Ελεύθεροι και Δούλοι


«Έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος» Είχε πει ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς.

1. blu

Μερικά πράγματα, μερικές καταστάσεις που αφορούν σε ανθρώπους, δεν έχουν χάσει την σημασία τους και την ύπαρξή τους σε όλους τους αιώνες της ανθρώπινης ύπαρξης και από τους προϊστορικούς χρόνους ακόμη, από τότε που ο άνθρωπος ζώντας σε μια κοινωνία, άρχισε να καλλιεργεί την γη και να επεξεργάζεται αντικείμενα..

Από τότε και η ανάγκη εξουσίας πάνω σε άλλους, από τότε και η ανάγκη της διάκρισης ανάμεσα σε ελεύθερους και δούλους..Διαχρονικό το θέμα

Otto Pilny-Slave Market - (6)

1. blu

Οι λέξεις για τα πράγματα ή τις καταστάσεις των δούλων ανθρώπων ακόμη και η ίδια η λέξη δούλος ανακαλύφθηκαν μετά..και εκεί ακόμη πρωτοπορούμε ως Έλληνες:

Δμως:= ο δούλος κατά την Ομηρική εποχή (γύρω στον 8ο αιώνα Π.Χ.. Είναι εκείνος που είναι το λάφυρο του πολέμου

Δούλος=Αρχαιοελληνική λέξη εκ του αρχαίου «δόελος» που σήμαινε αυτόν ο οποίος δεν είχε ανθρώπινη υπόσταση και ανήκε δίκην περιουσιακού στοιχείου στον ιδιοκτήτη, γέννημα δούλων. Η λέξη απαντάται στον Ελλαδικό χώρο κατά την μυκηναϊκή εποχή ( προϊστορικός πολιτισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, που αναπτύχθηκε την περίοδο 1600-1100 π.Χ. κυρίως, στην κεντρική και νότια ηπειρωτική Ελλάδα}.

ἀνδράποδον=(κυριολεκτικώς=αυτός που έχει πόδια ανθρώπου) σε αντιδιαστολή με την λέξη τετράποδο, σημαίνει εκείνον που υποδουλώνεται σε πόλεμο, το λάφυρον( μετατρέπεται δηλαδή από ελεύθερο άνθρωπο σε δούλο)

σκλάβος= Λέξη ελληνο- βυζαντινής προέλευσης, αλλοι λένε από την επωνυμία σλαύος(επειδή οι Σλαύοι είχαν καταχτηθεί κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους και έτσι οι Τούρκοι τους διέκριναν ονομαστικά από τους νέγρους ) και αλλοι ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα σκυλεύω (συν+άγω) απογυμνώνω ένα νεκρό και του παίρνω τα όπλα ( λεηλατώ) ( από εκεί και η σύληση τάφου, από εκεί και η ασυλία , από εκεί και το σκύλον, ο σκηλευτής κλπ)

1. blu

Κι η δουλεία σήμερα;; Καλά κρατεί . Λιγότερα τα αφεντικά, περισσότεροι οι δούλοι…

Λάφυρα ακήρυχτων και κηρυγμένων πολέμων πολέμου εξακολουθούν στις μέρες μας νάναι οι άνθρωποι. Τα μικρά παιδιά, ο γυναίκες και οι άνδρες εξακολουθούν ακόντες και ανεξάρτητα από φυλή, φύλο, χρώμα και ηλικία να πωλούνται και να μεταπωλούνται στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα, το λεγόμενο εμπόριο λευκής σαρκός- και ας μην αφορά πιά μόνο σε λευκή σάρκα-  επεκτείνεται  και με την χρήση πλέον των σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας. Πλειστηριασμοί ανθρώπων στήνονται στο ίντερνετ. Άνθρωποι ανεξάρτητα από την ηλικία τους συνεχίζουν να εργάζονται εξαναγκαστικά υπό άθλιες συνθήκες.

.jpeg

Μεγάλος αριθμός ανθρώπων αντιμετωπιζόμενοι ως πράγματα από τους εξουσιαστές τους, ακόντες θυσιάζονται ή εκτελούνται εν ψυχρώ- σε παράνομες μεταμοσχεύσεις Οργάνων. Πολλοί άνθρωποι ενόσω ήσαν ζωντανοί υπέστησαν την αφαίρεση ζωτικών τους οργάνων κατόπιν παραγγελιών των εχόντων το χρήμα και την ανάγκη. Για φαντασθείτε το! Ακόμη και Κράτος έχει κατηγορηθεί γιαυτό το φρικαλέο μαζικό έγκλημα.Και, συνέβη στον αιώνα μας!

Κίνα, 2006 αφαίρεση οργάνων από ζωντανό ακόμη άνθρωπο.

Human-rights-activists-have-long-campaigned-for-an-end-to-the-cruel-practice-but-the-latest-report-claims-transplants-have-increased.jpg

Organ-Harvesting-timeline-674x1406_thumb.jpg

1. bluΚι από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και σήμερα οι πολλοί που σε πολλές και με διαφορετικές μορφές; έχουν εξουσία  επί της ζωής περισσοτέρων, οι οποίοι,  αν και υπόδουλοι ή έστω ανελεύθεροι, θεωρούν  εαυτούς ως ελεύθερους ενώ δεν είναι….

Γιατί, το τελευταίο;;

Θα επικαλεστώ κάτι που είχε πει ο Φρόϋντ: Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης..

Το πρόβλημα αυτό εκκινά από το άτομο, επεκτείνεται σε κοινωνικές ομάδες και μετά εξελισσόμενο μπορεί να περιλάβει τους πολίτες ενός Κράτους ή και το Κράτος το ίδιο..

Με άλλα λόγια, εκείνο το πολύτιμο στην αλήθεια του που είχε πει ο Επίκτητος, παιδί και αυτός άλλων δούλων :

« Κανείς δεν μπορεί να είναι ελεύθερος, αν δεν είναι κύριος του εαυτού του»

ισχύει για κάθε μια από τις παραπάνω κατηγορίες.

1. blu

Παγκόσμια ημέρα η 2 του Δεκέμβρη για την εξάλειψη της Δουλείας…

Καθιερώθηκε ως τέτοια ημέρα το 1949 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.

stele-lawcodehammurabi-218x450

Και, στην εικόνα η στήλη του Χαμουραμπί..του περίφημου εκείνου Βασιλιά της Αρχαίας Βαβυλώνας που δεκαεπτά αιώνες π.Χ έγραψε τους νόμους του κράτους του πάνω στην στήλη και μεταξύ αυτών και τους νόμους για την δουλεία..την νόμιμη ..

Από τότε, η Ιστορία κατέγραψε πολλούς νόμους για την δουλεία των ανθρώπων, την νόμιμη και την παράνομη.

Παρά ταύτα, η ανθρώπινη  δουλεία καλά κρατεί έως και σήμερα..με νόμους και εκεί που είναι παράνομη

Γιαυτό και η Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της δουλείας.

Επειδή, συνεχίζει να υπάρχει..

Advertisements

Η μελαγχολία της ευφυΐας


Gao Xingjian, La danse de l'esprit 2016

Της Παναγιώτας Ψυχογιού

Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες αποδεικνύουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την μελαγχολία.

Η μελαγχολία θεωρείται από την αρχαιότητα, στοιχείο διάκρισης. O πρώτος ορισμός της  δόθηκε από τον Iπποκράτη τον 5ο π.X. αιώνα που τη συσχέτιζε με τη «μέλαινα χολή», ένα από τα τέσσερα υγρά συστατικά του ανθρώπινου σώματος. Ο Aριστοτέλης  πρώτος παρατήρησε ότι εξέχουσες μορφές της φιλοσοφίας, της πολιτικής και των τεχνών συνέβαινε να είναι μελαγχολικοί. Υποστηρίζει ότι οι «περιττοί», όσοι δηλαδή διέπρεψαν στη φιλοσοφία, στην πολιτική, στην ποίηση και τις τέχνες ήταν μελαγχολικοί. Στον δειγματολογικό κατάλογο πρώτος μνημονεύεται ο Ηρακλής, και ακολουθούν ο Λύσανδρος ο Λακεδαιμόνιος, ο Αίας ο Τελλαμώνιος, ο Βελλεροφόντης, ο Εμπεδοκλής, ο Πλάτων και ο Σωκράτης. Ο Ηρακλής έζησε τα δυο παροξυσμικά περιστατικά του κράματος της μαύρης χολής.  Ένα παθολογικό του χαρακτηριστικό αφορά στο φόνο των παιδιών του τα οποία διαπέρασε με βέλος σε μια κρίση μανίας (εξ ου και η τραγωδία του Ευριπίδη «Ηρακλής μαινόμενος» στην οποία ο Ηρακλής σκοτώνει και τη γυναίκα του). Ο Ιπποκράτης μιλάει επίσης για την «Ηράκλεια Νόσο». Ο Κικέρων στο Tusculanae disputations αποδίδει στον Αριστοτέλη την άποψη ότι όλοι οι ιδιοφυείς είναι μελαγχολικοί, αλλά και ο Σενέκας στο De tranquillitate animae αναφέρει πως κατά τον Αριστοτέλη η ιδιοφυία είναι ανάμικτη με την παραφροσύνη. Κατά τους σύγχρονους ερευνητές ο Αριστοτέλης άντλησε στοιχεία από το έργο του Θεοφράστου «Περί μελαγχολίας» το οποίο όμως έχει χαθεί. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις και για τη μελαγχολία του ίδιου του Αριστοτέλη. Εν κατακλείδι, κατά τον Αριστοτέλη, όλοι οι άνθρωποι που έχουν διακριθεί σε κάποιο τομέα ήταν μελαγχολικοί. Η μαύρη χολή είναι ηθοποιός (ηθοποίηση). Διαμορφώνει συμπεριφορές και χαρακτήρες.

Ο Δημόκριτος και ο Πλάτων υποστήριζαν ότι κανείς δε μπορεί να είναι καλός ποιητής χωρίς μια θεία πνοή που να μπορεί να παραβληθεί με την τρέλα. Οι μελαγχολικοί είναι κατ’ ουσίαν ποιητές χάρη στην ένταση των διαθέσεων τους. Κατά τον Πλάτωνα οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι παρορμητικοί και έξαλλοι. Το ίδιο υποστηρίζει και ο Δημόκριτος αλλά και ο γιατρός Ρούφος από την Έφεσο (ειδικός στην μελαγχολία). Ο τελευταίος υποστηρίζει ότι αυτοί που έχουν οξύ πνεύμα και μεγάλη ευφυΐα πέφτουν εύκολα στην μελαγχολία επειδή έχουν γρήγορες μεταβολές και μεγάλη ικανότητα πρόβλεψης και φαντασίας (Κοπιδάκης Μιχάλης, Καθηγητής Κλασσικής Λογοτεχνίας Πανεπιστημίου Αθηνών,«Βελλεροφόντης, Ευριπίδης, Αριστοτέλης: περιττοί και μελαγχολικοί» στο «Ορώμενα, τιμή στον Αριστοτέλη», Συλλογικό έργο εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2002).

Η μελαγχολία στάθηκε λοιπόν μια από τις «αριστοκρατικές» εκείνες ασθένειες που γονιμοποίησαν την τέχνη, τη λογοτεχνία και τον φιλοσοφικό στοχασμό. Ο I. Kant κατέταξε τη μελαγχολία στη σφαίρα του Υψηλού ενώ ο W. Benjamin ανακάλυψε την αριστερή μελαγχολία. O Eμπεδοκλής, ο Σωκράτης και ο Πλάτων συγκαταλέγονται ανάμεσα στους επιφανείς μελαγχολικούς. Για τους καλλιτέχνες, της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού η εκκεντρικότητα ιδιοφυών δημιουργών, όπως του Μιχαήλ  Άγγελου, του Γκόγια και του Μπετόβεν συνδέεται με μια βαθιά και διάχυτη μελαγχολία. Οι Σ. P. Kόλεριτζ και Tζον Kητς και ο Mπωντλέρ- που για να εκφράσει τη μελαγχολία επιλέγει την αγγλική λέξη «spleen-και ο  Φρίντριχ  Σέλινγκ στο βιβλίο του «Περί της ουσίας της ανθρώπινης ελευθερίας»  θεωρούν τη μελαγχολία θεμέλιο της γνώσης. Το 1621 ο Pόμπερτ Mπέρτον δημοσιεύει την «Aνατομία της Mελαγχολίας», την πρώτη εμπεριστατωμένη σπουδή πάνω στο  θέμα της μελαγχολίας.

Η μελέτη της Αλεξάνδρας Ρασιδάκη με τίτλο «Περί μελαγχολίας» (εκδ. Κίχλη, 2012) αντιμετωπίζει τη μελαγχολία ως πηγή δημιουργίας. Η  σημαντική αυτή μελέτη κινείται μεταξύ της ιστορίας των ιδεών, της πολιτισμικής ιστορίας και της συγκριτικής γραμματολογίας και επιχειρεί να παρουσιάσει την πλούσια περί μελαγχολίας γραμματειακή και εικαστική παράδοση. Αντλώντας παραδείγματα από την ευρωπαϊκή ζωγραφική της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, καθώς και από τη λογοτεχνία του 19ου και του 20ού αιώνα, αναδεικνύει την πολιτισμική διάσταση αλλά και τη διαχρονική αίγλη της μελαγχολίας.

