cave altamira


35.000 χρόνια πριν….

Prehistoric Cave Paintings1

Κάποιος φώναξε..Υπάρχω

Prehistoric Cave Paintings - Altamira cave paintings. (59)

Κι οι άλλοι απόκοντα φωνάξαν : Υπάρχουμε και είμαστε πολλοί…

Prehistoric Cave Paintings - Altamira cave paintings.

                           .. σε γυμνές φωτογραφίες

Πριν την προσέγγιση


Loui Jover - Tutt'Art@ (34)

1. blu

Τρομάζω από κάτι που πλησιάζει σέρνοντας τα πόδια του κόντρα στο χιονόνερο.

‘Ένα κομμάτι του τι θα ακολουθήσει.

Ένας αποσπασμένος τοίχος.Κάτι χωρίς μάτια.Σκληρό.

Ένα πρόσωπο από δόντια!

Ένας μοναχικός τοίχος. ‘Η μήπως είναι το σπίτι εκεί

και δεν το βλέπω;

Το μέλλον: ένας στρατός από άδεια σπίτια

που προσπαθεί να πορευτεί στο χιονόνερο.

ΙΙ

        Δυο αλήθειες πλησιάζουν η μια την άλλη. Η μια έρχεται από μέσα, η άλλη απ’ έξω

και κει που συναντιούνται μπορεί να δει κανείς τον εαυτόν του.

Όποιος αντιλαμβάνεται τι πρόκειται να συμβεί φωνάζει απεγνωσμένα:

“Σταμάτα!

Οτιδήποτε άλλο εκτός απ΄ το να πρέπει να γνωρίσω τον εαυτόν μου.”

Υπάρχει κι ένα πλοίο που θέλει να δέσει- προσπαθεί στο μέρος αυτό-

και θα προσπαθεί χιλιάδες φορές.   

cropped-loui-jover-tuttart-15_thumb.jpg

Απ’ το σκοτάδι του δάσους βγαίνει ένας μακρύς γάντζος, μπαίνει

μέσα  από το ανοιχτό παράθυρο

και καταλήγει ανάμεσα στους καλεσμένους στην γιορτή που έχει ανάψει.                                           

III

Το διαμέρισμα όπου έζησα το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου θ’

αδειάσει. Είναι ήδη εντελώς άδειο. Η άγκυρα έχει σηκωθεί- κι ενώ ακόμη επικρατεί πένθος, είναι το ελαφρότερο διαμέρισμα της πόλης.

Η αλήθεια δεν χρειάζεται έπιπλα. Έχω κάνει τον γύρο της ζωής μου κι έχω επιστρέψει στο σημείο εκκίνησης: ένα άδειο δωμάτιο.Πράγματα που έχω ζήσει εδώ εμφανίζονται στους τοίχους σαν αιγυπτιακές ζωγραφιές,

σκηνές στο εσωτερικό  ενός τάφου. Σβήνουν όμως σιγά σιγά. Επειδή το φως παραείναι δυνατό. Τα παράθυρα έχουν μεγαλώσει. Το κενό διαμέρισμα είναι μια μεγάλη διόπτρα που βλέπει τον ουρανό.

Έχει ησυχία όπως σε λειτουργία κουακέρων.

Το μόνο που ακούγεται είναι τα περιστέρια στην πίσω αυλή, το γουργουρητό τους.

1.-blu_thumb.gif

Το παρόν ποιητικό κείμενο του Νομπελίστα ποιητή, ψυχολόγου Tomas Gösta Tranströmer, (15 /4/1931 – 26/3/2015), το ονομάζει “προοίμια” από την ενότητα των ποιημάτων του με τίτλο “Βλέποντας στο σκοτάδι” σε μετάφραση Βασίλη Παπαγεωργίου 

Reciprocal-Accords-1942.jpg

2.BIBLIA__thumb.gifΠηγές, σχόλια.

