα στο παρόν. Το μέλλον δεν το γνωρίζω. Το παρελθόν δεν το έχω πια.«

“I always live in the present. I don’t know the future and no longer have the past.”

Fernando Pessoa

1.-blu_thumb.gif 

βιβλίο μικρό

  1. Το πρώτο από πάνω ποίημα είναι ένα χαϊκού (xaikou) του Ιάπωνα ποιητή και ζωγράφου Yosa Buson (1716–1784), ο οποίος θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές της περιόδου Edo (1603-1868) και είναι μεταφρασμένο από τον ποιητή και μεταφραστήRobert Haas 

α) Ως προς τα γραμμένα από τον Πορτογάλο ποιητή και λογοτέχνη Φερνάντο Πεσσόανα πω, οτι ορισμένα στοιχεία τα οποία έλαβα υπόψη μου για το νόημα του χαϊκού, από την μεριά μου και καθώς το βλέπω, σχετίζονται και, ίσως, άμεσα με τον λόγο του Πεσσόα. Δείτε και σεις:

αα’) Ξεκινώντας από το ποίημα χαϊκού: Ο Ιάπωνας ποιητής εδώ  αναφέρεται στο λευκό χρυσάνθεμο που μπροστά του το ψαλίδι δίστασε να κόψει, για μια στιγμή.

Τα χρυσάνθεμα, κατ’ αρχήν, είναι το λουλούδι- σύμβολο του φθινοπώρου και το λουλούδι του ενάτης σελήνης. ( Ο ένατος της ενάτης κατά το σεληνιακό ημερολόγιο που ισχύει ακόμη στην Κίνα αντιστοιχεί στην ενάτη ημέρα του ενάτου μήνα που κατ’ αυτούς είναι ο Οκτώβρης, ενώ σε μας και στην Ιαπωνία με την ισχύ του γρηγοριανού ημερολογίου, ο ένατος μήνας των Κινέζων αντιστοιχεί στον Σεπτέμβρη). ‘Όπως και να άλλαξαν τα ημερολόγια, πάντως, για όλους μας ο Οκτώβρης ήταν και είναι ο μήνας των χρυσανθέμων και γιορτάζεται αναλόγως σε Δύση και Ανατολή).

‘Όπως όλα τα χρυσάνθεμα, έτσι και το λευκά, στην αρχαία κινεζική κουλτούρα μα και στις άλλες ασιατικές χώρες, συμβόλιζαν και συμβολίζουν την ευγένεια, την κομψότητα, την ειλικρίνεια, την αξιοπρέπεια και κυρίως την μακροζωία, καθώς θεωρείται οτι έχουν τέτοιες φαρμακευτικές ιδιότητες που όχι μόνον καθυστερούν επί μακρόν, το γήρας και τον θάνατο αλλά συνάμα κρατούν τον άνθρωπο υγιή και με όψη νεανική μέχρι τον θάνατό του.  Γιαυτό και έως τις μέρες μας οι λαοί αυτοί και ιδία οι Κινέζοι και Ιάπωνες πίνουν το περίφημο τσάϊ τους από χρυσάνθεμα, το χρυσανθεμένιο κρασί τους, τρώνε τα φύλλα τους και τους βλαστούς τους.

Ειδικά όμως, το λευκό χρυσάνθεμο, για τον Ιαπωνικό λαό (όπου ονομάζεται Shiragiku) και κυριότερα στην χρονική περίοδο του Εdo (1603 – 1868) που έζησε ο ποιητής αλλά και έως σήμερα, είχε και έχει ιδιάζουσα μυστηριακή και αμφίσημη σημασία. Εθεωρείτο ιερό φυτό.. Είναι Σύμβολο της συμπαντικής Αλήθειας, της ζωής, της αναζωογόνησης και της αναγέννησης, της εντιμότητας και της πνευματικότητας μα συνάμα και σύμβολο της θλίψης, του θρήνου και του θανάτου. 

Κατά τους Ταοϊστές της Κίνας το χρυσάνθεμο είναι το σύμβολο της αυτο-τελειοποίησης, της ηρεμίας του φθινόπωρου και της αφθονίας. . Στην Ιαπωνία, η διαδικασία ξετυλίγματος των πετάλων αυτού του λουλουδιού πιστεύεται ότι αντανακλά την τελειότητα.