Η Μελαγχολία νοείται ως κεντρικό θέμα της  διανόησης των φιλοσόφων του Μεσαίωνα και της Ρομαντικής εποχής, ως στάση ζωής και ως  δημιουργική ευφυḯα, συχνά δε ιδιοφυḯα. Η τρέλα του Αίαντα στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, αλλά και η μανία του Ηρακλή στον Ευριπίδη, μεγάλα αποσπάσματα από τους πλατωνικούς διαλόγους, το έργο του Εμπεδοκλή, τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη διαβάζονται με κέντρο τη Μελαγχολία. Η μελαγχολία συσχετίζεται με τον μονόλογο του Άμλετ,  τα νέγρικα spirituals, το tango argentino, την παράδοση της flamenco, τα blues, τον Adorno και τον Freud, τη Julia Kristeva,  ή και με το έργο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ή τον Γεώργιο Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη, τον Καρυωτάκη, τον Λαπαθιώτη και άλλους μεγάλους Έλληνες συγγραφείς. Συνδέεται επίσης με τους Χένρι Τζέιμς, Ουίλιαμ Φώκνερ, Σκοτ Φιτζέραλντ, Χέρμαν Έσσε, Γκράχαμ Γκριν, Άγκαθα Κρίστι, Στίβεν Κινγκ, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, Τ.Σ. Έλλιοτ, Νικολάι Γκόγκολ, Μάξιμ Γκόρκι, Κερτ Βόνεγκατ, Τενεσί Γουίλιαμς, Εμίλ Ζολά, Ιβάν Τουργκένιεφ, Αύγουστο Στρίνμπεργκ, Τ. Ουίλιαμς,  Ε. Α. Πόε, Λέοντα Τολστόι, Μαίρη Σέλλεϋ, Τσαρλς Ντίκενς, Χέρμαν Μελβίλ, Μαρκ Τουέιν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, την Έμιλυ Ντίκινσον, την Σύλβια Πλαθ, τη Βιρτζίνια Γουλφ, τη Μαργκερίτ Ντυράς, τον John Keats, τον Λόρδο Byron αλλά και με  ζωγράφους, όπως ο Vincent Van Gogh, ο  Edvard Munch και πάρα πολλούς άλλους.

Ως δείγματα της ιδιαιτερότητας, ο ζωγράφος Σαλβαντόρ Νταλί μεγαλουργούσε μόνον σε ένα ακατάστατο περιβάλλον. Η θεϊκή έμπνευση εκφραζότανε μέσα από το απόλυτο χάος: αναποδογυρισμένα έπιπλα και διάσπαρτα ρούχα.  Κι αν κάποιος είχε το θράσος να… συμμαζέψει την Αίθουσα Ζωγραφικής του, ο Νταλί κατεχόταν από απίστευτες εκρήξεις θυμού, εκσφενδονίζοντας βρισιές κι αντικείμενα, ώσπου η Θεά  Έμπνευση να τον επισκεφτεί ξανά.

Η Σύλβια Πλαθ έγραφε: «…Ο ήχος του τίποτα – που ήσουν εσύ τρέλα; …Έχω υποφέρει τη φρικαλεότητα του ηλιοβασιλέματος… Καμένη μέχρι ρίζα… Τρομοκρατούμαι απ’ αυτό το μαύρο πράγμα – που κοιμάται μέσα μου…». Τελικά αυτό το μαύρο πράγμα την καταπίνει όπως και τη Βιρτζίνια Γουλφ που έβαλε πέτρες στην τσέπη του παλτό της, μπήκε και περπάτησε στη θάλασσα ώσπου πνίγηκε…

Γιατί  πρέπει να θεωρήσουμε την Ντίκινσον «τρελή», όπως και η ίδια περιπαιχτικά αυτοαποκαλείται και όχι σοφή, αφού επέλεξε μια ζωή που της επέτρεπε να δημιουργεί; Γιατί να υποθέσουμε ότι έχασε απέχοντας, αντί να σκεφτούμε ότι επέλεξε να απέχει; Ο ψυχολόγος Daniel Nettle γράφει, «Είναι δύσκολο τελικά να αρνούμαστε ότι τα ισχυρότερα θεμέλια της δυτικής κουλτούρας έχουν χτιστεί από ανθρώπους με κάποια προδιάθεση τρέλας». Η διάνοια συχνά πορεύεται τόσο μπροστά από την εποχή της, ώστε συχνά ο φωτισμένος άνθρωπος παρεξηγείται ή παρερμηνεύεται από τους συγχρόνους του, ενώ αποθεώνεται από τις επόμενες γενιές. Χρειάζονται αιώνες γνώσης και πνευματικής εξέλιξης, για να κατανοηθεί το επίπεδο της διάνοιας.

Κλείνοντας παραπέμπω στον μεγάλο  Έλληνα ποιητή Μ. Παπανικολάου:

Ήταν αλήθεια πως εζούσα  κάποια ζωή ξεχωριστή,

ζούσα όπως ήθελεν η Μούσα  κι όπως δεν ήθελε η ζωή.

Λοξά με κοίταζαν οι άλλοι  σα να με παίρναν για τρελό,

κι ήταν για με χαρά μεγάλη  μαζί τους πάντα να γελώ.”

1. blu

 Bρήκα αυτό το πόνημα της κ. Παναγιώτας Ψυχογιού ενδιαφέρον, γιαυτό και το αναδημοσιεύω φιλοξενώντας το.  Η επιλογή του πίνακα δικιά μου και είναι » Ο χορός των πνευμάτων» » La danse de l’esprit» του Gao Xingjian, (Γκάο Σιντζιάν) , 2016

Neem : Το δέντρο της ζωής και της υγείας, το δέντρο του 21ου αιώνα


Δεν είχα ακούσει γιαυτό το θαυματουργό δέντρο. Μέχρι που είδα αυτή την εικόνα:

Neem is considered to be of divine origin according to Indian mythology

Και σαν την είδα την φωτογραφία, αναρωτήθηκα.. Καλά τι είδους δέντρο είναι αυτό που η Ινδή το’ χει μες στο σπίτι της και το προσκυνά προσευχόμενη;; Τι σημαίνει αυτό το δέντρο; Πως λέγεται; Ποιο είναι;

Έτσι, από περιέργεια, έψαξα και έμαθα και θαύμασα! Και, ο, τι διάβασα για τις θεραπευτικές ικανότητες του δέντρου Neem και των παραγώγων του, ας πω, ότι οι περισσότερες απ’ αυτές έχουν αποδειχθεί όχι μόνον στην πράξη αφού χρησιμοποιείται ενάντια σε πολλές αρρώστειες από αιώνες, μα και έχουν επιβεβαιωθεί και από ιατρικές έρευνες.

shutterstock_340907777-e1461009284211Νeem, το όνομα του δέντρου. ‘Ίσως πολλοί από σας γνωρίζετε γιαυτό το δέντρο, ίσως πάλι άλλοι όχι. Είναι το δέντρο που θεραπεύει, που γιατρεύει τις αρρώστειες, που διώχνει τους ιούς, που ενισχύει το ανοσοποιητικό, που μειώνει τους καρκινικούς όγκους, που δρα αποτελεσματικά εναντίον του Aids, που θεραπεύει τις δερματικές ασθένειες, τις λοιμώξεις, που καθαρίζει τον αέρα από τους ρύπους , που βελτιώνει το κλίμα, που, που…! Και τι δεν παρέχει προς όφελος των ανθρώπων και του φυσικού περιβάλλοντος αυτό το δέντρο!!

Η επιστημονική του ονομασία είναι Azadirachta indica της οκογένειας των Meliaceae. Είναι ένα από τα δύο είδη του γένους Azadirachta, και είναι ιθαγενές στην ινδική υποήπειρο, δηλαδή την Ινδία, το Νεπάλ, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και τη Σρι Λάνκα,. Τα δέντρα Neem τώρα αναπτύσσονται σε νησιά που βρίσκονται στο νότιο τμήμα του Ιράν. Είναι δέντρο αειθαλές, φύεται και αναπτύσσεται γρήγορα σε τροπικές και ημιτροπικές περιοχές. Έχει λευκά και αρωματικά άνθη, το ύψος του κυμαίνεται μεταξύ των 20-35 μέτρων  και ζει 200 με 300 έτη. Οι ταξιανθίες, οι οποίες ανήκουν στον τρίτο βαθμό και φέρουν από 150 έως 250 λουλούδια.  Είναι δέντρο διχογαμικό, (ερμαφρόδιτο), δηλαδή στο ίδιο δέντρο υπάρχουν Protandrous, bisexual flowers, αμφιφυλόφιλα  και αρσενικά λουλούδια. Τα φρούτα του είναι σαν αυτά της κάτω εικόνας.

di-tim-cach-tri-mun-trung-ca-hieu-qua-nhat-chi-sau-3-ngay-1Natural, Eco-Friendly Organic NeemneemNeem-leaves_berries-Amazing Benefits of the Neem Tree

      Το Neem είναι το ιερό δέντρο, το δέντρο της ζωής, το δέντρο της υγείας, το δέντρο των θεών, λένε από αιώνες στην Ανατολή και το λατρεύουν ως δώρο των θεών στον άνθρωπο. Το έχουν στο σπίτι τους να τους προστατεύει από τα Κακά Πνεύματα και τις αρρώστιες. Το έχουν ονομάσει από αιώνες “Shajar-e-Mubarak‘, δηλαδή “το ευλογημένο δέντρο” για τις ευεργετικές του ιδιότητες! Τα φύλλα του αποκαλούνται «πράσινος χρυσός» και θεραπεύουν, κυρίως, δερματικές ασθένειες, όπως π.χ την ψωρίαση, το έκζεμα

      Από τα πανάρχαια χρόνια γεννήθηκε η πεποίθηση ότι ότι το δέντρο neem που αναπτύσσεται μέσα στο σπίτι μπορεί να κρατήσει τον περιβάλλοντα αέρα καθαρό από ακαθαρσίες και επομένως τον έλεγχο της ρύπανσης του περιβάλλοντος. Επίσης, ότι σαν κρέμονται νεαρά κλαδιά στην πόρτα ενός σπιτιού λέγεται ότι προσφέρουν προστασία από τη ρύπανση, τις ασθένειες μα και τα Κακά πνεύματα.

      Τ’ όνομά του Neem(नीम) είναι όνομα των Hindi και προέρχεται από  την Σανσκριτική Sanskrit Nimba and Ineem (निंब).લીમડો στο Gujarati. Το Neem στέκεται πιστό στην σανσκριτική ονομασία του Aristha. Η Aristha, σημαίνει «ανακουφίζει από ασθένειες». Σε Βέδες  το Neem αναφέρεται ως «Sarva Roga Nivarini», που σημαίνει «αυτός που θεραπεύει όλες τις ασθένειες και τα κακά». Στην Αφρική είναι γνωστό ως «Mahorbany», επειδή μπορεί να θεραπεύσει σαράντα μεγάλες και μικρές ασθένειες.  

     Τα προϊόντα που παράγονται από  τα δέντρα neem έχουν χρησιμοποιηθεί στην Ινδία για πάνω από δύο χιλιετίες για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και πιστεύεται από τους ασκούμενους στις Ιατρικές των Siddha (Σίντχα) (δηλ. των «μεγάλων στοχαστών / σοφών» του Τάμιλ,  σανσκριτικά, «perfected one», όρος που χρησιμοποιείται ευρέως στις ινδικές θρησκείες και τον πολιτισμό και σημαίνει “ο ολοκληρωμένος” και αναφέρεται στους τέλειους δασκάλους που έχουν επιτύχει υψηλό βαθμό φυσικής και πνευματικής τελειότητας ή φώτισης.”. της Ayurvedic (Αγιουβερδικής) ιατρικής (δηλ. ενός από τα από τα αρχαιότερα συστήματα παραδοσιακής ιατρικής στην ινδική υποήπειρο, η οποία ασκείται ως εναλλακτική μέθοδος θεραπείας σε άλλα σημεία του κόσμου).ως και της Yunani ή Unani Ιατρικής  (Περσοαραβικό σύστημα Ιατρικής που βασίζεται στις διδασκαλίες του Ιπποκράτη και του Γαληνού γιαυτό και λέγεται Γιουνάν=Έλληνας, ελληνικός-ή), ότι είναι ανθελμινθικά (για την θεραπεία των εντερικών σκωλήκων), αντιμυκητιακά, αντιδιαβητικά, αντιβακτηριακά, αντιικά, αντισυλληπτικά και ηρεμιστικά.

      Σύμφωνα, μάλιστα,με την ινδική μυθολογία, το δέντρο Neem θεωρείται ότι είναι θεϊκής προέλευσης και οι θεραπευτικές του ιδιότητες οφείλονται στις σταγόνες από το νέκταρ της Αθανασίας, την amrita (δηλ. αμβροσία ή το ελιξίριο της αθανασίας) που είχε παρασκευασθεί στον ουρανό και λίγες σταγόνες της έπεσαν πάνω στο δέντρο Neem. Έτσι, το Neem είναι επίσης γνωστό ως «Kalpavruksha»,   δηλαδή το δέντρο που έχει την δύναμη να εκπληρώσει οποιαδήποτε επιθυμία και ευχή.Neem-trees-1024x609

Εμείς, στην δύση, για το δέντρο αυτό με τις σημαντικές αντι-βακτηριακές, αντι-ιικές, κυτταροτοξικές, μυκητοκτόνες, εντομοκτόνες ή παρασιτοκτόνες ιδιότητες , μα και για τις άλλες ιδιότητές του, μαθαίνουμε τώρα!

Τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν ήδη το Neem ως το «Δέντρο του 21ου αιώνα»! Το Εθνικό Συμβούλιο ερευνών των ΗΠΑ αναφέρουν το Neem ως το δέντρο για την επίλυση των παγκόσμιων προβλημάτων!. Δείτε: https://books.google.gr/books?id=u1mfmCAqDDoC&pg=PA94&lpg=PA94&dq=The+United+Nations+has+already+proclaimed+Neem+as+the+%22Tree+of+the+21st+Century%22!&source=bl&ots=W-Ass8CN26&sig=tfUrLwWqz1cE70QMXx5sTwv7lCQ&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwi878eAz5TWAhWFChoKHeILB7QQ6AEIUDAF#v=onepage&q=The%20United%20Nations%20has%20already%20proclaimed%20Neem%20as%20the%20%22Tree%20of%20the%2021st%20Century%22!&f=false

https://books.google.gr/books?id=j5PdVtMgVLYC&pg=PA86&lpg=PA86&dq=The+United+Nations+has+already+proclaimed+Neem+as+the+%22Tree+of+the+21st+Century%22!&source=bl&ots=n90Ix2H5w0&sig=FXEWOz36TcQG4wEAA3-vKVO4ZxY&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwi878eAz5TWAhWFChoKHeILB7QQ6AEIXDAH#v=onepage&q=The%20United%20Nations%20has%20already%20proclaimed%20Neem%20as%20the%20%22Tree%20of%20the%2021st%20Century%22!&f=false

Οι επιστημονικές Κοινότητες και μελέτες και έρευνες επιβεβαιώνουν την θεραπευτική του δράση του : Δείτε τι γράφεται για τις ιαματικές ιδιότητες του Neem: https://www.wikiwand.com/en/Azadirachta_indica

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3695574/

https://www.wikiwand.com/en/Salimuzzaman_Siddiqui

Έχουν ιδρυθεί ανά τον Κόσμο μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που μιλάνε γιαυτό το δέντρο για να το μάθουν οι άνθρωποι να σωθούν, να ανακουφισθούν οι πάσχοντες άνθρωποι!:

http://www.medplants.net/neem

http://www.neemfoundation.org/about-neem/neem-environment/

Και τώρα για διαβάστε, για ποιές αρρώστιες μιλάμε ότι έχει διαπιστωθεί πως θεραπεύει το δέντρο αυτό και τα παραγωγά του:

«External medicinal uses of Neem is for the treatment of dermatological disorders like psoriasis, herpes, eczema, purities, and acne vulgaris, inflammatory condition, infected wounds, abscesses and ulcer, ophthalmic care, ear infection and sinusitis, alopecia and hair care, snake bite and scorpion sting, rheumatic pain, gout, etc. Internally Neem is used for dental hygiene, for treating malaria and filaria, typhoid, digestive disorders, liver disorders, intestinal worms, hepatitis, spleenomeglay, respiratory disorders, tuberculosis, urinary disorders, gynecological problems, diabetes, hypertension, cancer, leprosy, leucoderma, allergies, etc., infectious diseases such as smallpox, chicken pox, and measles, vaginal disorders, sexually transmitted infection, and AIDS.»

Εξωτερικές φαρμακευτικές χρήσεις του Neem είναι: για τη θεραπεία των δερματολογικών διαταραχών όπως η ψωρίαση, έρπης, έκζεμα, καθαρότητα, και κοινή ακμή, φλεγμονώδεις παθήσεις, μολυσμένες πληγές, αποστήματα και έλκη, οφθαλμική φροντίδα, λοίμωξη του αυτιού και ιγμορίτιδα, αλωπεκία και την περιποίηση των μαλλιών, δάγκωμα φιδιού και τσίμπημα σκορπιού, ρευματικού πόνου, ουρική αρθρίτιδα, κλπ

Εσωτερικά το Neem χρησιμοποιείται για την οδοντική υγιεινή, για την αγωγή κατά της ελονοσίας και της φιλάριας, κατά του τύφου και του τυφοειδούς πυρετού, για τις πεπτικές διαταραχές, τις ηπατικές διαταραχές, τα εντερικά σκουλήκια, την ηπατίτιδα, spleenomeglay, τις αναπνευστικές διαταραχές, την φυματίωση, των ουροφόρων οδών, για τα γυναικολογικά προβλήματα , τον διαβήτη, την υπέρταση, τον καρκίνο, την λέπρα, την λευκοδερμία leucoderma, για τις αλλεργίες, κλπ, για τις μολυσματικές ασθένειες όπως η ευλογιά, ανεμοβλογιά, και ιλαρά, τις κολπικές διαταραχές, τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες μολύνσεις, και του AIDS.

Δείτε ειδικότερα για την δράση του κατά των άνω ασθενειών: http://www.neemfoundation.org/about-neem/neem-and-health/

http://www.neemfoundation.org/about-neem/neem-and-health/neem-cures/,

Όπως αντιγράφω επι λέξει από τον ιστότοπο: http://www.hypermixvet.com/el/what-hypermixvet/neem-hypericum.html, το δέντρο Neem και τα παραγωγά του έχουν τις εξής δράσεις:

ANTIΣΗΠΤΙΚΟ -ΑΝΤΙΜΙΚΡΟΒΙΑΚΟ- ΑΝΤΙΒΑΚΤΗΡΙΑΚΟ- ΑΝΤΙΙΚΟ-ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΟ
  • Αποτρέπει την ανάπτυξη των ιών και την είσοδό τους στα κύτταρα
  • Τα παράγωγα του Neem χρησιμοποιούνται σε κρέμες για την αντιμετώπιση λοιμώξεων
  • Η Salmonella enterica και ο Staphylococcus aureus είναι ανάμεσα στα στελέχη που αντιμετωπίζει το Neem oil
  • To Neem tree oil έχει δείξει αποτελεσματικότητα στο έρπητοϊό, και στον έρπη ζωστήρα
  • Αποτοξινώνει το αίμα κι έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες
  • Είναι ένα εξαιρετικό προστατευτικό του ήπατος
ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΕΣ
  • Χάρη στα λιμονοειδή και στις κατεχίνες που περιέχει και τα οποία είναι ισχυροί αναστολείς των χημικών μεσολαβητών στην οξεία φλεγμονή, χρησιμεύει στην θεραπεία του πόνου εξαιτίας μυικών θλάσεων, αρθρίτιδας και ρευματισμών.
ΑΝΤΙΠΥΡΕΤΙΚΟ
  • Έχει αντιπυρετικές ιδιότητες
ΑΝΤΙΣΜΗΓΜΑΤΟΡΡΟΪΚΟ
  • Ελέγχει την πιτυρίδα και τον κνησμό
  • Όταν αναμιγνύεται με ίσα μέρη νερού και φυτικών ελαίων, βοηθά στην υγεία και την λάμψη των μαλλιών
ΑΝΤΙΜΥΚΗΤΙΑΣΙΚΟ

Παρουσιάζει θετικά αποτελέσματα ενάντια σε 14 μύκητες ειδικά στους

  • the Trichosporon – ( γαστρεντερικό )
  • the Geotrichum – ( αναπνευστικό )
  • the Trichophyton – ( τριχωτό κεφαλής, δέρμα, νύχια και πόδι αθλητή )
  • the Epidermophyton ( λειχήνες )
  • αντιμετωπίζει επιτυχώς χωρίς παρενέργειες τον Candida albicans
ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ
  • Με τα προϊόντα που βασίζονται στο Neem tree Oil αντιμετωπίζονται δερματολογικές παθήσεις όπως ακμή, έκζεμα, έρπης, κνίδωση, κνησμός και λειχήνες
  • Σύμφωνα με τον John Conrick συγγραφέα του βιβλίου «NEEM the ultimate herb», το neem tree oil είναι αντίστοιχα αποτελεσματικό με την κορτιζόνη για την ψωρίαση
ΑΝΤΙΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ-AΜΟΙΒΑΔΕΣ, ΠΡΟΝΥΜΦΕΣ, ΝΗΜΑΤΟΕΙΔΗ
  • Βοηθάει στην εξάλειψη εσωτερικών και εξωτερικών παράσιτων, μυκήτων, σκωλήκων.
  • Στην κτηνιατρική, παρουσιάζει εξαιρετικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση εντόμων, φθειρών και παράσιτων. Στην γεωργία λειτουργεί ως ένα απολύτως οικολογικό παρασιτοκτόνο και φυτοφάρμακο.
ΕΠΟΥΛΩΣΗ και ΑΝΑΠΛΑΣΗ
  • Προστατεύει και ενυδατώνει το δέρμα, είναι αντιφλογιστικό και αντιμετωπίζει κάθε δερματικό ερεθισμό. Γιαυτό χρησιμοποιείται σε εκτεταμένα εγκαύματα και για την επιθηλιοανάπλαση
ΑΝΟΣΟΔΙΕΓΕΡΤΙΚΟ
  • Το neem tree oil περιέχει πολυσακχαρίτες με ανοσορυθμιστικές ιδιότητες. Οι πολυσακχαρίτες φαίνεται ότι ευθύνονται για την αύξηση παραγωγής αντισωμάτων. Άλλες ουσίες που περιέχονται στο neem tree oil, φαίνεται ότι διεγείρουν το ανοσοποιητικό για την προστασία από συχνές λοιμώξεις που συχνά συνοδεύουν το ΑIDS.
ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΛΥΚΟΖΗΣ στις καρδιαγγειακές διαταραχές
  • Το NEEM συμβάλει στην αποτελεσματική αντιμετώπιση του διαβήτη, στις ανισορροπίες του σακχάρου στο αίμα και στην παχυσαρκία, χάρη στις τονωτικές του και αναζωογονητικές του ιδιότητες.
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΕΛΟΝΟΣΙΑΣ!
  • Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η Gedunin, ένα λιμονοειδές από το Neem, είναι το ίδιο αποτελεσματικό με την κινίνη στην θεραπεία της ελονοσίας.
  • Τα παράγωγα από τα φύλλα του Neem tree, είτε σε αλκοολική είτε σε υδατική βάση, παρουσιάζουν αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση της ελονοσίας.
  • Η δράση του Neem εντοπίζεται στην αναστολή ανάπτυξης των γαμετών στα μολυσμένα άτομα.
  • Μερικοί επιστήμονες τοποθετούν την αποτελεσματικότητα του NEEM για την καταπολέμηση της ελονοσίας.στην διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος.
ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΤΙΚΟ
  • Περιέχει στη σύστασή του Essential Fatty Oils (EFAs) και vitamin E οπότε είναι κατάλληλο για κρέμες προσώπου και σώματος με αντιοξειδωτικές και αντιγηραντικές ιδιότητες.
ΕΝΤΟΜΟΑΠΩΘΗΤΙΚΟ
  • Το NEEM oil είναι ένα φυσικό θεραπευτικό των τσιμπημάτων εντόμων, ειδικά των κουνουπιών
  • Στην Ινδία, υπάρχουν δίχτυα για κουνούπια με λάδι NEEM.
  • Η τακτική λήψη των δισκίων NEEM συμβάλει στην αποφυγή τσιμπημάτων κουνουπιών
  • Phage-repellent effect and IGR (Insect Growth Regulating).
  • Επιτρέπει τον έλεγχο σε πάνω από 400 είδη βλαβερών εντόμων
  • Ελάχιστα επιβλαβές για τα ωφέλιμα έντομα και τους θερμόαιμους οργανισμούς.
  • Τα προϊόντα που περιέχουν Neem oil δεν είναι επιβλαβή για τις μέλισσες
  • Δεν είναι βλαβερό για μυρμήγκια, αράχνες, πεταλούδες, πασχαλίτσες (National Research Council, 1992).
ΣΤΟΜΑΤΙΚΕΣ-ΟΔΟΝΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ
  • .Οι αναστολείς της προσταγλανδίνης στο neem oil λύνουν πολλά περιοδοντικά προβλήματα. Για πολλούς αιώνες σε Ινδία και Αφρική, χρησιμοποιούνταν μικρά κλαδάκια του neem tree ως οδοντόβουρτσες. Επίσης χρησιμοποιούνταν πούδρα απο το ίδιο φυτό για το πλύσιμο των δοντιών και μασάζ των ούλων.
  • Τα αντισηπτικά συστατικά του neem, μειώνουν την τερηδόνα των δοντιών και προάγουν την θεραπεία παθήσεων των ούλων Στην Γερμανία, πολλοί ερευνητές απέδειξαν ότι εκχυλίσματα του Neem, προλαμβάνουν την ανάπτυξη τερηδόνας καθώς και περιοδοντικές ασθένειες. Μολύνσεις, τερηδόνα, αιμορραγία των ούλων θεραπεύονται επιτυχώς με καθημερινή χρήση στοματικού διαλύματος (neem σε νερό).
ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΙ ΟΓΚΟΙ (ΚΑΡΚΙΝΟΣ)
  • Σε όλη την ΝΑ Ασία, το neem έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για αιώνες από βοτανολόγους για την μείωση των καρκινικών όγκων. Σήμερα, ερευνητές υποστηρίζουν αυτή την χρήση. Στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι οι πολυσακχαρίτες και τα λιμονοειδή που περιέχονται στο neem oil (που εξάγεται από τον φλοιό, τα φύλλα και τους σπόρους του neem tree), παρουσιάζουν αποτελέσματα στην μείωση των κακοηθών όγκων.
  • Σχετικά με τους καρκίνους του δέρματος, υπάρχουν αναφορές ασθενών σχετικά με μείωση ή εξαφάνιση του καρκίνου μετά από καθημερινή χρήση κρέμας με neem oil για μερικούς μήνες.”

bibliografia-neem.png

      Και, πριν κλείσω το θέμα μου με το θαυματουργό αυτό δέντρο, ας πω ελάχιστα σε σχέση με την επιρροή του δέντρου αυτού στο περιβάλλον: Έχει αποδειχθεί ικανός υδατοφράκτης σε περιοχές με χαμηλό δείκτη υδροπτώσεων,  συγκρατεί την επέκταση της ερήμου, επίσης καθαρίζει την ατμόσφαιρα και τον αέρα από τους ρύπους, προσφέρει σκιά και δροσιά αλλά και καταφυγή των πουλιών και άλλων ευεργετικών οργανισμών στα φυλλώματά του..

Αλήθεια, δεν θάταν χρήσιμο να φυτεύαμε τέτοια δέντρα και εδώ στην χώρα μας; 

Αυτά τα ολίγα και ελπίζω χρήσιμα ,με την καλημέρα μου!!

Port Arthur, Tasmania: Η“Old prison” της Judith Wright και το νησί των νεκρών


      Στην αρχή, ήταν το ποίημα “Old prison”  της Αυστραλής ποιήτριας Judith Wright. Είχα από καιρό στο νου μου να διαβάσω και πάλι κάτι δικό της και διάλεξα αυτό. Ήξερα ότι θα μου ήταν δύσκολο, όπως και μου είναι, μιας και δεν κατέχω τόσο καλά την αγγλική την γλώσσα και η δικιά της γραφή είναι τόσο γιομάτη από σύμβολα και ιδιωματισμούς και  ούτε έχω βρει ως τα τώρα ποιήματά της να έχουν αποδοθεί στην γλώσσα μας. ‘Όμως, με είχε τόσο γοητεύσει από τα άλλα της, οπότε και το προχώρησα. Και μετά, ήταν το ποίημά της που με ρούφηξε. Με τάραξε με το περιεχόμενό του και με γοήτευσε με τον τρόπο και την δύναμη της γραφής του. Τραγικό στο περιεχόμενο, σκοτεινό σαν την κόλαση που φτειάχνουν οι ανθρώποι, κι απ’ την άλλη τόσο υπέροχο στους συμβολισμούς και τις δυνατές εικόνες του. Κι είπα να τα μοιραστώ όλα τούτα εδώ.

