Lou Andreas-Salomé, η άλλη Κίρκη


      Δείτε την μοιραία γυναίκα, την γοητεύτρια, την ερωμένη, την χωρίς ηθικούς φραγμούς,  μα και την πανέξυπνη γυναίκα, την επιστήμονα, την πρώτη ψυχαναλύτρια, την γυναίκα με το ελεύθερο πνεύμα, Δείτε την σύζυγο, δείτε και την συγγραφέα… Δείτε την Lou Andreas-Salomé!

      Δείτε την γυναίκα εκείνη, που ως άλλη Κίρκη, σαγήνευσε “μεγάλους¨άντρες”, φαινομενικά δυσπρόσιτους, “βουνά του πνεύματος”, που έγινε η μούσα τους, το πάθος τους μα και η πληγή τους σαν τους άφηνε…

Lou Andreas-Salomé3

Γι’ αυτήν έκλαψε ο Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Nietzsche). Ήταν για κείνον, η Lou Salomé,  ο μεγάλος, ο ανεκπλήρωτος έρωτάς του. Τρεις προτάσεις γάμου (προσωρινής διάρκειας)  της έκανε και εκείνη, και στις τρεις προτάσεις του, είπε όχι. Όμως, γι’ αυτήν την ίδια,  ήταν που ο φιλόσοφος είπε αργότερα:

«Χωρίς τη Λου, δε θα υπήρχε ο Ζαρατούστρας»

..Και, μπορεί ο Νίτσε να το είπε αυτό για την Λου, η αδελφή του Νίτσε όμως, έλεγε για την Λου, ότι αυτή  ήταν ο διάβολος.
       Γι’ αυτήν, την Lou Salomé, παθιάστηκε ο ποιητής Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Rainer Maria Rilke) κι ας ήταν 14 χρόνια μικρότερός της, σαν έγινε ερωμένος της κι ας ήταν αυτή 
τότε παντρεμένη. Ο Ρίλκε ήταν μόλις 21 ετών όταν  το 1897 γνώρισε την Λου και έμειναν επί αρκετά χρόνια εραστές.

Μέχρι που την γνώρισε, ο Ρίλκε άκουγε στο όνομα Rene. Εκείνη ήταν που του’ δωσε το όνομα Rainer, το οποίο έκτοτε κράτησε στην ζωή του και με αυτό το όνομα έγινε πασίγνωστος ως ποιητής ο Rilke. Η Λου βοήθησε τον Ρίλκε με το ψυχολογικό του πρόβλημα σε σχέση με τον θάνατο, τον εισήγαγε στον κόσμο των ανθρώπων της τέχνης και του λόγου, εκείνη ήταν που του’ μαθε  Ρωσικά ώστε να μπορεί να διαβάσει έργα του Πούσκιν και του Τολστόϊ, τον οποίο και συνάντησαν στο ταξίδι τους στην Ρωσία. Ήταν για κείνον η μάνα, η ερωμένη, η μούσα του.

      Απ’ αυτήν, την Λου Σαλομέ και μοναχά απ’ αυτήν, ο Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund

Lou Andreas Salome

Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund Freud) και Λου Σαλομέ

Freud) ο περίφημος και διάσημος ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής δεχόταν αρνητική  κριτική  ή και υποδείξεις για αλλαγές στον δρόμο των ιδεών και αντιλήψεών του που ο ίδιος είχε χαράξει.Όποιον άλλον αμφισβητούσε πολύ τις απόψεις του και τις ιδέες του  ή τις επέκρινε, τον διέγραφε από την Ψυχαναλυτική Ένωση. Έτσι διέγραψε και τον Άντλερ και τον Γιουνγκ και άλλους.Για την Λου, όμως, που ήταν η  ιδιαίτερη φίλη του μα και η μαθήτριά του, όταν από το 1912 και ήδη στα 51ης χρόνια,  η Λου εντάχθηκε  στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης, ο ίδιος  είχε πει: ‘Ένας άνθρωπος μόνο μπορεί να κάνει όποια κριτική θέλει”. Κι αυτός ο άνθρωπος ήταν εκείνη, η Λου. Ο Φρόϋντ ήταν ερωτευμένος μαζί της αλλά με ένα εξειδικευμένο τρόπο

      Σύμφωνα με τον Paul Roazen,(Πάουλ Ροάζεν), καθηγητή πολιτικών επιστημών, ιστορικό του ψυχαναλυτικού κινήματος και συγγραφέα πολυάριθμων βιβλίων για τον Ζίγκμουντ Φρόιντ, τον οποίον, όπως και το έργο του, είχε ενδελεχώς μελετήσει, ο ίδιος ο Φρόιντ,  ήταν πουριτανός από ταμπεραμέντο και ήδη πατέρας έξι παιδιών σαν γνώρισε στα πενήντα έξι του χρόνια την Λου, και , ναι μεν ο ίδιος ο Φρόϋντ παραδέχθηκε αργότερα στα γραπτά του ότι είχε θαυμάσει  πάρα πολύ την Λου και ότι είχε συνδεθεί μαζί της, αλλά ότι δεν υπήρχε ίχνος σεξουαλικότητας σε αυτήν την σχέση.

      Στην ίδια χρονική περίοδο,  η ερωτική της σχέση πενηντατριάχρονης τότε Λου με τον τριαντατριάχρονο Viktor Tausk, τον πιο σπουδαίο ίσως από τους σπουδαστές του Freud

Vienna-Triangle-Victor-Tausk

Viktor Tausk

ήταν εμπλεγμένη με την σχέση και των δυό τους με τον Φρόϋντ.  Στην Λου, όμως, αποδόθηκαν απ’ αρκετούς,  ευθύνες για την αυτοκτονία του Tausk το 1919 αν και είχαν παρέλθει έξι χρόνια από την λήξη της όποιας σχέσης μεταξύ τους όπως και από την διάλυση της συνεργασίας του τελευταίου με τον Φρόϋντ.

      Αυτή, η Lou Salomé, ήταν μια γυναίκα πολυδιάστατη, που έζησε ελεύθερα σε κοινωνία πνιγηρή για  τις ομόφυλές της, έζησε ως ισότιμη γυναίκα σε μια κοινωνία ανδροκρατούμενη και ως επιστήμονας άνοιξε πεδία για τις γυναίκες που ακολούθησαν.Ήταν μια γυναίκα που έζησε έξω από τον χρόνο και τις διαστάσεις της εποχής της.

      Ήταν, αυτή, η  γυναίκα που’ χε βάλει σκοπό να μην ερωτευθεί για να μπορεί ν’ αγαπηθεί, για να μπορεί να μείνει ανεξάρτητη. Δεν κατακτιόταν. Αυτή ήταν εκείνη που κατακτούσε τους άλλους που την ερωτεύονταν και παθιάζονταν μαζί της. Αυτή, ίσως,  ήταν η δύναμή της, η πηγή της γοητείας της και πιθανώς το κρυφό της τραύμα.  Ήταν μια γυναίκα ασυνήθιστη, με ελεύθερο, αναλυτικό και κοφτερό πνεύμα που διέθετε μια σπάνια πνευματική και ταυτόχρονα ανθρώπινη ένταση σε συνδυασμό με γυναικεία γοητεία .Είχε την ικανότητα να διεγείρει τα μυστικά πάθη των εραστών της..Είχε, επίσης την ικανότητά να κατανοεί τις ιδέες τους και να τις αναπτύσσει αυτόνομα σε δικά της έργα.       

      Η Lou Andreas-Salomé υπήρξε μια χαρισματική γυναίκα. Φαινομενικά, τα είχε όλα. Κόρη αριστοκρατικής οικογενείας, πανέμορφη, κομψή,  σαγηνευτική, με εξαιρετικές σπουδές, πολύγλωσση και πολυμαθής, έξυπνη, με ερευνητικό και ελεύθερο νου, ανυπότακτη. Συνδύαζε, καθώς είπαν, δυο στοιχεία σα χαρακτήρας: το αρσενικό και το θηλυκό.

Έγραψε πάνω από δώδεκα βιβλία.  Υπήρξε, μάλιστα,  η πρώτη ψυχαναλύτρια που τόλμησε να συγγράψει βιβλίο για το  sex. Άλλο η αγάπη και άλλο το sex. To sex έλεγε είναι ανάγκη σαν την τροφή, σαν το νερό..η απιστία, δεδομένη..