Διόπτρα η [δióptra] Ο25 : (οπτ.) όργανο που αποτελείται από ένα σύστημα φακών και που χρησιμοποιείται για την παρατήρηση αντικειμένων τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση: H ~ του Γαλιλαίου. Πρισματική ~. Aστρονομική ~, διοπτρικό τηλεσκόπιο. || (πληθ., λόγ.) διπλή διόπτρα για τη χρησιμοποίηση και των δύο ματιών· κυάλια. (δες:http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B4%CE%B9%CF%8C%CF%80%CF%84%CF%81%CE%B1&dq=

Το προοίμιο= η εισαγωγή, ο πρόλογος, πχ σε ένα ποιητικό έργο όπως του .

«Το προοίμιο λοιπόν είναι η αρχή του ρητορικού λόγου, ό, τι είναι ο πρόλογος στη (δραματική) ποίηση και το προαύλιο στην αύληση: όλα αυτά είναι αρχές, κάτι σαν άνοιγμα δρόμου προς ό, τι θα ακολουθήσει. Το προαύλιο λοιπόν μοιάζει με το προοίμιο των επιδεικτικών λόγων· πραγματικά οι αυλητές, αφού πρώτα παίξουν ένα κομμάτι που ξέρουν να το παίζουν καλά, το συνάπτουν τονικά με την αρχή του κομματιού που πρόκειται να εκτελέσουν· με τον ίδιο τρόπο πρέπει να γράφει κανείς και τους επιδεικτικούς του λόγους: αφού πρώτα πει κάτι -οτιδήποτε- που του αρέσει, να περνάει αμέσως στο προοίμιο και να κάνει τη σύνδεση με το θέμα του.πηγή: Αριστοτέλης, «Ρητορική», βιβλίο τρίτο.

Οι πίνακες ζωγραφικής  με την φιγούρα την γυναικεία και το γυναικείο πρόσωπο είναι του σύγχρονου σουρεαλιστή ( Abstract /Surrealist) Αυστραλού ζωγράφου Loui Jover

Ο τελευταίος πίνακας είναι του Wassily Kandinsky( 1866-1944) και έχει τον τίτλο Reciprocal Accords  (αμοιβαίες συμφωνίες)

Ο έρωτας, στην ένωση του ποταμού με τήν θάλασσα


terrapapers.com_-Warren-Keelan-Australia-1

“Τη θάλασσα τη θάλασσα, ποιος θα μπορέσει να την εξαντλήσει; “

 

 30lc9wo.jpg

 “Η Ένωση είναι ένας μανιασμένος ποταμός

που χύνεται κατ’ ευθείαν στη θάλασσα

Απόψε η Σελήνη δίνει φιλιά στ’ αστέρια..

Ο,τι αγγίζω, ο,τι βλέπω γίνεται φωτιά της αγάπης-

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα»

1. blu

     2.BIBLIA_                                                                        

   Κι είπα να μιλήσω με την γλώσσα των ποιητών:

α) Ο αρχικός στίχος είναι απόσπασμα  από το έργο του ποιητή μας Γ. Σεφέρη  “Μυθιστόρημα” , Κ’  υπό   τον  τίτλο “Ανδρομέδα”

             β)  Η  παρακάτω του video ποιητική στροφή είναι από το ποίημα του Μελβάνα Τζελαλεττίν Μωχαμέντ Μπαλκί (Ρουμί) (1207-1273 μ.Χ.)” Στον κήπο του Αγαπημένου “   

                      γ) Οι στίχοι του τραγουδιού που αποδίδει η Melody Gardot έχουν στην αγγλική ως εξής:

Lyrics to Love Me Like A River Does

Love me like a river does
Cross the sea
Love me like a river does
Endlessly
Love me like a river does
Baby don’t rush you’re no waterfall
Love me that is all
Love me like a roaring sea
Swirls about
Love me like a roaring sea
Wash me out
Love me like a roaring sea
Baby don’t rush you’re no waterfall
Love me that is all
Love me like the earth itself
Spins around
Love me like the earth itself
Sky above below the ground
Love me like the earth itself
Baby don’t rush you’re no waterfall
Love me that is all