      Και, τα λέω αυτά, γιατί, σαν το ξεκίνησα το ποίημα, βρέθηκα να ψάχνω και να αναζητώ ποια ιστορία, ποια γεγονότα του παρελθόντος κρύβονταν πίσω και αναμεσίς των λέξεών του. ’Έτσι, κι από το ποίημα έφτασα στο Port Arthur της Tasmania, σε αυτό το ποινικό κολαστήριο που ήταν ως το 1877 η φυλακή της “εσχάτης λύσης” για τους κατάδικους, και στο οποίο σιωπηρά αναφέρεται η ποιήτρια με το ποίημά της. Σε μια φυλακή, σαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Ναζί, ας πούμε, μοναχά που εδώ δεν τους σκότωναν οι Ναζί για να τους κάνουν σαπούνια. Εδώ, οι Βρετανοί ήταν που τους σκότωναν, μα αλλιώτικα. Αλλά, τους σκότωναν! Και, μετά, τους θάβαν’ στο νησί των νεκρών..Γλύτωσαν, βέβαια, εδώ, και μερικοί..Όχι εκείνοι που τους στέλναν’ αλλού να τους κρεμάσουν αλλά εκείνοι οι λίγοι που αντέξαν.. .Όμως, και αυτό το κολαστήριο του  Port Arthur συν άλλα εννιά παρόμοιά του στην Αυστραλία, κατέληξε να κηρυχθούν, όπως και τα  άλλα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Γερμανών Ναζί, μνημεία Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την Ουνέσκο και εξαιρετικά προσοδοφόρα για το Κράτος και την ντόπια Κοινωνία ως αξιοθέατα  και τόποι συγκέντρωσης τουριστών. Μάλιστα..

      Αν δεν έχει ένας τόπος να επιδείξει στην Ιστορία του κάτι το Ωραίο και Καλό, τότε δείχνει αυτό που έχει, τις φυλακές και τα κολαστήριά του..Αυτά και κάνουν σημαία τους.. Εδώ, οι γείτονές μας έκαναν σημαία τους τον ματοβαμμένο και παλουκομπήχτη Κόμη Δράκουλα κι είναι γιατί άλλη ιστορία δεν είχαν ως λαός. Μετά ειπώθηκαν Δάκες αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία….

      Οι Βρετανοί, όμως, ως οι τότε αποδιωγμένοι κατάδικοι από την Μ. Βρετανία, και πρώτοι έποικοι των νησιών της Τασμανίας μαζί με τους αξιωματούχους, τους δεσμοφύλακες  και τα λοιπά στρατιωτικά σώματα, βρήκαν στους τόπους που επέδραμαν και εποίκησαν, τους ιθαγενείς Αβοριγίνες (Aboriginals ). Ένα λαό με ιστορία και πολιτισμό από τους ανιστόρητους χρόνους, ίσως τον παλαιότερο λαό της γης. Και, τους πετσόκοψαν. Στην Τασμανία υπήρχαν 5000 έως και 10.000 Αβοριγίνες, σήμερα έχουν απομείνει στο νησί μόλις 300. Τους περισσότερους απ’ αυτούς οι Καταχτητές αξιωματούχοι και μη Βρετανοί τους μακέλεψαν, άλλους τους εξανδραπόδισαν ή τους εκτόπισαν σε άλλα νησιά, τους έκαναν δούλους τους έχοντάς τους ως res,  κι όσους απομείναν, τους εξολόθρευσαν οι αρρώστειες και τα μικρόβια που έφεραν οι δυτικοί…

glover(1)

Ένας πίνακας του Βρετανού ζωγράφου John Glover (1767-1849) που αποθανατίζει σκηνές της καθημερινότητας των απομεινάντων Αβοριγίνων στην Τασμανία. Όταν πέθανε το 1849, είχαν απομείνει μοναχά 40 στο νησί..

      Η σχεδόν εξάλειψη του ιθαγενούς πληθυσμού από τους Βρεττανούς, στην Τασμανία, διατεταγμένη σ’ ένα καιρό μάλιστα, επίσημα από τον κυβερνήτη του νησιού George Arthur (1824-1830) έχει περιγραφτεί από ορισμένους ιστορικούς ως πράξη γενοκτονίας. Μέχρι το 1879 είχαν, δεν είχαν ξεμείνει ζωντανοί  μόλις 40 Αβοριγίνες στο νησί.. Κάπως έτσι, άλλωστε τους σκοτώναν και οι Αυστραλοί ή τους κλείναν’ μετά στα δικά τους στρατόπεδα συγκέντρωσης για να τους εκπολιτίσουν..Τελικά, μόλις πρόσφατα, στις μέρες μας, οι Αυστραλοί και οι Τασμανοί άρχισαν να αποδέχονται την ύπαρξή τους στον τόπο τον δικό τους που οι ίδιοι με την βιά κατέλαβαν..Κι ακόμη,  όχι ισότιμα. Κακίες μου;;Αλήθειες, πάντως, είναι

     Τουλάχιστον, λέω, ας υπάρχουν κι αυτοί οι καταραμένοι τόποι, για να διδάσκει η ιστορία τους, στους τωρινούς και τους επερχόμενους  το : Ποτέ ξανά! Ας υπάρχουν, όπως και το ποίημα της Judith Wright φτειάχτηκε και υπάρχει,  για να δείχνουν σε μας, τους ανθρώπους, όσα δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ξανασυμβούν..για να λεγόμαστε και να είμαστε άνθρωποι.

1.-blu_thumb.gif

      Ας ξεκινήσω εδώ, ανάστροφα. Από την ιστορία του τόπου και ας καταλήξω στο ποίημα. Δείτε το Port Arthour  της Tasmania, σήμερα:

Whole-site-aerial

Στο μπρος μέρος φαίνονται οι ερειπωμένες εγκαταστάσεις των Φυλακών, στο νησάκι επάνω αριστερά, το νησάκι των νεκρών.

ariel_site01Port Arthur

Κι εδώ, η θέα του Port Arhur από την θάλασσα. Eιδυλλιακός τόπος δεν μοιάζει, έτσι, όπως ξετυλίγεται στο πράσινο;

1-View-from-North-1860

Κι εδώ, σ’ αυτήν την εικόνα του έτους 1860, το Πορτ Άρθουρ στις δόξες του, ως ποινικό κολαστήριο και του διαβόλου τόπος

1. blu

374_w

      Δυο λόγια για τον τόπο, την Τασμανία: Η Τασμανία, αλλιώς «Tassie», είναι ένα νησί 240 χιλιομέτρων που βρίσκεται στα νότια της Αυστραλίας. Είναι ένα από τα ομόσπονδα κρατίδια (πολιτείες) της Αυστραλίας, που περιλαμβάνει το κυρίως νησί με πρωτεύουσα το  Hobart και τα γύρω του άλλα 334 μικρονήσια.. Οι δυτικοί πρωτάκουσαν τον Νοέμβρη του 1642 για το νησί από ένα Ολλανδό εξερευνητή, τον Άμπελ Γιανσζόον Τάσμαν (Abel Janszoon Tasman,‘ Αμπέλ Τάσμαν που πρωτοπήγε ως Ευρωπαίος τότε εκεί και το ονόμασε Van Diemen’s Land από το όνομα του χορηγού της εξερευνητικής αποστολής. Το νησί το κατοικούσαν από 40.000 περίπου χρόνια πριν, οι Αβορίγινες, που στην συνέχεια σχεδόν εξαλείφθηκαν, όπως αναφέρω πιο πάνω..

Το 1803 το νησί εποικήθηκε από Βρετανούς κατάδικους με τους φρουρούς και τους αξιωματούχους τους. Και ιδρύθηκαν σε αυτό το τόπο και στο νησί, στην άκρια του τότε γνωστού κόσμου, πολλές φυλακές- ποινικά κολαστήρια που γιόμιζαν από τους καταδικασμένους στην Μεγάλη Βρεττανία που ξαποστέλνονταν εκεί. Το 1825 ο τόπος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη αυτοδιοικούμενη  αποικία. Το 1825 εγκρίθηκε το  σύνταγμά του και άλλαξε το όνομα του τόπου σε Τασμανία, από το όνομα του Ολλανδού που πρωτοβρήκε το νησί. Το 1901, ο τόπος (το κυρίως νησί με τα άλλα μικρονήσια του) ανακηρύχθηκε ομόσπονδο κράτος της Αυστραλίας.  75.000 κατάδικοι στάλθηκαν σε αυτή την γη μέχρι το 1877 που έκλεισαν οι φυλακές. Αιματοβαμμένη η ιστορία του τόπου, διαβόητος τόπος βασανιστηρίων. Κόλαση επί της γης, τον αποκαλούσαν. Σήμερα, οι Τασμανοί τον προπαγανδίζουν ως τόπο αναγέννησης. Μπορεί και νάναι ή να γίνει..Πάντως, λεν’ τα φαντάσματα των αδικοχαμένων, εξακολουθούν ακόμη να εμφανίζονται στα ερείπια των φυλακών του Port Arthur.. Τα έκαναν, βέβαια, και αυτά, οι Τασμανοί,  αξιοθέατα μαζί με τα άλλα.

Κι όπως κι  ο ποιητής τους,  ο Oodgeroo Noonuccal, έλεγε :

 «Let no-one say the past is dead, the past is all about us and within»

Η Ιστορία του Port Arthour της Τασμανίας ως ανδρικής ποινικής φυλακή για παιδιά και ενήλικες.

Το Port Arthour  το 1830 ξεκίνησε να υπάρχει ως μικρός σταθμός ξυλείας. Δεν άργησε να μεταμορφωθεί ως τρομερός τόπος ποινικής φυλακής για άντρες και παιδιά, μετά τις φυλακές του νησιού Νόρφλοκ(Norfolk) που ήταν αβάσταχτης σκληρότητας και για πιο επικίνδυνους κατάδικους. Από το 1788  η Μ. Βρεττανία αδυνατώντας να εκτοπίσει τους καταδίκους της στην Αμερική λόγω του Πολέμου για την ανεξαρτησία της, τους μετέφερε ,από τότε και μετά, στις Αυστραλιανές αποικίες και στις φυλακές του νησιού του Νόρφολκ και της Τασμανίας. Οι κατάδικοι κατέφθαναν στο Port Arthour με πλοία

convicts transported to australia

κατάδικοι μεταφερόμενοι με πλοία στο Port Arthour

απευθείας από την Μ. Βρετανία κατά εκατοντάδες. Πολλοί απ’ αυτούς πέθαιναν από τις κακουχίες στο μακρύ ταξίδι πριν φτάσουν. ‘Άλλοι πνίγονταν μαζί με το πλοίο σαν ναυαγούσε. Και, τα ναυάγια ήταν πολλά.. Άλλους, τους έστελναν στο Νόρφολκ. Από το 1834 έφτειαξαν ξεχωριστές φυλακές για τους εφήβους και τα παιδιά. Σκληρές και απάνθρωπες οι φυλακές τους.. Είχαν ήδη φτειάξει και Εκκλησία, και εκκλησιάζονταν. Από το 1840 και μετά φτειάξαν’ στις φυλακές τα ξεχωριστά κελιά και βέβαια ένα νοσοκομείο για τους άρρωστους αλλά κι ένα άσυλο για όσους τρελλαίνονταν ή ονόμαζαν τρελλούς.  Ειδικά από τότε και μετά που έγιναν τα χωριστά κελιά, ο τόπος ονομάστηκε και επίσημα κόλαση!! Όσους, πλέον, κατάδικους δεν κατάφερναν οι φύλακες να «σπάσουν» στο Νόρφολκ, τους έστελναν για «τελική» επεξεργασία στο νησί της Τασμανίας, στο Port Arthour. Ετσι απαλλασσόταν το Κράτος της Μ. Βρετανίας από αυτούς και το νησί αυτό, στο λιμάνι του Πορτ Αρθουρ έγινε και επίσημα το κολαστήριο της «έσχατης λύσης».

Στην αρχή, έφτιαξαν οι ίδιοι οι κατάδικοι πρόχειρες παράγκες για να προστατευθούν από το τσουχτερό κρύο,  όπου και μέναν μαζικά σε αυτές. Κι έπειτα, οι ίδιοι οι κατάδικοι φτειάξαν με τα χέρια τους τις γρανιτένιες φυλακές τους. Και, πιο μετά, τα χωριστά κελιά για τον καθένα τους.

Τρόπος διαφυγής από το νησί δεν υπήρχε. Ο θάλασσα γύρω από το λιμάνι γιομάτη από καρχαρίες, παγωμένη, με βράχια κοφτερά και πανύψηλα (πάνω από 300μ) οι πέριξ ακτές (δείτε εικόνες) και σπηλιές – ρουφήχτρες πάνω στην ξηρά, στα βράχια και κάτω από την θάλασσα. Μια στενή και μοναδική λωρίδα στεριάς, το Eaglehawk, που επικοινωνούσε με την ενδοχώρα της Τασμανίας, φυλασσόταν νυχθημερόν από τους Βρεττανούς στρατιώτες και τα αιμοβόρα σκυλιά τους.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

   Οι κατάδικοι δούλευαν συνεχώς και κάτω από αβάσταχτες συνθήκες. Έσπαζαν γρανιτένιες πέτρες στα λατομεία για τα κτίσματα, τα έχτιζαν, έκοβαν δέντρα… Ειδικά, μάλιστα, με την τελευταία εξαναγκαστική βαρειά εργασία τους, έφεραν μεγάλα έσοδα στην Μεγάλη Βρετανία. Μέχρι το 1833 είχαν ολοκληρώσει το στρατόπεδο με τους πυργίσκους της φρουράς στον λόφο. Σήμερα, κάνουν ανασκαφές για να βρουν τα απομεινάρια εκείνης της πρώτης περιόδου, ώστε να τα κάνουν και αυτά αξιοθέατα.