Κι όμως, η Λου Σαλομέ έμεινε στην Ιστορία ως η απόλυτη ερωμένη σπουδαίων αντρών, ως εκείνη η άλλη Κίρκη που γοήτευσε τον Νίτσε, τον Ράινερ Ρίλκε, τον Φρόιντ και τόσους άλλους πολλούς

Και, όντως, η Λου Σαλομέ, είχε πολλές πνευματικές ή πλατωνικές αλλά και παθιασμένες ερωτικές σχέσεις στην ζωή της, μερικές μάλιστα, ταυτόχρονα με άλλες, σχέσεις με πιο ηλικιωμένους  από κείνη, σχέσεις με πολύ νεότερους από κείνη..Η ίδια δεν μίλαγε γι’ αυτές τις όποιες σχέσεις της, οι άντρες ήταν αυτοί που μίλησαν γι’ αυτή αλλά και για την σχέση του με αυτή

Η Lou γεννήθηκε στις 12/2/1861 στην Αγία Πετρούπολη  της Ρωσίας ως Louise von Salomé or Luíza Gustavovna Salomé, μοναχοκόρη στρατηγού του Ρωσικού Στρατού γαλλικής καταγωγής και μητέρα Δανικής καταγωγής. Είχε άλλους τέσσερις αδελφούς και μεγάλωσε σε αριστοκρατικό περιβάλλον. Όντας έφηβη είχε ως διδάσκαλο τον Hendrik Gillot,  πάστορα της Προτεσταντικής Εκκλησίας με τον οποίο συνήψε σχέση, εξ αιτίας της οποίας αυτός κόντεψε να διαλύσει τον γάμο του. Η μητέρα της  την πήγε στην Ζυρίχη της Ελβετίας προκειμένου να σπουδάσει Θεολογία και Ιστορία Τέχνης, όπως εκείνη ήθελε, αλλά στο εξάμηνο αρρώστησε, οπότε και διέκοψε τις σπουδές της. Τότε η μητέρα της την πήγε στην Ιταλία για να αναρρώσει. Ήταν η Λου τότε στα είκοσι ένα της χρόνια.

Εκεί, στην Ιταλία,  η Λου, γνώρισε τον Γερμανό φιλόσοφο Paul Ree, ο οποίος θαμπώθηκε απ’ αυτήν και την ζήτησε να την παντρευτεί, κάτι που η ίδια αρνήθηκε αντιπροβάλλοντας την ανάγκη της για ανεξαρτησία. Μετά, Η Λου, μέσω του Ree, γνωρίστηκε και με τον Νίτσε, που ήταν φίλος με τον Ree από πολλά χρόνια πριν. Ο Νίτσε, επίσης,  γοητεύτηκε αμέσως, από την παρουσία και την προσωπικότητα της Λου.  Στην συνέχεια, και οι τρεις τους, η Λου  με τον Ree και τον Νίτσε συγκατοίκησαν για λίγο στο ίδιο σπίτι. Το αν η μεταξύ των τριών σχέση ήταν ερωτικού τριαδικού χαρακτήρος – όπως φημολογήθηκε μετά ή ακέραιας πνευματικής- ένα είδος μοναστηριακής συνοίκησης για μοναχικά ελεύθερα πνεύματα καθώς οι ίδιοι την ονόμαζαν-,  δεν μπορεί να βεβαιώσει κατηγορηματικά κανείς.

Το γεγονός είναι ότι στην πορεία του χρόνου, ο Νίτσε απομακρύνθηκε από την Λου με σπασμένη την καρδιά ενώ ο πάλαι ποτέ φίλος του  Paul Ree συνέχισε επί έτη  να έχει σχέση μαζί της-μέναν, μάλιστα, μαζί επί σειρά ετών. Η κάθε σχέση του Paul Ree  με την Λου σταμάτησε με τον γάμο της, το 1886. Το 1901, ο Paul Ree  βρέθηκε νεκρός μετά από πτώση του από βράχο.Οι συνθήκες της πτώσης του, για το αν ήταν ατύχημα ή αυτοκτονία, αποτελούν θέμα συζήτησης έως σήμερα

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas-als-Verlobte-Göttinger-Tageblatt-Verlag

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas

Η  Lou Salomé παντρεύτηκε μια φορά στην ζωή της, το έτος 1887, μελετητή γλωσσολογίας και καθηγητή Πανεπιστημίου στο Göttingen της Γερμανίας, Friedrich Carl Andreas. Και αυτόν τον άντρα, τον παντρεύτηκε επειδή  εκείνος είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει πριν τον γάμο τους για χάρη της. Μέχρι και  την ημέρα του γάμου τους, λέγεται, είχε πάνω του ένα μαχαίρι για να αυτοκτονήσει, μην και φύγει εκείνη από κοντά του. Έτσι έγινε ο γάμος τους και διήρκεσε με τον ρητό όρο που εκείνη είχε θέσει: Να μην ολοκληρωθεί ο γάμος τους ποτέ, δηλαδή με τον όρο να μην έχουν μεταξύ τους σαρκικές σχέσεις και νάναι αυτή ελεύθερη να σχετίζεται με όποιον άλλον άντρα ήθελε. Και έτσι ήταν σ’ όλη την διάρκειά του, ο γάμος τους, παρά τις μάταιες ενάντιες προσπάθειες του συζύγου της, μέχρις που έληξε με τον θάνατο εκείνου το 1930.

Η Λου Σολομέ, πέθανε εν τέλει και παρά τις περιπλανήσεις της, στο Γκέτινγκεν (Göttingen)  της Γερμανίας  στις 5/2/1937. ’Ήταν 76  χρονώ. Τα βιβλία της κατασχέθηκαν από την Γκεστάπο και στην συνέχεια καταστράφηκαν για τον λόγο  ότι ήταν συνάδελφος του Εβραίου Ζίγκμουντ Φρόιντ. Ζήτησε να ταφεί και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της

1.-blu_thumb.gif

Έχουν γραφτεί πολλά και από πολλούς για την Lou Andreas-Salomé στα χρόνια που ακολούθησαν ως και τις μέρες μας. Άλλοι την ονομάζουν ηρωίδα, το ελεύθερο πνεύμα, άλλοι την λένε ναρκισσίστρια, άλλοι Μεσσαλίνα, κι άλλοι ότι αυτή ήταν για τους ερωμένους της, ο,τι το θηλυκό αλογάκι της Παναγίας για το αρσενικό εραστή του.

Ο Paul Roazen (Πάουλ Ροάζεν) έγραψε γι΄ αυτή H Λου ανήκει στο είδος των γυναικών που έχουν την ικανότητα να συλλέγουν σπουδαίους άντρες όπως ήταν η Madame de Staël ab45c8658c132ace7946f4eed0decc88στον δέκατο όγδοο αιώνα και η Alma Mahler  στον εικοστό. Στην περίπτωση της Λου, η ομορφιά δεν ήταν το κύριο στοιχείο της έλξης τους. Όσο και αν ήταν όμορφη στο παρελθόν, αυτή είχε να στηριχθεί  στις γνώσεις της στην ψυχολογία για να προκαλέσει την προσοχή των ενδεχόμενων κατακτήσεών της. Η Λου στάθηκε χρήσιμη στην σειρά των σπουδαίων αντρών της καθώς μπορούσε να ταυτίζεται με το ευάλωτο τμήμα της προσωπικότητάς τους που είχε τόση ανάγκη από στήριξη αλλά  όλοι εκείνοι που την ερωτεύονταν, υποχρεώθηκαν στο τέλος να ανακαλύψουν ότι η Λου είχε μείνει ανεξάρτητη και δεν είχε δώσει σε κανένα από αυτούς τον εαυτό της. Όλοι οι σπουδαίοι άντρες της την χρειάζονταν, αλλά ο καθένας από τους εραστές της συνειδητοποιούσε στο τέλος ότι αυτή τους είχε ξεφύγει”

Ένας νεότερος από κείνη  ερωμένος της, ο ψυχίατρος Σουηδός Poul Bjerre (15 χρόνια νεότερος), που τον γνώρισε στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης όταν είχε πιά κατά πολύ ξεπεράσει τα πενήντα πέντε της χρόνια, είπε μετά για κείνη : « “Η  Λου χτίζει μια παθιασμένη σχέση με έναν άνδρα, και εννέα μήνες αργότερα, ο άνδρας φέρνει ένα βιβλίο στον κόσμο.».

Και η ίδια η Λου έλεγε: «Μόνον όποιος μένει πλήρως ο εαυτός του είναι κατάλληλος να αγαπιέται διαρκώς, επειδή μόνον αυτός μπορεί στη ζωντανή πληρότητα να συμβολίζει για τον άλλον τη ζωή, μόνον αυτός μπορεί να γίνει αισθητός ως μια δύναμή της».