Στην διχοτόμηση του yin yang, το χρυσάνθεμο αντιπροσωπεύει το yang.  Τρία άνθη από ένα στέλεχος χρυσάνθεμου ονομάζονται «sanbon jitate».  Αντιπροσωπεύουν τον Ουρανό, τη Γη και τον Άνθρωπο. Αυτό είναι ένα σύμβολο για όλα τα πράγματα, το σύμπαν, τη φύση και την ανθρώπινη κοινωνία.

Τα χρυσάνθεμα, όπως είναι γνωστό, αρχίζουν ν΄ανθίζουν μετά την Φθινοπωρινή ισημερία.. Χρειάζονται μια περίοδο σκοταδιού δώδεκα ή περισσότερων ωρών στην διάρκεια κάθε εικοσιτετράωρης περιόδου προτού αρχίσουν να παράγουν τους μπουμπούκια τους. Με τις μακρύτερες μέρες το χρυσάνθεμο θα μεγαλώνει απεριόριστα χωρίς να ανθίζει, αλλά με σύντομες μέρες η ανάπτυξη των κλαδιών περιορίζεται και σύντομα καλύπτεται με λουλούδια. Το φαινόμενο ονομάζεται φωτοπερίοδος, είναι ο λόγος έκθεσης στο φως και το σκοτάδι

{It is in this exquisite balance between darkness and light that glimpses of immortality are afforded. In the balance lies the calm growth that does not prematurely bud or give way to the heat of popular passions. This balance is expressed as stages along «the flower’s way», where the wonderful resilience and hybridity of the chrysanthemum are contained within an inner equilibrating force which constantly adjusts to follow the longer curve. Thus, the energies of the plant are patiently monitored within it in much the same way that myriad gardeners patiently cultivated its evolving form over thousands of years. Both the chrysanthemum and those who have tended it have expressed a faithful adherence to the longer curve which itself is an intimation of immortality. And the viewers who gaze upon the revealed blossoms catch in their mind’s eye this patient truth and feel within themselves the passions abate and the mind grow cool.} Δείτε ολόκληρο το άρθρο εδώ

Τα χρυσάνθεμα ανθίζουν πολύ στο κρύο και όταν όλα τα άλλα έχουν ρίξει τα φύλλα τους και τα δέντρα έχουν χάσει τις φυλλωσιές τους.. Κι όσο πιο πολύ το κρύο και η παγωνιά τόσο πιο έντονα τα χρώματα των χρυσανθέμων..Μένουν τα χρυσάνθεμα νάναι εκείνα με τα λαμπερά και διαφορετικά χρώματά τους που δίνουν ζωή, χαρά και χρώμα στο γκρίζο του χειμώνα μαγεύοντας μας και με τις διαφορετικές μορφές τους..

ββ) Τα χρυσάνθεμα, όλα τους, τα χρυσαφένια τα αυτοκρατορικά, τα ηγεμονικά, και τα κόκκινα του πάθους και του έρωτα, τα τριανταφυλλένια και τα ροζ τα παιγνιδιάρικα, έτσι και τα λευκά τα φωτεινά, τα τόσο φίνα και «αριστοκρατικά» είναι στολίδι για την φθινοπωριάτικη φύση και της απόδειξη αντοχής στην βαρυχειμωνιά κυρίως, όμως, πέραν της χρηστικότητάς τους και των φαρμακευτικών ιδιοτήτων τους, αποτελούν θαυμάσια διακοσμητικά για το σπίτι και όχι μόνο.. Το χρυσάνθεμο, ο θησαυρός !Δεν είναι τυχαίο που είναι πολυτραγουδισμένο και πηγή έμπνευσης σε ποιητές!

Γιομίζοντας τα βάζα με φρεσκοκομμένα λευκά χρυσάνθεμα, γιομίζουμε και μεις από την ομορφιά τους και από την ευωδιά τους μέχρι να μαραθούν.. 

Και, τα χρυσάνθεμα κόβονται με ψαλίδι στον βλαστό τους.. Ο δισταγμός του να κόψεις, ένα δημιούργημα ζωντανό, τέλειο στην φτειαξιά του, να τερματίσεις την ζωή του εδώ και τώρα, κρατάει μόνο μια στιγμή, όσο και το πέρασμα από το εδώ της ζωής στο άγνωστο του μετά, της πραγματικότητας του τίποτα, όπως λέει ο ποιητής, ο Πεσσόα..