       Στην περιοχή του  Πορτ Αρθουρ, κτίστηκαν περισσότερα από 30 κτίρια, ερείπια τώρα και πολλά ήδη στις μέρες μας ανακαινισμένα από μέρη των φυλακών ως τα σπίτια της εποχής που χρονολογούνται από την ίδρυση της φυλακής το 1830 μέχρι το κλείσιμό της το 1877. Την ξανάνοιξαν, βέβαια, την φυλακή αυτή, στο β’ παγκόσμιο πόλεμο όπου φυλάκισαν γύρω στους 500 Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου..Δεν έμαθα αν γύρισε κανείς τους πίσω..Κατά τη διάρκεια της περιόδου λειτουργίας της, περίπου 12.500 κρατούμενοι εκτίσανε ποινές και για πολλούς ήταν μια ζωντανή κόλαση.

    Η κύρια φυλακή των καταδίκων, γνωστή ως Penitentiary, βρίσκεται μπροστά στην προκυμαία και ολοκληρώθηκε το 1844. Στην πρώτη δεκαετία του λειτουργούσε ως σιτοβολώνας και αλευρόμυλος. Τον αλευρόμυλο τον κινούσαν για να λειτουργήσει  24 κατάδικοι με την δύναμή τους μοναχά..

treadmill

A treadmill in England. In Australia, convicts were 24, naked from the waist up.

                                      Πως να μην καταντήσουν φαντάσματα μετά;

Τα ξεχωριστά κελιά ( Τhe separate cells) 

      Το κτίριο Penitentiary ήταν τετραώροφο, ύψους 75 μέτρων. Οι δυο κάτω όροφοί του μετατράπηκαν σε 136 μονά κελιά και σε κοιτώνες για 513 κατάδικους. Η «μοντέρνα» φυλακή του Penitentiary όπως και ενός γειτονικού της κτιρίου, βασίστηκε στην ιδέα που είχαν στην Μ. Βρετανία οι William Crawford και του Joshua Jebb. Σύμφωνα με αυτήν, οι κατάδικοι έπρεπε να αποκτήσουν ξεχωριστά o καθένας τους, μεμονωμένα κελιά, να ονομάζονται με αριθμούς και όχι με τα ονόματά τους, να φορούν μάσκες στο κεφάλι τους και, κυρίως, να ζουν σε απόλυτη ησυχία. Οτι μόνον έτσι θα συμμορφώνονταν και θα μετάνιωναν για τα εγκλήματά τους.. Επίσης , ότι έτσι θα τους «έσπαγαν» ενώ στις άλλες φυλακές και με την σωματική βάσανο, τους σκλήραιναν πιο πολύ..Α! Τους επέτρεπαν- δεν ξέρω να πω κάθε πότε- και να ασκούνται, βγαίνοντας σε επίσης απομονωμένο χώρο (ανακαινίστηκε ομορφοφτιαγμένος  και αυτός- δεν βρήκα  φωτογραφία του πριν), όπως και να πηγαίνουν στην εκκλησία αλλά μέσα σε κλειστά ερμητικά κουτιά κλεισμένοι και μακρυά από όλους τους άλλους..

      Δηλαδή, από τότε το 1840 και με τις ιδέες αυτές, σηματοδότηθηκε η αρχή για την αλλαγή της ποινικής μεταχείρισης, από την σωματική βία με τις βουρδουλιές, τις σιδεροδέσμιες περιβολές στα πόδια και στα χέρια κλπ,  στην ψυχολογική βία ως μέθοδο τιμωρίας,  δήθεν σωφρονισμού. Το άσυλο για τους παράφρονες, τυχαία το’ χτισαν δίπλα στα κελιά αυτά , λέτε;

      Ετσι, έκλεισαν τους κατάδικους, τον καθένα τους στο δικό του κελί εμβαδού 136 τετραγωνικών μέτρων, τους φόρεσαν ολουνών κουκούλες μόνιμες και τους κλείδωσαν στην σιωπή. Μέχρι που οι φύλακες επικοινωνούσαν μεταξύ τους με τα χέρια για να μην ακούγονται, μέχρι που, λένε, φορούσαν παντούφλες, για να μην ακούν τα βήματά τους οι κατάδικοι.. Αυτό ήταν το λεγόμενο σύστημα σιωπής «‘Silent System’  Κάτι σαν τα «λευκά» κελιά απομόνωσης της Μπάαντερ-Μάινχοφ στην Γερμανία, μου’φερε στον νου, ο,τι διάβασα.. Μόνο που αυτά εδώ της φυλακής του νησιού, δεν είχαν φως, ούτε στοιχειώδες εύρος, ούτε τουαλέτα, ούτε καν εξαερισμό..Μερικά τα ανακαίνισαν- ομορφοφτιάχνοντάς τα επίσης- δείτε τα-, άλλα δείτε τα όπως ήσαν παλιά.. Οι περισσότεροι κατάδικοι ανέπτυξαν ψυχικές αρρώστειες από την απουσία του φωτός και του ήχου..Δείτε τα στις φωτογραφίες μαζί με τα άλλα ακόμη ερειπωμένα κτίσματα της φυλακών:

two-prisoner-cells-in-the-main-penitentiary-building-1857-port-arthur-historic-site-tasmania-australia-note-that-each-cell-is-barely-big-enough-for-a-cot-and-there-was-no-heating-i

δυο απ’ τα «ξεχωριστά» κελιά στο port-arthur, χτίστηκαν το 1857,  Τι χωράει το καθένα τους; Εκείνη η σιδεριά στήριζε το ταβάνι για τ’ άλλα του πάνω ορόφου.Αυτά έχουν παράθυρα.Τα υπόλοιπα, τα εσωτερικά, όχι

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

         Επίσης , άλλη μέθοδος τιμωρίας, ήταν η στέρηση φαγητού. Όποιος ήταν υπάκουος,, είχε φαγητό και καπνό..Οι άλλοι , όχι. Ο κατάδικος  J.F Mortlock έγραψε το 1864:

«All the evil in his nature (and who is without any) had been developed and nourished by harsh and cruel treatment, kindling, perhaps, a revengeful feeling against all mankind – a feeling, often the cause, in Australia at a future period, of the barbarous murder of innocent individuals.»

 “ In many ways Port Arthur was the model for many of the penal reform movement, despite shipping, housing and slave-labour use of convicts being as harsh, or worse, than others stations around the nation.”Wikipedia

και καθ’ όσον αφορά στην ανακήρυξη των φυλακών του Port Arthur ως μνημείου παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς από την Ουνέσκο το 2010:

«In July 2010, a total of 11 Australian convict sites were inscribed on the UNESCO World Heritage List, five of which are found in Tasmania. The sites are recognised as «the best surviving examples of large-scale convict transportation and the colonial expansion of European powers through the presence and labour of convicts».

The Tasmanian sites are Port Arthur Historic Site and the Coal Mines Historic Site on the Tasman Peninsula; the Cascades Female Factory in South Hobart; Darlington Probation Station on Maria Island; and Woolmers and Brickendon Estates near Longford.»

1.-blu_thumb.gif

-isle-of-the-dead, Convicts were buried on the southern or lower half of the island. No tombstone or other mark were to be placed at the head of any convict graves,

      Εδώ, βλέπετε, το νησί των νεκρών ( island of deads). Βρίσκεται έξω από το λιμάνι του Πορτ Άρθουρ και εκεί μεταφέρονταν και  θάβονταν οι νεκροί των φυλακών του. Πολύ μικρό νησάκι, μια πιθαμή τόπος που όλο και το διαβρώνει η θάλασσα. 1646 κατάδικοι, λένε, θάφτηκαν εκεί, χώρια από τους φύλακες. Στην κορυφή του νησιού ταφήκαν μοναχά οι φύλακες και εκεί μοναχά υπάρχουν ταφόπλακες. Αυτός ήταν ο Κανόνας. Στην κάτω ζώνη, είναι θαμμένοι οι κατάδικοι, χωρίς ταφόπλακα, χωρίς τ’ όνομά τους πουθενά..Κι αυτός ένας άλλος Κανόνας.

1. blu

      Ας μην πω άλλα.. αλλά ας δείξω, τουλάχιστον, τις φωτογραφίες μερικών καταδίκων, κάμποσων φυλάκων της φυλακής, μα και την φωτογραφία ενός από τους μακροβιότερους και σκληρότερους διοικητές των φυλακών: τον James Boyd, Commandant of the Port Arthur prison site (1853 – 1871). ‘Ετσι, επειδή  τώρα οι Τασμανοί απολογούνται γιατί εξέθεσαν δημόσια τις φωτογραφίες των καταδίκων..Και αυτό, γίνεται στις μέρες μας. Δείτε τις:

nevinsconvicts1

1874, Πίνακας καταδίκων (photo T. J. NEVIN)

1.-blu_thumb.gif

Και δείτε τώρα και το υπέροχο ποίημα της Judith Wright » Old prison» που αναφέρεται ακριβώς σε αυτήν την φυλακή των κολασμένων σε αυτήν την ζωή, στην φυλακή του  Port Arthur της Τasmania, πολιτείας της Αυστραλίας.

The rows of cells are unroofed, 

a flute for the wind’s mouth, 

who comes with a breath of ice 

from the blue caves of the south. 

 

O dark and fierce day: 

the wind like an angry bee 

hunts for the black honey 

in the pits of the hollow sea. 

 

Waves of shadow wash 

the empty shell bone-bare, 

and like a bone it sings 

a bitter song of air. 

 

Who built and laboured here? 

The wind and the sea say 

-Their cold nest is broken 

and they are blown away- 

They did not breed nor love, 

each in his cell alone 

cried as the wind now cries 

through this flute of stone.

 Και εδώ, η «απόδοση» στην ελληνική του ποιήματος από μένα. Οποιαδήποτε υπόδειξη διόρθωσής της, δεκτή:

Οι σειρές των  ερειπωμένων κελιών

ένα φλάουτο για το στόμα τ’ ανέμου,

που’ ρχεται με παγωμένη ανασαιμιά

από τις μπλε σπηλιές του νότου

 

Ω σκοτεινή και ανταριασμένη μέρα:

Ο άνεμος σαν άλλη αγριεμένη μέλισσα

   που ψάχνει για το μαύρο μέλι*

στις σπηλιές της  κοίλης**θάλασσας

 

Κύματα σκιάς ξεπλένουν

το αδειασμένο από τα γυμνωμένα κόκκαλα κελί

κι  αυτή σαν ένα κόκκαλο τραγουδάει

ένα πικρό τραγούδι τ’ αέρα.

 

Ποιός έχτισε και δούλεψε βαριά εδώ;

     Ο άνεμος και η θάλασσα λέν’

   -Η κρύα τους φωλιά χαλάστηκε

και αυτοί  σκορπιστήκαν μακρυά-

 

 Δεν είχαν γεννήματα, ούτε αγάπη

ο καθείς  στο κελί του μοναχός

θρήνησε σαν πως και ο άνεμος τώρα κλαίει

 μέσα από αυτό το πέτρινο το φλάουτο

1.-blu_thumb.gif

Σημειώσεις: 1. black honey = μαύρο μέλι: Αναφέρεται στο ομώνυμο φυτό black honey με το επιστημονικό όνομα Melianthus comosus που φυτρώνει και εκεί  σε υψόμετρο 2.000 μέτρων από την θάλασσα και παράγει πλούσιο μαύρο νέκταρ. Τα έντομα «τρελαίνονται» για το λουλούδι αυτό και το ψάχνουν με ανυπομονησία..

2. H κοίλη θάλασσα δημιουργείται από ένα πολύ ψηλό κύμα. Το κύμα σηκώνεται σε μεγάλο ύψος και μέχρι το κατώτερο σημείο του δημιουργείται μια μεγάλη κοιλότητα. Οι ναυτικοί το ονόμαζαν » η τρύπα» της θάλασσας». Συνήθως, πρόκειται για ένα μοναχό κύμα. Μπορεί, όμως νάναι και τρία συνεχόμενα Τότε τα λένε «Τρεις αδελφές» Έχουν χαθεί καράβια και καράβια εξ αιτίας τους. Τώρα, φαντασθείτε την εικόνα που μας φέρνει η ποιήτρια. Το κύμα νάναι τόσο ψηλό που να αφήνει ορατές και λεύτερες τις σπηλιές για ψάξει μέσα τους  η μέλισσα για το λουλούδι. Τρέλα! Κι αν λάβουμε υπ όψη ότι το λουλούδι αυτό το συναντάμε σε υψόμετρο 2.000 μέτρων… Ε! Το κύμα το τεράστιο είχε αδειάσει την θάλασσα μπροστά του..Και, να η Κόλαση!

Οι πηγές μου, αν θέλετε επιπρόσθετες πληροφορίες:

http://judithwrightcentre.com/who-was-judith-wright

judith-wright-01

judith Wright (31/5/1915 – 25/6/2000). H Μεγάλη Αυστραλή ποιήτρια

http://nationalunitygovernment.org/content/tasmania-timeline-history-first-nations-people

https://www.wikiwand.com/en/Colony_of_Tasmania

http://www.tasmaniatopten.com/lists/significant_events.php

http://www.convictcreations.com/history/punishments.html

http://www.portarthur.org.au/

http://www.nla.gov.au/events/doclife/brady.html

http://www.abc.net.au/news/2011-06-04/century-old-port-arthur-prison-diary-found/2745462

http://www.thefamouspeople.com/profiles/judith-wright-107.php

Alfred Bock & Thomas Nevin at Port Arthur 1860s

https://thomasnevin.com/archives/, http://portarthur.org.au/history/

Lou Andreas-Salomé, η άλλη Κίρκη


      Δείτε την μοιραία γυναίκα, την γοητεύτρια, την ερωμένη, την χωρίς ηθικούς φραγμούς,  μα και την πανέξυπνη γυναίκα, την επιστήμονα, την πρώτη ψυχαναλύτρια, την γυναίκα με το ελεύθερο πνεύμα, Δείτε την σύζυγο, δείτε και την συγγραφέα… Δείτε την Lou Andreas-Salomé!