1.-blu_thumb.gif

Κι ας  μας θυμίσω εδώ κάτι που είχε πει ο Δημήτρης Λιαντίνης  σε παρατήρησή του πάνω στην “Γκέμμα”:

«Η Κίρκη είναι έξυπνη. Γι’ αυτό είναι τόσο έμορφη, ώστε να φαντάζει μάγισσα και μάγισσας παιδί. Γι’ αυτό μαγεύει τ’ άστρι και δεν περπατεί.  Αν δεν ήτανε έξυπνη, δε θα ‘τανε κι έμορφη. Η εμορφιά είναι δύναμη νόησης. Η εμορφιά δεν είναι απλά καμπύλες και χρώτας, λίκνισμα και λαιμός και μαλλιά. Η εμορφιά είναι δαιμονική κυριαρχία στον περίγυρο από αιτίες απροσδιόριστες. Είναι το «αμήχανον κάλλος» που λέει ο Πλάτων.» 

1.-blu_thumb.gif

Πηγές μου:

https://books.google.gr/books/about/The_Historiography_of_Psychoanalysis.html?id=OyPLb8JpAtEC&redir_esc=y   Paul Roazen

https://books.google.gr/books?id=Set1p03TPv8C&printsec=frontcover&hl=el#v=onepage&q&f=false, http://www.dieterwunderlich.de/Lou_Andreas_Salome.htm, https://www.wikiwand.com/fr/Paul_R%C3%A9e, http://www.encyclopedia.com/people/medicine/psychology-and-psychiatry-biographies/lou-andreas-salome,

1.-blu_thumb.gif

Ένα ποίημα της Lou Salomé που δημοσιεύθηκε το 1910 στο βιβλίο «Die Erotik» και μελοποιήθηκε από τον γοητευμένο Νίτσε:

Hymn To Life, 

Surely, a friend loves a friend the way
That I love you, enigmatic life —
Whether I rejoiced or wept with you,
Whether you gave me joy or pain.

I love you with all your harms;
And if you must destroy me,
I wrest myself from your arms,
As a friend tears himself away from a friend’s breast.

I embrace you with all my strength!
Let all your flames ignite me,
Let me in the ardor of the struggle
Probe your enigma ever deeper.

To live and think millennia!
Enclose me now in both your arms:
If you have no more joy to give me —
Well then—there still remains your pain.

 1.-blu_thumb.gif

 

 

.

  

 

 

Όπου το χρώμα είναι ροζ..


Σαν ακούω για ροζ, μου’ ρχονται στο νου, τα πρώτα ρουχαλάκια του θηλυκούgiphy μωρού, τα ροζ δωμάτια των ρομαντικών, οι  “ροζ” ιστορίες, τα ροζ λαγουδάκια του Χιου Χέφνερ, τα ροζ ταγεράκια των Αμερικανίδων, τα ροζ μπλουζάκια των εφήβων, τα ροζ κορδελάκια των ομοφυλόφιλων, τα ροζ μάγουλα των ντροπαλών, τα ροζ τριαντάφυλλα, το ροζ του ηλιοβασιλέματος, ο γνωστός ροζ πάνθηρας των κινουμένων σχεδίων, τα ροζ γουρουνάκια των παραμυθιών, ..όλα ανάκατα, κι είναι κι άλλα ροζ, pink  και πον πον…

Σαν ακούω για το ροζ το χρώμα, κοιτάζω και μαθαίνω ότι σα χρώμα αντιπροσωπεύει τη φροντίδα, τη συμπόνια και την αγάπη. Οτι το ροζ χρώμα συμβολίζει την άνευ όρων αγάπη και κατανόηση και σχετίζεται με την παροχή και τη λήψη φροντίδας. Οτι το ροζ είναι ένας συνδυασμός του κόκκινου και του λευκού, οπότε τα δύο χρώματα προσθέτουν από λίγο στα χαρακτηριστικά του. Έτσι, ότι  το ροζ παίρνει τη σφοδρή επιθυμία για δράση από το κόκκινο χρώμα, και το λευκό χρώμα δίνει την ευκαιρία για τον σκοπό αυτό. Πάθος και δύναμη από το κόκκινο χρώμα, μαλακωμένο από την καθαρότητα και διαφάνεια του λευκού χρώματος ολοκληρώνουν την έννοια του ροζ χρώματος. Και ότι όσο πιο βαθύ το ροζ το χρώμα, τόσο περισσότερο πάθος και ενέργεια που ακτινοβολεί.

Εκείνο που δεν σκέφτηκα ποτέ είναι το ροζ  σα χρώμα στα ζώα και τα πλάσματα της φύσης. Κι αν το κόκκινο εκεί σημαίνει κίνδυνος, το ροζ τι; Εκείνο, επίσης, που δεν ήξερα  είναι ότι υπάρχουν και ροζ δελφίνια και ροζ ελεφαντάκια και ροζ αληθινά γουρουνάκια, όπως και πολλά άλλα ροζ ή ροζέ στο ζωϊκό το στεριανό ή και το υποθαλάσσιο βασίλειο.Μέχρι και για ροζ κότες άκουσα.

Το ροζ θριαμβεύει παντού τελικά! Αυτό διαπίστωσα! Σε όλες του τις αποχρώσεις από το ροδόλευκο έως το βαθύ το ροζ, εκεί λίγο πριν πάμε στο αχνοκόκκινο. Απλά, εγώ ήμουν αυτή που δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν τόσα πολλά ροζ είδη και πλάσματα της φύσης, μέχρι που τα είδα, και, βέβαια, υπάρχουν κι άλλα. Να μου θυμίσετε στο τέλος, να σας χαρίσω μια ροζ ορχιδέα!

Και για του λόγου μου το αληθές, για δείτε:

dolphins

Το ροζ δελφίνι! Αληθινό! Λένε, μάλιστα, ότι από τα ροζ δελφίνια των γλυκών νερών, εκείνο των ποταμών του Αμαζονίου είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις και ο εγκέφαλός του έχει 40% μεγαλύτερη χωρητικότητα από του ανθρώπινου.pink-dolphin-850x412

 

 

 

 

 

 

Το Ροζ  ελεφαντάκι! Εξαιρετικά σπάνιο, ανακαλύφθηκε πρόσφατα στο εθνικό πάρκο του Kruger στην Νότια Αφρική. Είναι albino.

 

Τα ροζ γουρουνάκια -όχι των ιπτάμενα των παραμυθιών- μα τ’ άλλα, τα αληθινά-στην βόλτα με την μαμά τους. Σ’ αυτό που λιάζεται στην παραλία, κάποιος άλλος είναι που κάνει την μαμά του!

 

Το ροζ πουλί Roseate spoonbill  που ζει στην Βραζιλία. Και, τα υπέροχα ροζ φλαμίνγκος

 

      Το ροζ αλογάκι της Παναγιάς στην στεριά και το πυγμαίο ροζ αλογάκι της Παναγίας της θάλασσας

 

Οι ροζ γυμνοσάλιαγκες της ξηράς, και οι άλλοι δυο ροζ επίσης, γυμνοσάλιαγκες της θάλασσας 

 

 Η ροζ μέδουσα και ένα ροζ χαβανέζικο χταπόδι. Πλάσματα των θαλασσών

 

Το ροζ flatworm σκουλήκι και οι ροζ αστερίες .Πλάσματα των θαλασσών

 

Ένας υπέροχος ροζ αστακός και βαθυροζ κοράλλι. Των θαλασσών.

 

Και για να γυρίσω στην στεριά:  Ενας ροζ Elephant Hawk-Moth και μια ροζ πεταλούδα

 

Άφησα σα τελευταίο σε ροζ, πριν το δώρο που σας έταξα, την ροζ κότα. Εξ επίτηδες.Γιατί αυτό το σε ροζ κοτόπουλο (κότα) που εμφανίστηκε στο Όρεγκον των Η.Π.Α το 2015, είναι και δεν είναι είδος του φυσικού μας κόσμου. Όχι, δεν είναι. Είναι μια κανονική, η γνωστή σε όλους μας κότα, βαμμένη, όμως ροζ. 6asPink_Chickens.transfer_815942_ver1.0_640_360

Τι είχε συμβεί;

 

Ο Ιδιοκτήτης των κοτόπουλων Bruce Whitman , κάτοικος του Portland  στο Oregon  των Η.Π.Α χρησιμοποίησε χρωστικές τροφίμων, το χυμό τεύτλων, και Kool-Aid. Με το μείγμα που έφτειαξε, έβαψε αποβραδίς τα κοτόπουλά του ροζ και αφού νύχτωσε τα πήγε στην προκυμαία της πόλης όπου αυτά κοιμήθηκαν κάτω από ένα δέντρο. . Ήξερε πως με το πρώτο φως της ημέρας τα ροζ κοτόπουλά του θα ξυπνούσαν και θα βολτάριζαν ανάμεσα στους περαστικούς. Κι έτσι και έγινε. Εκείνος καθόταν και έβλεπε από μακρυά τις αντιδράσεις των ανθρώπων,

Γιατί το κάνατε αυτό; Τον ρώτησαν

Ω! Απάντησε εκείνος,. Ήθελα να κάνω τους ανθρώπους να χαμογελάσουν. Και, το πέτυχα.!

