Είναι ν’ απορείς;


Vincent_van_Gogh_-_Peasant_woman_binding_sheaves_(after_Millet)_-_Google_Art_Project

Φυσά ο αγέρας

μα τα σπαρτά δεν γέρνουν,

ζωγραφισμένα . . .

Guan Shanyue (1912-2000)

 

 

 

Ακόμα χιόνι!

Πώς μεθυσμένα πουλιά

μαζεύουν άνθη;

pen

γιρλάντα 1

Τα δυο ποιήματα χαϊκού είναι του ποιητή μας Δ. Ι. Αντωνίου,

Ο πρώτος επάνω ζωγραφικός πίνακας είναι του  Vincent_van_Gogh_με τίτλο “Peasant woman_binding_sheaves”_(after_Millet),

Ο δεύτερος κάτω ζωγραφικός πίνακας είναι της Κινέζας ζωγράφου Guan Shanyue (1912-2000)

Η μουσική σύνθεση είναι  του  Γάλλου συνθέτη Armand Amar υπό τον τίτλο Inanna από τον ομώνυμο δίσκο του

Advertisements

Την ώρα που η γη σκέπασε το κόκκινο φεγγάρι της..


Ήταν χθες το βράδυ, όταν η γη μας βρέθηκε να κινείται αναμεσίς του ήλιου και του φεγγαριού. Οι ακτίνες του ήλιου του ζωοποιού καθώς την αγκάλιαζαν την έκαναν να ‘ματοβάφει το φεγγάρι της . Κι όσο η γη μας σκέπαζε το κόκκινο φεγγάρι της, τόσο και κείνο χανόταν στον ίσκιο της μέχρι που έσβησε στον αστροφωτισμένο ουρανό της..

κόκκινο φεγγάρι

Έτσι η γη μας σκέπασε το φεγγάρι της. Απ’ τ’ αγκάλιασμα του ήλιου εκείνη το ‘κρυψε στην δικιά της αγκαλιά ..Κι εκείνο σαν να λούφαξε μέσα της..Ποτέ άλλοτε δεν θα μπορούσαν να’ ρθούν τόσο κοντά… Μοναχά μια τέτοια ώρα. Μια μεγάλη αγκαλιά που κράτησε τόσο λίγο,  μια υπόσχεση αγάπης ίσα για το επόμενο συναπάντημα.

11-28-setting-moon

      Να, σαν τους ανθρώπους της π’ αγαπιούνται σε καιρούς που δεν τους αφήνουν νάναι μαζί.  Κι έτσι που μένουν μακρυά κι ας αγαπιούνται τόσο, ατενίζουν τις νύχτες μοναχοί κι απ’ άλλη μεριά του σύμπαντος ο καθείς, το φεγγάρι τους, το κίτρινο, τόσο μακρυά τους νάναι όπως κείνος, εκείνη π’ αγαπούν.

Και έτσι, με πίστη περιμένοντας, προσμένουν την μεγάλη εκείνη την ώρα τ’ αγκαλιάσματος της γης με το φως και τις σκιές, για να μπορέσουνε και κείνοι να αγκαλιαστούν με κι’ ον π’ αγαπάνε στα σκοτάδια του απαγορευμένου των ανθρώπων.

Γιατί το σύμπαν το ‘χει και σε κείνους υποσχεθεί

Adiós Amor Adiós – Demis Roussos


                                                                     

26/1/2015. Πέρασαν τρία χρόνια από τότε. Σαν σήμερα, ο Ντέμης Ρούσσος, ο Έλληνας, αυτός ο παγκοσμίου φήμης τραγουδιστής μας,  από την Αθήνα, όπου το φως του έσβησε, είπε το δικό του αντίο στα εκατομμύρια των ανθρώπων που τραγούδησαν και που χόρεψαν στα τραγούδια του. 