      Δείτε την γυναίκα εκείνη, που ως άλλη Κίρκη, σαγήνευσε “μεγάλους¨άντρες”, φαινομενικά δυσπρόσιτους, “βουνά του πνεύματος”, που έγινε η μούσα τους, το πάθος τους μα και η πληγή τους σαν τους άφηνε…

Lou Andreas-Salomé3

Γι’ αυτήν έκλαψε ο Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Nietzsche). Ήταν για κείνον, η Lou Salomé,  ο μεγάλος, ο ανεκπλήρωτος έρωτάς του. Τρεις προτάσεις γάμου (προσωρινής διάρκειας)  της έκανε και εκείνη, και στις τρεις προτάσεις του, είπε όχι. Όμως, γι’ αυτήν την ίδια,  ήταν που ο φιλόσοφος είπε αργότερα:

«Χωρίς τη Λου, δε θα υπήρχε ο Ζαρατούστρας»

..Και, μπορεί ο Νίτσε να το είπε αυτό για την Λου, η αδελφή του Νίτσε όμως, έλεγε για την Λου, ότι αυτή  ήταν ο διάβολος.
       Γι’ αυτήν, την Lou Salomé, παθιάστηκε ο ποιητής Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Rainer Maria Rilke) κι ας ήταν 14 χρόνια μικρότερός της, σαν έγινε ερωμένος της κι ας ήταν αυτή 
τότε παντρεμένη. Ο Ρίλκε ήταν μόλις 21 ετών όταν  το 1897 γνώρισε την Λου και έμειναν επί αρκετά χρόνια εραστές.

Μέχρι που την γνώρισε, ο Ρίλκε άκουγε στο όνομα Rene. Εκείνη ήταν που του’ δωσε το όνομα Rainer, το οποίο έκτοτε κράτησε στην ζωή του και με αυτό το όνομα έγινε πασίγνωστος ως ποιητής ο Rilke. Η Λου βοήθησε τον Ρίλκε με το ψυχολογικό του πρόβλημα σε σχέση με τον θάνατο, τον εισήγαγε στον κόσμο των ανθρώπων της τέχνης και του λόγου, εκείνη ήταν που του’ μαθε  Ρωσικά ώστε να μπορεί να διαβάσει έργα του Πούσκιν και του Τολστόϊ, τον οποίο και συνάντησαν στο ταξίδι τους στην Ρωσία. Ήταν για κείνον η μάνα, η ερωμένη, η μούσα του.

      Απ’ αυτήν, την Λου Σαλομέ και μοναχά απ’ αυτήν, ο Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund

Lou Andreas Salome

Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund Freud) και Λου Σαλομέ

Freud) ο περίφημος και διάσημος ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής δεχόταν αρνητική  κριτική  ή και υποδείξεις για αλλαγές στον δρόμο των ιδεών και αντιλήψεών του που ο ίδιος είχε χαράξει.Όποιον άλλον αμφισβητούσε πολύ τις απόψεις του και τις ιδέες του  ή τις επέκρινε, τον διέγραφε από την Ψυχαναλυτική Ένωση. Έτσι διέγραψε και τον Άντλερ και τον Γιουνγκ και άλλους.Για την Λου, όμως, που ήταν η  ιδιαίτερη φίλη του μα και η μαθήτριά του, όταν από το 1912 και ήδη στα 51ης χρόνια,  η Λου εντάχθηκε  στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης, ο ίδιος  είχε πει: ‘Ένας άνθρωπος μόνο μπορεί να κάνει όποια κριτική θέλει”. Κι αυτός ο άνθρωπος ήταν εκείνη, η Λου. Ο Φρόϋντ ήταν ερωτευμένος μαζί της αλλά με ένα εξειδικευμένο τρόπο

      Σύμφωνα με τον Paul Roazen,(Πάουλ Ροάζεν), καθηγητή πολιτικών επιστημών, ιστορικό του ψυχαναλυτικού κινήματος και συγγραφέα πολυάριθμων βιβλίων για τον Ζίγκμουντ Φρόιντ, τον οποίον, όπως και το έργο του, είχε ενδελεχώς μελετήσει, ο ίδιος ο Φρόιντ,  ήταν πουριτανός από ταμπεραμέντο και ήδη πατέρας έξι παιδιών σαν γνώρισε στα πενήντα έξι του χρόνια την Λου, και , ναι μεν ο ίδιος ο Φρόϋντ παραδέχθηκε αργότερα στα γραπτά του ότι είχε θαυμάσει  πάρα πολύ την Λου και ότι είχε συνδεθεί μαζί της, αλλά ότι δεν υπήρχε ίχνος σεξουαλικότητας σε αυτήν την σχέση.

      Στην ίδια χρονική περίοδο,  η ερωτική της σχέση πενηντατριάχρονης τότε Λου με τον τριαντατριάχρονο Viktor Tausk, τον πιο σπουδαίο ίσως από τους σπουδαστές του Freud

Vienna-Triangle-Victor-Tausk

Viktor Tausk

ήταν εμπλεγμένη με την σχέση και των δυό τους με τον Φρόϋντ.  Στην Λου, όμως, αποδόθηκαν απ’ αρκετούς,  ευθύνες για την αυτοκτονία του Tausk το 1919 αν και είχαν παρέλθει έξι χρόνια από την λήξη της όποιας σχέσης μεταξύ τους όπως και από την διάλυση της συνεργασίας του τελευταίου με τον Φρόϋντ.

      Αυτή, η Lou Salomé, ήταν μια γυναίκα πολυδιάστατη, που έζησε ελεύθερα σε κοινωνία πνιγηρή για  τις ομόφυλές της, έζησε ως ισότιμη γυναίκα σε μια κοινωνία ανδροκρατούμενη και ως επιστήμονας άνοιξε πεδία για τις γυναίκες που ακολούθησαν.Ήταν μια γυναίκα που έζησε έξω από τον χρόνο και τις διαστάσεις της εποχής της.

      Ήταν, αυτή, η  γυναίκα που’ χε βάλει σκοπό να μην ερωτευθεί για να μπορεί ν’ αγαπηθεί, για να μπορεί να μείνει ανεξάρτητη. Δεν κατακτιόταν. Αυτή ήταν εκείνη που κατακτούσε τους άλλους που την ερωτεύονταν και παθιάζονταν μαζί της. Αυτή, ίσως,  ήταν η δύναμή της, η πηγή της γοητείας της και πιθανώς το κρυφό της τραύμα.  Ήταν μια γυναίκα ασυνήθιστη, με ελεύθερο, αναλυτικό και κοφτερό πνεύμα που διέθετε μια σπάνια πνευματική και ταυτόχρονα ανθρώπινη ένταση σε συνδυασμό με γυναικεία γοητεία .Είχε την ικανότητα να διεγείρει τα μυστικά πάθη των εραστών της..Είχε, επίσης την ικανότητά να κατανοεί τις ιδέες τους και να τις αναπτύσσει αυτόνομα σε δικά της έργα.       

      Η Lou Andreas-Salomé υπήρξε μια χαρισματική γυναίκα. Φαινομενικά, τα είχε όλα. Κόρη αριστοκρατικής οικογενείας, πανέμορφη, κομψή,  σαγηνευτική, με εξαιρετικές σπουδές, πολύγλωσση και πολυμαθής, έξυπνη, με ερευνητικό και ελεύθερο νου, ανυπότακτη. Συνδύαζε, καθώς είπαν, δυο στοιχεία σα χαρακτήρας: το αρσενικό και το θηλυκό.

Έγραψε πάνω από δώδεκα βιβλία.  Υπήρξε, μάλιστα,  η πρώτη ψυχαναλύτρια που τόλμησε να συγγράψει βιβλίο για το  sex. Άλλο η αγάπη και άλλο το sex. To sex έλεγε είναι ανάγκη σαν την τροφή, σαν το νερό..η απιστία, δεδομένη..

Κι όμως, η Λου Σαλομέ έμεινε στην Ιστορία ως η απόλυτη ερωμένη σπουδαίων αντρών, ως εκείνη η άλλη Κίρκη που γοήτευσε τον Νίτσε, τον Ράινερ Ρίλκε, τον Φρόιντ και τόσους άλλους πολλούς

Και, όντως, η Λου Σαλομέ, είχε πολλές πνευματικές ή πλατωνικές αλλά και παθιασμένες ερωτικές σχέσεις στην ζωή της, μερικές μάλιστα, ταυτόχρονα με άλλες, σχέσεις με πιο ηλικιωμένους  από κείνη, σχέσεις με πολύ νεότερους από κείνη..Η ίδια δεν μίλαγε γι’ αυτές τις όποιες σχέσεις της, οι άντρες ήταν αυτοί που μίλησαν γι’ αυτή αλλά και για την σχέση του με αυτή

Η Lou γεννήθηκε στις 12/2/1861 στην Αγία Πετρούπολη  της Ρωσίας ως Louise von Salomé or Luíza Gustavovna Salomé, μοναχοκόρη στρατηγού του Ρωσικού Στρατού γαλλικής καταγωγής και μητέρα Δανικής καταγωγής. Είχε άλλους τέσσερις αδελφούς και μεγάλωσε σε αριστοκρατικό περιβάλλον. Όντας έφηβη είχε ως διδάσκαλο τον Hendrik Gillot,  πάστορα της Προτεσταντικής Εκκλησίας με τον οποίο συνήψε σχέση, εξ αιτίας της οποίας αυτός κόντεψε να διαλύσει τον γάμο του. Η μητέρα της  την πήγε στην Ζυρίχη της Ελβετίας προκειμένου να σπουδάσει Θεολογία και Ιστορία Τέχνης, όπως εκείνη ήθελε, αλλά στο εξάμηνο αρρώστησε, οπότε και διέκοψε τις σπουδές της. Τότε η μητέρα της την πήγε στην Ιταλία για να αναρρώσει. Ήταν η Λου τότε στα είκοσι ένα της χρόνια.

Εκεί, στην Ιταλία,  η Λου, γνώρισε τον Γερμανό φιλόσοφο Paul Ree, ο οποίος θαμπώθηκε απ’ αυτήν και την ζήτησε να την παντρευτεί, κάτι που η ίδια αρνήθηκε αντιπροβάλλοντας την ανάγκη της για ανεξαρτησία. Μετά, Η Λου, μέσω του Ree, γνωρίστηκε και με τον Νίτσε, που ήταν φίλος με τον Ree από πολλά χρόνια πριν. Ο Νίτσε, επίσης,  γοητεύτηκε αμέσως, από την παρουσία και την προσωπικότητα της Λου.  Στην συνέχεια, και οι τρεις τους, η Λου  με τον Ree και τον Νίτσε συγκατοίκησαν για λίγο στο ίδιο σπίτι. Το αν η μεταξύ των τριών σχέση ήταν ερωτικού τριαδικού χαρακτήρος – όπως φημολογήθηκε μετά ή ακέραιας πνευματικής- ένα είδος μοναστηριακής συνοίκησης για μοναχικά ελεύθερα πνεύματα καθώς οι ίδιοι την ονόμαζαν-,  δεν μπορεί να βεβαιώσει κατηγορηματικά κανείς.

Το γεγονός είναι ότι στην πορεία του χρόνου, ο Νίτσε απομακρύνθηκε από την Λου με σπασμένη την καρδιά ενώ ο πάλαι ποτέ φίλος του  Paul Ree συνέχισε επί έτη  να έχει σχέση μαζί της-μέναν, μάλιστα, μαζί επί σειρά ετών. Η κάθε σχέση του Paul Ree  με την Λου σταμάτησε με τον γάμο της, το 1886. Το 1901, ο Paul Ree  βρέθηκε νεκρός μετά από πτώση του από βράχο.Οι συνθήκες της πτώσης του, για το αν ήταν ατύχημα ή αυτοκτονία, αποτελούν θέμα συζήτησης έως σήμερα

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas-als-Verlobte-Göttinger-Tageblatt-Verlag

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas

Η  Lou Salomé παντρεύτηκε μια φορά στην ζωή της, το έτος 1887, μελετητή γλωσσολογίας και καθηγητή Πανεπιστημίου στο Göttingen της Γερμανίας, Friedrich Carl Andreas. Και αυτόν τον άντρα, τον παντρεύτηκε επειδή  εκείνος είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει πριν τον γάμο τους για χάρη της. Μέχρι και  την ημέρα του γάμου τους, λέγεται, είχε πάνω του ένα μαχαίρι για να αυτοκτονήσει, μην και φύγει εκείνη από κοντά του. Έτσι έγινε ο γάμος τους και διήρκεσε με τον ρητό όρο που εκείνη είχε θέσει: Να μην ολοκληρωθεί ο γάμος τους ποτέ, δηλαδή με τον όρο να μην έχουν μεταξύ τους σαρκικές σχέσεις και νάναι αυτή ελεύθερη να σχετίζεται με όποιον άλλον άντρα ήθελε. Και έτσι ήταν σ’ όλη την διάρκειά του, ο γάμος τους, παρά τις μάταιες ενάντιες προσπάθειες του συζύγου της, μέχρις που έληξε με τον θάνατο εκείνου το 1930.

Η Λου Σολομέ, πέθανε εν τέλει και παρά τις περιπλανήσεις της, στο Γκέτινγκεν (Göttingen)  της Γερμανίας  στις 5/2/1937. ’Ήταν 76  χρονώ. Τα βιβλία της κατασχέθηκαν από την Γκεστάπο και στην συνέχεια καταστράφηκαν για τον λόγο  ότι ήταν συνάδελφος του Εβραίου Ζίγκμουντ Φρόιντ. Ζήτησε να ταφεί και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της

1.-blu_thumb.gif

Έχουν γραφτεί πολλά και από πολλούς για την Lou Andreas-Salomé στα χρόνια που ακολούθησαν ως και τις μέρες μας. Άλλοι την ονομάζουν ηρωίδα, το ελεύθερο πνεύμα, άλλοι την λένε ναρκισσίστρια, άλλοι Μεσσαλίνα, κι άλλοι ότι αυτή ήταν για τους ερωμένους της, ο,τι το θηλυκό αλογάκι της Παναγίας για το αρσενικό εραστή του.