Πήρε βέβαια πρόστιμο αλλά από ο,τι έμαθα τα ροζ  κοτόπουλά του πήραν μέρος και στην παρέλαση την ντόπια μετά..και μιμητές υπήρξαν..και ο κόσμος όντως χαμογέλασε..

Το δώρο μου σε ροζ, για σας!

orchid6

Με την καληνύχτα μου (σε ροζ)!

 

Ελευθερία του λόγου, ρατσιστικός λόγος και ποινικός κολασμός


Σώτη Τριανταφύλλου

             Με αφορμή τα  όσα λέγονται σε δημοσιεύματα που διάβασα εδώ στο διαδίκτυο αναφορικά με  την ποινική δίωξη που έχει ασκηθεί για παραβίαση του Ν.927/1979 (Περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις) σε βάρος της γνωστής συγγραφέως κ. Σώτης Τριανταφύλλου σχετικά με το από 14/11/2005 δημοσίευμά της ή επιλεγμένες φράσεις της σε αυτό, στον διαδικτυακό τόπο της Athens Voice υπό τον τίτλο “Rock and roll will never die” , (μπορείτε να λάβετε γνώση του δημοσιεύματος πατώντας πάνω στον τίτλο του με τα γαλάζια γράμματα) έχω να πω τα εξής καταθέτοντας την δική μου άποψη ως πολίτις αυτού του τόπου:

            Έτσι και ειδικότερα  σε απάντηση  α) της σχετικής με το θέμα δηλώσεως της  Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου(ΕΕΔΑ) που διάβασα στο σημερινό φύλλο του διαδικτυακού τόπου της http://tvxs.gr, και η οποία μεταξύ άλλων επισημαίνει ότι “ «Σχετικά με την ποινική δίωξη σε βάρος της κ. Σώτης Τριανταφύλλου και την παραπομπή της στο ακροατήριο προκειμένου να δικαστεί για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου: “Χωρίς αμφιβολία το επίδικο κείμενο είναι ρατσιστικό και μισαλλόδοξο. Περιλαμβάνει σοβαρές ανακρίβειες, παραποιεί την αλήθεια και προσβάλλει βάναυσα τη λογική», αναφέρει η ΕΕΔΑ και συνεχίζει: «Αποτελεί τυπικό και προβλέψιμο δείγμα λόγου που στρέφεται συλλήβδην κατά μίας ομάδας προσώπων, την οποία και θεωρεί -εντελώς αυθαίρετα και σχεδόν μεταφυσικά- απόλυτα ομοιογενή. Κυρίως δε αποδίδει σε αυτήν  κάποιο εγγενές «κακό», από το οποίο η ομάδα και τα πρόσωπα που την αποτελούν αδυνατούν να ξεφύγουν, ακριβώς επειδή αυτό έχει αναχθεί σε συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους» και ότι στην συνέχειά δηλώσεώς της αυτής η ΕΕΔΑ συνεχίζει με την ανάλυση και επεξήγηση του ποινικού νόμου αλλά και β)  του σημερινού από 10/5/2017 σχετικού δημοσιεύματος του κ. Δημήτρη Σαραντάκου στον διαδικτυακό του  τόπο https://sarantakos.wordpress.com/ ( μπορείτε να λάβετε γνώση του  δημοσιεύματος πατώντας πάνω στο όνομα του κ. Δ.Σαραντάκου) λέγω τα παρακάτω, αφού έλαβα υπόψη μου ότι:

        Κατά πρώτον, και με την επιφύλαξή μου για τον λόγο ότι η ίδια δεν έχω γνώση του κατηγορητηρίου σε βάρος της κ. Τριανταφύλλου αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται στο από 8/5/2017 δημοσίευμα της  http://mignatiou.com/2017/05/minisi-enantion-tis-singrafeos-sotis-triantafillou-gia-kritiko-kimeno-tis-kata-tou-islamismou/ σύμφωνα με το οποίο  η κ. Σ.Τριανταφύλλου κατηγορείται επειδή “περιέλαβε  φράση που η ίδια αποδίδει στον Μάρκο Πόλο και η οποία λέγει οτι «φανατικός μουσουλμάνος είναι αυτός που σου κόβει το κεφάλι, ενώ μετριοπαθής είναι εκείνος που σε κρατάει για να σου κόψουν το κεφάλι», ενώ σε άλλο σημείο του άρθρου της χαρακτήρισε «πολεμοχαρή και φθονερή τη φύση του ισλάμ», που δεν είναι, συμπλήρωσε,  μια θρησκεία, αλλά «ιδεολογία εκβαρβαρισμού», επισημαίνω οτι η συγγραφέας κατηγορείται για τις παραπάνω δυο συγκεκριμένες και απομονωμένες από το όλο δημοσίευμά της,  φράσεις της.

και, κατά δεύτερον,  ότι σύμφωνα με άρθρο 1 του ποινικού νόμου Ν.927/1979, όπως ισχύει σήμερα: “«Άρθρο 1 Δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους

1. Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, υποκινεί, προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων, που προσδιορίζονται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων, τιμωρείται με φυλάκιση τριών (3) μηνών έως τριών (3) ετών και με χρηματική ποινή πέντε έως είκοσι χιλιάδων (5.000 – 20.000) ευρώ.

2. Με τις ίδιες ποινές τιμωρείται όποιος με πρόθεση και με τα μέσα και τους τρόπους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, υποκινεί, προτρέπει, προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη φθοράς ή βλάβης πραγμάτων, εφόσον αυτά χρησιμοποιούνταν από τις παραπάνω ομάδες ή πρόσωπα, κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη.

3. Αν η πρόκληση, προτροπή, διέγερση ή υποκίνηση των προηγούμενων παραγράφων είχε ως αποτέλεσμα την τέλεση εγκλήματος, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή δεκαπέντε έως τριάντα χιλιάδων (15.000-30.000) ευρώ.

Σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης τουλάχιστον ενός (1) έτους, επιβάλλεται η αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων από ένα έως πέντε έτη.

4. Οι πράξεις που περιγράφονται στα άρθρα 1 έως 3 του Ν. 927/1979 (ΦΕΚ 139 Α) διώκονται αυτεπαγγέλτως”

1. blu

Ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας, είτε ως φυσικό είτε ως νομικό πρόσωπο, έχει, κατ’ αρχήν,  το αναφαίρετο δικαίωμα λόγου και έκφρασης των απόψεών του προστατευόμενος από το Σύνταγμά μας. Έτσι, χρήση αυτού του δικαιώματος έκανε  η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου(ΕΕΔΑ) όταν εξέφρασε τις απόψεις της πάνω στο σχετικό θέμα, έτσι και ο κ. Σαραντάκος με τις δικές του θέσεις, έτσι και εγώ και έτσι και η κατηγορούμενη κ. Σώτη Τριανταφύλλου όταν έκανε εκείνο το δημοσίευμα της 14/11/2005 με αφορμή το αιματοκύλισμα που είχε λάβει χώρα προηγούμενα στην Γαλλία από εξτρεμιστή Ισλαμιστή.

Στις 21/7/2017 πρόκειται να εκδικασθεί η υπόθεση από το Ποινικό Δικαστήριο. Είμαστε ενόψει δίκης , λοιπόν.

α) Θεωρώ, κατά πρώτον,  ότι είναι απαράδεκτες και, θα μου επιτρέψετε να πω, ίσως επικίνδυνες τέτοιες ώρες εν όψει δίκης,   να εκφέρονται  κατηγορηματικές θέσεις πάνω σε νομικά θέματα που έχουν άμεση επίπτωση στην αθώωση ή καταδίκη του όποιου κατηγορούμενου και ειδικά μάλιστα τέτοιες θέσεις από φορείς που έχουν επίσημο δημόσιο λόγο και διαθέτουν το ανάλογο βήμα, όπως επί παραδείγματι από τον Τύπο πχ. από τις εφημερίδες μέσω των δημοσιογράφων και αρθρογράφων της, ή όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση από την παραπάνω  μη Κυβερνητική Οργάνωση  “Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου” (ΕΕΔΑ).