Στις ομιχλιασμένες νύχτες


ΜΟΝΟΠΆΤΙ ΣΤΗΝ ΟΜΊΧΛΗ

“…   Δε θυμάμαι από πού ερχόταν εκείνη η ομίχλη· μάλλον κατέβαινε από ψηλά. Tώρα, πάντως, ξεκινάει βαθιά απ’ τα όνειρα. Aυτά που χρόνια μένανε σκεπασμένα μ’ ένα βαρύ καπάκι, που όμως πήρε απ’ την πίεση για καλά να παραμερίζει.

Πέφτει πολλή ομίχλη, γίνομαι ένα μ’ αυτήν, και ξεκινάω. Aκολουθώ άλλες σκιές ονοματίζοντάς τες. Περπατώ κοιτάζοντας το λιθόστρωτο. Aυτό σε πολλούς δρόμους και δρομάκια ακόμα διατηρείται. Δεν υπάρχει, βέβαια, ανάμεσα στις πέτρες το χορταράκι, που φύτρωνε τότε. Όλα έχουν γκρεμίσει ή ξεραθεί.

                   Kανένας θάνατος δεν είναι καλός. Ω, και νά ‘ταν αλήθεια, αυτό που λένε πως θα τους ξαναβρούμε όλους..                        

                     fog-house-4

       Aκολουθώντας τις σκιές μπαίνω πάντα στον ίδιο δρόμο.

    Tα δέντρα και τα φυτά θεριεύουν μες στη μοναξιά και τη θολούρα. Γίνονται σαν κάστρα τεράστια. Φτάνω στο αγέρωχο σπίτι το τυλιγμένο με κισσούς και φυλλώματα. Παρόλο που οι σκιές  κοντοστέκονται και σα να μου γνέφουν, εγώ δεν πλησιάζω καν στην Πορτάρα. Θαρρώ πως μόνο αγαπημένο πρόσωπο θα με  πείσει κάποτε να την περάσω.

    Φεύγω και ξαναχάνομαι μέσα στα τραμ, τα φώτα και την κίνηση. O νους μου είναι κολλημένος στην ομίχλη και σ’ όλα όσα είδα μέσα σ’ αυτήν. Προσπαθώντας να ξεχαστώ περπατώ πολύ τις ομιχλιασμένες νύχτες. Aισθάνομαι κάποια ανακούφιση με το βάδισμα. Tα μεγάλα βάσανα κατασταλάζουνε σιγά σιγά στο κορμί και διοχετεύονται απ’ τα πόδια στο υγρό χώμα…”

blu

 Είναι ένα  απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Ιωάννου  «Η μόνη Κληρονομιά”

Πίσω από τις εικόνες των ματιών


 

                               Λατρεύτηκε κανείς εδώ;

99601d31dcbc

υπήρχε κάποιος;

           ή πέρασε απλώς ο χρόνος και άφησε την ομορφιά του;

 1.-blu_thumb.gif

                                                                                    Από την ποιητική συλλογή της Μαρίας Λαϊνά “»Μικτή τεχνική»

Ποτέ δεν υπήρξε ενας ίσκιος.. “Ombra mai fu”