Ο Paul Roazen (Πάουλ Ροάζεν) έγραψε γι΄ αυτή H Λου ανήκει στο είδος των γυναικών που έχουν την ικανότητα να συλλέγουν σπουδαίους άντρες όπως ήταν η Madame de Staël ab45c8658c132ace7946f4eed0decc88στον δέκατο όγδοο αιώνα και η Alma Mahler  στον εικοστό. Στην περίπτωση της Λου, η ομορφιά δεν ήταν το κύριο στοιχείο της έλξης τους. Όσο και αν ήταν όμορφη στο παρελθόν, αυτή είχε να στηριχθεί  στις γνώσεις της στην ψυχολογία για να προκαλέσει την προσοχή των ενδεχόμενων κατακτήσεών της. Η Λου στάθηκε χρήσιμη στην σειρά των σπουδαίων αντρών της καθώς μπορούσε να ταυτίζεται με το ευάλωτο τμήμα της προσωπικότητάς τους που είχε τόση ανάγκη από στήριξη αλλά  όλοι εκείνοι που την ερωτεύονταν, υποχρεώθηκαν στο τέλος να ανακαλύψουν ότι η Λου είχε μείνει ανεξάρτητη και δεν είχε δώσει σε κανένα από αυτούς τον εαυτό της. Όλοι οι σπουδαίοι άντρες της την χρειάζονταν, αλλά ο καθένας από τους εραστές της συνειδητοποιούσε στο τέλος ότι αυτή τους είχε ξεφύγει”

Ένας νεότερος από κείνη  ερωμένος της, ο ψυχίατρος Σουηδός Poul Bjerre (15 χρόνια νεότερος), που τον γνώρισε στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης όταν είχε πιά κατά πολύ ξεπεράσει τα πενήντα πέντε της χρόνια, είπε μετά για κείνη : « “Η  Λου χτίζει μια παθιασμένη σχέση με έναν άνδρα, και εννέα μήνες αργότερα, ο άνδρας φέρνει ένα βιβλίο στον κόσμο.».

Και η ίδια η Λου έλεγε: «Μόνον όποιος μένει πλήρως ο εαυτός του είναι κατάλληλος να αγαπιέται διαρκώς, επειδή μόνον αυτός μπορεί στη ζωντανή πληρότητα να συμβολίζει για τον άλλον τη ζωή, μόνον αυτός μπορεί να γίνει αισθητός ως μια δύναμή της».

1.-blu_thumb.gif

Κι ας  μας θυμίσω εδώ κάτι που είχε πει ο Δημήτρης Λιαντίνης  σε παρατήρησή του πάνω στην “Γκέμμα”:

«Η Κίρκη είναι έξυπνη. Γι’ αυτό είναι τόσο έμορφη, ώστε να φαντάζει μάγισσα και μάγισσας παιδί. Γι’ αυτό μαγεύει τ’ άστρι και δεν περπατεί.  Αν δεν ήτανε έξυπνη, δε θα ‘τανε κι έμορφη. Η εμορφιά είναι δύναμη νόησης. Η εμορφιά δεν είναι απλά καμπύλες και χρώτας, λίκνισμα και λαιμός και μαλλιά. Η εμορφιά είναι δαιμονική κυριαρχία στον περίγυρο από αιτίες απροσδιόριστες. Είναι το «αμήχανον κάλλος» που λέει ο Πλάτων.» 

1.-blu_thumb.gif

Πηγές μου:

https://books.google.gr/books/about/The_Historiography_of_Psychoanalysis.html?id=OyPLb8JpAtEC&redir_esc=y   Paul Roazen

https://books.google.gr/books?id=Set1p03TPv8C&printsec=frontcover&hl=el#v=onepage&q&f=false, http://www.dieterwunderlich.de/Lou_Andreas_Salome.htm, https://www.wikiwand.com/fr/Paul_R%C3%A9e, http://www.encyclopedia.com/people/medicine/psychology-and-psychiatry-biographies/lou-andreas-salome,

1.-blu_thumb.gif

Ένα ποίημα της Lou Salomé που δημοσιεύθηκε το 1910 στο βιβλίο «Die Erotik» και μελοποιήθηκε από τον γοητευμένο Νίτσε:

Hymn To Life, 

Surely, a friend loves a friend the way
That I love you, enigmatic life —
Whether I rejoiced or wept with you,
Whether you gave me joy or pain.

I love you with all your harms;
And if you must destroy me,
I wrest myself from your arms,
As a friend tears himself away from a friend’s breast.

I embrace you with all my strength!
Let all your flames ignite me,
Let me in the ardor of the struggle
Probe your enigma ever deeper.

To live and think millennia!
Enclose me now in both your arms:
If you have no more joy to give me —
Well then—there still remains your pain.

 1.-blu_thumb.gif

 

Όπου το χρώμα είναι ροζ..


Σαν ακούω για ροζ, μου’ ρχονται στο νου, τα πρώτα ρουχαλάκια του θηλυκούgiphy μωρού, τα ροζ δωμάτια των ρομαντικών, οι  “ροζ” ιστορίες, τα ροζ λαγουδάκια του Χιου Χέφνερ, τα ροζ ταγεράκια των Αμερικανίδων, τα ροζ μπλουζάκια των εφήβων, τα ροζ κορδελάκια των ομοφυλόφιλων, τα ροζ μάγουλα των ντροπαλών, τα ροζ τριαντάφυλλα, το ροζ του ηλιοβασιλέματος, ο γνωστός ροζ πάνθηρας των κινουμένων σχεδίων, τα ροζ γουρουνάκια των παραμυθιών, ..όλα ανάκατα, κι είναι κι άλλα ροζ, pink  και πον πον…

Σαν ακούω για το ροζ το χρώμα, κοιτάζω και μαθαίνω ότι σα χρώμα αντιπροσωπεύει τη φροντίδα, τη συμπόνια και την αγάπη. Οτι το ροζ χρώμα συμβολίζει την άνευ όρων αγάπη και κατανόηση και σχετίζεται με την παροχή και τη λήψη φροντίδας. Οτι το ροζ είναι ένας συνδυασμός του κόκκινου και του λευκού, οπότε τα δύο χρώματα προσθέτουν από λίγο στα χαρακτηριστικά του. Έτσι, ότι  το ροζ παίρνει τη σφοδρή επιθυμία για δράση από το κόκκινο χρώμα, και το λευκό χρώμα δίνει την ευκαιρία για τον σκοπό αυτό. Πάθος και δύναμη από το κόκκινο χρώμα, μαλακωμένο από την καθαρότητα και διαφάνεια του λευκού χρώματος ολοκληρώνουν την έννοια του ροζ χρώματος. Και ότι όσο πιο βαθύ το ροζ το χρώμα, τόσο περισσότερο πάθος και ενέργεια που ακτινοβολεί.

Εκείνο που δεν σκέφτηκα ποτέ είναι το ροζ  σα χρώμα στα ζώα και τα πλάσματα της φύσης. Κι αν το κόκκινο εκεί σημαίνει κίνδυνος, το ροζ τι; Εκείνο, επίσης, που δεν ήξερα  είναι ότι υπάρχουν και ροζ δελφίνια και ροζ ελεφαντάκια και ροζ αληθινά γουρουνάκια, όπως και πολλά άλλα ροζ ή ροζέ στο ζωϊκό το στεριανό ή και το υποθαλάσσιο βασίλειο.Μέχρι και για ροζ κότες άκουσα.

Το ροζ θριαμβεύει παντού τελικά! Αυτό διαπίστωσα! Σε όλες του τις αποχρώσεις από το ροδόλευκο έως το βαθύ το ροζ, εκεί λίγο πριν πάμε στο αχνοκόκκινο. Απλά, εγώ ήμουν αυτή που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν τόσα πολλά ροζ είδη και πλάσματα της φύσης, μέχρι που τα είδα, και, βέβαια, υπάρχουν κι άλλα. Να μου θυμίσετε στο τέλος, να σας χαρίσω μια ροζ ορχιδέα!

Και για του λόγου μου το αληθές, για δείτε:

dolphins

Το ροζ δελφίνι! Αληθινό! Λένε, μάλιστα, ότι από τα ροζ δελφίνια των γλυκών νερών, εκείνο των ποταμών του Αμαζονίου είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις και ο εγκέφαλός του έχει 40% μεγαλύτερη χωρητικότητα από του ανθρώπινου.pink-dolphin-850x412

 

 

 

 

 

 

Το Ροζ  ελεφαντάκι! Εξαιρετικά σπάνιο, ανακαλύφθηκε πρόσφατα στο εθνικό πάρκο του Kruger στην Νότια Αφρική. Είναι albino.

 

Τα ροζ γουρουνάκια -όχι των ιπτάμενα των παραμυθιών- μα τ’ άλλα, τα αληθινά-στην βόλτα με την μαμά τους. Σ’ αυτό που λιάζεται στην παραλία, κάποιος άλλος είναι που κάνει την μαμά του!

 

Το ροζ πουλί Roseate spoonbill  που ζει στην Βραζιλία. Και, τα υπέροχα ροζ φλαμίνγκος

 

      Το ροζ αλογάκι της Παναγιάς στην στεριά και το πυγμαίο ροζ αλογάκι της Παναγίας της θάλασσας

 

Οι ροζ γυμνοσάλιαγκες της ξηράς, και οι άλλοι δυο ροζ επίσης, γυμνοσάλιαγκες της θάλασσας 

 

 Η ροζ μέδουσα και ένα ροζ χαβανέζικο χταπόδι. Πλάσματα των θαλασσών

 

Το ροζ flatworm σκουλήκι και οι ροζ αστερίες .Πλάσματα των θαλασσών

 

Ένας υπέροχος ροζ αστακός και βαθυροζ κοράλλι. Των θαλασσών.

 

Και για να γυρίσω στην στεριά:  Ενας ροζ Elephant Hawk-Moth και μια ροζ πεταλούδα

 

Άφησα σα τελευταίο σε ροζ, πριν το δώρο που σας έταξα, την ροζ κότα. Εξ επίτηδες.Γιατί αυτό το σε ροζ κοτόπουλο (κότα) που εμφανίστηκε στο Όρεγκον των Η.Π.Α το 2015, είναι και δεν είναι είδος του φυσικού μας κόσμου. Όχι, δεν είναι. Είναι μια κανονική, η γνωστή σε όλους μας κότα, βαμμένη, όμως ροζ. 6asPink_Chickens.transfer_815942_ver1.0_640_360

Τι είχε συμβεί;

 

Ο Ιδιοκτήτης των κοτόπουλων Bruce Whitman , κάτοικος του Portland  στο Oregon  των Η.Π.Α χρησιμοποίησε χρωστικές τροφίμων, το χυμό τεύτλων, και Kool-Aid. Με το μείγμα που έφτειαξε, έβαψε αποβραδίς τα κοτόπουλά του ροζ και αφού νύχτωσε τα πήγε στην προκυμαία της πόλης όπου αυτά κοιμήθηκαν κάτω από ένα δέντρο. . Ήξερε πως με το πρώτο φως της ημέρας τα ροζ κοτόπουλά του θα ξυπνούσαν και θα βολτάριζαν ανάμεσα στους περαστικούς. Κι έτσι και έγινε. Εκείνος καθόταν και έβλεπε από μακρυά τις αντιδράσεις των ανθρώπων,

Γιατί το κάνατε αυτό; Τον ρώτησαν

Ω! Απάντησε εκείνος,. Ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να χαμογελάσουν. Και, το πέτυχα.!

Πήρε βέβαια πρόστιμο αλλά από ο,τι έμαθα τα ροζ  κοτόπουλά του πήραν μέρος και στην παρέλαση την ντόπια μετά..και μιμητές υπήρξαν..και ο κόσμος όντως χαμογέλασε..

Το δώρο μου σε ροζ, για σας!

orchid6

Με την καληνύχτα μου (σε ροζ)!

 

Ελευθερία του λόγου, ρατσιστικός λόγος και ποινικός κολασμός


Σώτη Τριανταφύλλου

             Με αφορμή τα  όσα λέγονται σε δημοσιεύματα που διάβασα εδώ στο διαδίκτυο αναφορικά με  την ποινική δίωξη που έχει ασκηθεί για παραβίαση του Ν.927/1979 (Περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις) σε βάρος της γνωστής συγγραφέως κ. Σώτης Τριανταφύλλου σχετικά με το από 14/11/2005 δημοσίευμά της ή επιλεγμένες φράσεις της σε αυτό, στον διαδικτυακό τόπο της Athens Voice υπό τον τίτλο “Rock and roll will never die” , (μπορείτε να λάβετε γνώση του δημοσιεύματος πατώντας πάνω στον τίτλο του με τα γαλάζια γράμματα) έχω να πω τα εξής καταθέτοντας την δική μου άποψη ως πολίτις αυτού του τόπου:

            Έτσι και ειδικότερα  σε απάντηση  α) της σχετικής με το θέμα δηλώσεως της  Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου(ΕΕΔΑ) που διάβασα στο σημερινό φύλλο του διαδικτυακού τόπου της http://tvxs.gr, και η οποία μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι “ «Σχετικά με την ποινική δίωξη σε βάρος της κ. Σώτης Τριανταφύλλου και την παραπομπή της στο ακροατήριο προκειμένου να δικαστεί για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου: “Χωρίς αμφιβολία το επίδικο κείμενο είναι ρατσιστικό και μισαλλόδοξο. Περιλαμβάνει σοβαρές ανακρίβειες, παραποιεί την αλήθεια και προσβάλλει βάναυσα τη λογική», αναφέρει η ΕΕΔΑ και συνεχίζει: «Αποτελεί τυπικό και προβλέψιμο δείγμα λόγου που στρέφεται συλλήβδην κατά μίας ομάδας προσώπων, την οποία και θεωρεί -εντελώς αυθαίρετα και σχεδόν μεταφυσικά- απόλυτα ομοιογενή. Κυρίως δε αποδίδει σε αυτήν  κάποιο εγγενές «κακό», από το οποίο η ομάδα και τα πρόσωπα που την αποτελούν αδυνατούν να ξεφύγουν, ακριβώς επειδή αυτό έχει αναχθεί σε συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους» και ότι στην συνέχειά δηλώσεώς της αυτής η ΕΕΔΑ συνεχίζει με την ανάλυση και επεξήγηση του ποινικού νόμου αλλά και β)  του σημερινού από 10/5/2017 σχετικού δημοσιεύματος του κ. Δημήτρη Σαραντάκου στον διαδικτυακό του  τόπο https://sarantakos.wordpress.com/ ( μπορείτε να λάβετε γνώση του  δημοσιεύματος πατώντας πάνω στο όνομα του κ. Δ.Σαραντάκου) λέγω τα παρακάτω, αφού έλαβα υπόψη μου ότι:

        Κατά πρώτον, και με την επιφύλαξή μου για τον λόγο ότι η ίδια δεν έχω γνώση του κατηγορητηρίου σε βάρος της κ. Τριανταφύλλου αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται στο από 8/5/2017 δημοσίευμα της  http://mignatiou.com/2017/05/minisi-enantion-tis-singrafeos-sotis-triantafillou-gia-kritiko-kimeno-tis-kata-tou-islamismou/ σύμφωνα με το οποίο  η κ. Σ.Τριανταφύλλου κατηγορείται επειδή “περιέλαβε  φράση που η ίδια αποδίδει στον Μάρκο Πόλο και η οποία λέγει οτι «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι», ενώ σε άλλο σημείο του άρθρου της χαρακτήρισε «πολεμοχαρή και φθονερή τη φύση του ισλάμ», που δεν είναι, συμπλήρωσε,  μια θρησκεία, αλλά «ιδεολογία εκβαρβαρισμού», επισημαίνω οτι η συγγραφέας κατηγορείται για τις παραπάνω δυο συγκεκριμένες και απομονωμένες από το όλο δημοσίευμά της,  φράσεις της.