Οι φορείς αυτοί,  με τον ευρέως μεταδιδόμενο και αναμεταδιδόμενο δημοσία λόγο τους, επηρρεάζουν  μεγάλο τμήμα του πληθυσμού αυτής της χώρας, όχι μόνον τους ‘Έλληνες πολίτες της αλλά και ειδικά για την συγκεκριμένη περίπτωση και τους φιλοξενούμενούς της υπηκόους ξένων χωρών που έχουν καταλύσει στον τόπο μας. Και,  αυτά τους είναι γνωστά.

Πολλές φορές έχουμε κατηγορηθεί από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι η χώρα μας είναι τόπος ανέλεγκτης εισόδου και προσωρινής παραμονής ξένων και μάλιστα ότι μεταξύ αυτών, εξτρεμιστές ισλαμιστές του ISIS έχουν εισέλθει ανέλεγκτα στην χώρα μας, έχουν παραμείνει επίσης ανενόχλητοι και ανέλεγκτοι εδώ και εν συνεχεία ότι μέρος από αυτούς έχει περάσει μέσω της χώρας μας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες για να εκτελέσουν και επί τη βάσει των τρομοκρατικών τους εντολών, τα αιματοκυλίσματα ευρωπαίων και άλλων πολιτών. Και,  αυτά σε αυτούς τους φορείς , τους είναι ,επίσης, γνωστά.

Αν, μάλιστα, ο κατηγορηματικός αυτός λόγος τους  είναι ή μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι εμπρηστικός, τότε ενδέχεται με τον λόγο τους αυτόν να υποκινήσουν ή άμεσα να προκαλέσουν άλλες ανώμαλες καταστάσεις.

Αν, και το χειρότερο,  είναι και παραπλανητικός αυτός ο λόγος, τότε..τι στο καλό άλλο να συμβαίνει, αναρωτιέμαι

Και, μιλάω για παραπλανητικό λόγο, γιατί η εν λόγω Οργάνωση (ΕΕΔΑ). στην δήλωσή της είπε πως τάχατες ολόκληρο το άνω δημοσίευμα της κ. Τριανταφύλλου είναι επίδικο, δηλαδή ότι ολόκληρο το δημοσίευμά της είναι αντικείμενο της ποινικής κατηγορίας που της αποδίδεται, μιλάει και καταφέρεται εναντίον του και εναντίον της ως Ανώτερη των Δικαστών, χαρακτηρίζοντας όλο το δημοσίευμά της  όπως παραπάνω, χωρίς μάλιστα να αναφέρεται στο ειδικότερο περιεχόμενό του αιτιολογώντας τις θέσεις της και επί πλέον μπαίνει σε αμιγώς νομικά θέματα με την κρίση της για όσα λέει για τον νόμο σε σχέση με το θέμα.

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η ΕΕΔΑ είναι ότι η κ. Τριανταφύλλου διώκεται για τις παραπάνω συγκεκριμένες και  μεμονωμένες από το όλο δημοσίευμα, φράσεις της και όχι για όλο το δημοσίευμά της,

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η εν λόγω ΕΕΔΑ είναι ότι  οι μόνοι αρμόδιοι για να κρίνουν την εφαρμογή του Νόμου σε σχέση με την επίδικη περίπτωση, είναι οι αρμόδιοι Δικαστές και όχι αυτή,

Ενώ το γεγονός το οποίο γνώριζε και γνωρίζει η εν λόγω ΕΕΔΑ (ως υπερασπίστρια των δικαιωμάτων του ανθρώπου- καθώς επονομάζεται) είναι ότι η στοιχειώδης αντικειμενικότητα απαιτεί όταν κατηγορείς κάτι ολόκληρο να αναφέρεσαι και στο περιεχόμενο του ολόκληρο. Όχι απλά να του πετάς πάνω του την κατηγορία αλλά επιβάλλεται  να την αιτιολογείς με βάση και το κείμενο κιόλας! Αν, βέβαια, ήταν σε θέση να το κάνει η ΕΕΔΑ αυτά, γιατί…μάλλον δεν το διάβασε καλά το δημοσίευμα ή το διάβασε και γι αυτό τον λόγο οι παραπάνω ..ας πούμε ελλείψεις, να μην επιμείνω και στις παραπλανήσεις

Αν και, με την όλη δήλωσή της φωτιές άναψε, εμπρησμό έβαλε..και το γνωρίζει

β) Τώρα και καθ’ όσον αφορά στο σημερινό δημοσίευμα του κ. Δημητρίου Σαραντάκου.:.

Είναι γεγονός ότι το θέμα για το δημοσίευμα της κ. Σώτης Τριανταφύλλου ενδιαφέρει όλους μας ή θα έπρεπε να ενδιαφέρει όλους εμάς τους πολίτες, κατά την γνώμη μου. Είναι ευαίσθητο θέμα και άπτεται δικαιωμάτων για την κατάχτηση των οποίων έχει χυθεί πολύ αίμα. Είναι, λοιπόν, εύλογο  ο καθένας μας να νοιαστεί να γράψει κάτι γι’ αυτό, τις σκέψεις του, τις απόψεις του. Πως αλλιώς θα μετείχαμε στο γίγνεσθαι της Δημοκρατίας;

Έτσι, και από αυτήν την σκοπιά κατανοώ το ενδιαφέρον της ΕΕΔΑΑ, όπως και του κ. Σαραντάκου, όπως και του καθενός μας. Όμως, θέλω να εκφράσω ορισμένες αντιρρήσεις μου στο περιεχόμενό του δημοσιεύματός του:

Η από κάποιον γραπτή καταγγελία ή αναφορά(όπως και αν την πει κανείς) προς τις Αρχές, προς τον Εισαγγελέα, αποτελεί μήνυση. Ο Εισαγγελέας, στις παραβιάσεις του αυτού του νόμου με τον οποίο διώκεται η κ. Τριανταφύλλου, επιλαμβάνεται αυτεπάγγελτα, είτε δηλαδή επειδή το δημοσίευμα αυτό το είδε ο ίδιος είτε γιατί το κατάγγειλε και έτσι του το γνωστοποίησε κάποιος, είτε επώνυμα, είτε ανώνυμα.

Στην περίπτωση αυτή, ο κ. Δημητράς το κατάγγειλε με την μηνυτήρια αναφορά του, επώνυμα. Και ο κ. Εισαγγελέας έκρινε ότι έπρεπε να επιληφθεί, όπως και έκανε. Δίκαια ή άδικα, η δίκη θα δείξει..Ούτως ή άλλως η Εισαγγελική Αρχή δεν δικάζει. Για τα περί της δίωξης ή μη εισηγείται μόνον και μπορεί και να αλλάξει γνώμη στην πορεία μέσα στο Δικαστήριο, αν κρίνει ωριμότερα ότι κακώς την άσκησε..ή και να την επιδιώξει με το σκοπό την καταδίκη από το Δικαστήριο. Τώρα, το αν ο κ. Δημητράς μήνυσε καταγγέλλοντας για παραβίαση του ίδιου νόμου και άλλους,  αυτό είναι αδιάφορο για μένα, καθώς επίσης  και για όποιον ενδιαφέρεται για κείνον που νοιάζεται μόνον και όχι για όλους τους άλλους..

Το εάν την φράση που επικαλέστηκε η κ. Τριανταφύλλου την είπε ο Μάρκο Πόλο ή άλλος, δεν ενδιαφέρει. Αρκεί να την είπε κάποιος τρίτος εκτός της κ. Τριανταφύλλου. Εκείνο που έχει σημασία θα είναι  αν κριθεί ότι εκείνη την υιοθέτησε..και εδώ το δημοσίευμά της αναφέρει και άλλα εναντίον αυτής της υιοθεσίας..Αλλά, ως εδώ, πάνω σε αυτά. Όποιος θέλει να δει, ας διαβάσει το ίδιο το δημοσίευμα. Του δείχνω τον τρόπο, παραπάνω.

Το εάν η κ. Τριανταφύλλου σκόπευε ή όχι με τις φράσεις αυτές στο δημοσίευμά της να παρακινήσει, να προκαλέσει ή και να διεγείρει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία κατά προσώπων, το εάν με τις φράσεις της αυτές τις μεμονωμένες και όχι από το σύνολο του δημοσιεύματος, όπως θα’ πρεπε κατά την άποψή μου, συμπεραίνεται ότι στρέφεται εναντίον όλων των ισλαμιστών και όχι πχ. των εξτρεμιστών ή μιας ομάδας από όλους που έπραξαν κάτι συγκεκριμένο και μάλιστα με τρόπο “ που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα των ως άνω προσώπων”, το αν με τις απόψεις της υπερέβη ή όχι το ανάλογο μέτρο του δικαιώματός της, της ελευθερίας του λόγου, ή αν το υπερέβη και κατά πόσο καταχρηστικά, αυτά είναι από τα ζητήματα που καλείται να κρίνει το Δικαστήριο..