Κι αν τον ποιητή τον βάραινε, τον καταπίεζε  η πραγματικότητα του εδώ ως δυνατότητα των πάντων, και το άλλο ως η πραγματικότητα του τίποτε, γνώριζε οτι ο Θεός έφτειαξε από την ψυχή του ένα στολίδι.. Και, αναμφίβολα για κείνον, του άρεσε να είναι ένα διακοσμητικό, «γιατί υπάρχει σε αυτό κάτι ολόιδιο με την ουσία της ψυχής μου ” 

Βαρύς ο αυτοσαρκασμός του του ποιητή, ο μηδενισμός του είναι του, την ώρα εκείνη, την ώρα που σαν άλλο χρυσάνθεμο ο ίδιος είχε μόλις κοπεί από το ψαλίδι που κρατούσε κάποιος και φρεσκοκομμένος ως το χρυσάνθεμο το φωτεινό, γιόμιζε τα βάζα. Ως διακοσμητικό..Τέτοια η ώρα του χρυσανθέμου.. αναμεσίς στο τώρα και εδώ, του παρόντος και σε εκείνη της κοπής.. Στο πέρασμα από το αναμεσίς ..μια στιγμή..

Κι ας ήταν αυτός ο ίδιος που κρατούσε το ψαλίδι, και ας ήταν αυτός ο ίδιος που είχε κατακερματίσει τον εαυτόν του..Με μια ψαλιδιά..Ω! Ο δυστυχής! Ο μέγας, ο θαυμάσιος Πεσσόα!

Ετσι τον είδα τον συσχετισμό των ποιημάτων των δυο ποιητών..Μπορεί για σας να είναι ηfernando-pessoa- ματιά σας διαφορετική. Τι πιο εύλογο, τι πιο φυσικό;

2. Όσα έπονται του ποιήματος του Buson στο κείμενό μου, εντός των εισαγωγικών, είναι μέρη από τον αποσπασματικό λόγο του Πορτογάλου λογοτέχνη και  ποιητή  Φερνάντο Πεσσόα (1888–1935) όπως αυτός εκφράζεται στο δημιούργημά του «Το βιβλίο της ανησυχίας», «Τhe Book of Disquiet»:The Complete Edition {Fernando Pessoa, edited by Jerónimo Pizarro, σε μετάφραση από τα πορτογαλικά της Margaret Jull Costa, έκδοση 2017} και, παραθέτω τον λόγο αυτόν όχι μοναχά προς αποφυγή παρερμηνειών αλλά και προς πληρέστερη κατανόηση.  Ειδικότερα :

α) Οι αμέσως επόμενες του χαϊκού φράσεις του Pessoa αποτελούν μέρος από το εξής απόσπασμά του, που μεταφραζόμενο στα Ελληνικά παρακάτω του, ολόκληρο έχει, στα Αγγλικά, ως εξής:

«I look for myself but find no one. I belong to the chrysanthemum hour of bright flowers placed in tall vases. God made of my soul an ornament. I do not Know which particular magnificent details I would choose to define the essence of my spirit. Doubdless I love the decorative because I sence in it something identical to the substance of my own soul” {82}

«Ψάχνω για τον εαυτό μου, αλλά δεν βρίσκω κανέναν. Ανήκω στην ώρα  των χρυσανθέμων που τα λαμπερά λουλούδια τοποθετούνται σε ψηλά βάζα. Ο Θεός έφτειαξε από την ψυχή μου ένα στολίδι. Δεν ξέρω ποιες συγκεκριμένες  θαυμάσιες λεπτομέρειες θα επέλεγα για να προσδιορίσω την ουσία του πνεύματός μου. Αναμφίβολα μ’ αρέσει το διακοσμητικό, γιατί υπάρχει σε αυτό κάτι ολόιδιο με την ουσία της ψυχής μου ”

β) Η  επόμενη και τελευταία στο κείμενό μου φράση του Pessoa προέρχεται από το εξής κείμενο – απόσπασμά του στην αγγλική γλώσσα που παρακάτω του αποδίδεται στα Ελληνικά σε μετάφραση Μαρίας Παπαδήμα, εκδόσεις Εξάντας 2004:

{“I always live in the present. I don’t know the future and no longer have the past. The former oppresses me as the possibility of everything, the latter as the reality of nothing. I have no hopes and no nostalgia. 