      Λίγα λόγια γιαυτόν τον άνθρωπο που δόξασε και την τίμησε την Ελλάδα σε όλα τα μέρη της γης που όπου πήγε από την Ιαπωνία , την Ρωσία, την Ευρώπη ως την Λατινική Αμερική και την Μέση Ανατολή, λατρεύτηκε από εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο που τραγουδούσαν τα τραγούδια του. ‘Ήταν γι’ αυτούς ο αγαπημένος ερωτικός τραγουδιστής που τα τραγούδια του, υπέροχα και μελωδικά όλα τους, μιλούσαν για αγάπη κι ελευθερία, και η μοναδική εκείνη φωνή του με την ιδιαίτερη βραχνάδα της ήταν και παραμένει ως σήμερα ανεπανάληπτη. Ποιός θα μπορούσε άλλος να τραγουδήσει τα δικά του τραγούδια; Δεν νομίζω ούτε να το επιχείρησε ποτέ κανείς:

Ολόκληρο το όνομά του: Αρτέμιος Βεντουρής – Ρούσσος, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου και έζησε τα πρώτα του χρόνια. Αργότερα, στην Αθήνα και στα δεκαεπτά του μόλις χρόνια μαζί με τον μετέπειτα θρύλο Βαγγέλη Παπαθανασίου και τον Λουκά Σιδερά φτειάχνουν το ροκ συγκρότημα «Τα παιδιά της Αφροδίτης» Και έχουν τις πρώτες επιτυχίες τους.

Στα 1968 ο Ντέμης Ρούσος έφυγε από την Ελλάδα μαζί με τον Παπαθανασίου και κατέληξαν στην Γαλλία  για να ξεκινήσουν την διεθνή τους καρριέρα, οπότε άλλοτε σε συνεργασία και άλλοτε, μόνος του, ιδιαίτερα από το 1971 και μετά οπότε ο Ντέμης Ρούσος  ξεκίνησε και την σόλο καριέρα του ως τραγουδιστής, γνώρισε τον θρίαμβο. Πάμπολλες οι επιτυχίες του, – τι να πρωτοθυμηθώ: το άλμπουμ του «Forever and Ever», » τα τραγούδια ‘End of the world’ and ‘Spring, summer, winter and fall’,«Goodbye My Love, Goodbye», «Ω mamy blue», «My Friend The Wind «, «Quand je t’aime», «A Whiter Shade of Pale», «My Reason» κ.λ.π

Το τραγούδι του, το 1981, σε μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου είναι από τ’αγαπημένα μου. Πάνω σε αυτή την μουσική έφτειαξε μετά ο Παπαθανασίου την υπέροχη μουσική του σύνθεση, την βραβευμένη με το Όσκαρ, ¨Οι δρόμοι της φωτιάς» «Chariots of Fire»:

                                                                                     

Στην Ελλάδα μας ματάρθε, to 2010, 37 ολόκληρα χρόνια αφ’ ότου έφυγε. Μόνιμη κατοικία του ήταν η Γαλλία. Κι όμως, ως ο Έλληνας έγινε πασίγνωστος. Και για την Ελλάδα παντού μιλούσε. Οι κελεμπίες που μόνιμα φορούσε, κυρίως λόγω της παχυσαρκίας που τον ταλάνιζε, έγινε το άλλο σήμα κατατεθέν του. Από τους μεγάλους Έλληνες!

» >Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που παρατέθηκε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα.

 >Ο Ρώσος αστρονόμος Τιμούρ Κριάτσκο έδωσε το όνομά του (279226 Demisroussos) στον αστεροειδή κύριας ζώνης που ανακάλυψε στις 24 Οκτωβρίου 2009 από το Ειδικό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών που βρίσκεται κοντά στην πόλη Ζελεντσούσκαγια.» Πηγή: Βικιπαίδεια

                                                 

1.-blu_thumb.gif

Στην μνήμη του, ένα μικρό αφιέρωμα, από μένα που αγάπησα τα τραγούδια του, που τα τραγούδησα και που τον θυμάμαι να συντροφεύει με τις μελωδίες του τα  πιο νεανικά μου χρόνια.

Για μια πιο πλήρη βιογραφία του τραγουδιστή μπορείτε να δείτε και εδώ:

http://www.demislegrec.com/anglais/biographie.html

 

 

Το δέντρο, ρώτησε


MyersOurPlaceL

Χρήζει ιδιαίτερης ματιάς
καινούργιας
δέντρο κατάγιομο με φύλλα στρογγυλά
εντελώς μοναχικό
στην ανηφόρα
στην κατηφόρα της πλαγιάς.
Σκοπός του η διάκριση
η του μοναδικού εγωιστικότητα
του χώρου η αποκλειστικότητα
επιλογή της μοναξιάς.

Κρύβει ή φανερώνει τη θέα στο ταξίδι,
τη συγκέντρωση των αποδημητικών πουλιών
στον προορισμό,
την ηχώ των προσδοκιών;

Χωρίς καρπούς
ανώφελο
η προσφορά του ανύπαρκτη.


