Στην τελευταία στιγμή ζωής μιας μαρμότας


Λένε σαν έρχεται η ώρα που ξέρεις οτι θα πεθάνεις, όλη σου η ζωή περνάει πίσω από τα μάτια σου σε μια στιγμή.

Μια στιγμή, τόση η ζωή..Λέτε να πρόλαβε την δικιά της στιγμή η μαρμότα;  Ή ο τρόμος  μπροστά στον θάνατο να πάγωσε τον νου της; ‘Η η αλεπού να έκλεψε την «στιγμή» της, σαν πήρε αστραπιαία την ζωή της; Πόσο κρατάει μια αστραπή;

Yongqing Bao, China1

Συνέβη στα Ιμαλάϊα, στα άγρια βουνά  Qilian του Θιβέτ,  κάποια στιγμή πέρισυ στις αρχές της Άνοιξης. Τότε που οι μαρμότες σαν κι αυτήν, ξυπνάνε από το χειμέριο ύπνο τους..Η αλεπού την βρήκε λίγο μετά που ξύπνησε από τον βαθύ τον ύπνο της και είχε βγει ψάχνοντας  πεινασμένη για τροφή.. Κι η αλεπού πείναγε, όπως και τα τρία της μωρά που έπρεπε να τα ταϊσει.. Ροές κι αλληλουχίες..

Καθένας, κάθε τι στον κόσμο έχει και τις δικές του μοναδικές στιγμές..

Και, μια φωτογραφία τους, χίλιες και τόσες λέξεις..

      Ο Κινέζος φωτογράφος Yongqing Bao ονόμασε την φωτογραφία του αυτή «Η στιγμή» και γιαυτήν  βραβεύτηκε ως ο καλύτερος φωτογράφος άγριας ζωής για το 2019. Αυτή ήταν η δικιά του στιγμή. Είδε κι αποθανάτισε με την φωτογραφία του,  την στιγμή του τρόμου πριν το θάνατο στα μάτια άλλου, σ’ εκείνη της μαρμότας μα και την άλλη στιγμή, εκείνη της αλεπούς.. Ήξερε να περιμένει υπομονετικά την στιγμή του θανάτου, όμοια με το αρπαχτικό, την πονηρή την αλεπού, που καρτερικά περίμενε κρυμμένη την μαρμότα να ξεγελαστεί, να πιστέψει πως τάχατες η ίδια είχε φύγει από εκεί που την είχε εντοπίσει πριν από κάμποσο να είναι, να χαλαρώσει νοιώθοντας πως είναι ασφαλής, να εκτεθεί και τότε να κάνει την δικιά της στιγμή επιλογής της θανατερής της επίθεσης, αιφνιδιάζοντάς την ..Και, το επέτυχε. Αυτή ήταν η στιγμή της αλεπούς..

   Και, για μας που βλέπουμε στην εικόνα μια στιγμή στην ζωή τριών δρώντων, νάναι τόσο διαφορετική και τόσο μοναδική για τον καθένα τους, είναι και του καθενός μας η στιγμή, αυτή, η μια στιγμή της μέρας μας.. Από την μεριά του θεατή.

Καλή σας ημέρα!

