Κυριακή των Βαΐων: Μια είσοδος, μία έξοδος


Σάββατο της Αναστάσεως του Λαζάρου, σαν απόψε..

-HenryOssawaTanner, The Resurrection of LazarusΗ εορτή στην μνήμη του μεγάλου θαύματος που γίνηκε τότε στην  μακρινή Βηθανία.

Τότε που ο Χριστός ακούγοντας τις παρακλήσεις της οικογένειας του Λάζαρου, έσπευσε και τον ανέστησε εκ των νεκρών..

Κυριακή των Βαΐων, σαν την Κυριακή που μας ξημερώνει σε λίγο…

ChristEnteringJerusalembyGiotto.PalmSunday

Η εορτή στην μνήμη της θριαμβικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα..

Με βάγια από φοινικιές έστρωναν τότε οι Οβραίοι τους δρόμους απ΄ όπου ο Χριστός περνούσε, για να τον τιμήσουν, μετά να τον δικάσουν και να τον σταυρώσουν πιο μετά ..

Έτσι, τιμώνται  οι δυο αυτές εορτές κατά την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, το Σάββατο και την Κυριακή πριν την είσοδο της Μεγάλης Εβδομάδας  των Παθών και την Ανάσταση

1. blu

1826 μετά Χριστόν: Σάββατο, σαν απόψε, στην εορτή της μνήμης της νεκρανάστασης του Λαζάρου στο Μεσολόγγι, το αποκλεισμένο από τις ορδές των Τούρκων, Τουρκαλβανών και Αιγυπτίων των στρατηγών Οθωμανών Κιουταχή Πασά και Βελή Ιμπραήμ Πασά, οι Μεσολογγίτες γνώριζαν ότι οι προσευχές τους για την σωτηρία τους σε Θεό και ανθρώπους δεν είχαν εισακουστεί.

mesologi_teleutaia_metalipsi

Τούτη την βραδιά του θαύματος του παλιού, οι Μεσολογγίτες μεταλάμβαναν των Αχράντων μυστηρίων εν όψει της σφαγής τους που ήξεραν καλά ότι θα γινόταν την επόμενη μέρα στην αυγή της Κυριακής των Βαΐων, τότε που είχαν αποφασίσει την έξοδό τους..Όπως και έγινε. Για την ανάστασή τους,  ήξεραν, δεν ήξεραν, αν θα γενεί και πότε…

Missolonghi

Κι έγραψε κείνον τον Απρίλη του 1826,  ο ποιητής μας, ο Διονύσιος ο Σολωμός,  από απέναντι στον νησί του Τζάντε όπου ήταν κι έβλεπε στο λιμασμένο και μπαρουτοκαπνισμένο Μεσολόγγι:

“Τότες ἐταραχτήκανε τὰ σωθικά μου, καὶ ἔλεγα πὼς ἦρθε ὥρα νὰ ξεψυχήσω· κ᾿ εὑρέθηκα σὲ σκοτεινὸ τόπο καὶ βροντερό, ποὺ ἐσκιρτοῦσε σὰν κλωνὶ στάρι ῾ς τὸ μύλο ποὺ ἀλέθει ὀγλήγορα, ὡσὰν τὸ χόχλο ῾ς τὸ νερὸ ποὺ ἀναβράζει᾿ ἐτότες ἐκατάλαβα πὼς ἐκεῖνο ἤτανε τὸ Μεσολόγγι· ἀλλὰ δὲν ἔβλεπα μήτε τὸ κάστρο, μήτε τὸ στρατόπεδο, μήτε τὴ λίμνη, μήτε τὴ θάλασσα, μήτε τὴ γῆ ποὺ ἐπάτουνα, μήτε τὸν οὐρανό᾿ ἐκατασκέπαζε ὅλα τὰ πάντα μαυρίλα καὶ πίσσα, γιομάτη λάμψι, βροντή, καὶ ἀστροπελέκι· καὶ ὕψωσα τὰ χέρια μου καὶ τὰ μάτια μου νὰ κάνω δέηση, καὶ ἰδοὺ μές᾿ ῾ς τὴν καπνίλα μία μεγάλη γυναίκα μὲ φόρεμα μαῦρο σὰν τοῦ λαγοῦ τὸ αἷμα, ὅπου ἡ σπίθα ἔγγιζε κ᾿ ἐσβενότουνε· καὶ μὲ φωνή, ποὺ μοῦ ἐφαίνονταν πὼς νικάει τὴν ταραχὴ τοῦ πολέμου, ἄρχισε·

«Τὸ χάραμα ἐπῆρα
Τοῦ Ἥλιου τὸ δρόμο,
Κρεμώντας τὴ λύρα
Τὴ δίκαιη ῾ς τὸν ὦμο,
Κι᾿ ἀπ᾿ ὅπου χαράζει
Ὡς ὅπου βυθᾶ,

Τὰ μάτια μου δὲν εἶδαν τόπον ἐνδοξότερον ἀπὸ τοῦτο τὸ ἁλωνάκι.»