Μα εγώ το νιώθω των πέντε αισθήσεων γαλήνιο γεύμα
την έλξη του επιζητώ
και το ρωτώ αν είναι αειθαλές
αν ακόμα τέσσερις εποχές υπάρχουν
κι αν από εκεί ψηλά το μέλλον είναι oρατό.
 

                                                                                   Alan Fletcher                                                                                                                        του Γιώργου Γάββαρη

από την ποιητική του συλλογή

Το δέντρο με τις λέξεις” 2016

     

Στα κομμάτια του καθρέφτη


Κομμάτια

Μην κουβεντιάζεις
με σπασμένους καθρέφτες.
Λένε αλήθεια

του Χάρη Μελιτά

             

 

Francis Picabia (French, 1879-1953), Untitled, 1932. Ink and crayon on paper

Ναι για μένα μόνον ένα: Eσύ
σε χίλια σπασμένα μα αστραφτερά κομμάτια καθρέφτη.
Στο φως το ήρεμο ―μην πεις πως δεν το κέρδισα―
της σκέψης οπού μ’ οδηγάς·
τώρα
φέρνοντάς σε εγώ
με χίλια άλλα τόσα λόγια ξεσπώ
μες σ’ αυτή τη σιωπή
μπρος στο είδωλό σου σπάζοντάς το πάλι,
η έκφρασή μου
σε χίλια αστραφτερά, σ’ αμέτρητα
αστραφτερά αβάσταχτα κομμάτια..

του  Αντωνίου Δ. I.

“Nαι για μένα μόνον ένα: Eσύ”

Ήταν πριν τον χειμώνα


Will-Dielenberg-6-Australia

Ένοιωσα τον άνεμο να με τυλίγει και τον ρώτησα

Σου είμαι εμπόδιο;

Όχι, μου είπε. Σ’ αγαπώ, γιαυτό

Κι ύστερα έφυγε

Ήρθε η βροχή μετά και με πότισε

Αυτήν, δεν την ρώτησα

butft3

Ήταν, θυμάμαι, πριν τον χειμώνα

 

Beethoven: Μες από την μουσική του της τρικυμίας σ’ εκείνη της χαράς


thon boat

Ταλανιζόταν για καιρό όμοια με βάρκα σε τρικυμία, μόνος στο πέλαγο, πότε π’ άνοιγε η θάλασσα χοάνη να τον δεχθεί, πότε που τον άφηνε μικρανάσες  να πάρει τότε που τον σήκωνε όμοια με καρυδότσουφλο ίσαμε τον σκοτεινιασμένο ουρανό ανταριασμένη απ’ το άνεμο, πότε που τον «έτρεχε» πάνω από τ’ αφρισμένα της νερά κι ύστερα που τον κορόιδευε τάχατες πως είχε κοπάσει από την κάλμα να τον αφήσει να χαρεί πως πίσω του είχε αφήσει την θύελλα, ίσα για να τον τυλίξει πάλι στα κύματα. Εξουθένωση! Πνιγόταν, μ’ αρνήθηκε την ανασαιμιά του θανάτου.. Κι η ακτή μακρυά…Θα άντεχε;

Ήταν Οκτώβρης ο μήνας, σαν και τώρα, που ‘γραψε μια επιστολή, ένα είδος διαθήκης του, για τους δυο αδελφούς του.. Ένοιωθε την ανάγκη να μιλήσει, να τους εξηγηθεί για την συμπεριφορά του, να τους πει για το μυστικό του, να το πουν στον κόσμο, να μην έχουν λάθος γνώμη γι’ αυτόν..Και τους έγραψε πολλά για κείνον και αναμεταξύ των άλλων:

Fascimile-of-the-Heiligenstadt-Testament«O you men who think or say that I am malevolent, stubborn or misanthropic, how greatly do you wrong me, You do not know the secret cause which makes me seem that way to you…. Such incidents drove me almost to despair; a little more of that and I would have ended my life – it was only my art that held me back. Ah, it seemed to me impossible to leave the world until I had brought forth all that I felt was within me…»

«Ω! Εσείς άντρες που σκέφτεστε ή λέτε ότι είμαι κακόβουλος, αγύριστο κεφάλι ή μισάνθρωπος, πόσο μεγάλο λάθος κάνετε για μένα. Δεν ξέρετε τη μυστική αιτία που με κάνει να φαίνομαι έτσι σε σας… Τέτοια περιστατικά με οδήγησαν σχεδόν σε απόγνωση, λίγο ακόμη και θα είχα δώσει τέλος στην ζωή μου- ήταν μόνο η τέχνη μου που με συγκράτησε . Αχ, Μου φάνηκε αδύνατο να αφήσω τον κόσμο μέχρι να φανερώσω όλα εκείνα που ένιωσα μέσα μου.. »

                                                             Κι ύστερα την υπέγραψε..