1. blu

 Υ.Γ. Η φωτογραφία στην κεφαλίδα απεικονίζει τα όρη Qilian του Θιβέτ 

7 σκέψεις σχετικά με το “Στην τελευταία στιγμή ζωής μιας μαρμότας

  1. Την πέτυχα και η ίδια αυτή την φωτογραφία αυτό το εκπληκτικό «instantané»!
    Ιnstantané, είναι και φωτογραφικός όρος και σημαίνει «στιγμή», συλλαμβάνω κάτι σε μια μοναδική στιγμή και δίκαια ο φωτογράφος πήρε βραβείο γιατί η επόμενη στιγμή σίγουρα άλλα θα έδειχνε! 😉
    Θυμάμαι Βεατρίκη μου, τι σκέψη έκανα όταν είδα την φωτό, μου ήρθε η λέξη «έκπληξη» γιατί η γλώσσα του σώματος της μαρμότας δείχνει έκπληξη και έτοιμη να το βάλει στα πόδια, ενώ το βλέμμα και το σώμα της αλεπούς ετοιμότητα… ξέρουμε τι έγινε μετά;
    Δεν είναι ενδιαφέρον πως ενώ όλοι μας ξέρουμε πως είναι νόμος της άγριας φύσης, ο δυνατός να κυνηγά τον αδύναμο και αυτό για να τραφεί, πάντα αγωνιούμε για τον αδύναμο;
    Η ζωή μας, είναι μια σειρά από φευγαλέες στιγμές και κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί πια θα είναι η επόμενη μας στιγμή και αυτό είναι και η γοητεία της ζωής!
    Ευχαριστώ για το έναυσμα που μου έδωσες να ξεδιπλώσω τις σκέψεις μου (ε! και δεν ήθελα και πολύ με παρόμοια φωτό!) 😛

    Πολλά πολλά και τα ΑΦιλιά μου με ευχές για πολλές όμορφες στιγμές! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Ναι, καταπληκτική φωτογραφία!!Έπιασε την στιγμή!Τα μάτια της μαρμότας φωνάζουν τον τρόμο της.. ‘Αμα την δεις την φωτογραφία στο μέγεθός της το κανονικό- στην σελίδα του φωτογράφου-παθαίνεις! Ναι, η έκπληξη είναι το πρώτο αναγνωριστικό συναίσθημα, γιατί νομίζω δεν είμαστε εμείς οι αστοί εξοικειωμένοι με τον άγριο κόσμο και την βία του. Μόλις σταθείς , δεις και σκεφθείς, τότε αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει αληθινά στην εικόνα..Βλέπεις, χρειάζεται να σκεφθούμε. Δεν είμαστε εξοικειωμένοι, γιαυτό. Όσο για το ιστορικό πλαίσιο της φωτογραφίας το αναφέρω στο κείμενο και είναι διασταυρωμένο. Να φαντασθείς πριν την πάθει η μορμότα, ήταν η ίδια που όταν είχε δει λίγο πριν την αλεπού ακίνητη να περιμένει, ειδοποίησε τις άλλες να φύγουν..Την ξεγέλασε όμως η αλεπού, κρύφτηκε αλλού να πιστέψει πως είχε φύγει…Ναι, την έφαγε!

      Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Τι εικόνα αποθανάτισε ο άνθρωπος έτσι; Τι συγκλονιστική στιγμή βρε παιδιά! Την κοιτάζω, την βλέπω ξανά, παρατηρώ τα βλέμματα. Λένε πως τα ζώα δεν έχουν συναισθήματα κάποιοι που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Ιδού η αποθανάτιση συναισθηματικής έκρηξης και των δύο ζώων.
    Με πιάνει πάντα μια θλίψη μπροστά σε τέτοιες εικόνες, σε τέτοιες στιγμές. Ναι, δυστυχώς είναι ο νόμος της φύσης. Τουλάχιστον τα ζώα το κάνουν για να φάνε, να επιβιώσουν. Δεν το κάνουν για …ζώνες επιρροής και συμφερόντων. Δεν σκοτώνουν για το τίποτα.
    Βεατρίκη, ταράζει σήμερα το θέμα σου αλήθεια.
    Καλησπέρα καλή μου φίλη.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Συγκλονιστική φωτογραφία που μαλακώνει λίγο την έκπληξή μου το κείμενό σου! Τημ λυπήθηκα λίγο τη μαρμότα… Αλλά και ο λύκος πεινούσε, περίμενε.. Ποιόν να στηρίξεις και από που να πιαστείς! Φύση… Έτσι ήταν, είναι και θα είναι. Και πέρα από τους ανθρώπινους καλούς τρόπους, τα φανταζέ και την τάχα μου ανωτερότητα του ανθρώπινου είδους, κανένα έμβιο ον δεν μπορεί διαφύγει από το αναπόφευκτο όταν έρθει η ‘στιγμή’ του..!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Να σε ρωτήσω..Τι εννοείς εκεί που λες «που μαλακώνει λίγο την έκπληξή μου το κείμενό σου» Σε ξάφνιασε η φωτογραφία; δηλαδή; Οσο για τα άλλα που λες..Έτσι είναι. Την καλησπέρα μου Κουφετάριε!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.