……………………………

Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ στὸν κάμπο βασιλεύει·
Λαλεῖ πουλί, παίρνει σπειρί, κ᾿ ἡ μάνα τὸ ζηλεύει.
Τὰ μάτια ἡ πείνα ἐμαύρισε· στὰ μάτια ἡ μάνα μνέει·
Στέκει ὁ Σουλιώτης ὁ καλὸς παράμερα, καὶ κλαίει:
«Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ᾿ ἔχω ῾γὼ στὸ χέρι;
Ὁποῦ σὺ μοὔγινες βαρὺ κι ὁ Ἀγαρηνὸς τὸ ξέρει.»

…………………

Ἒστησ᾿ ὁ Ἔρωτας χορὸ μὲ τὸν ξανθὸν Ἀπρίλη,
Κι᾿ ἡ φύσις ηὗρε τὴν καλὴ καὶ τὴ γλυκιά της ὥρα,
Καὶ μὲς στὴ σκιὰ ποὺ φούντωσε καὶ κλεῖ δροσιὲς καὶ μόσχους
Ἀνάκουστος κιλαϊδισμὸς καὶ λιποθυμισμένος…
………………..

…. Μάγεμα ἡ φύσις κι᾿ ὄνειρο στὴν ὀμορφιὰ καὶ χάρη,
Ἡ μαύρη πέτρα ὁλόχρυση καὶ τὸ ξερὸ χορτάρι·
Μὲ χίλιες βρύσες χύνεται, μὲ χίλιες γλῶσσες κρένει:

Ὅποιος πεθάνῃ σήμερα χίλιες φορὲς πεθαίνει.

Τρέμ᾿ ἡ ψυχὴ καὶ ξαστοχᾶ γλυκὰ τὸν ἑαυτό της.

…………………………….

Ἡ μαύρη γῆ σκιρτᾶ ὡς χοχλὸ μὲς τὸ νερὸ ποὺ βράζει.

1. blu

Κι όλα τούτα γενήκαν σα σήμερα, σαν την ημέρα της Κυριακής των Βαΐων που ξημερώνει σε λίγες ώρες…

Κι ήρθε κι έστησε η Ιστορία, φοινικιές και δάφνες που κοπήκαν και κόβονται από τότες….Από κείνους που πιστεύουν στο Χριστό για Εκείνον κι από όσους τιμούν την Ελληνική Ιστορία για την Ελλάδα και τις θυσίες των ανθρώπων της..

Κι έτσι γιναν’ η Μία Είσοδος και η μία Έξοδος, ντυμένες μες στον θρύλο..

Αιώνιες και απέθαντες..

Ποιός έχει χρεία Ανάστασης άπαξ και είναι απέθαντος;

1. blu

Για την μνήμη. Την θρησκευτική και την ιστορική..

1. blu

Καλή Κυριακή σε όλους σας!

Να σημειώσω οτι τα  στο κείμενο  αναφερόμενα από τον Εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό, είναι αποσπάσματα από το έργο του «Ελεύθεροι πολιορκημένοι»