>

«..ο μόνος πραγματικός παράδεισος είναι ο χαμένος παράδεισος.
Ο έρωτας δεν είναι πλήρης ο ίδιος μέχρι την απώλεια του, μέχρι να γίνει ανάμνηση, μετά γίνεται tέχνη.»
                                                                                                                                                                                     James Merrill

platanos karnezi

BIBLIA_ Σημειώσεις- πηγές :8_Aziza_Mustafa_Zadeh_

  • Το τραγούδι που αγούγεται στο video και έχει τον τίτλο “Ombra mai fu” ή στα αγγλικά «Never was there a shadow»΄γνωστό και ως “Largo” είναι μια διασκευή από την  άρια της όπερας του  George Frideric Handel (1685-1759) υπό τον τίτλο  “Serse” ( Ξέρξης)
  • Η μουσική στο πιάνο και το τραγούδι είναι της πολυτάλαντης καλλιτέχνιδος Aziza Mustafa Zadeh , κατοίκου Γερμανίας και με καταγωγή από το Αρζεμπαϊτζάν, η οποία απεικονίζεται δίπλα..
  •    Το video είναι δημιουργία της Τanita  και την ευχαριστώ πολύ
  • Ο ζωγραφικός πίνακας του πλατανόδενδρου είναι του ζωγράφου και συγγγραφέα Καρνέζη
  • Οι στίχοι (lyrics) της άριας “Ombra mai fu”  γραμμένοι στα Λατινικά και αποδιδόμενο το μέρος της άριας που ακούσατε  έχει αντίστοιχα ως εξής στα  Λατινικά, ελληνικά , αγγλικά και στα γαλλικά :

Ombra mai fu

Ποτέ, δεν υπήρξε ενας  ίσκιος

 

Τhere never was a shadow

Jamais  l’ombre ne fut

Frondi tenere e belle,
del mio platano amato,
per voi risplenda il fato.

Tuoni, lampi e procelle
non v’oltraggino mai la cara pace,
nè giunga a profanarvi austro rapace!

Ombra mai fu  di vegetabile,
cara ed amabile,
soave più.

soave piú

Γλυκά και όμορφα κλαδιά
Του αγαπημένου μου πλάτανου
είθε η μοίρα να σου χαμογελάει

ποτέ να μην αφήσει τους κεραυνούς, τις αστραπές και τις θύελλες να ταράζουν την αγαπημένη γαλήνη
ούτε να στείλει τον αχόρταγο νοτιά
να ‘ρθει να σε  βεβυλώσει

Ποτέ, δεν υπήρξε ενας  ίσκιος δέντρου πιότερο αγαπημένος,  πιότερο πολύτιμος και πιότερο γλυκύς.

 

 Branches, tender and beautiful,
of my beloved  platanos –
for you shines the destiny;

thunder, lightning and tempests –
do not let them ever disturb the dear peace,
nor let the rapacious west winds arrive to profane you!

There never was a shadow of a plant
more dear, agreeable and sweet.

 


 

Douces et charmantes branches
de mon cher platane,
le destin vous sourit!


Que le tonnerre, l’éclair et la tempête
ne troublent jamais votre précieuse paix,
et le rapace vent du sud
ne vienne pas non plus vous violenter!

Jamais l’ombre
d’aucun arbre ne fut
plus douce, plus précieuse,
plus agréable!

rose

http://turklib.uz/?category=general_history-music&altname=aziza_mustafa_zadeh_-_discography_9_albums_1991-2007

http://en.wikipedia.org/wiki/Ombra_mai_fu

“Σαν να κοιμάται ακόμη”


“Εδώ, πάνω στις υψωμένες καμινάδες, πάνω στη σκάλα του σπιτιού,
Δεν υπάρχει χρόνος για τον χρόνο.
Κάνουμε ό,τι
Κι όσοι ανεβαίνουνε προς τον Θεό:
Τον πόνο λησμονάμε”

Του Μαχμούντ Νταρουϊς από το  ποιητικό του έργο  “Κατάσταση πολιορκίας” 