TestamentHeiligenstadt_FinHeiligenstadt, October 6, 1802

(Heiligenstadt,  6 Οκτωβρίου 1802)

Ludwig van Beethoven (Λούντβιχ Βον Μπετόβεν )

Ναι, γι’ αυτόν τον ταλαίπωρο, τον υπέροχο, τον μοναδικό, τον παγκόσμιο και ανεπανάληπτο μουσουργό, ο λόγος μου. Για τον Λούντβιχ Βον Μπετόβεν!

Γι’ αυτόν και για την αρχή της δοξασμένης νέας πορείας του στην μουσική που ξεκίνησε από τότε, μετά από κείνη την “διαθήκη” του…Τότε που την έγραψε, το 1802, ο Μπετόβεν ήταν 32 ετών, σχεδόν κωφός και γνώριζε πια ότι η πάθησή του δεν θα είχε θεραπεία μα κι’ ότι θα χειροτέρευε μέχρι να κουφαθεί εντελώς!. ‘Ήδη από τα 25 του χρόνια ο νεαρός συνθέτης είχε τα πρώτα σημάδια κώφωσης και μετά στα επόμενα έτη, ζούσε μες την αγωνία και με τις ψεύτικες ελπίδες των γιατρών του..Πόσο καταστροφικό θα φαινόταν το αύριο γι’ αυτόν τον φιλόδοξο συνθέτη που η ζωή του ήταν η μουσική..! Κι έπρεπε να το αποδεχθεί… Βλέπετε, τότε δεν ήξερε ακόμη,  ότι όσο έχανε την αίσθηση της έξω ακοής, τόσο ανέπτυσσε την αίσθηση της “εσωτερικής” ακοής κι έτσι πως καλλιεργούσε το χάρισμα.

Κι ήταν το 1802 που ο Μπετόβεν έφτασε να είναι πολύ πολύ δυστυχής..Ο ιατρός του τότε, βλέποντας την κόπωση και την κατάρρευση του Μπετόβεν του ζήτησε να κάνει διακοπές, να ξεκουραστεί κάπου μακρυά από την πόλη, την Βιέννη όπου έμενε. Κι εκείνος πήγε στο χωριό Heiligenstadt, μερικά χιλιόμετρα πιο μακρυά, κι εκεί στους λίγους μήνες που έμεινε από την άνοιξη του 1802 ως και το φθινόπωρο του 1802 έγραψε την “διαθήκη” του που έμεινε γνωστή ως  “THE HEILGENSTADT TESTAMENT” …Δείτε, με ποια λόγια συμπλήρωσε τέσσερις μέρες μετά, την “διαθήκη του” αυτή:

“Heiligenstadt, October 10, 1802, thus do I take my farewell of thee – and indeed sadly – yes that beloved hope – which I brought with me when I came here to be cured at least in a degree – I must wholly abandon, as the leaves of autumn fall and are withered so hope has been blighted, almost as I came – I go away – even the high courage – which often inspired me in the beautiful days of summer – has disappeared – O Providence – grant me at least but on e day of pure joy – it is so long since real joy echoed in my heart – O when – O when, O Divine One – shall I find it again in the temple of nature and of men – Never? no – O that would be too hard.”Ludwig van Beethoven 

Κι ύστερα; Μα, αυτό ήταν. Ο τριανταδιάχρονος τότε, ήδη σχεδόν κωφός, ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης Ludwig van Beethoven (Λούντβιχ Βον Μπετόβεν) έβαλε την “διαθήκη του” στο συρτάρι του και μετά την ξέχασε.Κυριολεκτικά! Την ανακάλυψαν μετά τον θάνατό του  και αφού είχε στο μεταξύ γράψει άλλες δυο: μια το 1824, και την άλλη, την τελευταία  λίγο πριν  πεθάνει, στις 26 Μαρτίου του 1827.Ludwig-van-Beethoven-1803

