Στάλες βροχής


'Όσο τα θεριά βγαίνουν από τα λημέρια τους, κυνηγοί άλλων ανθρώπων γινωμένα , άνθρωποι λογιζόμενα τα ίδια, τόσο το σπαθί υψώνεται στα χέρια μου, πικρή με γεύση η νίκη Όσο ο θόρυβος των ανθρώπων μεγαλώνει, τόση η κούρασή μου, τόση η λύπη για τα περιττά βαθαίνει στην ψυχή μου, Το κελί μου είναι εκεί, με … Συνέχεια ανάγνωσης Στάλες βροχής

Σα παραμύθι


“Θυμάμαι το παιδί που με κομμάτια κουρελούδες έφτιαχνε κάποτε μια μπάλα ………………………………………………. Ανάμεσα στη γραμμή του ήλιου και την καμπύλη της νύχτας πλάθω ένα ποίημα σαν στρογγυλεμένο παραμύθι. Είναι οι λέξεις του χωρίς γωνιές, καιρό πολύ τις στίλβωνα μέχρι να γίνουν λείες. Ύστερα αφαίρεσα όλες τις οξείες. Η πιθανότητα τραυματισμού έχει σχεδόν εκλείψει. Τώρα ανενόχλητα … Συνέχεια ανάγνωσης Σα παραμύθι

Κρύα είναι η νύχτα.


Απόψε..Μια παγωνιά απλώθηκε από νωρίς στην πόλη..Από τ’ απόγιομα..Η μέρα είχε ξημερώσει με βροχή..Μα αργότερα, ήρθε δυνατός βόρειος άνεμος και την έδιωξε.. Βαρύς, συγνεφιασμένος ο ουρανός πριν σκοτεινιάσει, είχε βάψει από νωρίς βαθυγκρίζα την θάλασσα, τα κύματα κορδέλες λευκές επάνω της.. Ωραίο θέαμα..Τα βουνά πίσω μου γιομάτα με ομίχλη, ίσα που αχνοφαίνονταν οι κορυφές τους..Χιόνιζε.. … Συνέχεια ανάγνωσης Κρύα είναι η νύχτα.

Όταν το πράγμα πήρε τ’ όνομά του


Μπήκε στο γραφείο μου ξαφνικά, από την μισάνοιχτη εξώπορτα. Είχα χρόνια να την δω, πολλά χρόνια, ούτε που θυμόμουν πόσα. Στάθηκε ακουμπώντας στο κούφωμα της πόρτας δειλά με το ένα πόδι της μες στο δωμάτιο, το άλλο πίσω..Άρχισε να απολογείται για τον λόγο που είχαμε λογοφέρει κάποτε. Τότε, που την είχα διώξει. Ούτε που θυμόμουνα … Συνέχεια ανάγνωσης Όταν το πράγμα πήρε τ’ όνομά του

Η τέχνη του ψεύδους


Κάθε τέχνη θέλει τον τεχνίτη της. Και αυτή, η του ψεύδους, χρειάζεται πολύ καλό τεχνίτη. Είδα προχτές έναν ψεύτη.. Με κοίταζε στα μάτια και μέσα σε κάθε του φράση ήταν κι ένα ψέμα..Τουλάχιστον. Του μίλησα για τα μερικά του..Ήταν η δουλειά μου να του τα επισημάνω, για το συμφέρον του. Τον άφησα να μου λέει … Συνέχεια ανάγνωσης Η τέχνη του ψεύδους