{εκδόσεις Μαΐστρος, σε μετάφραση Αγγελικής Σιγούρου}

Ramallah

Ξύπνησε με μιας. Άνοιξε το παράθυρο στο αχνό φως, τον καθαρό ουρανό, το αναζωογονητικό αεράκι. Ένιωσε το κορμί του, σπιθαμή προς σπιθαμή, και το ένιωσε γερό. Κοίταξε στο μαξιλάρι και είδε πως δεν είχαν πέσει καθόλου τα μαλλιά του στη διάρκεια της νύχτας. Κοίταξε στο σεντόνι και δεν βρήκε ούτε ίχνος από αίμα. Άνοιξε το ράδιο και δεν άκουσε ειδήσεις για νέους σκοτωμούς στο Ιράκ, στη Γάζα ή στο Αφγανιστάν. Σκέφτηκε ότι κοιμάται ακόμη. Έτριψε τα μάτια του μπροστά στον καθρέφτη και αναγνώρισε εύκολα το πρόσωπό του. Φώναξε: «είμαι ζωντανός».

Πήγε στην κουζίνα να φτιάξει καφέ. Έβαλε μια κουταλιά μέλι σε μια κούπα με γάλα χωρίς λιπαρά. Στο μπαλκόνι είδε ένα περαστικό καναρίνι κουρνιασμένο σε ένα δοχείο για λουλούδια που το είχε αφήσει χωρίς νερό. Είπε καλημέρα στο καναρίνι και σκόρπισε ψίχουλα από το ψωμί τριγύρω του. Το καναρίνι πέταξε και προσγειώθηκε στο κλαδί ενός θάμνου και άρχισε να τραγουδάει. Πάλι σκέφτηκε πως πρέπει να κοιμάται. Κοίταξε άλλη μια φορά τον καθρέφτη και είπε: «αυτός είμαι εγώ».

Άκουσε το τελευταίο δελτίο ειδήσεων. Κανένα καινούργιο φονικό στον κόσμο. Ένιωσε πολύ χαρούμενος αυτό το αλλόκοτο πρωινό. Η χαρά του αυτή τον οδήγησε στο γραφείο του. Σχημάτισε μια φράση στο μυαλό του: « Είμαι ζωντανός παρόλο που δεν νιώθω κανένα πόνο».

Ένιωσε γεμάτος από μια παθιασμένη επιθυμία να γράψει ποίηση, εξαιτίας αυτής της κρυστάλλινης διαύγειας που είχε έρθει να τον βρει από κάποιο μακρινό τόπο. Από το μέρος εκείνο όπου βρισκόταν τώρα!

Όταν κάθισε στο γραφείο του, βρήκε τη φράση «είμαι ζωντανός παρόλο που δεν νιώθω κανένα πόνο», γραμμένη σε μια λευκή κόλλα χαρτί. Τότε πια σταμάτησε να αναρωτιέται αν κοιμάται. Ήταν απόλυτα σίγουρος γι’ αυτό.
blu
Mahmud  Darwish
Ενα κείμενο του  μεγάλου Εθνικού Παλαιστίνιου ποιητή Μαχμούντ Νταρουϊς {Mahmud  Darwish ( Ελ Μπιρουά Γαλιλαίας1941 – 2008)}, σε μετάφραση Γρηγόρη Παπαδογιάννη

blu

BIBLIA_

 

     1. Το παραπάνω ανέκδοτο γραπτό του μεγάλου ποιητή το βρήκα στο ηλεκτρονικό περιοδικό ποίησης Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης : «poiein.gr», αντιγεγραμμένο από δημοσίευση του πρώτου τεύχους του εκ Ρεθύμνου Κρήτης  περιοδικού Fortezza, με την σημείωση οτι :

Τα παραπάνω κείμενα ανήκουν στη συλλογή « A River dies from thirst: Journals» που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2009 από τις εκδόσεις Archipelago books. Μετάφραση από τα αγγλικά: Γρηγόρης Παπαδογιάννης

2. Η παραπάνω φωτογραφία απεικονίζει μέρος της  Ραμάλα, (Ramallah) της πόλης που έζησε επί πολλά χρόνια και μέχρι τον θάνατό του ο ποιητής.

blu