Λίγους μήνες μετά την ‘διαθήκη” του και μες στο 1803,  σαν ένοιωσε πως ήρθε η ώρα, έγειρε και η βασανισμένη του ψυχή για κείνα που την ταλάνισαν, έκανε την σιωπή της μουσική, την τρικυμία της, νότες Ήταν η τέχνη του, άλλωστε. Την άπλωσε  στον κόσμο ν’ ακουστεί, το μυστικό του μες από κείνη έδωσε..Ακούστε τη:

 https://www.youtube.com/watch?v=7pUrCPl1t04΄

Είναι η σονάτα του: Sonata in D minor op. 31 no. 2, που έγινε γνωστή μετά, ως Sonata with Recital, or The Tempest Sonata.Έγινε παγκόσμια γνωστή ως The Tempest Sonata παίρνοντας τ’ όνομά της από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ..Αυτό συνέστησε ο γραμματέας του Μπετόβεν τότε, όταν ρωτήθηκε για το τι σημαίνει η σονάτα «Read attentively Shakespeare’s Tempest!”

Αυτή είναι η σονάτα, το γέννημα της τρικυμίας  που σηματοδότησε την αρχή της νέας πορείας του Beethoven στην μουσική. Κι μετά από αυτή την σονάτα, η και λεγόμενη ηρωϊκή (Eroica) τρίτη του συμφωνία, και έπειτα στα χρόνια που ακολούθησαν, ο μουσουργός χάρισε στον κόσμο μας μεγάλη ομορφιά με τα υπέροχα απαράμιλλα μουσικά του έργα πουBeethoven Wanderweg Ansichtskarte δημιούργησε. Αποκορύφωμά τους, η  τελευταία του συμφωνία , η ενάτη του, την Symphony No. 9 in D minor, Op. 125, αυτή που αποκαλείται και η συμφωνία της χαράς «The Symphony of Joy«. Μες από την μουσική του της τρικυμίας  και όντας εντελώς κωφός πια, σε εκείνη της ωδής στην χαρά.. Μες από τον πόνο και τον κόπο, στην χαρά..Τι ταξίδι ζωής!  Μας την έδωσε στις 7 Μάη του 1824. Κι από τότε έχει κάνει μεγάλο ταξίδι στον χρόνο και στις ανθρώπινες ψυχές. Ακούστε την ενάτη του, την θεϊκή!

   1. blu

‘Ήταν ο τρόπος μου, όπως είδα την σονάτα του Piano Sonata No.17, Op.31 No.2, γνωστή και ως “Tempest” του Μπετόβεν μα και την ενάτη του, την τελευταία του συμφωνία, την συμφωνία του της χαράς, την πρώτη χορωδιακή συμφωνία. Κι ήταν η τελευταία του αυτή, όπως έλεγε στο ποίημά του “ωδή στην χαρά” ο Σίλλερ, (Johann Christoph Friedrich von Schiller), ο δικός του τρόπος για να μας δώσει με αυτήν:

“You millions, I embrace you.

This kiss is for all the world!”

 1. blu

Σημειώσεις- πηγές μου:

1. Για τον Αμερικανό ζωγράφο William Thon ( 1906-2000):William Thon http://rogallery.com/Thon_William/thon-biography.html, http://www.caldwellgallery.com/bios/thon_biography.html, http://www.caldbeck.com/artist/william-thon-am-1906-2000/bio

https://theartofpianoperformance.me/2012/04/23/httpdelicious-comstacksjamilasahar/

http://pianolessonsindianapolis.com/music-criticism/beethoven-tempest-sonata.htm

2. Για την “διαθήκη” του Μπετόβεν την γνωστή ως “The Heiligenstadt Testament’: Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ στο γερμανικό κείμενο και στην μετάφρασή του στην αγγλική: http://www.nyu.edu/classes/gilbert/classic/heiligenstadt.html,

http://www.utahsymphony.org/blog/2014/12/heiligenstadt-part-2-of-the-online-learning-guide-to-beethoven/, http://www.novelguide.com/reportessay/music-and-art/art/prophecy-heiligenstadt-testament

3. Για την σονάτα του Μπετόβεν, την σονάτα Tempest Sonata  : https://theartofpianoperformance.me/2012/04/23/httpdelicious-comstacksjamilasahar/, https://www.britannica.com/topic/Heiligenstadt-Testament,

4. Για την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν δείτε :https://www.thoughtco.com/beethovens-ode-to-joy-lyrics-history-724410,

https://www.theatlantic.com/entertainment/archive/2010/09/what-does-beethovens-ninth-symphony-mean/62556/,

4. Για την ζωή και το έργο του Μπετόβεν, δείτε και:  http://www.lvbeethoven.com/Bio/BiographyLudwig.html, http://www.beethoven.ws/,