>Knowing what my life has been up till now so often and so completely the opposite of what I wanted , what can I assume about my life tomorrow, except that it will be what I don’t assume, what I don’t want, what happens to me from the outside, reaching me even via my will? There’s nothing from my past that I recall with the futile wish to repeat it. I was never more than my own vestige or simulacrum. My past is everything I failed to be. I don’t even miss the feelings I had back then, because what is felt requires the present moment once this has passed, there’s a turning of the page and the story continues, but with a different text.

>>Βrief dark shadow of a downtown tree, light sound of water falling into the sad pool, green of the trimmed lawn – public garden shortly before twilight: you are in this moment the whole universe for me, for you are the full content of my conscious sensation. all i want from life is to feel it being lost in these unexpected evenings, to the ound of strange children playing in gardens like this one, fenced in by the melancholy of the surrounding streets and topped, beyond the trees’ tallest branches, by the old sky where the stars are again coming out.}

{“Ζω πάντα στο παρόν. Το μέλλον δεν το γνωρίζω. Το παρελθόν δεν το έχω πια.Το ένα με βαραίνει σαν τη δυνατότητα των πάντων, το άλλο σαν την πραγματικότητα του τίποτα. Δεν έχω ούτε ελπίδες ούτε νοσταλγίες.

>>Γνωρίζοντας τι υπήρξε η ζωή μου ως σήμερα – τόσες φορές και τόσο πολύ εντελώς το αντίθετο από ο,τι επιθυμούσα – τι μπορώ άραγε να προβλέψω για την αυριανή μου ζωή πέρα από το ότι θα είναι ο,τι δεν προβλέπω, ο,τι μου συμβαίνει εκ των έξω, μπορεί και εξαιτίας της ίδιας της θέλησής μου. Δεν έχω τίποτα στο παρελθόν μου που να το θυμάμαι με την ανώφελη επιθυμία να το επαναλάβω. Ποτέ δεν υπήρξα τίποτε άλλο από ένα ερείπιο και ένα ομοίωμα του εαυτού μου. Το παρελθόν μου είναι όλα όσα δεν κατόρθωσα να είμαι. Δεν νοσταλγώ ούτε καν τις αισθήσεις των περασμένων στιγμών. Το κάθε τι που αισθανόμαστε απαιτεί τη στιγμή του. Όταν η στιγμή περάσει γυρίζει η σελίδα και η ιστορία συνεχίζεται, αλλά όχι το κείμενο.

>Φευγαλέα σκοτεινή σκιά ενός δέντρου της πόλης, ελαφρύς ήχος του νερού που πέφτει στη λυπημένη στέρνα, πράσινο της συνηθισμένης χλόης –δημόσιος κήπος στο σούρουπο σχεδόν– είστε, αυτή τη στιγμή, ολόκληρο το σύμπαν για μένα, γιατί είστε το πλήρες περιεχόμενο της συνειδητής μου αίσθησης. Δεν θέλω τίποτε άλλο για τη ζωή μου πέρα από το να τη νιώσω να χάνεται σ’ αυτά τα απρόβλεπτα βράδια, στις φωνές των ξένων παιδιών που παίζουν σ’ αυτούς τους κήπους, τους περιφραγμένους από τη θλίψη των δρόμων που τους περιβάλλουν, και τους κλεισμένους, πάνω από το θόλο των ψηλών κλαδιών των δέντρων, από τον παλαιό ουρανό όπου τ’ άστρα ξαναρχίζουν.}

 1.-blu_thumb.gif 

Αυτά ! Και, ελπίζοντας οτι σας άρεσε η μουσική σύνθεση του  Yann Tiersen..Την βρήκα τόσο ταιριαστή με την λεπτή και τόσο φίνα μελαγχολία του Οκτώβρη..

Μ’ αρέσει αυτός ο μήνας.!

Καλώς μας βρήκε, λοιπόν, ο Οκτώβρης. Να τον περάσουμε όλοι μας καλά!

9 σκέψεις σχετικά με το “Στον Οκτώβρη, τον μήνα των χρυσανθέμων

  1. Πανέμορφο ποίημα, μουσική, φωτογραφία!
    Από τότε που ζω στη φύση, (25 χρόνια) δεν κόβω κανένα λουλούδι, αν όμως μου προσφέρουν χρυσάνθεμα θα πω ένα μεγάλο ευχαριστώ! 😉
    Πολλά ΑΦιλιά Βεατρίκη μου και πάντα καρδιάς! ❤

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλημέρα Στεφανία μου! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσαν!’Όντως τα χρυσάνθεμα είναι υπέροχα!! Φχαριστιέμαι, επίσης, να τα έχω στα βάζα μου αλλά να τα μυρίζω και να τα χαίρομαι και στις γλάστρες μου! Νάσαι καλά και να τα λέμε!