Και μετά, θα δούμε..και εμείς..

1.-blu_thumb.gif

Απλά, ας θυμηθούμε και αυτό: Οτι ως Ελλάδα έχουμε συνυπογράψει τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε επίσημα στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 περιλαμβάνεται το άρθρο 11, παρ.1 όπου αναφέρονται τα εξής (ΕΕ): «Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων”

http://www.europarl.europa.eu/charter/pdf/text_el.pdf

‘Ωρα Ελλάδας : Κόλαφος!


Και .. Λογοκρισία πέραν των λοιπών ταπεινωτικών “ραπισμάτων” για τον τόπο μας

16-09-07_241473_1

      Τα συμβάντα των ημερών σε σχέση με την αυτόφωρο σύλληψη του δημοσιογράφου κ. Κώστα Βαξεβάνη ανήμερα της Εθνικής εορτής της 28ης Οκτωβρίου και σε ώρα βραδυνή της Κυριακής με φαινόμενη αιτία ή και αφορμή την δημοσίευση στο περιοδικό του “Hot Doc”  των ονομάτων εκείνων που περιέχονται στην περιλάλητη και “διακαώς αναζητούμενη” τάχατες¨χαμένη” λίστα Λαγκάρντ  αλλά και  σε σχέση με το σημερινό δημοσίευμα που διάβασα σήμερα στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας “ Βήμα” για το “κόψιμο έως νεωτέρας” της ενημερωτικής εκπομπής της ΝΕΤ «Πρωινή Ενημέρωση» του δημοσιογράφου κ. Δημητρίου Αρβανίτη,  συμβάντα και πράξεις που εκτιμώ ως επιεικώς απαράδεκτα, μου γέννησαν τέτοιο θυμό ως να δέχτηκα εγώ προσωπικά το  ταπεινωτικό ράπισμα από την μεριά της Δικαστικής και Εκτελεστικής Εξουσίας αντίστοιχα για τα δυο αναφερόμενα περιστατικά.

      Και όσο το σκέπτομαι, κάπως έτσι είναι. Διότι και με αυτά τα συμβάντα δέχτηκα ως ελληνίδα πολίτις που είμαι και κάτοικος αυτού του τόπου που λέγεται Ελλάδα, ενα ακόμη ταπεινωτικό ράπισμα. Εγώ, όπως και τόσοι άλλοι συμπολίτες μου, που θέλουμε να ζούμε αξιοπρεπώς σε μια ευνομούμενη και υπό δημοκρατικούς Κανόνες διεπόμενη χώρα.

     Σαν να μην μου έφταναν τα τόσα άλλα άσχημα και γεννήματα ντροπής που βιώνω εξ αιτίας των αήθων, ανήθικων και ανεύθυνων τουλάχιστον πολιτικών μας ανδρών οι οποίοι δεσπόζουν εδώ και δεκαετίες στο πολιτικό στερέωμα της χώρας μου ελέω διαπλεκομένων παρανόμων και αντιπάτριδων συμφερόντων και της γενικευμένης διαφθοράς που καλλιέργησαν προς επίτευξη του σκοπού τους  σε όλες τις κλίμακες της διοικητικής ιεραρχίας όλων των τομέων  επί σειρά ετών!

    Σαν μην μου έφτανε  το κράτος της γενικευμένης ηλιθιότητας  που παρήλαυνε από την οθόνη της τηλεόρασής μου αποχαυνονοντας τους κοινωνικά αποξενωμένους και απαθείς πολίτες του!

   Σαν να μην μου έφτανε η λεηλασία του πλούτου της χώρας μου και των πολιτών της από τους επιδέξιους πολιτικάντηδες και των περιξ αυτών αρπακτικών τους!

    Σαν να μην μου έφτανε το κλίμα της γενικευμένης αποσάρθρωσης που γευόμουν επί τόσα έτη, το νομοθετούμενο της καλυψης των πάσης λογής ανομιών τους, το απέλπιδο που μου γεννησε  η τραγική  σημερινή κατάληξη της χώρας μου,

    Σαν μην μου έφτανε το σάπιο κλίμα της γενικευμένης ανομίας και ατιμωρίας που έστησε βασίλειο  στον τόπο μου, έλεω της πλειονότητας των εκλεκτόρων του!

    Σαν να μην μου έφτανε ο φόβος για την κατάρρευση του πολιτισμού μας, από την σκόπιμη αλλοίωση των γλωσσικών μας βασικών εννοιών,  τον κραυγαλέο περιορισμό της γλώσσας μας της ελληνικής,  των επανειλλημένων απόπειρων αλλοιώσεως της ίδιας της ιστορίας του τόπου μας στα σχολικά βιβλία!

    Σαν να μην έφτανε ..και τι να πρωτοπώ. .

    Κι έφτασα μ’ όλα τούτα, να νοιώθω ξένη στον ίδιο μου τον τόπο..

    Και γιόμισα σιωπή.

    Κι έπειτα, ήρθαν και τα τελευταία αυτά των δυο ημερών, της χτεσινής και του σήμερα! Και το όλο παράδεσε! Ως το κερασάκι που γκρεμίζει την ταλαντευόμενη τούρτα!

    Η λογοκρισία ως αντιδημοκρατική στάση και αντίληψη ζωής σε μια πολιτεία γενικής σύγχισης και  περίσσειας υποκρισίας!  Εδώ, όπου,  “ οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες” εφευρίσκουν τέτοιους ατραπούς διαφυγής !

     Φτάνει πιά!!! Μπουρλόττο ωρέ!!!!

 pencil

     Κλείνοντας, ας θυμίσω, λέω, το τι σημαίνουν ορισμένες λέξεις:

BIBLIA_ Α) Η Λογοκρισία ως έννοια, ορίζεται ως :

α)  “ Ο προληπτικός ή κατασταλτικός έλεγχος που ασκεί μια εξουσία στα μέσα ενημέρωσης, στα έργα του γραπτού λόγου, τα θεάματα, τα δημιουργήματα της τέχνης, με σκοπό να εμποδιστεί η διάδοση πληροφοριών και ιδεών αντίθετων προς τις αρχές και τις επιδιώξεις της” (όρα Ελληνικό λεξικό (Τεγόπουλου- Φυτράκη εκδ 1991)

β)  “1. Ο έλεγχος που ασκείται από κάποια εξουσία στις διάφορες εκφάνσεις του λόγου (κυρίως στα ΜΜΕ) και της τέχνης με απώτερο στόχο την παρεμπόδιση ανταλλαγής πληροφοριών, ιδεών και απόψεων, οι οποίες είναι αντίθετες προς τις αρχές της εξουσίας

2.(γενικότερα) η παρέμβαση που περιορίζει την πνευματική δράση* κάποιου

3. (συνεκδοχικά) το σύνολο  των ανθρώπων που λογοκρίνουν” (όρα Βικιλεξικό)

gmail_5* ‘Οπου Πνευματική δράση είναι η έκφραση της πνευματικής ελευθερίας τινος και ως

Πνευματική ελευθερία είναι το δικαίωμα κάθε ατόμου να αναζητάει και να παίρνει πληροφόρηση, χωρίς περιορισμό, απ’ όλες τις απόψεις που εκφράζονται. Επιτρέπει την ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις εκφρασμένες ιδέες μέσω των οποίων μπορεί να εξερευνηθούν όλες οι πλευρές μίας ερώτησης, μίας αιτίας ή ενός κινήματος. Η πνευματική ελευθερία είναι η βάση του δημοκρατικού συστήματος, αλλά και της έρευνας (ALA)”., και

μιας και ως Ελλάδα έχουμε συνυπογράψει τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων που διακηρύχθηκε επίσημα στη Νίκαια στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 περιλαμβάνεται το άρθρο 11, παρ.1 όπου αναφέρονται τα εξής (ΕΕ): «Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία της γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και αδιακρίτως συνόρων”

Β)  Από το βιβλίο των των Κόβατς και Ρόζενστιλ “Εισαγωγή στη δημοσιογραφία”:

Στοιχεία της δημοσιογραφίας είναι:

  • Η πρώτη υποχρέωση της δημοσιογραφίας είναι απέναντι στην αλήθεια.
  • Η δημοσιογραφία οφείλει πρώτα απ’ όλα να είναι πιστή στους πολίτες.
  • Η πεμπτουσία της είναι η προσήλωση στη διασταύρωση της πληροφορίας.
  • Οι λειτουργοί της πρέπει να διατηρούν την ανεξαρτησία τους από εκείνους τη δραστηριότητα των οποίων καλύπτουν δημοσιογραφικά.
  • Πρέπει να λειτουργεί σαν ένας ανεξάρτητος ελεγκτής της εξουσίας.
  • Πρέπει να παρέχει βήμα δημόσιας κριτικής και συναίνεσης.
  • Πρέπει να προσπαθεί να κάνει το σημαντικό γεγονός ενδιαφέρον και οικείο.
  • Πρέπει να παρουσιάζει τις ειδήσεις με τρόπο κατανοητό και περιεκτικό.
  • Οι λειτουργοί της πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ενεργούν με βάση τη συνείδησή τους.”

 pencil

    Σημείωση:  Το σκίτσο της εικόνας είναι του Ηλία Μακρή

Voltaire και Emilie


«Δεν έχασα μιαν ερωμένη αλλά τον μισό εαυτό μου,
μια ψυχή για την οποία μοιάζει να φτιάχτηκε η ψυχή μου!»
  Είπε εκείνος για κείνη που αγάπησε πολύ, σαν εκείνη πέθανε..