και, κατά δεύτερον,  ότι σύμφωνα με άρθρο 1 του ποινικού νόμου Ν.927/1979, όπως ισχύει σήμερα: “«Άρθρο 1 Δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους

1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ.

2. Με τις ίδιες ποινές τιμωρείται όποιος με πρόθεση και με τα μέσα και τους τρόπους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, υποκινεί, προτρέπει, προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη φθοράς ή βλάβης πραγμάτων, εφόσον αυτά χρησιμοποιούνταν από τις παραπάνω ομάδες ή πρόσωπα, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.

3. Αν η πρόκληση, προτροπή, διέγερση ή υποκίνηση των προηγούμενων παραγράφων είχε ως αποτέλεσμα την τέλεση εγκλήματος, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή δεκαπέντε έως τριάντα χιλιάδων (15.000-30.000) ευρώ.

Σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, επιβάλλεται η αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων από ένα έως πέντε έτη.

4. Οι πράξεις που περιγράφονται στα άρθρα 1 έως 3 του Ν. 927/1979 (ΦΕΚ 139 Α) διώκονται αυτεπαγγέλτως”

1. blu

Ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας, είτε ως φυσικό είτε ως νομικό πρόσωπο, έχει, κατ’ αρχήν,  το αναφαίρετο δικαίωμα λόγου και έκφρασης των απόψεών του προστατευόμενος από το Σύνταγμά μας. Έτσι, χρήση αυτού του δικαιώματος έκανε  η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου(ΕΕΔΑ) όταν εξέφρασε τις απόψεις της πάνω στο σχετικό θέμα, έτσι και ο κ. Σαραντάκος με τις δικές του θέσεις, έτσι και εγώ και έτσι και η κατηγορούμενη κ. Σώτη Τριανταφύλλου όταν έκανε εκείνο το δημοσίευμα της 14/11/2005 με αφορμή το αιματοκύλισμα που είχε λάβει χώρα προηγούμενα στην Γαλλία από εξτρεμιστή Ισλαμιστή.

Στις 21/7/2017 πρόκειται να εκδικασθεί η υπόθεση από το Ποινικό Δικαστήριο. Είμαστε ενόψει δίκης , λοιπόν.

α) Θεωρώ, κατά πρώτον,  ότι είναι απαράδεκτες και, θα μου επιτρέψετε να πω, ίσως επικίνδυνες τέτοιες ώρες εν όψει δίκης,   να εκφέρονται  κατηγορηματικές θέσεις πάνω σε νομικά θέματα που έχουν άμεση επίπτωση στην αθώωση ή καταδίκη του όποιου κατηγορούμενου και ειδικά μάλιστα τέτοιες θέσεις από φορείς που έχουν επίσημο δημόσιο λόγο και διαθέτουν το ανάλογο βήμα, όπως επί παραδείγματι από τον Τύπο πχ. από τις εφημερίδες μέσω των δημοσιογράφων και αρθρογράφων της, ή όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση από την παραπάνω  μη Κυβερνητική Οργάνωση  “Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου” (ΕΕΔΑ).

Οι φορείς αυτοί,  με τον ευρέως μεταδιδόμενο και αναμεταδιδόμενο δημοσία λόγο τους, επηρρεάζουν  μεγάλο τμήμα του πληθυσμού αυτής της χώρας, όχι μόνον τους ‘Έλληνες πολίτες της αλλά και ειδικά για την συγκεκριμένη περίπτωση και τους φιλοξενούμενούς της υπηκόους ξένων χωρών που έχουν καταλύσει στον τόπο μας. Και,  αυτά τους είναι γνωστά.

Πολλές φορές έχουμε κατηγορηθεί από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι η χώρα μας είναι τόπος ανέλεγκτης εισόδου και προσωρινής παραμονής ξένων και μάλιστα ότι μεταξύ αυτών, εξτρεμιστές ισλαμιστές του ISIS έχουν εισέλθει ανέλεγκτα στην χώρα μας, έχουν παραμείνει επίσης ανενόχλητοι και ανέλεγκτοι εδώ και εν συνεχεία ότι μέρος από αυτούς έχει περάσει μέσω της χώρας μας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να εκτελέσουν και επί τη βάσει των τρομοκρατικών τους εντολών, τα αιματοκυλίσματα ευρωπαίων και άλλων πολιτών. Και,  αυτά σε αυτούς τους φορείς , τους είναι ,επίσης, γνωστά.

Αν, μάλιστα, ο κατηγορηματικός αυτός λόγος τους  είναι ή μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι εμπρηστικός, τότε ενδέχεται με τον λόγο τους αυτόν να υποκινήσουν ή άμεσα να προκαλέσουν άλλες ανώμαλες καταστάσεις.

Αν, και το χειρότερο,  είναι και παραπλανητικός αυτός ο λόγος, τότε..τι στο καλό άλλο να συμβαίνει, αναρωτιέμαι

Και, μιλάω για παραπλανητικό λόγο, γιατί η εν λόγω Οργάνωση (ΕΕΔΑ). στην δήλωσή της είπε πως τάχατες ολόκληρο το άνω δημοσίευμα της κ. Τριανταφύλλου είναι επίδικο, δηλαδή ότι ολόκληρο το δημοσίευμά της είναι αντικείμενο της ποινικής κατηγορίας που της αποδίδεται, μιλάει και καταφέρεται εναντίον του και εναντίον της ως Ανώτερη των Δικαστών, χαρακτηρίζοντας όλο το δημοσίευμά της  όπως παραπάνω, χωρίς μάλιστα να αναφέρεται στο ειδικότερο περιεχόμενό του αιτιολογώντας τις θέσεις της και επί πλέον μπαίνει σε αμιγώς νομικά θέματα με την κρίση της για όσα λέει για τον νόμο σε σχέση με το θέμα.

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η ΕΕΔΑ είναι ότι η κ. Τριανταφύλλου διώκεται για τις παραπάνω συγκεκριμένες και  μεμονωμένες από το όλο δημοσίευμα, φράσεις της και όχι για όλο το δημοσίευμά της,

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η εν λόγω ΕΕΔΑ είναι ότι  οι μόνοι αρμόδιοι για να κρίνουν την εφαρμογή του Νόμου σε σχέση με την επίδικη περίπτωση, είναι οι αρμόδιοι Δικαστές και όχι αυτή,

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η εν λόγω ΕΕΔΑ (ως υπερασπίστρια των δικαιωμάτων του ανθρώπου- καθώς επονομάζεται) είναι ότι η στοιχειώδης αντικειμενικότητα απαιτεί όταν κατηγορείς κάτι ολόκληρο να αναφέρεσαι και στο περιεχόμενο του ολόκληρο. Όχι απλά να του πετάς πάνω του την κατηγορία αλλά επιβάλλεται  να την αιτιολογείς με βάση και το κείμενο κιόλας! Αν, βέβαια, ήταν σε θέση να το κάνει η ΕΕΔΑ αυτά, γιατί…μάλλον δεν το διάβασε καλά το δημοσίευμα ή το διάβασε και γι αυτό τον λόγο οι παραπάνω ..ας πούμε ελλείψεις, να μην επιμείνω και στις παραπλανήσεις

Αν και, με την όλη δήλωσή της φωτιές άναψε, εμπρησμό έβαλε..και το γνωρίζει

β) Τώρα και καθ’ όσον αφορά στο σημερινό δημοσίευμα του κ. Δημητρίου Σαραντάκου.:.

Είναι γεγονός ότι το θέμα για το δημοσίευμα της κ. Σώτης Τριανταφύλλου ενδιαφέρει όλους μας ή θα έπρεπε να ενδιαφέρει όλους εμάς τους πολίτες, κατά την γνώμη μου. Είναι ευαίσθητο θέμα και άπτεται δικαιωμάτων για την κατάχτηση των οποίων έχει χυθεί πολύ αίμα. Είναι, λοιπόν, εύλογο  ο καθένας μας να νοιαστεί να γράψει κάτι γι’ αυτό, τις σκέψεις του, τις απόψεις του. Πως αλλιώς θα μετείχαμε στο γίγνεσθαι της Δημοκρατίας;

Έτσι, και από αυτήν την σκοπιά κατανοώ το ενδιαφέρον της ΕΕΔΑΑ, όπως και του κ. Σαραντάκου, όπως και του καθενός μας. Όμως, θέλω να εκφράσω ορισμένες αντιρρήσεις μου στο περιεχόμενό του δημοσιεύματός του:

Η από κάποιον γραπτή καταγγελία ή αναφορά(όπως και αν την πει κανείς) προς τις Αρχές, προς τον Εισαγγελέα, αποτελεί μήνυση. Ο Εισαγγελέας, στις παραβιάσεις του αυτού του νόμου με τον οποίο διώκεται η κ. Τριανταφύλλου, επιλαμβάνεται αυτεπάγγελτα, είτε δηλαδή επειδή το δημοσίευμα αυτό το είδε ο ίδιος είτε γιατί το κατάγγειλε και έτσι του το γνωστοποίησε κάποιος, είτε επώνυμα, είτε ανώνυμα.

Στην περίπτωση αυτή, ο κ. Δημητράς το κατάγγειλε με την μηνυτήρια αναφορά του, επώνυμα. Και ο κ. Εισαγγελέας έκρινε ότι έπρεπε να επιληφθεί, όπως και έκανε. Δίκαια ή άδικα, η δίκη θα δείξει..Ούτως ή άλλως η Εισαγγελική Αρχή δεν δικάζει. Για τα περί της δίωξης ή μη εισηγείται μόνον και μπορεί και να αλλάξει γνώμη στην πορεία μέσα στο Δικαστήριο, αν κρίνει ωριμότερα ότι κακώς την άσκησε..ή και να την επιδιώξει με το σκοπό την καταδίκη από το Δικαστήριο. Τώρα, το αν ο κ. Δημητράς μήνυσε καταγγέλλοντας για παραβίαση του ίδιου νόμου και άλλους,  αυτό είναι αδιάφορο για μένα, καθώς επίσης  και για όποιον ενδιαφέρεται για κείνον που νοιάζεται μόνον και όχι για όλους τους άλλους..

Το εάν την φράση που επικαλέστηκε η κ. Τριανταφύλλου την είπε ο Μάρκο Πόλο ή άλλος, δεν ενδιαφέρει. Αρκεί να την είπε κάποιος τρίτος εκτός της κ. Τριανταφύλλου. Εκείνο που έχει σημασία θα είναι  αν κριθεί ότι εκείνη την υιοθέτησε..και εδώ το δημοσίευμά της αναφέρει και άλλα εναντίον αυτής της υιοθεσίας..Αλλά, ως εδώ, πάνω σε αυτά. Όποιος θέλει να δει, ας διαβάσει το ίδιο το δημοσίευμα. Του δείχνω τον τρόπο, παραπάνω.

Το εάν η κ. Τριανταφύλλου σκόπευε ή όχι με τις φράσεις αυτές στο δημοσίευμά της να παρακινήσει, να προκαλέσει ή και να διεγείρει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπων, το εάν με τις φράσεις της αυτές τις μεμονωμένες και όχι από το σύνολο του δημοσιεύματος, όπως θα’ πρεπε κατά την άποψή μου, συμπεραίνεται ότι στρέφεται εναντίον όλων των ισλαμιστών και όχι πχ. των εξτρεμιστών ή μιας ομάδας από όλους που έπραξαν κάτι συγκεκριμένο και μάλιστα με τρόπο “ που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων”, το αν με τις απόψεις της υπερέβη ή όχι το ανάλογο μέτρο του δικαιώματός της, της ελευθερίας του λόγου, ή αν το υπερέβη και κατά πόσο καταχρηστικά, αυτά είναι από τα ζητήματα που καλείται να κρίνει το Δικαστήριο..

Και μετά, θα δούμε..και εμείς..

1.-blu_thumb.gif

Απλά, ας θυμηθούμε και αυτό: Οτι ως Ελλάδα έχουμε συνυπογράψει τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε επίσημα στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 περιλαμβάνεται το άρθρο 11, παρ.1 όπου αναφέρονται τα εξής (ΕΕ): «Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων”

http://www.europarl.europa.eu/charter/pdf/text_el.pdf