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Πίνοντας πρωινό τσάι
    ο μοναχός είναι γαλήνιος
    και το χρυσάνθεμο ανθίζει.

    Mατσούο Μπασό (1644 – 1694)

    Κάθε φορά, το θέμα μου δεν είναι να βρω κάτι σχετικό, αλλά να ξεχωρίσω ανάμεσα σε πολλά και διάφορα -και, εν πολλοίς, αδιάφορα- αυτό που συνάδει με το πνεύμα της λίαν ενημερωτικής, όσο και ενδιαφέρουσας, ανάρτησής σου.

    October – U2

    ΠΛΑΪ ΣΤΑ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΑ

    Ίσως για ν’ ανθίσει ένα χρυσάνθεμο,

    ο κούκος κλαίει τόσο δυνατά

    από την εποχή της Άνοιξης.

    Ίσως, για ν’ ανθίσει ένα χρυσάνθεμο

    ο κεραυνός βρυχήθηκε πολύ, μέσα στα μαύρα σύννεφα.

    Ένα λουλούδι, που στη μεγάλη αδελφή μου μοιάζει,

    που στέκει τώρα στον καθρέφτη της μπροστά,

    αποσυρμένη απ’ τις κρυφές παρόδους μιας νιότης απόμακρης,

    όπου η αγάπη και η προσμονή, πλήγωσαν τόσο την καρδιά της.

    Για ν’ ανθίσουν, ίσως, τα δικά σου κίτρινα άνθη

    γευθήκαμε την πρώτη παγωνιά εχθές τη νύχτα,

    κι έμεινα ξάγρυπνος ώσπου να ξημερώσει.

    Seo Chong-ju (Midang), (Σο Τσογκ Τζου, ψευδώνυμο Midang (1915-2000, Νότια Κορέα) μετ. Δημήτριος Ματσούκας, Ανθολογία Κορεατικής ποίησης

    Περισσότερα:

    https://jaypsong.wordpress.com/category/seo-jung-ju/

    Αρέσει σε 2 άτομα

    1. Καλησπέρα Αγγελική! Τι σύμπτωση! Το ποίημα αυτό που επέλεξες του Κορεάτη Midahg είναι ένα ποίημα που μου άρεσε πολύ και το έχω αποθηκευμένο..Δεν είχα το χρόνο να το μεταφράσω- δεν ήξερα οτι ήδη είχε μεταφραστεί στα Ελληνικά. Θαυμάσιο ποίημα. Οι Πολιτισμοί της Κίνας και της Ιαπωνίας και ειδικά των παλαιών χρόνων με γοητεύουν. Πανάρχαιοι πολιτισμοί με πολύ διαφορετική αντίληψη και φιλοσοφία, λόγο και στάση ζωής από μας, τους δυτικούς. To τραγούδι των U2 ωραίο και σαν άκουσμα και σα περιεχόμενο των στίχων του. Το video το έχω αφήσει για αργότερα. Νάσαι καλά και για την ιστοσελίδα των μεταφρασμένων ποιημάτων που μου’ στειλες ..Δεν την είχα υπόψη μου. Σ’ ευχαριστώ για το ψάξιμο, για τον κόπο και τον χρόνο που κατέβαλες ώστε να τα βρεις αυτά για να ταιριάξουν με το κείμενό μου!! Καλό σου βράδυ!.

      Μου αρέσει!

  3. Καλό μήνα .Λοιπόν , αντιπαθούσα τα χρυσάνθεμα -όχι γιατί δεν είναι πανέμορφα αλλά γιατί τα έχω συνδυάσει με κηδείες!
    Με αυτά που διάβασα κατάλαβα το τρομερό λάθος μου.Τους δίνω μια θέση στην καρδιά μου.
    ( Βεατρίκη , η Φιλολογία είναι φτωχότερη που δεν σε κέρδισε, νομίζω.Όχι για αυτά που κάνεις στη ζωή σου αλλά για αυτά που θα έδινες στη νέα γενιά)