Εκείνος ήταν ο περίφημος Βολταίρος (Francois Marie Arouet), Voltaire (1694-778) φιλόσοφος, συγγραφέας και ευθυμογράφος, μεγάλη μορφή του Διαφωτισμού και  ο κύριος ενσαρκωτής της.

Emilie du Chatelet και Βολταίρος

και Εκείνη  ήταν η  μαρκησία Εμιλί Ντι Σατλέ (Emilie du Chatelet) (1706-1749)

Ήσαν και οι δύο μεγάλες διάνοιες, μα πέρα από αυτό..

Ήσαν ένας άντρας και μια γυναίκα

Ο καθείς τους ήταν μοναδικός

Συναντηθήκανε κάποτε και από τότε ενωθήκανε σε μια σχέση επίσης ιδιαίτερη, ανεπανάληπτη και μοναδική που κράτησε ως το τέλος της ζωής τους.

Ο καθείς τους, στην ζήση του, έγραψε την δική του ιστορία που πέρασε τα σύνορα του χρόνου και οι δύο μαζί, ζήσανε την δική τους ανεπανάληπτη ερωτική ιστορία, που έμεινε σημάδι ανεξίτηλο στον χρόνο

emilie_mini

 

          Η Gabrielle-Emilie Le Tonnelier de Breteuil Marquise du Chastellet-Laumont, γεννήθηκε στις 17/12/1706 στο Παρίσι και ήταν το Ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί  του Louis Nicolas Le Tonnelier de Breteuil, ανώτερου υπαλλήλου του Λουδοβίκου 14ου.

         Η μικρή Εμιλί έδειξε από νωρίς πόσο ταλαντούχα και πόσο υψηλής νοημοσύνης και ευφυίας ήτανε..

         Άριστη γνώστρια, πλην της μητρικής της γαλλικής, της λατινικής, της ιταλικής και της αγγλικής γλώσσας, μετέφρασε πολλά βιβλία και μάλιστα την Αινειάδα  (Aeneid).

         Ήξερε χορό, ιππασία, ξιφασκία, γυμναστική, έμαθε μουσική, -έπαιζε αρπίχορδο σχετικά ικανοποιητικά- κι είχε διδαχτεί και τη τέχνη του ηθοποιού!

        Η μεγάλη της, όμως,  αγάπη, όπως  αποδείχθηκε στην συνέχεια, ήτανε τα μαθηματικά κι η φιλοσοφία. Εκεί διέπρεψε με σειρές μελετών.

      Ο πατέρας της έλεγε: «Η πιο μικρή μου κόρη επιδεικνύει το μυαλό της τρομάζοντας τους υποψήφιους γαμπρούς!»

       Μα, η Εμιλί, η μικρή του κόρη , δεν ήτανε , μόνον αυτά!

   Ήταν. επίσης,  γυναίκα καλλονή, πανέμορφη, μαυρομαλλούσα και εξαιρετικά γοητευτική!

   Ήξερε χορό, ιππασία, ξιφασκία, γυμναστική, έμαθε μουσική, -έπαιζε αρπίχορδο σχετικά ικανοποιητικά- κι είχε διδαχτεί και τη τέχνη του ηθοποιού!

  Ήταν λάτρισσα των διαμαντιών, της κοσμικής ζωής και .. του μπλακ τζακ!

  Ως γυναίκα ήταν πνεύμα και φύση ανεξάρτητη, είχε πολλούς εραστές, εκτός και εντός γάμου, και  ένα σύζυγο που γνώριζε και είχε αποδεχθεί αυτό που εκείνη ήτανε.

 Ήταν εκείνη, μια ελεύθερη γυναίκα.

Ήταν, επίσης, και μητέρα τριών παιδιών.

Μέχρι που οι δυό τους συναντήθηκαν..

          Και όλα αυτά που ήτανε αυτή η γυναίκα, τα μοιράστηκε με τον μεγάλο έρωτα Francois Marie Arouet (Voltaire) (1694-1778)της ζωής της: Τον Βολταίρο, τον μεγάλο διανοητή και φιλόσοφο, τον ποιητή, τον μεγάλο μελετητή, ανθρωπιστή  και  θεατρικό συγγραφέα.

Και κείνος, ανταποκρίθηκε σ’ αυτήν με όλο του το πάθος Ζήσανε ερωτευμένοι, σύντροφοι, εραστές, φίλοι και συνεργάτες επιστήμονες , έως τον θάνατο εκείνης, σε ένα μεγάλο Πύργο

Η σχέση τους;

Μοναδική, όπως και οι ίδιοι

         Σαν εκείνη πέθαινε,  στα 43 ης χρόνια, μετά από τις συνέπειες μιας γέννας κατά την οποία είχε χάσει το νεογέννητό της, εκείνος ο Βολταίρος ήτανε δίπλα της,  μαζί με τον σύζυγό της.

        Κάποτε η Εμιλύ έγραψε, μεταξύ άλλων, προς τον Φρειδερίκο τον Μεγάλο, Βασιλιά της Πρωσσίας, μιλώντας για τον εαυτόν της:

Είναι δικαίωμά μου, να ‘ μαι όλα όσα κάνω, όλα όσα λέω, όλα όσα φαίνομαι. Μπορεί να υπάρχουνε μεγαλύτεροι μεταφυσικοί ή φιλόσοφοι από μένα σε γνώσεις, αν και δεν τους έχω γνωρίσει. Επίσης όμως είναι τρωτοί άνθρωποι, με τα ελαττώματά τους και τουλάχιστον σ’ αυτό τον τομέα δεν υστερώ από κανένα τους…»

         Και εκείνος , ο Βολταίρος , είπε για κείνη σ’  ένα του ποίημα:

The Divine Émilie
by Voltaire

Here’s a portrait of my Émilie:

She’s both a beauty and a friend to me.
Her keen imagination is always in bloom.
Her noble mind brightens every room.
butft3

She’s possessed of charm and wit,
Though sometimes shows too much of it.
She has, I assure you, a genius rare.
With Horace and Newton, she can compare.

Yet, she will sit for hours and hours
With people who bore her
And card-playing gamblers.

pakw1

Δείτε: και : https://eee.uci.edu/clients/bjbecker/RevoltingIdeas/emilie.html

Τα Διαβατάρικα πουλιά ( Birds of Passage)


«Έφτασε ο καιρός
να υπερασπιστούμε υψηλόφρονες
Red-necked Stint 7και το δικαίωμα
κάθε πτηνού στο ίδιο του τιτίβισμα
της παπαρούνας το δικαίωμα στο κόκκινο,
της θάλασσας τα legal rights στην αλμύρα της»

Μαρίας Αρχιμανδρίτου, Η τέχνη του οικολογείν ευσχημόνως ( Από την ποιητική της συλλογή Ευεξία χρωμάτων (1998)

1.-blu_thumb.gif

Ώρα Φθινοπώρου!!  Είναι και η εποχή της καθόδου των αποδημητικών πτηνών προς το Νότο. Κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες αποδημητικά πουλιά εγκαταλείπουν το Βορρά για να ξεχειμωνιάσουν σε ηπιότερο κλίμα.

Και έτσι,  τα διαβατάρικα αρχίζουνε το μεγάλο κοπιαστικό τους ταξίδι

‘Ένα ταξίδι, όμως, στο οποίο ο θάνατος καιροφυλακτεί. Μερικές χιλιάδες από αυτά κάθε φορά υποκύπτουν σ’αυτόν, οχι μόνον εξαιτίας των καιρικών συνθηκών στην διάρκεια του ταξιδιού, όχι μόνο λόγω της κόπωσης και της δίψας  που τα τυραννά.