8 σκέψεις σχετικά με το “Κυριακή των Βαΐων: Μια είσοδος, μία έξοδος

  1. Μεγάλες μνήμες, παραδόσεις, στιγμές. Άραγες πόσο θα βαστάξουν; Αναρωτηθηκαμε; κάναμε ένα συλλογισμό ότι αυτές τις μεγάλες μέρες τις καταντήσαμε …shopping therapy και ιστορικό ευνουχισμό; Με δική μας ευθύνη βεβαίως-βεβαίως. Και με κόστος βαρύ και ασήκωτο στις γενιές των παιδιών μας που θα μεγαλώσουν έρμαια σε έναν τόπο ευνουχισμένο και χειραγωγημένο.
    Καλό Πάσχα να ευχηθώ ολόψυχα.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Καλημέρα Γιάννη μου! Κοντεύει ένας αιώνας από τότε που έγινε η έξοδος του Μεσολογγίου, όπως έμεινε στην Ιστορία. Και την ημέρα εκείνη και την τιμούμε και την γιορτάζουμε..Την Κυριακή των Βαΐων μας την θυμίζουν οι παλιοί και η Εκκλησία. Ζωντανεύει κάθε χρόνο και ας έχουν περάσει κοντά 2000 χρόνια από τότε.. Και αυτά, ξέχωρα από τα διαβάσματα ή και τις πεποιθήσεις, την πίστη ή μη του καθενός μας.Το κρίσιμο ζήτημα είναι η μνήμη. Και, η ανανέωσή της. Και, θεωρώ άκρως σημαντικό να θυμόμαστε και να ξέρουμε την ιστορία, τουλάχιστον του τόπου μας στα εσωτερικά του αλλά και σε σχέση με τα άλλα Έθνη και Κράτη. Λαός χωρίς ιστορική μνήμη, είναι για μένα, σε κατάρρευση. Γιαυτό και η αναφορά μου με την δημοσίευση. Ξέρεις, μ’ αρέσει όταν μελετώ Ιστορία, να την βλέπω σφαιρικά, όχι μεμονωμένα αλλά σε σχέση με το τι γινόταν ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο..Και, επιπλέον, μ’ αρέσει να συνδυάζω ιστορίες και πρόσωπα ώστε η μία τους να παραπέμπει άμεσα στην άλλη.
      Το να θυμόμαστε πχ. την εορτή της νεκρανάστασης του Λαζάρου και την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα σε συνδυασμό με την έξοδο των Μεσολογγιτών, την σφαγή και τον τρομερό εξανδραπονδισμό τους ενώ ταυτόχρονα ένας ποιητής, ο Εθνικός μας ποιητής, από το απέναντι νησί αγνάντευε ανήμπορος το μεγάλο κακό και ένας άλλος ποιητής, ο Λόρδος Βύρων είχε ήδη πεθάνει ήδη στον αιματοβαμμένο τόπο,( αυτό δεν το συμπεριέλαβα για το ισόρροπο των αναφορών) .ενώνει τον χρόνο, τις συνθήκες, τα πράγματα, τους ανθρώπους. Κάνει τον χρόνο να μοιάζει ένας πως είναι και λυτρώνει την μνήμη μας βοηθώντας την. Δημιουργεί εικόνες τρομερές.
      Γιαυτό και η αναφορά μου στα γεγονότα αυτά. Κι ας μην άρεσε σε πολλούς η δημοσίευση. Δεν με πειράζει.
      Καλό Πάσχα, Γιάννη μου και σε ευχαριστώ.Όπως τα λες είναι, από τον καθένα μας εξαρτάται.τι δίνουμε στα παιδιά μας , τι τα ταϊζουμε πέραν του φαγητού.

      Αρέσει σε 2 άτομα

      1. Αυτό που κάνεις Βεατρίκη είναι απόλυτα σωστό αλλά και όμορφο.
        Γιατί συνδέεις την ιστορία με τα γεγονότα γύρω της, με την λαογραφία και την παράδοση. Και αυτό είναι πολύ όμορφο. Έτσι μπορεί ο καθένας να νιώσει το βάρος κάθε γεγονότος..
        Τώρα όσον αφορά την ολισθαίνουσα ιστορική μνήμη, αυτό είναι μια μεγάλη τραγωδία μας μαζί με την γλωσσική καταστροφή.
        Και εδώ το παιχνίδι είναι από τα «πάνω». Από ένα κοινωνικό σύστημα που δεν συγχωρεί εξεγέρσεις, που απεχθάνεται την λαϊκή παράδοση και τις ανησυχίες του λαού.
        Και κάνει κάθε δυνατή προσπάθεια να τα εξαλείψει.
        Το θέμα είναι ότι εμείς, ως μέση συνείδηση, αναζητούμε τον αδύνατο να του …φορτώσουμε τα πάθη μας και όχι να εστιάσουμε στον πραγματικό ένοχο.
        Με αυτόν τον τρόπο συμβάλλουμε και οι ίδιοι στην αποκαθήλωσή μας.
        Καλό Πάσχα κορίτσι μου με κάθε μου ευχή.

        Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Χαίρομαι Έφη μου που σου άρεσε το θέμα. Ιδιαίτερα χαίρομαι. Δες τον λόγο από αυτά που απάντησα στον Γιάννη.Και μιας και είσαι ειδικότερη στα εκπαιδευτικά, ελπίζω να συμφωνείς. Καλά, φαίνεται, ως εδώ να είμαι..Καλημέρα γλυκειά μου!

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Συμφωνώ Βεατρίκη και να τονίσω πως χωρίς θυσία … Ανάσταση δεν έρχεται πουθενά…. Θαρρώ πως η δική τους θυσία αναζωπύρωσε στο εξωτερικό το φιλελληνικό κίνημα για την τελική λύση του ελληνικού ζητήματος.

        Αρέσει σε 1 άτομο

      2. Όντως, όπως τα λες. Η Ιστορία γράφεται με αίμα..Τα γεγονότα στο Μεσολόγγι και ο θάνατος δικών τους διάσημων ανθρώπων χ σαν του Λόρδου Βύρωνα εκεί, είχε δραματικές συνέπειες προς τα έσω και στα έξω..Η τρομερή σφαγή της Χίου ήταν από κείνες που τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε συγκλονίσει τον Δυτικό κόσμο Ευρώπης και Αμερικής.

        Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.