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Μίνα μου, καλησπέρα!Χμ.. Μόνο τα λευκά από τα χρυσάνθεμα, όπως διάβασα από πολλές και διαφορετικές πηγές, έχουν, όντως, συνδεθεί με το πένθος και τον θρήνο της απώλειας, τον θάνατο..Έχουν διττή, αμφίσημη σημασία μιας και συνάμα συμβολίζουν και την ζωή, την αναζωογόνηση και κυρίως της αναγέννησης. Το τελευταίο γιατί ταιριάζει στην πίστη περί του οτι ο θάνατος είναι απλά μια μετάβαση, και η ψυχή του ανθρώπου μετά επανέρχεται στην ζωή για να τελειοποιηθεί. Πολλοί οι μύθοι τους για τα χρυσάνθεμα..Ήταν το ιερό τους άνθος ενώ για την Ιαπωνία είναι το Εθνικό της σύμβολο μαζί με την Sakoura. Μέχρι που η χώρα αυτή ονομάζεται και χώρα των χρυσανθέμων.
    Για τους σύγχρονους Ασιάτες (Κινέζους, Ιάπωνες , Κορεάτες κ.α ) το λευκό από τα χρώματα των χρυσανθέμων το έχουν πλέον ως σύμβολο κυρίως πένθους, όπως σε πολλές δυτικές χώρες. Γιαυτό ντύνονται και στα λευκά σε κηδείες, προσφέρουν τα λευκά χρυσάνθεμο στην σορό κλπ. Δεν είναι ευπρόσδεκτα ως δώρα, ειδικά στην Ιαπωνία, τα λευκά χρυσάνθεμα..
    Είναι φοβερό λάθος, στην Ιαπωνία, να προσφέρεις χρυσάνθεμα και ειδικά λευκά ως φυτό, σε γλάστρα δηλαδή, σε άρρωστο άνθρωπο. Επειδή το φυτό έχει ρίζες, το εκλαμβάνουν ως ευχή να να μην γιάνει ο άνθρωπος γιατί εκείνο που επιθυμείς και του το λες έτσι είναι να ριζώσει η αρρώστεια μέσα του, ενώ σαν αυτά που του πας δώρο είναι λευκά χρυσάνθεμα σημαίνει γιαυτούς οτι εκείνο που του εύχεσαι στ’ αλήθεια, είναι να πεθάνει..,
    Και, κάτι άλλο, σημαδιακό..Στην Ιαπωνία έχει θεσπιστεί η ετήσια ημέρα των Χρυσανθέμων, που φέτος είναι γιορτάζεται στις 18 Οκτώβρη, να είναι και η ημέρα των ηλικιωμένων.. (μιας και η κατανάλωση χρυσάνθεμων και το χρυσαθεμόνερο λένε πως παρατείνουν την ζωή πέραν των 100 ετών και ο ογδοντάρης θεωρείται , λένε,σαν τα πίνει, μένει νέος.).Λένε τώρα..
    Στην Ελλάδα, σε μας, τον ρόλο του πένθιμου λουλουδιού τον έχουν τα λευκά γαρύφαλλα.
    Εισαγόμενη μόδα, τελευταία είναι αυτή, η του πένθους σημασία και ο συμβολισμός με τα λευκά χρυσάνθεμα (για τις κηδείες και το πένθος κλπ). Εγώ, προσωπικά δεν την δέχομαι αυτήν την αντίληψη και ούτε επιλέγω λευκά χρυσάνθεμα για κηδείες..Αντίθετα τα βάζω στο σπίτι μου και τα χαίρομαι..
    Τα λευκά χρυσάνθεμα συμβολίζουν όμως ταυτόχρονα την αγνή αγάπη, την εντιμότητα και ηθική ακεραιότητα και βέβαια την μακροζωϊα και την υγεία-σωματική και ψυχική. την γαλήνη της ψυχής. Προσφέρονται για να τιμήσουν αυτόν στον οποίον προσφέρονται. Ως ένδειξη φιλίας, επίσης. Άσε που προσφέρονται ως δώρο – λευκά ή και άλλων χρωμάτων, για την επετειο των δεκατριών ετών του γάμου..Σύμβολο ευχής για μακροημερευσή του Άρα, είναι ζήτημα προσοχής του που και πότε και σε ποιόν τα προσφέρουμε. Σε άλλες χώρες πχ στην Αμερική, τα λευκά χρυσάνθεμα σημαίνουν την ζωή και την χαρά της ζωής..Να φαντασθείς το μπουκέτο της νύφης μπορεί να είναι από λευκά χρυσάνθεμα
    Στην Γερμανία έχουν ένα πολύ ωραίο θρύλο για τα λευκά τα χρυσάνθεμα. Κάποτε, λέει, μες στην βαρυχειμωνιά και στα χιόνια,, μια βραδυά πριν τα Χριστούγεννα, χτύπησε την πόρτα ενός σπιτιού που βρισκόταν στο Μαύρο δάσος της Γερμανίας, ένας γέροντας με λευκά μαλλιά που ήταν ρακένδυτος και πεινούσε και κρύωνε.Οι άνθρωποι του σπιτιού τον πέρασαν για ζητιάνο. Τον καλοδέχτηκαν, όμως, του έδωσαν από το φαγητό τους να φάε και τον τύλιξαν σε κουβέρτες να τον ζεστάνουν γιατί είχε μπλεβίσει από το κρύο. Με το που το έκαναν αυτό, ευθύς οι κουβέρτες πέσαν’, λέει, από πάνω του, αποκαλύπτοντας έναν άνθρωπο με λαμπερά λευκά ρούχα και με ένα φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι του. Τους είπε οτι είναι το παιδί του Χριστού, και έφυγε από το σπίτι. Το επόμενο πρωί, έξω από την πόρτα, εκεί που στεκόταν σα τους χτυπούσε την πόρτα να του ανοίξουν, ήταν δύο λευκά χρυσάνθεμα. Έτσι και από τότε και έως και σήμερα πολλοί Γερμανοί φέρνουν λευκά χρυσάνθεμα στα σπίτια τους την Παραμονή των Χριστουγέννων, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο φιλοξενούν το παιδί του Χριστού,
    Και μιας και τα είπα αυτά, που ίσως σου φανούν χρήσιμα για τους μαθητές σου, ας σου πω επίσης, οτι τα χρυσαφένια τα χρυσάνθεμα συμβολίζουν τον πόνο του ερωτευμένου από μια αγάπη που στερήθηκε, από μια σχέση που δεν πήγε καλά, ενώ τα κόκκινα εννοείται, είναι σύμβολα ερωτικού πάθους..
    Όσο για την φιλολογία.κλπ που λες .χαχα Ας όψεται ο Όμηρος. Ποτέ μου δεν κατάφερα να μάθω τον δεκαπεντασύλλαβο στίχο ή το δακτυλικό του εξάμετρο..Ένας από τους λόγους που δεν έδωσα για Φιλοσοφική και φιλολογία..Άσε που από παλιά όσο με θυμάμαι προτιιμούσα την έρευνα και την μάχη για άλλα πράγματα.. Φιλιά!! και σε ευχαριστώ!! Καλό σου βράδυ!!
    ΥΓ. Η Μιμίκα πάλι βραβεύτηκε, να ξέρεις. Και η Γαβριελλα του Χάρη θα πάει στην Αμερική να σπουδάσει . Την ζήτησαν ήδη δυο Πανεπιστήμια και της πληρώνουν τα πάντα, αρκεί να πάει να σπουδάσει εκεί..Φαντάσου!!