Ο μεγάλος τους εχθρός, αυτός που επιζητεί και επιτυγχάνει τον θάνατό τους είναι ο άνθρωπος.

Στις χώρες του Νοτιά της Ευρώπης, όπως στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, τα αποδημητικά πουλιά θεωρούνται κυρίως μεζές και θήραμα, και έτσι αντιμετωπίζονται από τους θηρευτές τους, παρά τις  αγριόχηνες προβλεπόμενες κοινοτικές οδηγίες και την προστατευτική νομοθεσία.

Οι λαθροκυνηγοί τους στήνουν παγίδες και δίχτυα που είναι απαγορευμένα, με νόμους, σε όλη την Ευρώπη.

Κι όσοι απ΄ αυτούς, δεν τα δολοφονούν, τα πιάνουν ζωντανά και τα μοσχοπουλούν σε άλλους κυνηγούς για δόλωμα.

Είναι χαρακτηριστικό, όπως έμαθα, πως κάθε ζωντανό κοκκινολαίμη, χαλκόκοτα ή ερωδιό ο κυνηγός πληρώνει σε αυτόν που του το προμηθεύει 100 μέχρι και 150 ευρώ.!!!!

«Η Κύπρος είναι πιθανότατα η χειρότερη στην Ευρώπη στο θέμα εξόντωσης των αποδημητικών πτηνών», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο εκπρόσωπος του Συνδέσμου Προστασίας Πτηνών της Κύπρου, Martin Helicar, μετά  την εξαγωγή των αποτελεσμάτων μιας έρευνας που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμός του μεταξύ των μηνών  Μαρτίου 2007 και Φεβρουαρίου 2008, και από την οποία προέκυψε οτι κατ’ εκτίμηση 1.1000.000 πουλιά δολοφονήθηκαν αδιακρίτως με τη χρήση των διχτυών παγίδευσης και ξόβεργων

Ενώ: «Σύμφωνα με συνεχείς καταμετρήσεις του Πτηνολογικού Συνδέσμου Κύπρου η μη επιλεκτική φύση των διχτύων και ξόβεργων έχουν ως αποτέλεσμα να πιάνονται πάνω από 150 είδη πουλιών, ανάμεσα στα οποία είναι και πολλά απειλούμενα είδη. Ο αριθμός πουλιών που παγιδεύονται είναι δραματικός, γύρω στα 2 εκατομμύρια πουλιά το χρόνο, και αυτό μόνο στην Κύπρο. Που αποτελεί μεταναστατευτικό σταθμό μεταξύ Ευρασίας και Αφρικής για εκατομμύρια πουλιά κάθε χρόνο.

 1.-blu_thumb.gif

Και έτσι, γιαυτόν τον λόγο,  η Κύπρος έγινε διαβόητη!

tsixles.jpg

    Το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, όσο και το Ρόιτερ, μεταδίδουν ότι οι Κύπριοι σκότωσαν σε ένα χρόνο περισσότερα από ένα εκατομμύριο αποδημητικά πτηνά με μοναδικό σκοπό να καταλήξουν ως λιχουδιές στα πιάτα τους . (αχ αυτές οι τσίχλες και τα αμπελοπούλια!)

ΑΜΠΕΛΟΠΟΥΛΙΑ

 1.-blu_thumb.gif

Και, είπα να μην μείνουμε στην Κύπρο. Ας κοιτάξουμε, πρώτα και καλύτερα, και τα δικά μας «κατορθώματα» στο θέμα!

Phalacrocorax_aristotelis_desmarestii,θαλασσοκόρακα jpg Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καταδίκασε την Ελλάδα στις 25 Οκτωβρίου 2007, επειδή παρέλειψε να ορίσει επαρκείς ζώνες ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) για τα άγρια πτηνά.

Το εν λόγω Δικαστήριο διαπίστωσε οτι kirkineziενώ βάσει του καταλόγου ΙΒΑ 2000 και της κοινοτικής οδηγίας 79/409, περί ειδικής προστασίας για τα αποδημητικά είδη, το 25,2% του εδάφους της ελληνικής επικράτειας  έπρεπε να χωριστεί σε 186 Ζώνες Ειδικής Προστασίας για τα πτηνά, η Ελλαδα μας, αντι του οφειλομένου κατά την κοινοτική οδηγία, καθώρισε 151, μόνον, ζώνες,, οι οποίες «υπολείπονται σαφώς του αριθμού και της συνολικής επιφάνειας των εδαφών που πληρούν τις προϋποθέσεις για την κατάταξης τους στις Ζώνες «.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι Ζώνες Ειδικής Προστασίας που έχει καθορίσει η Ελλάδα δεν προστατεύουν επαρκώς Falco biarmicus, χρυσογέρακαςτα παρακάτω είδη πτηνών: τον θαλασσοκόρακα (Phalacrocorax aristotelis βασιλαετός desmarestii), τον γυπαετό (Gyptus barbatus), τον μαυρόγυπα (gypius  monachus), τον κραυγαετό (Aquila pomarina), τον βασιλαετό (Aquila heliaca), την αετοβαρβακίνα (Buteo rufinus), τον σπιζαετό (Hieratus fasciatus), το κιρκινέζι (Falco naumanni), τον μαυροπετρίτη (Falco eleonor), τον χρυσογέρακα (Falco biarmicus) και τον σμυρνοτσίχλονο (Emberiza cineracea), ενώ δεν παρέχεται καμία προστασία στον τουρκοτσομπανάκο (Sitta krueperi).

Αχ ! Αυτός ο κόσμος μας! Εκπέμπει από παντού SOS!

Aς ακούσουμε, επιτέλους, τα τιτιβίσματα των πουλιών, κάπως αλλιώτικα

Μπορεί να μην είναι , μόνον κελαηδήματα..

Μπορεί νάναι  και κραυγή βοήθειας..ξέρετε

Έχουν και  αυτά, ως μέρος του κόσμου μας, το δικαίωμα στην ζωή!

Και στο κάθε λογής τιτίβισμά τους..

Εξ άλλου, ο  κόσμος δεν υπάρχει για τον άνθρωπο!

Υπήρχε πριν από αυτόν και.. μάλλον, θα υπάρχει και μετά από αυτόν!

Λέω , λοιπόν, ας υπάρχει, ο άνθρωπος για τον κόσμο!

see-02 

Υ.Γ : Και , επειδή δεν είναι μόνον τα πουλιά διαβατάρικα. . .

Για τους διαβάτες του κόσμου αυτού, όποιοι και αν είναι, ο,τι και αν είναι .. Ενα μουσικό άκουσμα  που με έβαλε σε πειρασμό!

Ο Maurice Bejart (Μωρίς Μπεζάρ) πέθανε


22/11/2007  Bejart Η Είδηση: «Ο  χορογράφος Μορίς Μπεζάρ, ένας από τους ιδρυτές του σύγχρονου χορού, πέθανε σε ηλικία 80 ετών, ανακοίνωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο, το Μπαλέτο Μπεζάρ Λωζάνης (BBL), το οποίο εκείνος διηύθυνε από εικοσαετίας στην ελβετική αυτή πόλη.»

          Είπε για κείνον η περίφημη Κουβανή  χορεύτρια Αλίσια Αλόνσο, διευθύντρια του Εθνικού Μπαλέτου της Κούβας:

    » Ηταν ένας από τους μεγαλύτερους χορογράφους όλων των εποχών» ,

   » Ηταν ο φιλόσοφος της τέχνης του».

Εκείνος έλεγε:  «Πιστεύω μόνο σ’ ένα Θεό που ξέρει να χορεύει»

«Ο χορός είναι σαν την ανάσα. Οι άνθρωποι είναι γεννημένοι για να χορεύουν, είναι μέρος της φύσης τους»

                 Ο Maurice Bejart,  ως  άνθρωπος που τράβηξε την δικιά του βαθειά χαρακιά στο αυλάκι της ανθρώπινης δημιουργίας, δεν πεθαίνει. Στην χαρακιά του βαδίζουν ήδη οι επόμενοι. Κι εκείνη έχει ήδη τ’ονομά του.

Δείτε, αν θέλετε: Το 1o μέρος  του bolero toυ Ravel σε χορογραφία M. Bejart και χορευτές την Elisabeth oRs  και Octavio Stanley

Το 2ο μέρος του  bolero του Maurice Ravel σε χορογραφία του Maurice  Βεjart