Η πρόσκληση


                                              

Έλα λοιπόν απ’ την αρχή να ζήσουμε τα χρώματα

agitagueda-233f7e15136a

Ν’ ανακαλύψουμε τα δώρα του γυμνού νησιού

Kuril.Islands

Ρόδινοι και γαλάζιοι τρούλοι θ’ αναστήσουν το αίσθημα

Καππαδοκία

Γενναίο σαν στήθος το αίσθημα έτοιμο να ξαναπετάξει

Kim Nelson - Australian Symbolist painter - Tutt'Art@ (62)

Έλα λοιπόν να στρώσουμε το φως

1220100895c5D9l5X

Να κοιμηθούμε το γαλάζιο φως στα πέτρινα σκαλιά του Αυγούστου

Pair-Human-Starry-Sky-Star-Night-Sky-Lovers-1215160 (1)

Ξέρεις, κάθε ταξίδι ανοίγεται στα περιστέρια

metaphorical_journey

Όλος ο κόσμος ακουμπάει στη θάλασσα και τη στεριά

Agios Nikolaos

Στις εξοχές της ανοιχτής καρδιάς
Θα δούμε να ξαναγεννιέται ο κόσμος.

1. blu

Οι στίχοι είναι από το ποίημα “Η γέννηση της μέρας” του Οδυσσέα Ελύτη.

Κι αλήθεια είναι


ZLATIBOR is a mountain

Πρωϊνό Σαββάτου, σήμερα. Η ημέρα ξάστερη, μυρωδάτη. Η άνοιξη χορεύει δίπλα μου, λιόλουστη. Τοιμάζομαι να βγω έξω, να σεργιανίσω. Βρήκα και δικαιολογία στον εαυτό μου για ν’ αποφύγω τα “πρέπει” της μέρας μου..έστω για λίγο.

Χτες ήμουν στα ψηλά. Για δουλειά. Είχα ξεκινήσει νύχτα ακόμη, πριν το ξημέρωμα. Αχ! Κι είχα να δω το ξύπνημά της στην ανοιχτή την φύση, τόσο καιρό! Κι εκεί π’ ανέβαινα το βουνό μύριζα το έλατο και το θρούμπι. Κι εκεί που ο ήλιος βασιλιάς έλαμπε στο στερέωμα, λίγο πιο κει η ομίχλη από την δροσιά τον έκρυβε και γοήτευε τον τόπο..κι εμένα. Μπήκα μέσα στον χορό τους και χόρευα και εγώ. Από μέσα μου.

Κι έφτασα στην μικρή πόλη, πάνω στο βουνό.  Υπέροχη η λιακάδα! Στραποβολούσαν τα πλακόστρωτα, ρίχναν’  τις σκιές τους τα πλατανόφυλλα καθώς παιγνίδιζαν στο αεράκι  πάνω στις κόκκινες καρέκλες στο ανοιχτό καφενεδάκι. Κι εγώ μέσα σ’ όλη  τούτη την ομορφιά, αργοπίνοντας το ζεστό τον καφέ μου κατ’ από τον γεροπλάτανο, δεν χόρταινα ν’ ανασαίνω τον βουνίσιο αέρα, τόσο αλλιώτικο από τον θαλασσινό, εκεί που μένω. Είχα ξεχάσει την φρεσκάδα του, την καθαρότητά του ! Πόσο τα είχα στερηθεί όλα αυτά.

Άπλωσα την ματιά μου  στον ανοιχτό ορίζοντα γύρω μου εκεί που  το γαλανό τ’ ουρανού απάγκιαζε στ’ ακροβούνια,  εκεί που οι γραμμές του χιονιού ζωγράφιζαν  άσπρα ποτάμια στις κορφές τους. Χαμογέλασα. Δεν λέγαν να λειώσουν ακόμη, σκεφτόμουν, μα πόσο ακόμη θα αντιστέκονταν στον αφέντη τον ήλιο;. Οι κορυφές των ελάτων  στις πλαγιές τους  ήταν το  κάδρο τους.

Κι έπειτα, πήγα στο κτίριο.Για την δουλειά. Λιγοστός ο κόσμος στους διαδρόμους. Αντηχούσαν τα βήματά μου στα μάρμαρα. Γραμματείς σε γραφεία, σκουντουφλιασμένοι και μελαγχολικοί γράφαν’..Ούτε ένα χαμόγελο δεν μου αντιγύρισαν  καθώς τους καλημέριζα, σαν μπήκα σε ένα από αυτά. Απέναντι  στο γραφείο,  ένα μεγάλο πράσινο ξύλινο παράθυρο απ’ τα παλιά τα ωραία,  μπάζαν’ τον ήλιο και την εικόνα από τα έλατα έξω. Τα τζάμια βρώμικα.

Τι υπέροχη θέα που έχετε εδώ! Τους είπα. ..Ήταν δυο και με κοίταξαν παραξενεμένοι. Έριξαν μια ματιά αδιάφορη έξω απ’ το παράθυρο. Και,  ξαναγύρισαν στα γραπτά τους..Το ‘χετε συνηθίσει και δεν βλέπετε, παρατήρησα.

Σήκωσαν το κεφάλι τους κι αργόσυραν την ματιά τους έξω και σε μένα..Ναι..μου απάντησε χαμηλόφωνα σα ντροπιασμένη,  η μια απ’ αυτούς. Σιωπή..Ενοχλούσα με τα λόγια μου, ενοχλούσα. Δεν είπα τίποτ’ άλλο,  τέλειωσα την δουλειά μου κι έφυγα γρήγορα από κει.

Να, αυτά αναλογίζομαι τούτο το πρωινό, λίγο πριν βγω έξω. και τα ματασκέφτηκα γιατί βρέθηκα τυχαία πιο πριν να διαβάζω τούτες τις γραμμές σ΄ ένα ποίημα της ‘Εμιλυ Ντίκινσον (Emily Elizabeth Dickinson),.

«Το Νερό, μαθαίνεται απ’ τη δίψα.
Η Στεριά – απ’ το αρμένισμα στα Πέλαγα.
Η Έκσταση – απ’ την οδύνη –
Η Ειρήνη, απ’ των πολέμων της το χρονικό –
Η Αγάπη, απ’ του τάφου το ανάγλυφο –
Τα Πουλιά, απ’ το χιόνι.»

1. blu

Κι είπα..

Κι αλήθεια είναι..

aniflow-03

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!

Και σας εύχομαι από καρδιάς να χαρείτε κείνο που’ έχετε στερηθεί μέσα σε τούτο το διήμερο!

Κινηθείτε!!!

Βραδυάζει στην λίμνη


     Βραδυάζει κιόλας. Αγναντεύω τον ήλιο πως βάφει τον ουρανό αχνορόδινα χρώματα που καθώς πέφτει να χαθεί στον ορίζοντα της θάλασσας παίρνουν από το γαλάζιο των βουνών πίσω της.. Και εγώ ταξιδεύω κιόλας πιο πέρα..Κάπου αλλού. Να, σ΄εκείνη την λίμνη, σε αυτή την μουσική, στον χορό της εύμορφης αντίκρυ στην θάλασσα..

«Η νύχτα να ‘ταν που έκλεισε τα μάτια; Μένει αθάλη,
σαν από δοξαριού νευρά μένει πνιχτό βουητό»

    Δεν μπορώ να δω πια πίσω από το γαλάζιο του ορίζοντα..Χαμηλώνω τα μάτια. Βλέπω τα φώτα της πόλης, ακούω την  βουή από τ’ αυτοκίνητα, οσφραίνομαι την αρμύρα του αγεριού από την θάλασσα. Είμαι εδώ.

«..Ο κόσμος είναι απλός»

Roberto La Forgia

κόκκινα τριανταφυλλάκια

Η μουσική στο video της Mila Gee είναι της Ευανθίας Ρεμπούτσικα.

Τα εντός εισαγωγικών κείμενα είναι ποιητικά αποσπάσματα από τον «Ερωτικό Λόγο του ποιητή μας Γεωργίου Σεφέρη, και

η υπέροχη φωτογραφία του απόβραδου στην λίμνη Κόμο της μικρής πόλης Malgrate της Λομβαρδίας στην Ιταλία είναι του φωτογράφου Roberto La Forgia.

Καλό σας βράδυ.

Η κόκκινη λίμνη της Laguna Colorada, Bolivia


 

laguna-colorada-bolivia-c

     Ηταν η εικόνα που με  εντυπωσίασε! Εκπληκτικός τόπος, σαν ματοβαμμένη θάλασσα τα νερά της  και πάνω της, στολίδι μοναδικό, το ανοιχτό  ροζ των φλαμίνγκος. Δεν είχα ξανακούσει γιαυτήν την λιμνοθάλασσα.

     Και σαν κοίταξα να μάθω περισσότερα έμαθα οτι ο τόπος αυτός έγινε ευρύτερα γνωστός οτι υπάρχει μόλις το 1953, όταν ιδρύθηκε το Εθνικό πάρκο της Βολιβίας! Μέχρι τότε τον ήξεραν οι ντόπιοι κάτοικοι, 50 οικογένειες όλες κι όλες, οι απόγονοι μιας αρχαίας φυλής,  της φυλής των Aymara, που έλκουν την καταγωγή τους από τους προ τους Ινκας χρόνους, από την φυλή Tiahuanacun, όπως πιστεύεται, που ήταν προγονική των Ινκας .

AymaraMotherwithBabyLaPazBoliviaaymara-new-year-bolivia-41Aymara-children

     Η Laguna Colorada είναι μια ρηχή αλμυρή λιμνοθάλασσα έκτασης 60 τετραγωνικών χιλιομέτρων που βρίσκεται στην Βολιβία στα νοτιοδυτικά της σύνορα με την Χιλή, στο οροπέδιο Altiplano πάνω στην οροσειρά των Άνδεων  σε υψόμετρο  14.000 ποδών περίπου (μεταξύ 4.200 και 6.000 μέτρων) πάνω άπό το επίπεδο της θάλασσας  και συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό πάρκο της Βραζιλίας, συνολικής έκτασης 1766.170 στρεμμάτων που ονομάζεται Reserva Nacional de Fauna Andina Eduardo Abaroa (REA).

gray-location-map-of-7s40-78w05

Print1. blu

     Το Εθνικό αυτό πάρκο της Βραζιλίας είναι ενας σπάνιος υγροβιότοπος απείρου κάλλους ως Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής και είναι προστατευμένος με την συνθήκη Ραμσάρ (Ramsar) ως importance of wetlands από το 2009, εμπεριέχει δε  λίμνες ,όπως αυτή της Laguna Colorada, ενεργά ηφαίστεια, έρημο, παγετώνες,  θερμές πηγές και θερμοπίδακες, αλυκές, ατμίδες, μέρος της υπέροχης οροσειρά των Άνδεων και βεβαίως, τρία μοναδικά είδη φλαμίνγκος, όπως τα υπό εξαφάνιση James’s flamingo που ενδημούν στην συγκεκριμένη κόκκινη λίμνη.

Jamess-flamingos-at-Laguna-Colorada-in-southwest-Bolivia-     Είναι ένας τόπος  σουρρεαλιστικής, απόκοσμης ομορφιάς!

              Eduardo.Avaroa.Andean.Fauna.National.θερμοπίδακες         Licancabur.360.12009  red-lagoon-chile-2[6]              Sol de Mañana Geysers, Bolivia

 H Laguna Colorada οφείλει αυτό το εκπληκτικό αιματηρό κόκκινο χρώμα των αλμυρών νερών της στα  κόκκινα ιζήματα και φύκια του βυθού της. Οι Aymara πιστευαν οτι είναι τα νερά του διαβόλου και οτι η λίμνη αυτή ήταν η αιτία εξαφάνισης των χιλιάδων προγόνων τους, οταν πήγαν και ήπιαν από αυτά τα νερά. Εξακολουθούν όμως μέχρι σήμερα να να διατηρούν τα μυστικά και τους θρύλους της γης τους. Οι θρύλοι για την λίμνη και αιματόχρωμα νερά της έρχονται από τα παλιά χρόνια  και μιλάν’ για την κατάρα που επηρρεάζει όσουν μπαίνουν στα νερά της.

1. bluΠηγές μου:

http://www.amusingplanet.com/2014/11/laguna-colorada-red-lagoon-of-bolivia.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Aymara_people

https://en.wikipedia.org/wiki/Aymara_language

http://www.britannica.com/topic/Aymara

http://www.trekkingchile.com/aymara/ing/the_people/history.htm

https://www.bolivianlife.com/the-aymara-new-year-looking-back-to-the-future/

Πρώτη τ’Απρίλη μήνα


    marigold

                             I said to my soul, be still, and wait without hope               For hope would be hope for the wrong thing;
wait without love,
       For love would be love of the wrong thing; there is yet faith

But the faith and the love and the hope are all in the waiting.

Wait without thought, for you are not ready for thought:

So the darkness shall be the light, and the stillness the dancing.

1. blu

T. S. Eliot, Excerpt from the “East Coker” section of The Four Quartets

Στις άκριες


 

 

      Λιόλουστη μέρα κι η σημερινή με παγωνιά κι ήλιο. Η σκοτεινιά όμως τούτης της νύχτας γλυκαίνει απ’ το αστραποβόλημα των αστεριών του ουρανού. Εκεί στα ψηλά ο τόπος μας έχει ντυθεί στ’ άσπρα.Τώρα εκεί πάνω, σκέφτομαι, θάναι σαν τότε, που τ’αστέρια φώτιζαν τα σκοτεινά μονοπάτια και οι γαλαξίες ήταν η σκεπή του στερεώματος..Εκεί, στα πολύ υψηλά που ήμουν κάποτε, στο κοίλωμα της κορυφής ενός βουνού μας, οπου ήταν κρυμμένο ενα  χωριουδάκι. Μικρό και τόσο απόμερο κι απομονωμένο, τόσο μακρυά από κάθε τι άλλο..Στην άκρια..μα που είναι τόσο κοντινή μας..Είχα απολαύσει τέτοιες νυχτιές ξαγρυπνώντας όλη την νύχτα για να χαρώ την ομορφιά τους πότε περπατώντας στα μονοπάτια του με το φως του γαλαξία, πότε ξαπλωμένη στο ξέφωτο των ελατόδεντρων.  Υπάρχουν κι όμως ουρανοί αλλιώτικοι που- θαρρώ- ούτε γώ, ούτε πολλοί από μας θα απολαύσουμε ποτέ από κοντά και παγωμένες ομορφιές τόπων που δεν θα διαβούμε

Τόποι απλωτοί πέρα από τον ορίζοντα, ατέλειωτες παγωμένες πεδιάδες με τον άνεμο να λυσσομανά ξεφτουρίζοντας τον πάγο.. Εκεί που τα βουνά είναι γρανιτένια  κι απόρθητα. Εκεί που περπατας πάνω στην θάλασσα  και τα τεράστια παγωμένα κύματά της φτειάχνουν στοές για να διαβείς..

Εκεί που το άσπρο βασιλεύει, εκεί που η γύμνια από χρώματα θολώνει τον νου. Εκεί που η παγωνιά του δεν έχει ταίρι .   Εκεί που ο ουρανός τις νύχτες πιάνει χορούς σε πανδαινίες χρωμάτων αλλιώτικων. χρυσοκκόκινες, ροδοπράσινες νύχτες..

Εκεί που ο τόπος είναι αφιλόξενος στους ανθρώπους και κρατά την ομορφιά του για κείνον μοναχά, κι αν τύχει και βρεθείς εκεί το σπίτι σου θα το φτειάξεις  από τον πάγο για να αντέξεις στον διωγμό του ..Για λίγο μέχρι να σε διώξει ή να σε σκοτώσει…

Εκεί , στις άκριες του κόσμου μας

beautiful-view-of-north-pole

b5bbab_2288086

beautiful-north-pole-wallpapers-1024x768Aurora-Borealis-around-the-North-Pole-the-Northern-Lights-from-Bear-Lake-Alaska

butterfly2

north_pole_from_space_1920x1080

ΑΥΤΟΣ 
ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!

northpole077 

home_at_north_pole-1400x1050

Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα
Και είδα και θαύμασα
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς κατ’ εικόνα και ομοίωσή μου:

φτενό στα πόδια σου το χώμα 
για να μην έχεις που ν’ απλώσεις ρίζα 
και να τραβάς του βάθους ολοένα 
και πλατύς επάνου ο ουρανός 
για να διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη

 

 

Ω! ο κόσμος μας είναι πολύ όμορφος! Αληθινό διαμάντι των σπλάχνων του!.

Τι κρίμα που εμείς  έχουμε βαλθεί ως ψευδοκυριάρχοί του και τον ασχημαίνουμε.

Αχ! Οι εμείς οι ανόητοι άνθρωποι που προσπαθούμε να τον φέρουμε στα μέτρα μας.

Πως να χωρέσει ο κόσμος στον άνθρωπο;;

       Αυτός, ο όμορφος κόσμος μας, είναι που ή που θα μας χωνέψει ή που θα πεθάνει μαζί μας..

1. blu

2.BIBLIA_

Σημειώσεις:

1)Στην φωτογραφία την πάνω αριστερα, είναι ο άνθρωπος που περπατάει πάνω στην παγωμένη θάλασσα μες στην στοά που έχει δημιουργήσει το παγωμένο κύμα από πάνω του!

             2)Το απόσπασμα το ποιητικό είναι από το ποίημα Αξιον Εστί του ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη (Γέννεσις)

Πίσω από τις εικόνες των ματιών


 

                               Λατρεύτηκε κανείς εδώ;

99601d31dcbc

υπήρχε κάποιος;

           ή πέρασε απλώς ο χρόνος και άφησε την ομορφιά του;

 1.-blu_thumb.gif

                                                                                    Από την ποιητική συλλογή της Μαρίας Λαϊνά “»Μικτή τεχνική»