    Μου αρέσει!

  5. Το Χρυσάνθεμο

    ~Γιαπωνέζικος Μύθος~

    Το Χρυσάνθεμο

    Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στη μακρινή Ιαπωνία μια όμορφη κοπέλα που ήταν αρραβωνιασμένη μ’ ένα αρχοντόπουλο. Κοντά στη πόλη τους, στα γειτονικά βουνά, έμενε σε μια μεγάλη σπηλιά ένας δράκος. Ένας πελώριος δράκος που είχε ανθρώπινη λαλιά κι έλεγαν γι’ αυτόν πως δεν ενοχλούσε αυτούς που δεν τον ενοχλούσαν.

    Μια μέρα η όμορφη Γιαπωνεζούλα έχασε τον αρραβωνιαστικό της. Έψαξε παντού, ρώτησε όλο τον κόσμο, αλλά κανείς δεν μπόρεσε να της δώσει μια χρήσιμη πληροφορία. Μετά από δέκα μέρες κάποιος της είπε πως το παλικάρι μάλλον είχε πέσει στα χέρια του μεγάλου δράκου. Τη συμβούλεψε να μην πάει να τον αναζητήσει γιατί θα έβαζε τη ζωή της σε κίνδυνο. Μα η κόρη αγαπούσε τόσο τον αρραβωνιαστικό της που δε δίστασε ούτε στιγμή και έφυγε αποφασισμένη για τη σπηλιά του δράκου.

