Όταν η πόλη κοιμάται


«Φανάρι σε δρόμο παλιό... μαζεύει τριγύρω τόσο πολύ νύχτα» Matsuo Bashō (Ματσούο Μπασό)  Jacques Brel- La ville s'endormait

“Ουλαλούμ”, “Ulalume”


    Ήταν σαν να σε πρόσμενα κυρά, απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα, κι έλεγα θάρθει απόψε απ’ τα νερά, κι’ από τα δάσα! Θάρθει, αφού φτεράει μου η ψυχή, αφού σπαρτάει το μάτι μου σαν ψάρι, και θα μυρίζει ήλιο και βροχή και νειό φεγγάρι!… Και να το κάθισμά σου συγυρνώ, στολνάω την … Continue reading “Ουλαλούμ”, “Ulalume”

Στις ώρες των Παθών του Σωτήρος Ιησού, στις ώρες του Πένθους


Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος; Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;    Στις ώρες των Παθών Του, το μοιρολόϊ της Μάνας Παναγίας.. Καλή Ανάσταση! Ο ζωγραφικός πίνακας της Σταύρωσης του Ιησού είναι του Ιταλού Jacopo Tintoretto (Robusti) (1518-1594),  "The crucifixion” ( Η Σταύρωση)΄έργο του, … Continue reading Στις ώρες των Παθών του Σωτήρος Ιησού, στις ώρες του Πένθους

Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος


Θα με δεις στα πέρατα του κόσμου αν μου πεις κοντά σου πως με θες στο γκρεμό νερά θα σταματήσω ν' ακουστεί ό,τι πεις εσύ. Τα βουνά, αν θέλεις, θα κινήσω να με δεις μπροστά σου να βρεθώ αν χαθείς, γη κι ουρανό θα ψάξω θα 'μαι εκεί μονάχα αν το θες. Όταν σε ζητάω … Continue reading Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος

Κάπου ξημερώνει, κάπου βραδυάζει


  κάπου μια μέρα αρχίζει, κάπου μια μέρα τελειώνει   Μα, όπου κι αν ξημερώνει, όπου κι αν βραδυάζει όπου κι αν μια μέρα αρχίζει, όπου κι αν μια μέρα τελειώνει ενα παιδί πάντα και όπου, κάπου στέκεται και μας κοιτάζει περιμένοντας ενα χαμόγελο από μας να τ’αγκαλιάσει για να γιομίσουν ήλιο τα μάτια του … Continue reading Κάπου ξημερώνει, κάπου βραδυάζει