    Ύστερα από μισής μέρας δρόμο έφτασε στα βουνά και μόλις πλησίασε τους μεγάλους βράχους, είδε το φοβερό δράκο να βγαίνει από τη σπηλιά του.

    -Τι ζητάς εσύ εδώ; τη ρώτησε ο δράκος. Δε με φοβάσαι;

    -Δε σε φοβάμαι γιατί μου έχουν πει πως είσαι καλός και δίκαιος, του απάντησε με θάρρος η κοπέλα. Γιατί όμως αιχμαλώτισες τον αρραβωνιαστικό μου χωρίς να φταίξει σε τίποτε;

    -Είμαι καλός με τους καλούς και κακός με τους κακούς, της απάντησε ο δράκος. Ο αρραβωνιαστικός σου μίλησε άσχημα για μένα, το έμαθα και έτσι τον αιχμαλώτισα. Θα τον κρατήσω να μη υπηρετεί σαν σκλάβος για όλη την υπόλοιπη ζωή του.

    Η Γιαπωνεζούλα έπεσε τότε με κλάματα μπροστά στα πόδια του και τον παρακάλεσε να τους λυπηθεί και ν’ αφήσει το παλικάρι ελεύθερο.

    -Άκουσε, της είπε ο δράκος, ύστερα από λίγη σκέψη. Θα σου κάνω τη χάρη και θα τον αφήσω ελεύθερο, αρκεί να μου φέρεις ένα χρυσάνθεμο που να έχει εκατό πέταλα.

    Η κοπέλα χωρίς να το πολυσκεφτεί δέχτηκε. Ως την εποχή εκείνη τα χρυσάνθεμα είχαν μόνο τριάντα πέταλα, μα εκείνη δεν το ήξερε. Γύρισε λοιπόν στην πόλη κι άρχισε να ψάχνει.

    – Μην ψάχνεις άδικα, τη συμβούλεψαν όλοι. Δεν υπάρχει πουθενά χρυσάνθεμο με εκατό πέταλα.

    Πάνω στην απελπισία της η κοπέλα σκέφτηκε κάτι. Έκοψε από τον κήπο της ένα χρυσάνθεμο και με μεγάλη υπομονή άρχισε να χαράζει τα πλατιά του πέταλα, με μια καρφίτσα των μαλλιών της. Σιγά-σιγά, με άπειρη υπομονή κατάφερε να χαράξει τα πέταλα σε εκατό λεπτά κομμάτια. Έτσι, επέστρεψε στη σπηλιά του δράκου με το λουλούδι.

    – Σου έφερα το χρυσάνθεμο με τα εκατό πέταλα, του αποκρίθηκε το κορίτσι.

    Ο δράκος πήρε περίεργος το χρυσάνθεμο, μέτρησε τα πέταλα και τα βρήκε εκατό. Άφησε τότε ελεύθερο το παλικάρι, όπως είχε υποσχεθεί. Το αγαπημένο ζευγάρι γύρισε ευτυχισμένο στην πόλη κι από τότε λένε πως τα χρυσάνθεμα δεν ξαναβγήκαν με τριάντα πέταλα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Παίζω και μαθαίνω

Πώς να γίνει η μάθηση πιο διασκεδαστική

tasty life

tasty ways for soul & body

ricettario coroloni Fabio

Super ricette da tutto il mondo

Kiss the reader

A book is a dream you hold in your hand

EnigmaDebunked

Thoughts that provoke yours. (Season II coming in Dec 2019)

Beauty On The Duty

Let's find beauty in everything

Katerina Christou Art of Writing

Φίλες και Φίλοι σας καλωσορίζω στην ιστοσελίδα μου. Με λένε Κατερίνα και ασχολούμαι με την συγγραφή άρθρων. Σε αυτή την ιστοσελίδα μπορείτε να διαβάσετε και να δείτε άρθρα μου, ενημερωτικού και ψυχαγωγικού περιεχομένου.

Food Junkie not junk food

a bilingual food blog

A little 'beat' of knowledge

Τόλμησε να γνωρίζεις - Have the courage to use your own intelligence!

Jessica's Nature Blog

https://natureinfocus.blog

το λεξικό της μιας λέξης

του Αντώνη Ψάλτη

unveiled rhythms

Life In Verses

|छाप|

Trail of Thoughts

Άιναφετς

"Γιατροσόφια, κόλπα, σχόλια και άλλα πολλά"

Αρέσει σε %d bloggers: