Ο Ρωμιός, ο Γραικός, ο Έλληνας


Αναδημοσιεύω σήμερα ένα άρθρο -εξαιρετικό πόνημα-  που άντλησα από την ιστοσελίδα «Smerdaleos»  υπό τον τίτλο «Όταν ο όρος Graecus σήμαινε Ρωμαίος». 

Είναι που το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον, γιαυτό και το φιλοξενώ στον χώρο μου εδώ. Απαντά εξηγώντας στα εξής ερωτήματα:

Εμείς, οι Έλληνες που λεγόμαστε και Ρωμιοί και που ζούμε σε μια χώρα, την Ελλάδα, που όλοι όμως οι ξένοι διεθνώς την ξέρουν με το όνομα Greece, εμάς ως Greeks (Γραικούς) μα την εννοούν ως Ελλάδα και εμάς ως ‘Έλληνες. Γιατί;

Ποιά ήταν-είναι η Ελλάδα για να αποκαλείται διεθνώς και επισήμως Γραικία «Greece»; Ποιοί εμείς ως Γραικοί, ποιοί ως Ρωμιοί και ποιοί ως ‘Έλληνες;  Γιατί αποκαλούμαστε έτσι; Πότε στο παρελθόν , γιατί το σήμερα;

Διαβάστε το, αν ενδιαφέρει και σας:

smerdaleos

Αν ξεφυλλίσετε ένα σύγχρονο αγγλο-ελληνικό και ένα ιταλο-ελληνικό λεξικό θα δείτε ότι οι όροι Greek και Greco μεταφράζονται  ως «Έλληνας».  Αυτή η μετάφραση ισχύει επειδή σήμερα υπάρχει ένα σύγχρονο ελληνικό έθνος, του οποίου τα μέλη διαθέτουν ελληνική συνείδηση. Πολλοί, ωστόσο, κάνουν το λάθος να νομίζουν ότι οι όροι Graecus, Greco, Greek κλπ που απαντούν σε δυτικά κείμενα τα οποία γράφτηκαν πριν το 1800, εξακολουθούν να σημαίνουν «Έλληνας» και τότε. Φυσικά, αυτό είναι σφάλμα αναχρονισμού και δεν ισχύει γιατί τότε δεν υπήρχε ένα Ελληνικό έθνος. Η αντίληψη ότι ο ητικός όρος Graecusσήμαινε ανέκαθεν «Έλληνας» είναι συνέπεια του αξιώματος του νεοελληνικού εθνικισμού περί διηνεκούς και αδιάλειπτης ελληνικής συνέχειας.

Τίθεται επομένως το ερώτημα, όταν πριν από το 1800 οι δυτικοί μιλάνε για τους σύγχρονους Graeci, Greci, Greeks κλπ, ποιους ακριβώς εννοούν;

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.886 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Hsin Ch’i-chi : Τι δροσερή φθινοπωριάτικη ημέρα!


a4 Watercolor by  William Thon 1906-2000 16x24in (3)

       

    Ως νέος, δεν ήξερα τίποτε για την γεύση της θλίψης          As a lad I never knew the taste                                                                                                              of  sorrow,

 Αλλά μου άρεσε να σκαρφαλώνω σε πύργους,                        But loved to climb towers

Μου άρεσε να σκαρφαλώνω σε πύργους,                                 But loved to climb towers

              Και να σέρνω την θλίψη                                                            And drag sorrow 

σε κάθε νέο τραγούδι που είχα τραγουδήσει.                      into each new song I sung.

  Τώρα γνωρίζω καλά τη γεύση της θλίψης,                 Now I know well the taste of sorrow,

Είναι στην άκρη της γλώσσας μου,                                        It is on the tip of my tongue,

           Στην άκρη της γλώσσας μου,                                          It is on the tip of my tongue,

  Αλλά αντί γι΄αυτήν, εγώ λέω,                                             But instead,  I say,

‘Τι εξαίσια, δροσερή φθινοπωριάτικη ημέρα!’                «What a fine, cool autumn day!»

2015-06-27-xinqiji_zonayeh_et

Original poem:- ( στην Κινεζική γλώσσα)
辛棄疾:寄調:醜奴兒/采桑子 : 書博山道中壁
1 少年不識愁滋味
2 愛上層樓
3 愛上層樓
4 為赋新詞強說愁

5 而今識盡愁滋味
6 欲說還休
7 欲說還休
8 卻道天凉好個秋

poem by Hsin Ch’i-chi,辛弃疾 , Xin Qiji (1140 − 1207)

1. blu

1. To παραπάνω ποίημα που φέρει τον τίτλο “»Written on the Wall on My Way to Boshan” to the Melody  “Chou Nu Er» είναι του σπουδαίου Κινέζου ποιητή της Κλασσικής περιόδου της Κινεζικής ποίησης και στρατιωτικού ηγέτη επίσης, Hsin Ch’i-chi ή Xin Qiji ή 辛弃疾  με το λογοτεχνικό όνομα Jiaxuan. Είναι εδώ αποδοσμένο  στα αγγλικά και σε ελεύθερο στίχο  από τον φημισμένο  Κινέζο μεταφραστή Yang Xianyi 楊憲益 (1915-2009) και την Αγγλίδα σύζυγό του Gladys Margaret Tayler ( Gladys Yang 戴乃迭.) και εμπεριέχεται στο βιβλίο τους «Poetry and Prose of the Tang and Song»唐宋詩文选,  Πεκίνο (Beijing): Panda Books (Foreign Languages Press 外文出版社) 2005. H απόδοση του ποιήματος από την αγγλική στην ελληνική γλώσσα έγινε από μένα.

2. Στα σχόλια, κάτω από το κείμενό μου, θα ακολουθήσουν και άλλες μεταφράσεις του ίδιου ποιήματος..Είναι που η κινεζική γλώσσα λόγω της ιδιαιτερότητάς της -με μια  εικόνα αποδίδονται πολύ περισσότερες όμοιες, παρόμοιες ή διαφορετικές λέξεις και σημασίες- καθιστά δύσκολη την απόδοση του ορθού νοήματος και η κατανόηση, πχ στην συγκεκριμένη περίπτωση του εν λόγω ποιήματος του ποιητή, μπορεί να επιτευχθεί όχι από την αποσπασματική απόδοση των λέξεων στην γλώσσα του την αυθεντική και πολλώ μάλλον από την μετάφρασή του σε άλλη ξένη προς αυτήν γλώσσα, αλλά κυρίως από την μελέτη του έργου και της όλης προσωπικότητας του ποιητή..

3. Ο Xin Qiji ,辛弃疾  ή Hsin Ch’i-chi με το λογοτεχνικό όνομα Jiaxuan και τ’ όνομα ευγενείας (zi) You’an (1140-1207) γεννήθηκε στην πόλη Licheng [τώρα Jinan], της Επαρχίας Shandong της Κίνας όταν αυτή είχε ήδη κυριευθεί από την δυναστεία Jin και απεβίωσε στο Shangrao της Κινεζικής Επαρχίας Jiangxi. Θεωρείται από πολλούς μελετητές και κριτικούς, ως  ο καλύτερος ποιητής της Κινέζικης δυναστείας Southern Sung ή Song (1127–1279). Τα ποιήματά του, που υπερβαίνουν τον αριθμό των 623, τα έγραψε σε υπάρχοντα μουσικά μοτίβα ως ποιητής της κινεζικής ποιητικής φόρμας του ci  και χαρακτηρίζονται από  έντονο συναισθηματικό βάθος, την αρμονία και την που την μουσικότητα του λόγου του.辛弃疾 Xin Qiji (1140-1207)1

Ο Jiaxuan (Τζιαχουάν) ή Xin Qiji δεν υπήρξε μοναχά ποιητής μα ήταν και ένας εξαιρετικός στρατηγικός ηγέτης, ένας αντάρτης στρατηγός, από τους πιο αξιόλογους και επιτυχημένους στρατηγούς και πολιτικούς στην δυναστεία southern Sung , όπως λέγεται.  Από την ηλικία των  22 ετών ξεκινώντας την στρατιωτική του καρριέρα, ηγήθηκε σε πολλές μάχες πολεμώντας για την ενοποίηση της Κίνας με την επανάκτηση του βόρειου- ανατολικού τμήματός της που είχε κυριευθεί κατά το έτος 1125 από την νεοσύστατη δυναστεία του Great Jin  (1115 to 1234) η οποία είχε ως βάση της, την πρωτεύουσα της Νothern Dynasty, Yanjing (νυν Kaifeng ),  την οποίαν αφού λεηλάτησαν μερικά χρόνια μετά την έκαναν την νότια πρωτεύουσά τους.

Το ότι ο Jiaxuan ήταν και στρατηλάτης, δεν πρέπει να ξαφνιάζει. Οι ποιητές στην Κίνα υπήρχαν από πάντα. Κάθε άνδρας σχεδόν προσπαθούσε να εκφρασθεί ποιητικά. Για να το θέσω πιο ρομαντικά, η Κίνα ήταν για χιλιάδες χρόνια κυβερνημένη από τους ποιητές.  Στην αυτοκρατορική Κίνα, η σύντηξη της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας δεν ήταν μόνο παραδοσιακή, είχε και θεσμοθετηθεί μέσω του εξεταστικού συστήματος, μια πρακτική ήδη αρχαία στον 10ο αιώνα.

Η είσοδος στην κυβέρνηση ήταν μέσω εξετάσεων, με επίκεντρο τους Κομφουκιανούς κλασσικούς και με ιδιαίτερη έμφαση στη λογοτεχνική ικανότητα στην ποίηση. Στη Δυναστεία των Σουνγκ, οι εξετάσεις ήταν ανοιχτές σε οποιοδήποτε άνθρωπο που θα μπορούσε να αντέξει οικονομικά τις δεκαετίες προετοιμασίας. Ένας υποψήφιος θα μάθαινε με τη σειρά του χιλιάδες ποιήματα και θα μπορούσε να εκφρασθεί με ευκολία σ’ όλες τους τις μορφές. Ως αποτέλεσμα, υπήρχε μια τεράστια στρατιά διανοουμένων, της οποίας πρωταρχική έννοια και ανησυχία ήταν η πατερναλιστική διοίκηση μιας εξαιρετικά κεντρικής αυτοκρατορίας: όχι φιλοσόφων, όπως ο Πλάτωνας (αν και μερικοί ήταν και Πλατωνικοί), αλλά ποιητών. Εξ άλλου,  ο Κομφούκιος ήταν που είχε πει ότι ο πολιτισμός αρχίζει με ποίηση.

southern song dynasty

Ο Jiaxuan, επίσης, όπως εξ άλλου  και άλλοι μορφωμένοι ευγενείς Κινέζοι, ζωγράφιζε, έκανε καλλιγραφία, έπαιζε ένα μουσικό όργανο, σχεδίαζε έναν κήπο, έκανε συλλογές, έγραφε ποίηση κλπ. Γενικότερα ως προς την ζωγραφική στην Κίνα, ο όποιος ερασιτέχνης -αν όντως ο μελετητής ήταν ερασιτέχνης- είχε εντελώς εκτοπίσει τον ακαδημαϊκό. Υπήρχε μια απόλυτη μετατόπιση της αξίας από την ρεαλιστική αναπαράσταση της φύσης που υποστηριζόταν από την ακαδημία, σε μια λυρική έννοια βασισμένη στον αυθορμητισμό πέρα από τις εικόνες την οποία και ευνόησε ο μελετητής. Ειδικότερα στην κοινωνία της Southern Sung, η ζωγραφική χαρακτηριζόταν από την επιδίωξη ενός άκρως αισθητικοποιημένου τρόπου ζωής και οι πίνακες της εποχής συχνά επικεντρώνονται σε φανταστικές απολαύσεις και την παροδικότητα της ομορφιάς. Οι εικόνες της προκαλούν ποιητικές ιδέες που προσελκύουν τις αισθήσεις ή καταγράφουν τις φευγαλέες ιδιότητες μιας στιγμής.

painting by the Song dynasty artist Zhang Zeduan (1085–1145)

Λίγα ιστορικά στοιχεία από την ζωή και την δράση του Hsin Ch’i-chi  ως στρατηλάτη και ποιητή

Όπως ήδη προανέφερα, ο  Hsin Ch’i-chi ξεκίνησε την στρατιωτική του καριέρα από τα 22 του χρόνια. Τότε,  το 1161, οργάνωσε ένα στρατό από 2000 άτομα για να πολεμήσει την Μεγάλη δυναστεία  Jin ήJin_Song_Dynasty Jurchen dynasty» (1115-1234),- γράφεται μερικές φορές και ως Jurchen Jin or Jinn – η οποία, ας σημειωθεί, ήταν η τελευταία δυναστεία πριν από την εισβολή των Μογγόλων στην Κίνα. Μπρος στην δυσαναλογία των στρατιωτικών δυνάμεων,  ο Hsin Ch’i-chi  έπεισε τον Geng Jing, αρχηγό ενός αυτόνομου στρατού εξεγερμένων αγροτών που αριθμούσε δεκάδες χιλιάδες άντρες, να υποταχθεί στην δυναστεία Southern Song και να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να πολεμήσουν ενάντια στους Jurchen. Κύριος μεγάλος και απώτερος στόχος του Hsin Ch’i-chi  ήταν η ενοποίηση της Κίνας- γεγονός που τελικά επετεύχθη από την δυναστεία Song στα τέλη του δέκατου αιώνα. Για τον Hsin, η δήλωση υποταγής του Geng Jing στην δυναστεία Southern Song ήταν το ξεκίνημα της υλοποίησής του στόχου του.. Στον χρόνο όμως που ο Hsin είχε φύγει για να βρει τον αυτοκράτορα για να τον ενημερώσει και να κανονίσει τα της υποταγής του Geng Jing και του στρατού του σε αυτόν- γεγονός που έγινε και ποJurchenυ ο αυτοκράτορας ενέκρινε τις πράξεις του,  πληροφορήθηκε οτι  ο Geng Jing είχε στο μεταξύ δολοφονηθεί προδομένος από τον πρώην φίλο του  Zhang Anguo (张安国 / 張安國). Εξοργισμένος τότε, ο Hsin με μια ομάδα  μόνο πενήντα ανδρών, κατάφερε και εισήλθε στο στρατόπεδο των Jurchen “σπάζοντας” την άμυνά του,  όπου και συνέλαβε τον Zhang Anguo ζωντανό. Στην συνέχεια τον παρέδωσε στον Αυτοκράτορα και παράλληλα οδήγησε χιλιάδες στρατιώτες του δολοφονημένου να υποταχθούν στον αυτοκράτορα. Από εκείνη την στιγμή ο Hsin έγινε διάσημος σε όλη την χώρα. { Ως πηγή μου για τα παραπάνω είναι το βιβλίο των Yong Ma, Hongxia Su, Qian Jin, Wei Feng, Jianuo Liu και Wenying Huan “The General History Of Chinese Tourism Culture» 

Αυτή, η σπουδαία νίκη του Hsin είχε ως αποτέλεσμα να του προσφερθεί μια θέση στην αυτοκρατορική αυλή της Southern Song, την οποία και αποδέχτηκε. Εκ παραλλήλου όμως, όπως και στην συνέχεια, παρά την κατάταξή του σε χαμηλής αξίας κυβερνητικές θέσεις, ο Hsin εξακολούθησε να προτείνει στον αυτοκράτορα ένα “ανοιχτό πόλεμο” με τους Jurchen στοχεύοντας στην ενοποίηση της χώρας και να του εισηγείται με μια σειρά πολιτικών γραπτών του που προορίζονταν ως προσωπική συμβουλή στην Κυβέρνηση του Sοng για αυτά που εκείνος είχε δει ως την κατάλληλη στρατηγική πολιτική για την απώθηση του Jin και τη διασφάλιση της πίστης των υπηκόων Song.

Οι εισηγήσεις του αυτές που σώζονται έως σήμερα ως αυτοκρατορικό momentum, και περιλαμβάνoυν τις δέκα συζητήσεις και τις εννέα γνωμοδοτήσεις του., αγνοήθηκαν από τον Αυτοκράτορα και τις μετέπειτα αυτοκρατορικές γενιές. και αυτό, ίσως, και απ’ οτι φαίνεται, έγινε: “Κατά ένα μεγάλο μέρος,…λόγω της πολύπλοκης γλώσσας και των εσωτερικών ιστορικών αναφορών και συχνά σκοτεινής πρόθεσης” όρα “Political and Military Thought of Xin Qiji (1140-1207) with a Translation of his Ten Discussions (mei Qin Shi Lun) με συγγραφέα τον δόκτορα Bai Yan, 2005

Βόρειας Δυναστεία των Σονγκ Kaifeng Bianjing,

Το περιβάλλον της αυτοκρατορικής αυλής που επιθυμούσε “τον κατευνασμό των πραγμάτων μέσω της πολιτικής” δυσαρεστήθηκε από τις εισηγήσεις και την όλη στάση του Hsin Ch’i-chi και επέτυχε να τον απομακρύνει από τον αυτοκράτορα και την όποια κυβερνητική θέση θα μπορούσε να έχει  στην Δημόσια Διοίκηση και λειτουργία..

Απομονωμένος και απογοητευμένος ο Hsin αποφάσισε να δράσει από μόνος του Επέστρεψε στην περιοχή του και βελτίωσε τα συστήματα άρδευσής της, μετέφερε σε νέο καλύτερο και πιο εύφορο μέρος τους πληγμένους από την φτώχεια αγρότες και εκπαίδευσε τα στρατεύματά του. Οι φιλοδοξίες του για την ανάληψη κυβερνητικών αξιωμάτων σε συνδυασμό με τις κινήσεις του σύντομα δημιούργησε υποψίες εναντίον του. Το 1181 εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί απ’ ο,τιδήποτε. Μετά από είκοσι θυελλώδη χρόνια σε επίσημες κυβερνητικές θέσεις, ο Hsin κατέφυγε στην Επαρχία Jiangxi όπου έμεινε και τελειοποίησε τη διάσημη μορφή ci στον ποιητικό του λόγο στα επόμενα δέκα καταθλιπτικά του χρόνια. Ο ίδιος, όπως είπε απομονώνομαι για: «… να ονειρευτώ το χρόνο της νιότης μου που ξόδεψα στη σέλα και να βυθιστώ στην ποίηση και τα κλασικά των αρχαίων.»

Τα περισσότερα από τα 600 του σωζόμενα tz’u ποιήματά του τα δημιούργησε σε αυτά τα δέκα χρόνια μετά την απόσυρσή του από τα δημόσια πράγματα..Το 1192, ο Hsin επανακλήθηκε στην αυτοκρατορική αυλή της δυναστείας Song για να αναλάβει μια μικρή θέση, επειδή ο προηγούμενος εγκατεστημένος είχε πεθάνει. Μα και αυτή του η εργασία δεν διήρκεσε πολύ διότι ο Hsin, αφού ολοκλήρωσε τις απαιτήσεις της δουλειάς του, ξεκίνησε εκ νέου την εκπαίδευση ανδρών για στρατιωτικούς σκοπούς. Έτσι, σύντομα τον απέλυσαν, εκδιώκοντάς τον.

Στα 1203, όταν τα σύνορα της δυναστείας Southern Song άρχισαν να υποχωρούν από την πίεση των στρατιωτικών δυνάμεων της δυναστείας Jin, o Han Tuozhou, καγκελάριος του αυτοκράτορα Ningzong  απεφάσισε λόγω της ανάγκης της δυναστείας για ικανούς στρατηγούς επανεκάλεσε  τον Hsin για να αναλάβει την στρατιωτική διοίκηση, κάτι που ο ίδιος δέχτηκε με χαρά . Λίγο καιρό όμως, μετά ο ίδιος ήταν εκείνος που απεμάκρυνε τον Hsin μη αποδεχόμενος τις εισηγήσεις του επί των στρατηγικών κινήσεων ενάντια στους Jin και κατηγορώντας τον για πολλά άλλα. Τελικά, κατά το 1207, όταν ο αυτοκράτορας της δυναστείας Jin συμφώνησε για την σύναψη ειρηνευτικής συνθήκης με τους της Southern Song Song με τον όρο να του παραδοθεί το κεφάλι του Han Tuozhou, εκείνος ξαναζήτησε την βοήθεια του Hsin, ο οποίος και δέχτηκε να τον βοηθήσει πλην όμως δεν μπόρεσε γιατί τον πρόλαβε ο θάνατος.辛弃疾 Xin Qiji

1ανοιχτό βιβλίο - notes

Ο Hsin Ch’i-chi θεωρείται από τους πολλούς, ως ο μέγας ποιητής, ο μέγας διδάσκαλος της ποιητικής μορφής του ci XX και των λυρικών τραγουδιών, ο μεγάλος πατριώτης, ο άρχοντας του πολέμου, ο ήρωας της Κίνας . Η φήμη του αυτή, στις μέρες μας, έχει αποκορυφωθεί. Σύμφωνα όμως με άλλους μελετητές του,  μέσα από τα ποιήματά του διαφαίνεται η ναρκισσιστική αυτο-έκφραση μιας ανήσυχης, άγριας ​​και αλαζονικής ιστορικής προσωπικότητας: “Through an analytical definition of the idiosyncratic features of Xin’s works that would unmistakably distinguish him from others, I find that, instead of being an expression of the poet’s patriotic sentiment, the central issue of Xin’s song lyrics is the eccentrically fascinating personality of the poetic protagonist, especially those self expressive and self promoting traits that contrast with the Confusion value of yielding. In the two chapters that follow, by examining closely internal evidence in Xin’s works, I try to demonstrate how this fascinating personality expresses itself in a series of wild/arrogant self-images and through an untrammeled masculine voiceWhat is projected in Xin’s song lyrics is an unruly spirit in the Ruist tradition who dares to test the limits of the concept of self–a passionate and acutely self-conscious individual who aggressively desires to magnify his human potential, who exults in celebrating his individualistic traits, and who takes great delight in expressing what he truly feels, paying little attention to the time-honored ethical-aesthetic principle of being mild and gentle (wen rou dun hou XXXX” όρα “The wild and arrogant: Expression of self in Xin Qiji’s song lyrics.” 1995 του Lian, Xinda , καθηγητή των Κινεζικών και Ασιατικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Denison, Οχάϊο , Η.Π.Α.

             Δυο άλλα ποιήματα του ποιητή, γραμμένα στην περίοδο της απομόνωσής του:

If in Chang-an old friends ask for me

Say sorrow is congealed with wine in my intestines still

I see only to the horizon, where geese fall from autumn skies

And when I’m drunk, sometimes I vainly play the ch’in

Εάν στην Chang-an οι παλιοί μου φίλοι με ρωτήσουν

λέω ότι η θλίψη παγώνει με κρασί ακόμη στα έντερά μου

Βλέπω μοναχά στον ορίζοντα όπου οι χήνες πέφτουν από τον φθινοπωρινό ουρανό

και όταν είμαι μεθυσμένος κάποιες φορές, μάταια παίζω το ch’in

144ffd9d7b5c58118c07f34c3080e868.jpg

Old age comes, feeling and taste go

We drink at parting

And fear the flowing years,

Count the autumn festivals

When the full moon

Did not shine on our reunion!

The river doesn’t care—

Nor the West wind—

They only speed your boat away. . . .

Late autumn seaweed—lu fish along the river

Deep in the night, the lamps of children, fishing   

1. blu

 Αυτά, προς το παρόν! Με την καλημέρα μου και τις ευχές μου για ένα ωραίο Σαββατοκύριακο σε όλους! 

Nautilus?O Ναυτίλος; Υπήρξε και υπάρχει.


      Εγώ, μέχρις τώρα, για ένα Ναυτίλο ήξερα. Για το φανταστικό υποβρύχιο με το όνομα “Ναυτίλος” στο βιβλίο του Ιουλίου Βερν “20.000 μέτρα υπό τις θάλασσες”. Νόμιζα ότι ο Ιούλιος Βερν ήταν εκείνος που φαντάστηκε το υποβρύχιο όπως και τ’ όνομά του.  Όμως, αυτό δεν είναι αλήθεια, όπως ανακάλυψα.

Ο “Ναυτίλος” με τ’ όνομα, είχε προϋπάρξει ως αληθινό υποβρύχιο.

Ο Ναυτίλος με τ’ όνομα είχε προϋπάρξει ως οστρακοειδές 530.000.000 χρόνια πριν και υπάρχει ακόμη!.

Ο Ιούλιος Βερν ήταν εκείνος που εμπνεύστηκε από το αληθινό υποβρύχιο που είχε ήδη φτειάξει ο Ρόμπερτ Φούλτον και το ονόμασε έτσι προς τιμή του,  ο δε Φούλτον είχε ονομάσει το δικό του αληθινό υποβρύχιο Ναυτίλο από το ζωντανό απολίθωμα οστρακοειδές με τ’ όνομα Ναυτίλος, το οποίο όνομα  προέρχεται από την ελληνική λέξη “ναυτίλος”, λέξη που μας έρχεται από τα αρχαιοελληνικά χρόνια και που μιλάμε και τώρα (για την ετυμολογία της λέξης και τα σχετικά δείτε παρακάτω)!  ….        Και. μετά τον Ιούλιο Βερν, Ναυτίλος με τ’ όνομα υπήρξε και το πρώτο  πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο, που πήρε τ’ όνομά του από την ελληνική λέξη ναύτης, από το μαλάκιο και από το φανταστικό υποβρύχιο του Ιουλίου Βερν. Για φαντασθείτε! Η Ιστορία κάνει κύκλους…

      Μπορεί να τα ξέρετε αυτά πολλοί από σας που διαβάζετε τούτες τις γραμμές κι άλλοι τόσοι, όμως, όχι. Για ακούστε τις ιστορίες του Ναυτίλου  με τ’ όνομα, εσείς οι δεύτεροι, όπως τις έμαθα κι εγώ ως τα τώρα, αναφέροντας εδώ στοιχεία τους, μόνο. Κι ας ξεκινήσω από την αρχική και σημαντική, την ιστορία του Ναυτίλου που συνεισέφερε στην ύπαρξη και εξέλιξη του κόσμου μας :

Ο Ναυτίλος ως  το οστρακόδερμα ασπόνδυλο κεφαλόποδο των θαλασσών

      Στο τέλος της έκρηξης Cambrian ( της Καμβριανής περιόδου διάρκειας από  570.000.000 έως 510.000.000 χρόνια), τότε που μόλις είχε ξεκινήσει να σχηματίζεται η ζωή στις θάλασσες, δηλαδή στα  500.000.000 χρόνια περίπου πριν, στην λεγόμενη παλαιοζωϊκή εποχή και μάλιστα, στην Ορδοβίκια περίοδό της (Ordovician period )που διάρκεσε 45.000.000 χρόνια, τότε που δεν είχε ακόμη εποικηθεί η ξηρά ούτε από φυτά ούτε κι από ζώα,  τότε που  τα πρώτα αρχέγονα ψάρια δεν είχαν κολυμπήσει ακόμη στους ωκεανούς, τότε ήταν που εμφανίστηκαν σε θάλασσες με τροπικό περιβάλλον, τα πρώτα  κεφαλόποδα (cephalopods) και από αυτά, τα οστρακόδερμα ναυτιλοειδή ( Nautiloidea). Δείτε το απολίθωμα ενός ναυτιλοειδούς (σε ολόκληρο και σε μισό (διατομή):

ναυτιλοειδές απολίθωμα και σε διατομή nautilo4

Από τα είδη των κεφαλόποδων, μόνον τα ναυτιλοειδή που ήταν τα μόνα με εξωτερικό περίβλημα, είναι και τα μόνα που επιζούν ως σήμερα.

      Ο Ναυτίλος ανήκει στα cephalopods (κεφαλόποδα)  και είναι ως κλώνος με τους ναυτιλοειδείς προγόνους του  που έζησαν σε εκείνη την Ορδοβίκια περίοδο. Έχει λεπτό αλλά πολύ σκληρό κέλυφος που το περιβάλλει με τέτοιο τρόπο που το ζώο μπορεί να αποσυρθεί πλήρως στο κέλυφος του και να κλείσει το άνοιγμα με μια δερμάτινη κουκούλα που αποτελείται από δύο ειδικά διπλωμένα πλοκάμια από τα συνολικά ενενήντα πλοκάμια που διαθέτει. Ζει ως ομάδα μόνον ανά είδος, από τα έξι είδη του που έχουν βρεθεί ως σήμερα, στους Ωκεανούς προς τα πιο ζεστά νερά και φθάνει ως οκτακόσια μέτρα βάθος, κινείται με αεριώθηση μέσω του νερού που συγκρατεί στους θαλάμους του κελύφους του για να τους εξαπολύσει στην συνέχεια κατά πως θέλει να κινηθεί,  είναι σεξουαλικά διμορφικός και το θηλυκό γεννάει αυγά. Θεωρείται ένας από τις πιο ευφυείς και επιτυχημένες ομάδες ασπόνδυλων στους ωκεανούς και μάλιστα ότι είναι  το ζώο που μπορεί να αλλάξει εμφάνιση γρηγορότερα και από τον χαμελαίοντα.                         

      Ο Ναυτίλος ανακαλύφθηκε ζωντανός μόλις το 1984. Μέχρι τότε το ξέραμε ως απολίθωμα. Το 1997 ανακαλύφθηκε και ένα άλλο είδος ναυτίλου, που όμως είναι τόσο διαφορετικό από τον άλλο ναυτίλο, που του δώσανε το όνομα  Allonautilus (άλλος ναυτίλος) Είδατε τα ελληνικά, έστω και με λατινική κατάληξη;;

Ο Ναυτίλος είναι ένας από τους μακροβιότερους  επιζήσαντες οργανισμούς ως σήμερα!

Ο Oliver Wendell Holmes το έτος 1858, έφτειαξε το ποίημα “The Chambered Nautilus” που έχει γίνει και τραγούδι στις μέρες μας.

Τώρα, δείτε τα δυο είδη ναυτίλου που προανέφερα,στον μόνο τόπο στον κόσμο που μπορεί να’ ναι μαζί δυο διαφορετικά είδη: Στο νησί Παπούα της Νέα Γουϊνέας (New Guinea) κατά μήκος της ακτής του νησιού Manus( οι φωτο από τον Peter Ward, Nationalgeographic):

   Ο ναυτίλος,  ως το υποβρύχιο που φτειάχτηκε από τον Robert Fulton

Ένα αντίγραφο του υποβρυχίου Nautilus του Ρόμπερτ Fulton που βρίσκεται στην πόλη Cite de la Mer της Γαλλίας.A replica of Fulton’s Nautilus at Cite de la Mer in France. It was the first practical submarine he designed for Napoleon

Ο Nautilus του Fulton, ήταν το πρώτο πρακτικό υποβρύχιο στον κόσμο  και σχεδιάστηκε για τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη το 1800.

      O Ρόμπερτ Fulton γεννήθηκε στις 14/11/1765 στην Μικρή Βρεττανία της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ και αρχικά ήθελε να γίνει ζωγράφος. Και, πράγματι, υπήρξε ζωγράφος πορτραίτων που παρουσίασε έργα του και στην Βασιλική Πινακοθήκη το 1791. Ήδη, όμως, από το 1794 είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή μηχανικών καναλιών για την ναυσιπλοΐα στις πόλεις.   Ενώ ήταν στο Λονδίνο και ζωγράφιζε το πορτραίτο του Βενιαμίν Φραγκλίνου (Benjamin Franklin), και από τις μεταξύ τους συνομιλίες, προέκυψε το  ενδιαφέρον του Φούλτον να στραφεί προς τα ατμόπλοια, όπως και έγινε. Ο Fulton ήταν Κουακέρος, είχε σπουδάσει  γαλλικά και γερμανικά, μαζί με τα μαθηματικά και τη χημεία. Έμεινε στην Ιστορία, ως μηχανικός και μεγάλος εφευρέτης που  κατασκεύασε το πρώτο πρακτικό**υποβρύχιο στον κόσμο για τον Ναπολέοντα το 1800, το πρώτο εμπορικά αξιοποιήσιμο ατμόπλοιο για τις Η.Π.Α, το “The North River Steamboat of Claremont” γνωστό ως Claremont , που πρωτοταξίδεψε στις 18/8/1807 και την πρώτη τορπίλλη (torpedo) για την Μ. Βρεττανία! Ο άνθρωπος αυτός έγινε ένας ζωντανός μύθος, το πρόσωπό του αποτυπώθηκε σε νόμισμα στις Η.Π.Α., αγάλματα και προτομές του στήθηκαν σε Η.Π.Α, Γαλλία και Μ. Βρεττανία.

Robert_FultonΜόλις στη Γαλλία,  και μεταξύ των ετών 1793 και 1797 ο Fulton άρχισε να σχεδιάζει υποβρύχιο και τορπίλλες για το γαλλικό Ναυτικό του Βοναπάρτη (Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία) με σκοπό να το χρησιμοποιήσουν στον πόλεμο εναντίον των Βρεττανών. Ενώ, όμως,  οι Γάλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι εξέφρασαν αρχικό ενδιαφέρον, τελικά άλλαξαν γνώμη, παρά το γεγονός ότι κατά την δοκιμή του υποβρυχίου του Φούλτον στις 29/7/1800, που ο ίδιος είχε ονομάσει Ναυτίλο και είχε κατασκευάσει στην πόλη Rouen, το σκάφος παρέμεινε βυθισμένο και λειτουργικό σε είκοσι πέντε πόδια θαλάσσιου βάθους για δεκαεπτά λεπτά. Το 1801 με αναθεωρημένο το υποβρύχιο (για τριμελές πλήρωμα και διάρκεια υποβρύχιας παραμονής  περί τις 4,30’ ώρες) με επανειλημμένες και πετυχημένες δοκιμές,  όπως και παρά το επανασχεδιασμό του υποβρυχίου με διάρκεια οκτάωρης υποβρύχιας παραμονής, ο Ναπολέοντας δεν ενέκρινε την κατασκευή του. Τότε, απογοητευμένος ο Fulton επέστρεψε στην Μεγάλη Βρετανία, όπου σχεδίασεFulton design 1806 υποβρύχια για το Βρετανικό ναυτικό. Είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία με τη Βρετανούς αξιωματούχους. Χρησιμοποιώντας τορπίλες που ο ίδιος εφηύρε, ο Fulton πέτυχε να καταστρέψει ένα πλοίο τριακοσίων τόνων αλλά μετά την νίκη στην ναυμαχία του Τράφαλγκαρ, ο Φούλτον και το υποβρύχιό του αγνοήθηκε, οπότε αυτός έφυγε για τις Η.Π.Α τον Οκτώβριο του 1806, 20_Dollars_Military_Payment_Certificates,_Series_701αφήνοντας πίσω τα σχέδιά του. Δείτε, δεξιά, ένα από τα σχέδια του αναθεωρημένου υποβρυχίου του Φούλτον το 1806, τα οποία και παρέμειναν αδημοσίευτα μέχρι το 1920, δηλαδή μετά τον θάνατο του Φούλτον  που συνέβη στην Νέα Υόρκη στις 24/2/ 1815. Και, στα αριστερά, δείτε το χαρτονόμισμα των Η.Π.Α με την εικόνα του Φούλτον.

  Ο Ναυτίλος, ως το υποβρύχιο στο βιβλίο του Ιουλίου Βερν

Jules-Verne-007Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne) υπήρξε ο πασίγνωστος Γάλλος  συγγραφέας μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας, τα οποία αποδείχτηκαν και προφητικά. Υπήρξε επίσης και ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στην Ναντ της Γαλλίας και πέθανε στην πόλη της Αμιένη στις 24/3/1905.Το 1870, του δόθηκε ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής και για την Γαλλία ειδικά έγινε ένα από τα μεγάλα σύμβολά της. Μεταξύ των μυθιστορημάτων που συνέγραψε ήταν και το περίφημο “ 20.000 λεύγες υπό τις θάλασσες”(Vingt Mille Lieues sous les mers) που εκδόθηκε το 1869. Στο βιβλίο αυτό περιγράφει ένα φανταστικόHoughton_Verne,_frontispiece υποβρύχιο να κινείται με  ηλεκτρισμό (ηλεκτρικές μπαταρίες), πράγμα που ήταν ανήκουστο τότε αλλά που μετά υπήρξε ως γεγονός όταν στις 8/9/1888 ο Ισπανός Isaac Peral καθέλκυσε για την πρώτη του δοκιμή το πρώτο στον κόσμο ηλεκτροκίνητο με μπαταρίες υποβρύχιο που είχε εφεύρει, το Peral, το οποίο όμως, αν και πετυχημένο, δεν έγινε τελικά δεκτό από τις Ναυτικές Ισπανικές Αρχές .

Μνεία του “Ναυτίλου” του, ο Ιούλιος Βερν έκανε και στο μεταγενέστερα χρονικά βιβλίο του “Η μυστηριώδης νήσος”

Ο Ιούλιος Βερν ονόμασε το υποβρύχιο του βιβλίου του Ναυτίλο προς τιμήν του Nautilus, που αναπτύχθηκε το 1797 από τον Robert Fulton από το υποβρύχιο του οποίου είχε εμπνευσθεί.

Είναι επίσης γεγονός όμως, ότι τρία χρόνια πριν από τη σύνταξη του μυθιστόρηματός του “20.000 λεύγες υπό την θάλασσα”, στα 1867, ο Jules Verne είχε μελετήσει επίσης, ένα μοντέλο του νεοαποκτηθέντος από το Γαλλικό Ναυτικό υποβρυχίου Plongeur(ελλ. Δύτης)  (Exposition Universelle), που η κατασκευή του είχε εμπνευστεί επίσης από τον  Ναυτίλο του Φούλτον και που καθελκύστηκε.στις 16/4/1863.Το υποβρύχιο Plongeur υπήρξε το πρώτο στον Κόσμο υποβρύχιο με μηχανική προπέλλα και όχι με ανθρώπινη ενέργεια.

Ο ίδιος ο Ιούλιος Βερν είπε για τον Ναυτίλο του ότι είναι ένα αριστούργημα που περιέχει αριστουργήματα.Κι εδώ, ο Ναυτίλος του Βερν:”..” TI’s words, the kit is: «…based on the Harper Goff visualization built by Tom Scherman Hollywood set designer and Lee Seiler hydrodynamic model ship builder at the Department of Naval Architecture University of California Berkeley model ship towing tank». Jules-Verne-Nautilus-Submarine-to-1-72-scale

Ο Ναυτίλος, ως το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο (nuclear powered submarine)

Στις φωτογραφίες: Στην πρώτη, όταν στις 21/1/1955 στο Groton  του Κονέκτικατ (Connecticut) των Η.Π.Α καθελκύεται το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο και στην δεύτερη, όταν στις 9/4/1978 ξεκίνησε από πάλι από το Groton για το τελευταίο του ταξίδι όπου και  κατέληξε να αδρανοποιηθεί στο νησί Mare στις 3/3/1980.

       To  USS Nautilus (SSN-571) (1954-1980) ήταν το πρώτο στον κόσμο επιχειρησιακό πυρηνοκίνητο υποβρύχιο. Πήρε το όνομα Ναυτίλος, σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο των πολεμικών πλοίων του Αμερικανικού ΝαυτικούThe Dictionary of American Naval Fighting Ships (DANFS for short)”  για τα βασικά στοιχεία των πλοίων που έχουν χρησιμοποιηθεί από το Ναυτικό των Η.Π.Α ,  από τρεις πηγές: Από :“A Greek derivative meaning sailor or ship; a tropical mollusk having a many chambered, spiral shell with a pearly interior; and the namesake of Jules Verne’s submersible in his novel 20,000 Leagues Under the Sea” Ένα ελληνικό παράγωγο της ελληνικής λέξης ναύτης ή πλοίο, ένα τροπικό μαλάκιο που έχει πολλούς θαλάμους, εξωτερικό κέλυφος σε μορφή σπειρών,  με μαργαριτώδη εσωτερικό και το όνομα του υποβρυχίου του Ιουλίου Βερν από την νουβέλα του 20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα”

USS Nautilus (SSN-571), in Long Island Sound, off New London

Το USS Nautilus (SSN-571) ήταν το τέταρτο πλοίο με το όνομα “Ναυτίλος” για τις ΗΠΑ αλλά το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο. Στις 14/6/1952 ορίστηκε να κατασκευασθεί επί προεδρίας  του Harry S. Truman και στην συνέχεια όταν κατασκευάστηκε και καθελκύστηκε στις 21/1/1955 ήταν επί Προεδρίας του Αιζναχάουερ (Eisenhower).

                                                           Ο Ναυτίλος, ως ελληνική λέξη και η σημασία της

      Ναυτίλος είναι ο ναύτης, ο ναυτικός. Ταυτόχρονα και ο αξιωματικός του ναυτικού, ο υπεύθυνος για την ναυσιπλοΐα του πλοίου καλείται ναυτίλος. Ο καθηγητής στις ναυτικές σχολές είναι επίσης ναυτίλος. Ο λεκτικός τύπος είναι μια ποιητική απόδοση του ναύτης, που με την σειρά του προέρχεται από το ναῦς, με γενική νεώς ή νηός που είναι το πλοίο. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και ο ναύλος ή το ναύλο, η ναυτιλία, ο ναυτιλιακός, ο ναυαγός, ο ναύαρχος, η ναυαρχίδα, το ναυπηγείο, η ναυτοσύνη, το ναυλοχώ, η ναυμαχία και τόσα άλλα ναυτικά. Στην αρχαιότητα δήλωνε τον ασχολούμενο με τα ναυτικά. Παράλληλα, ως επίθετο, προσδιόριζε το πλοίο. Ναυτίλον σέλμα ήταν το κατάστρωμα του πλοίου. Και στα αρχαία κείμενα συναντάμε την λέξη με την σημασία του περίφημου οστρακόδερμου. Το ονόμαζαν και ποντίλο, από την λέξη πόντος, που είναι η θάλασσα.

Μερικές από τις πηγές μου:

1.Για τον ναυτίλο, το οστρακοειδές:https://www.wikiwand.com/en/Nautilus, http://www.ussnautilus.org/nautilus/index.shtml?museumNautilus,  https://www.wikiwand.com/en/Evolution_of_fish, http://www.thecephalopodpage.org/

http://www.waterencyclopedia.com/Ce-Cr/Cephalopods.html, https://www.poetryfoundation.org/poems-and-poets/poems/detail/44379

2. Για τον ναυτίλο, το υποβρύχιο του Φούλτον :http://www.encyclopedia.com/people/science-and-technology/technology-biographies/robert-fulton, http://www.ohiohistorycentral.org/w/Robert_Fulton

http://untappedcities.com/2016/08/17/today-in-nyc-history-robert-fultons-revolutionary-steamboat-makes-its-first-run/

3. Για τον ναυτίλο ως το φανταστικό υποβρύχιο του Ιουλίου Βερν: στην Βικιπαίδεια

4. Για τον ναυτίλο ως πυρηνικό υποβρύχιο των Η.Π.Α: https://www.history.navy.mil/research/histories/ship-histories/danfs/n/nautilus-ssn-571-iv.htmlΑυτή η ζωγραφική του δέκατου έκτου αιώνα από την Ινδία παρουσιάζει τον Μέγα Αλέξανδρο (356-323 B.C.E.)

Σημείωση διευκρινιστική:

** Το υποβρύχιο του Φούλτον όπως και τα επόμενα δεν ήταν το πρώτο στον Κόσμο. Γιαυτό και λέγεται το πρώτο του Φούλτον “πρακτικό (practical)” υποβρύχιο.. Από την αρχαιότητα υπάρχουν πολλές αναφορές για υποβρύχιες συσκευές. Επί παραδείγματι, μια χαρακτηριστική χρήση υποβρύχιας συσκευής για πολεμικούς σκοπούς γινόταν και από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, όπου έβαζε τα πληρώματα σε συσκευές πχ για να μετρούν τον πυθμένα της θάλασσας ή και να επισκευάζουν τα πλοία. Δείτε ένα χαρακτηριστικό ινδικό πίνακα του 16ου αιώνα, όπου αποτυπώνεται ο Μέγας Αλέξανδρος να καταδύεται μέσα στο υποτυπώδες υποβρύχιο της εποχής.

1. blu

Ishi : Ο τελευταίος επιζήσας της ινδιάνικης φυλής των Yahi


     Ο Ishi: Γεννήθηκε, άγνωστο πότε,  περίπου στα 1861 και πέθανε στις 25 Μαρτίου του 1916.  Όταν οι επιστήμονες ανθρωπολόγοι τον ρώτησαν τ’ όνομά του, αυτός απάντησε :“I have none, because there were no people to name me” “ Δεν έχω κανένα (όνομα) γιατί δεν υπήρχαν άνθρωποι να με ονομάσουν”

Και, λέγοντας άνθρωποι, εννοούσε, ότι κανείς Yahi δεν είχε ποτέ μιλήσει το όνομά του. Έτσι, ο καθηγητής της ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου του Μπερκλεϋ, Alfred Kroeberτου έδωσε το όνομα Ishi, που σημαίνει άνθρωπος (ya= πρόσωπο, και hi=είναι στην γλώσσα των Yana, της ευρύτερης ομάδας ινδιάνικών φυλών που ζούσαν στην περιοχή που στο νοτιότερο άκρο της υπήρχε η εξαφανισμένη φυλή των Yahi. ( Για τις άλλες σημασίες της λέξης Ishi, δείτε στα σχόλια παρακάτω).

Ishi_portrait.jpg

     Αυτός ήταν ο τελευταίος επιζών της ινδιάνικης φυλής των Yahi της ευρύτερης ομάδας φυλών των  Yana του κράτους της California των Η.Π.Α. ευρέως αναγνωρισμένος στην εποχή του ως ο τελευταίος “wild Indian» στην Αμερική, που έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του εντελώς έξω από την κουλτούρα της σύγχρονής του εποχής.

        Ήταν στα πενήντα του χρόνια,  όταν εμφανίστηκε στην πόλη Oroville που βρίσκεται στους σημερινούς πρόποδες  του  Lassen Peak, του όρους Lassen, επίσης γνωστού ως  Wa ganu p’a

 1. blu

Το ιστορικό της εμφάνισης του Ishi  το 1911 στο σύγχρονο κόσμο

Mount-Lassen.jpg

        Ήταν τα ξημερώματα της 29ης Αυγούστου του 1911,  όταν τα γαυγίσματα των σκυλιών ξύπνησαν τους κοιμισμένους  σφαγείς, στο σφαγείο που ήταν στο τέλος του καπνισμένου ακόμη από τις φωτιές, δάσους, κοντά σε Oroville της  Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Εκείνοι  έσπευσαν να δουν τι συμβαίνει. Σαν είδαν ότι τα σκυλιά τους είχαν επιτεθεί σε έναν άνθρωπο, καθώς εκείνος προσπαθούσε να κλέψει κρέας, τα ανακάλεσαν. Κατάπληκτοι κοίταξαν μετά τον τρομαγμένο άνθρωπο:

ishi_15.jpg  Ήταν ένας άντρας γύρω στα πενήντα, άγριος ινδιάνος,  σκελετωμένος από την πείνα, με τα μαλλιά του καμένα μέχρι το κεφάλι του, γυμνός  εξόν από  τα κομμάτια ενός πανάρχαιου τραχύ βαρειού υφάσματος που φορούσε γύρω από τους ώμους του, σαν κάπα. Ήταν μέσου ύψους, τα μακρυά οστά του οδυνηρά εμφανή, ήταν ίσια, ισχυρά, και όχι βαριά, το δέρμα του είχε χρώμα λίγο πιο ανοιχτόχρωμο σε τόνο, από του χαλκού, χαρακτηριστικό των Ινδιάνων. Τα μαύρα μάτια ήταν ανήσυχα και επιφυλακτικά αλλά μεγάλα και τοποθετημένα σε ένα ευρύ πρόσωπο. Το στόμα του ήταν γενναιόδωρο και ευχάριστα διαμορφωμένο.

     Ο τοπικός σερίφης τον έκλεισε σε ένα κελί και μιας και δεν μιλούσε την αγγλική γλώσσα ή άλλη γνωστή τους γλώσσα, έφεραν σε αυτόν άλλους ιθαγενείς ινδιάνους που μιλούσαν τις ινδιάνικες διαλέκτους για να προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν μαζί του, αλλά εις μάτην. Τα νέα για την ύπαρξή του έγιναν ευρύτερα γνωστά, κόσμος συνέρρεε από περιέργεια για να τον δει και ο τύπος άρχισε να γράφει γι’ αυτόν.

       Έτσι, έμαθαν και οι καθηγητές της ανθρωπολογίας Alfred Kroeber και Τhomas Talbot Waterman του μουσείου ανθρωπολογίας του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϋ,  γι αυτόν. Και ήταν ο καθηγητής Waterman που αυθημερόν και κατ’ εντολή του AlfredYahi-translator-Sam-Batwai-Alfred-L.-Kroeber-and-Ishi-photographed-at-Parnassus-in-1911.-Image-courtesy-of-UC-Berkeley-Phoebe-Hearst-Museum-of-Anthropolog.jpg Kroeber, που ήταν ο διευθυντής του μουσείου, ταξίδεψε στο Oroville και πήγε και τον βρήκε στο κελί του, ντυμένο ακόμη με την ποδιά των σφαγέων των ζώων που του είχαν φορέσει για να καλύψουν την γύμνια του.  Στον τρομοκρατημένο Ishi προσπάθησε ο καθηγητής να του μιλήσει και μετά από μέρες τα κατάφερε με την λέξη “Siwini” που σημαίνει yellow pine (κίτρινο πεύκο) όπου ο Ishi αντέδρασε αναγνωρίζοντάς την.

Ο καθηγητής τότε κατάπληκτος διεπίστωσε ότι ο άγριος αυτός Ινδιάνος ήταν της φυλής Yahi που επιστεύετο ότι ήταν ήδη εξαφανισμένη. ‘Εστειλε γράμμα στον Alfred Kroeber, όπου μεταξύ άλλων του είπε:

     «This man (Ishi) is undoubtely wild.He has pieces of deer in place of ornaments in the lobs of his ears and a wooden plug in the septum of his nose. He recognizes most of my Yana words and a fair proposition of his own seem to be identical (with mine)…I think I get a few endings that don’t occur in Nothern Yana I ever heard in my life.He will be a spledid informant, especially for phonetics, for he speaks very clearly…..He has a yarn to tell about his woman, who had a baby on her back and seems to have drowned, except that is so cheerful about it…

       Σημείωση γράφουσας: Η περιγραφή του Ishi  όσο και το περιεχόμενο της επιστολής  του Waterman προέρχονται από το βιβλίο της  Theodora Kracaw Kroeber Quinn,   συζύγου του καθηγητή Alfred Kroeber και μητέρα της διάσημης συγγραφέως Ursula K. Le Guin , το οποίο έχει τον τίτλο Ishi in Two Worlds: a biography of the last wild Indian in North America. 1961. Berkley Books.

    ishi-in-loin-cloth-with-bow-copy.jpg ‘Ετσι, ο μοναδικός στο είδος του, ιθαγενής ινδιάνος της εποχής της λίθινης εποχής μεταφέρθηκε στο μουσείο Ανθρωπολογίας του Μπέρκλεϊ και εκεί ο Alfred Kroeber του έδωσε το όνομα Ishi. Τον έχρισαν βοηθό έρευνας και έγινε για τους καθηγητές του μουσείου, Alfred Kroeber και Τhomas Talbot Waterman, το ζωντανό “μουσειακό”αντικείμενο της μελέτης τους, καθ’ όσον αφορά στην γλώσσα του, στα ήθη και τα έθιμα αλλά και στο ιστορικό της εξαφάνισης της φυλής του ως και της οικογένειάς του. Του παρεχώρησαν για να μείνει ένα μικρό διαμέρισμα στο γειτονικό κτίριο της παλιάς νομικής σχολής και αργότερα λόγω του οτι αρρώσταινε συχνά – πυκνά γιατί ο οργανισμός του ήταν παρθένος και το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν είχε ανοσία και εβάλλετο συνεχώς από τους ιούς και τα μικρόβια των ανθρώπων του σύγχρονου πολιτισμού, έμεινε στο σπίτι του Waterman μέχρι που πέθανε στο νοσοκομείο από φυματίωση Έζησε κάτι περισσότερο από τέσσερα χρόνια από την αναγκαστική εμφάνισή του στην κοινωνία των λευκών, τον Μάρτιο του 1911..

     Στις 7/9/1911 η εφημερίδα New Times  είχε γράψει στο πρωτοσέλιδό της : {“Οι ανθρωπολόγοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας ανακοίνωσαν ότι έχουν βρει «το πιο αμόλυντο αυτόχθονα του τότε γνωστού κόσμου.» Έχουν ληφθεί από τον ίδιο, για τα φωνογραφικά αρχεία, πάνω από 300 λέξεις της γλώσσας του, και αναμένουμε να εξαντλήσει το λιγοστό λεξιλόγιό του, μέσα σε μια εβδομάδα ή περίπου”}

     Αφού ο Ishi πέθανε,  οι φίλοι του δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την αυτοψία  του από τους ιατρούς  του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια οι οποίοι., παραβιάζοντας τα έθιμα των ινδιάνων σύμφωνα με τα οποία η σορός έπρεπε να μείνει απείραχτη, αφαίρεσαν τον death mask of Ishi, U.C. Regents, Donor Alfred L. Kroeber, Photographerεγκέφαλό του για να τον μελετήσουν και το σώμα του αποτεφρώθηκε. Ο εγκέφαλος του Ishi παρέμεινε ως αντικείμενο μελέτης στο Ινστιτούτο Smithsonian  μέχρι την 10/8/2000, οπότε και τον παρέλαβαν οι απόγονοι των ινδιάνικων φυλών Redding Rancheria και Pit River σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα του Εθνικού Μουσείου για την αμερικοινδιάνικη Πράξη του 1989.

http://history.library.ucsf.edu/ishi.html#remains

1. blu

Οι λόγοι της εξαφάνισης της φυλής Yahi του Ishi και η τραγική ιστορία του ίδιου και της οικογένειάς του

      Το 1865 ο Ishi και η οικογένειά του δέχτηκαν την επίθεση στην περιοχή Three Knolls, στην οποία 40 άντρες από την φυλή του σφαγιάστηκαν. Παρά το γεγονός οτι επιβίωσανP07733 33 Yahi καταφέρνοντας να δραπετεύσουν, στην συνέχεια, οι κτηνοτρόφοι σκότωσαν τους μισούς από τους επιζώντες. Οι τελευταίοι επιζήσαντες , μεταξύ αυτών και η οικογένειά του Ishi , πήγαν και κρύφτηκαν για τα επόμενα 44 χρόνια, οπότε και επιστεύετο οτι η φυλή τους των Yahi είχε εξαλειφθεί.

Πριν την εποχή (1848-1855) του California Gold Rush (κυνηγιού του χρυσού στην Καλιφόρνια, ο αριθμός της φυλή των Yahi αριθμούσε  τα 404 άτομα στην Καλιφόρνια  ενώ ο συνολικός πληθυσμός των ινδιάνικων φυλών yana αριθμούσε τα 2.997 άτομα.

Ο πυρετός του χρυσού έφερε περίπου 300.000 εργάτες ορυχείων και εποίκων στην βόρεια Καλιφόρνια και έγινε η αιτία της γενοκτονίας των ιθαγενών ινδιάνικων πληθυσμών με τουλάχιστον επίσημα καταγεγραμμένους 100.000 νεκρούς  ινδιάνους μεταξύ των ετών 1848 και 1868. Από την ανεξέλεγκτη εξόρυξη του χρυσού, τα ψάρια των ποταμών ψόφησαν και τα αποθέματα νερού καταστράφηκαν. τα ελάφια – κύρια πηγή φαγητού για τους Ινδιάνους- εγκατέλειψαν την περιοχή.Οι έποικοι έφεραν νέες ασθένειες που αποδεκάτισαν όσους ινδιάνους είχαν απομείνει ζωντανοί. Οι Ινδιάνοι της βόρειας Yana κυριολεκτικά εξαφανίστηκαν ενώ οι  πληθυσμοί της Κεντρικής και νότιας ομάδας τους –όπου οι Yahi- εμειώθηκαν δραματικά.

Όσοι ινδιάνοι απέμειναν ζωντανοί, πεινασμένοι καθώς ήσαν και ψάχνοντας για τρόφιμα, ήρθαν σε σύγκρουση με τους νιόφερτους εποίκους. Τότε οι άποικοι αποφάσισαν και πριμοδότησαν με 50 σεντς ανά τριχωτό ινδιάνικης κεφαλής και με 5 δολλάρια για κάθε κεφάλι τους, για κάθε εκτέλεση ινδιάνων που έκανε ο οποιοσδήποτε!!

Και η φρικτή δολοφονία και γενοκτονία των ιθαγενών Ινδιάνων της Καλιφόρνια άρχισε και τελειωμό δεν είχε.

Στα τέλη του 1908,  στον καταυλισμό της οικογένειας του Ishi, ήρθε μια ομάδα από ανθρώπους που έλεγχαν την περιοχή για τυχόν επιζώντες ινδιάνους. Στον καταυλισμό ήταν δυο άντρες, μια μεσήλικη γυναίκα, η ηλικιωμένη θεία του, η  μικρή του αδελφή και η μητέρα του που ήταν άρρωστη  και δεν μπορούσε να φύγει, όποτε καλύφθηκε με τις κουβέρτες για να μην την εντοπίσουν.. Οι τρεις πρώτοι μπόρεσαν να ξεφύγουν από την λεηλασία που επακολούθησε, η μητέρα του πέθανε λίγο μετά την επιστροφή του και η αδελφή του και ο θείος του δεν γύρισαν ποτέ.. Ο Ishi στην συνέχεια απόμεινε μοναχός και ζούσε στα δάση κρυμμένος μέχρις ότου απελπισμένος και πεινασμένος εμφανίστηκε στο σφαγείο το 1911

Ο Richard Burrill , ανθρωπολόγος,  αποκάλυψε αναφορικώς με την ανακάλυψη του Ishi ότι “Το 1865, κοντά σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία του Μαύρου Βράχου της περιοχής των Yahi, τα νερά του ποταμού Mill Creek γίνηκαν κόκκινα από το αίμα των σφαγμένων Yahi”  ..”Ο αγώνας για  τον Ishi,» γράφει ο Burrill  στο βιβλίο του “Ishi’s Return Home” , «ήταν πώς να αντιμετωπίσει τα φαντάσματα και τους δαίμονες του παρελθόντος του, ιδιαίτερα όταν το 1908 πήγαν στο κάποτε χωριό του, όπου είχε δολοφονηθεί η οικογένειά του και εκεί ¨άκουσε τα μέλη της οικογένειάς του να τον καλούν”

1. blu

          Για την ζωή του Ishi, την εμφάνισή του το 1911 και την εξαφάνιση της φυλής του, γυρίστηκε το 1992 ενα φίλμ με πρωταγωνιστές τον Graham Greene  ως    Ishi και τον  Γιον Βόιτ ως τον ανθρωπολόγο Alfred L. Kroeber . Τίτλος της :The Last of His Tribe – 1992

1. blu

2.BIBLIA_Πηγές, σχόλια

1) Η λέξη Ishi έχει και άλλη σημασία:

Υπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικά εβραϊκά ονόματα, που κατά λάθος έγινε μεταφράστηκε στα αγγλικά ως Ishi.  τα Ishi Ι (אישי) και Ishi II (ישעי) τα οποία και επεξεργαζόμαστε ξεχωριστά.

α)Η λέξη Ishi είναι ταυτόσημη με τη φράση «Ο σύζυγός μου» (κυριολεκτικά «ο άνθρωπός μου»), όπως χρησιμοποιείται στη Γένεση 29:32 (και στον), 2 Σαμουήλ 14: 5 και 2 Βασιλέων 4: 1, Και αυτό γιατί η λέξη איש ( «ish) είναι μια από τις λίγες λέξεις για τον άνθρωπο:
β) Το όνομα Ιεσεί ΙΙ στην Αγία Γραφή
Αυτή η εκδοχή του ονόματος  Ishi εμφανίζεται τέσσερις φορές στην Αγία Γραφή, δύο φορές στον Ιούδα (1 Χρονικά 2:31 και 1 Χρονικά 4:20), μια φορά στον Συμεών, ως τον πατέρα των ανθρώπων που κατέστρεψαν τους Αμαλεκίτες (1 Χρονικά 4:42) και μια φορά στην Μανασσή (1 Χρονικά 5:24).
Ετυμολογία του ονόματος Ιεσεί II
Αυτό το όνομα προέρχεται από τη ρίζα-ρήμα ישע (Yasha »), που σημαίνει να διασώσετε ή να παραδώσετε.

http://www.abarim-publications.com/Meaning/Ishi.html

https://www.wikiwand.com/en/Ishi

http://www.ucpress.edu/book.php?isbn=9780520271470

https://www.wikiwand.com/en/Yana_people

2) Στην φωτογραφία απεικονίζεται ο ανθρωπολόγος Thomas Talbot Waterman (1885-1936)waterman_thomas

3) Στην φωτογραφία την τέταρτη όπου οι τρεις άντρες απεικονίζονται ο μεταφραστής των Yahi,  ο Sam Batwai,  ο Alfred L. Kroeber, and  οIshi, που φωτογραφήθηκαν στον Parnassus in 1911. Image courtesy of UC Berkeley, Phoebe Hearst Museum of Anthropology

4) Στην φωτογραφία την πέμπτη όπου η μάσκα, είναι η νεκρική μάσκα του Ishi, φωτό του 1920, Contributing Institution: UC Berkeley, Hearst (Phoebe A.) Museum of Anthropology

5) Στην φωτογραφία (studio)  portrait of Ishi (ca. 1860-1916) posed with Roland Burrage Dixon (1875-1934) of Harvard University. Dr. Dixon

6)Nels C. Nelson, Kroeber, Ethel G. Field, Arthur Poyser, Arthur Warburton, WatermanNels C. Nelson, Kroeber, Ethel G. Field, Arthur Poyser, Arthur Warburton, Waterman

7) Στην φωτογραφία του τοπίου στο κείμενο απεικονίζεται το όρος Lassen, επίσης γνωστό ως  Wa ganu p’a, ενώ κάτω οι  χάρτες της περιοχής των Yiana και ειδικότερα των Yahi

 

TehamaCoMap_thumb.jpg

Yana_lang.png

Το άγαλμα του Βούδα, O Κινέζος μοναχός, sokushinbutsu


ancient-chinese-buddhist-mummy-inside-statue-ct-scan-liuquan-1

  Μια εκπληκτική πρόσφατη,  κατ’ αρχήν επιστημονική ανακάλυψη:

      Συνέβη τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους στο Ιατρικό Κέντρο Meander που βρίσκεται στο Amersfoort της Ολλανδίας: Εκεί, κατόπιν αιτήματος του Μουσείου Ιστορίας και Τέχνης Drentς  στο Assen  της Ολλανδίας, όπου εξετίθετο ένα άγαλμα βουδιστή Κινέζου μοναχού, ενεργήθηκε αξονική τομογραφία στο άγαλμα. Τότε οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μέσα στο άγαλμα βρισκόταν ο σκελετός ενός κινέζου μοναχού που είχε αυτομουμιοποιηθεί, δηλαδή ενώ ακόμη ζούσε είχε υποβάλει τον εαυτόν του  στην διαδικασία sokushinbutsu. Τα εσωτερικά όργανά του είχαν αφαιρεθεί και στην θέση τους (πνεύμονες και σπλάχνα) βρέθηκαν πάπυροι γραμμένοι στα αρχαία κινεζικά.

      Ο μοναχός, του οποίου η ταυτότητα δεν έχει προσδορισθεί ήταν ενας Liuquan μοναχού ασκητή,  από την κινεζική Σχολή Διαλογισμού που είχε ζήσει τον 11ο  με 12ο αιώνα. Περιγράφτηκε από τους επιστήμονες ερευνητές ως  «one of a kind» και είναι ο μοναδικός που είναι διαθέσιμος για έρευνα στην Δύση. Είναι μια μοναδικής αξία ανακάλυψη! Ο αρχαίοι πάπυροι που είχαν σαπίσει εκεί που ακουμπούσαν στα εσωτερικά όργανα που ο νεκρός είχε αφαιρέσει όσο ζούσε, θα μελετηθούν. Θα επακολουθήσει δημοσίευση αναφορικά με τα αποτελέσματα του DNA που πάρθηκε από τα κόκκαλα του νεκρού.

  monkstatue07

   Στις φωτογραφίες οι πάπυροι στην θέση εκεί που κάποτε ήσαν τα εσωτερικά όργανα του νεκρού. Και κάτω οι φωτογραφίες κατά την διάρκεια της αξονικής τομογραφίας.

Δείτε και εδώ: http://web.asiaone.com/photogallery/html/A1NWGallery20150225-176374.html#PhotoSwipe1426232944345

ancient-chinese-buddhist-mummy-inside-statue-ct-scan-liuquan-4

 

                                                                                                 ancient-chinese-buddhist-mummy-inside-statue-ct-scan-liuquan-3

 1. blu

Σκηνώματα και μούμιες και Sokushinbutsu

       Σε αντίθεση με τις αιγυπτιακές μούμιες που ταρριχεύονταν μετά τον θάνατόν τους αλλά και με τα ιερά σκηνώματα των χριστιανών αγίων που έχουν βρεθεί να παραμένουν και παραμένουν σε κατάσταση μουμιοποίησης χωρίς να έχουν υποβληθεί είτε οι ίδιοι είτε από άλλους σε καμμιά διαδικασία, οι Κινέζοι μοναχοί που έγιναν Sokushinbutsu κατέστησαν έτσι από την πρακτική αυτομουμιοποίησης στην οποία υπέβαλαν οι ίδιοι τον εαυτόν τους ενόσω ακόμη ζούσαν.

   σκήνωμα : (αρχαία λ. σκήνωμα «σκηνή – σώμα» < σκηνώ «κατοικώ» < σκηνή η σημασία σώμα (στην Καινή Διαθήκη) προήλθε από την αντίληψη ότι η ψυχή κατασκηνώνει, δηλ. ενοικεί μέσα στο σώμα τού ανθρώπου) = νεκρό σώμα, ειδ. λείψανο (αγίου) (κυριολ. ο,τι απομένει όταν λείψει η ψυχή από το σώμα)
π.χ. «Το ιερό σκήνωμα τού Αγίου στην Κέρκυρα προσκυνούν χιλιάδες πιστών» (κατά το λεξικό Μπαμπινιώτη)

    Miira: Οι Ιάπωνες αποκαλούν τις άλλες  τις ξένες προς την παράδοσή τους των Sokushinbutsu, μουμιοποιούμενες καταστάσεις ως miira (ミイラ. Η λέξη, λένε, προέρχεται από την πορτογαλλική γλώσσα και σημαίνει μύρο.

Some practice «self-mummification» as an advanced state of spiritual attainment, especially by the ‘sokushinbutsu’, or the Buddhas in the flesh, whose ‘well-preserved corpses have been discovered in Japan, primarily in Yamagata Prefecture, as well as in China and India. Almost 24 individuals, who were practitioners of Shingon Buddhism, have been found to be self-mummified, their deaths going back to the 12th and early 20th centuries AD, according to io9.com.

sokushinbutsu (που σημαίνει ζωντανός βούδας) : Πρακτική και διαδικασία αυτομουμιοποίησης      Sokushinbutsu

   Αυτή είναι η sokushinbutsu, η μούμια, του μοναχού

   Daijuku Bosatsu Shinnyokai-Shonin (1687-1783) που βρίσκεται στον Ιερό ναό του Yudonosan-Ryusuiji-Kongoin  που είναι στο πιό Ιερό τόπο της Ιαπωνίας, πάνω στο Ιερό βουνό Yudonosan.

  Ο μοναχός αυτός,  από νεαρή ηλικία ασκήθηκε στην βουδιστική ιεροσύνη και ενταχθείς επί 70 χρόνια ως ασκητής στην θρησκευτική αυστηρότητα των Mokujiki ( ζουν μόνο με νερό και καρύδια διαλογιζόμενοι όλη μέρα), αφιερώνοντας τη ζωή του για να κάνει αυτή την κοινωνία των ανισοτήτων σε ένα βουδιστικό παράδεισο προς βοήθεια της ανθρωπότητας , έγινε ένας  sokushinbutsu στην ηλικία των 96 ετών-δηλαδή στα 1783 μ.Χ . Τότε και στην προσπάθειά του να σώσει την ανθρωπότητα από την πείνα και τον θάνατο –κατά την χρονική περίοδο Tenmei  (1781 ~ 1789), του μεγάλου λιμού- αποφάσισε να γίνει κι αυτός ένας ζωντανός βούδας , ένας Sokushin-butsu. Νήστεψε επί 42 συνεχείς μέρες πίνοντας μόνο νερό και αλάτι (γιαυτό και αποκαλούνται άνθρωποι της θάλασσας)  και στην συνέχεια θάφτηκε σε ένα ξύλινο κουτί διαλογιζόμενος ενώ συνέχιζε την διαδικασία μουμιοποίησης του ίδιου του του σώματος, έως του θανάτου του. Μετά από 1000 μέρες, ως είθισται, οι μαθητές του άνοιξαν το κουτί και τον βρήκαν στην κατάσταση που είναι ένας sokushinbutsu . Αυτό και σήμαινε ότι ο σκοπός , η τελείωση είχε επιτευχθεί.

1. blu

Σημείωση 1: Αποδεδειγμένα, στις πηγές εκεί στο ανείπωτο Ιερό βουνό βρέθηκε το νερό να περιέχει ισχυρή ποσότητα αρσενικού. Ίσως, αυτό βοήθησε τους μοναχούς σε αυτήν την διαδικασία αυτομουμιοποίησης. Σήμερα, πάντως, η διαδικασία αυτή της αυτομουμιοποίησης, της  sokushinbutsu, έχει δια νόμου απαγορευθεί, καθώς θεωρείται ως τρόπος αυτοκτονίας.

Σημείωση 2: Το άγαλμα του μοναχού που ανακαλύφθηκε μέσα στο άγαλμα του Βούδα έχει  μεταφερθεί στο Μουσείο φυσικής Ιστορίας της Βουδαπέστης, προς έκθεση, και θα παραμείνει εκεί μέχρι τον Μάιο του 2015

Σχόλιο γράφουσας: Άραγε, αναρωτιέμαι ο ζωντανός Βούδας, που θεωρείται από τους πιστούς της θρησκείας του ότι είναι ακόμη εν δυνάμει ζωντανός σε κατάσταση νιρβάνα, να το φανταζόταν ποτέ ότι θα καταντούσε – μετά από αιώνες τόσης σιωπής- είδος δημοσίου εκθέματος προς ικανοποίηση της περιέργειας των επισκεπτών; Δεν σας φαίνεται ιερόσυλο; Δεν θα εκφράσω την άποψή μου γι αυτή την πρακτική και για το τέλος της, άλλη η φιλοσοφία, άλλοι οι πολιτισμοί. Εκείνοι όμως που έζησαν έτσι όπως έζησαν την ζωή τους και έφτασαν σε αυτό το σημείο από αγάπη και με οίκτο και με προσευχή  για την ανθρωπότητα.. που θυσιάστηκαν, όπως πίστευαν γι αυτή..Ε στο καλό, δεν τους αξίζει να εκτίθενται ως ένα  άλλο είδους ζώο του παράξενου ανθρώπινου ζωολογικού κήπου ..Ακούτε εκεί να τον βάλουν έκθεμα στο Μουσείο φυσικής Ιστορίας! Η θέση του ¨ζωντανού Βούδα» είναι σε ναό της πίστης του μοναχού και μόνον εκεί.  Αυτό πιστεύω.

 1. blu

Πηγές μου:

http://irisharchaeology.ie/2015/02/mummified-monk-found-inside-chinese-buddha-statue/

http://www.ancient-origins.net/news-general/scientists-shocked-find-mummified-monk-inside-buddha-statue-002704

http://www.drentsmuseum.nl/fileadmin/Bestanden/Documenten/Mummies/MUM_Folder_ENG_2.pdf

http://www.newseveryday.com/articles/9423/20150222/http-rt-com-news-234487-mummified-monk-inside-statue.htm

 http://www.odditycentral.com/pics/sokushinbutsu-japans-self-mummified-monks.html

http://www.dainichibou.or.jp/sokushinbutu/

http://www.wa-pedia.com/religion/japanese_buddhist_mummies.shtml

 

Michael George Francis Ventris,(12 July 1922 – 6 September 1956)


Michael George Francis Ventris, Ήταν στις 6 Σεπτέμβρη του έτους 1956 όταν σε ένα τροχαίο ατύχημα πέθανε ένας εξαιρετικά ευφυής και πολύ σημαντικός άνθρωπος.Το όνομά του Michael George Francis Ventris.

           Ήταν μόλις 34 ετών σαν πέθανε .

     Ήταν μόλις 30 ετών όταν κατάφερε εκείνο που επί πολλά προηγούμενα έτη πολλοί σπουδασμένοι και έξυπνοι άνθρωποι επιστήμονες και γλωσσολόγοι δεν είχαν μπορέσει να επιτύχουν. 

         Ο Michael George Francis Ventris ήταν εκείνος ο άνθρωπος που επέτυχε να αποκρυπτογραφήσει την γραμμική γραφή Β της Μυκηναϊκής περιόδου. Τότε στα 1952 ο Βέντρις ζήτησε τη βοήθεια του κλασικού φιλολόγου Τζων Τσάντγουικ (J. Chadwick) και μαζί δημοσίευσαν ένα ιστορικό άρθρο στο Journal of Hellenic Studies υπό τον τίτλο “Evidence for Greek Dialect in the Mycenaean Archives” “Αποδεικτικά στοιχεία για την ελληνική διάλεκτο στα μυκηναϊκά αρχεία”

Και ήταν η γραμμική γραφή Β,  η αρχαιότερη ελληνική γραφή που έχει ανακαλυφθεί ως σήμερα.

“Στη Γραμ­μι­κή Β α­πο­τυ­πώ­νε­ται  η αρ­χαιό­τε­ρη ελ­λη­νι­κή διά­λε­κτος, που μι­λιό­ταν και γρά­φο­νταν στο χώ­ρο του Αι­γαί­ου 500-700 χρό­νια πριν τον Ό­μη­ρο (700 π.Χ.), δη­λα­δή 3500(!) χρό­νια α­πό σή­με­ρα.
Η Γραμ­μι­κή Β α­πο­τε­λεί συγ­γε­νή “αλ­λ’ ό­χι ά­με­ση διά­δο­χο” της Γραμ­μι­κής Α (1750-1450 π.Χ.) των Μι­νω­ι­τών, που προ­έ­κυ­ψε α­πό την προ­γε­νέ­στε­ρη ει­κο­νο­γρα­φι­κή ή ιε­ρο­γλυ­φι­κή (2000-1650 π.Χ.).”
 

Αντιγραφή από  δημοσιευμένο άρθρο του Νίκου Βαρδιάμπαση : http://www.ardin.gr/?q=node/1107

             Και από τότε και μέχρι σήμερα το όνομά του Michael George Francis Ventris ξεπέρασε τον χρόνο..

         Οντας ο ίδιος αρχιτέκτων και κατά τον β’ παγκόσμιο πόλεμο αποκρυπτογραφιστής  κωδικοποιημένων μηνυμάτων, πολύγλωσσος, ως άνθρωπος –καθώς είπαν εκείνοι που τον γνώρισαν- μια μυστήρια σκοτεινή προσωπικότητα – http://www.jstor.org/stable/628239?seq=1#page_scan_tab_contentsuid=3738128&uid=2&uid=4&sid=21102578337387 μπόρεσε το ακατόρθωτο έχοντας  στα χέρια του προς μελέτη  επιγραφές σαν αυτή:

 765px-NAMA_Tablette_7671 (1)

800px-NAMA_Linear_B_tablet_of_Pylos

Γραμμική γραφή Β που βρέθηκε στην Πύλο.Χρονολογείται στα 1450 πΧ.     επιγραφή που βρέθηκε  στις       Μυκήνες

Ας αφήσω να μιλήσουν για τον Michael Ventris, ακούγοντας και την φωνή του όπως αναμεταδίδεται από ραδιοφωνική εκπομπή στο BBC:

 

                Για μένα, να πω, οτι το ελάχιστο αφιέρωμά μου στον εν λόγω άνδρα, δεν γίνεται μόνο στην μνήμη του μιας και πέθανε σαν σήμερα. Ήταν βλέπετε, ο άνθρωπος εκείνος που προσέλκυσε τόσο το ενδιαφέρον μου στα δεκαπέντε μου χρόνια, που θέλοντας να ανακαλύψω το πως σκέφτηκε για να προβεί σε αυτό το κατόρθωμα  και μάλιστα πριν  καν συμπληρώσει τα τριάντα του χρόνια, είχα χωθεί επί μήνες στην δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης μου κατεβάζοντας και διαβάζοντας πολυσκονισμένους τόμους, μελετώντας την δουλειά του και τον τρόπο αποκρυπτογράφησης. Μέχρι που οι βιβλιοθηκάριοι με νόμισαν, παιδί δεκαπεντάχρονο τότε, για φοιτήτρια μεταπτυχιακού! Αν είναι δυνατόν! Χμ…Εκείνο που κατάφερα, να πω, ήταν να ζαλιστώ και άκρη να μην βγάλω.. Μέχρι και Σαμπολιόν διάβασα μπας και καταλάβω κάτι πως είχε σκεφτεί εκείνος στα ιερογλυφικά, μιας και μου ήτανε τόσο δύσκολα τα του Βέντρη πως τα είχε σκεφτεί.. ήθελα, η κυρά, να συγκρίνω τον βαθμό δυσκολίας….360 Τέτοιες ουτο[ικές φιλοδοξίες.. Εν τέλει, μετά λύπης μου αποδέχτηκα πως μου ‘λειπαν  οι βασικές γνώσεις, έτσι και τ’ άφησα μέχρι .. Η ζωή όμως μου τα ‘φερε τα πράγματα αλλιώς και ο δρόμος μου είναι μακρυά από τέτοιες μελέτες.. Ο άνθρωπος αυτός όμως μούμεινε χαραγμένος στην μνήμη μου. » Ο Βέντρης μου» έτσι τον ονόμαζα στη σκέψη μου..ναι , ναι με το «μου»! Αφήστε που χωρίς να τον ξέρω καν- ούτε την μορφή του σε εικόνα δεν είχα δει- θυμάμαι ακόμη που πολύ στενοχωρηθεί για τον τόσο πρόωρο θάνατό του.. Κρίμα ο πρόωρος χαμός του για την ανθρωπότητα, νομίζω.

1.-blu_thumb.gif

   Παρεπιπτόντως, ας αναφέρω ως σχετικό με το θέμα οτι πρόσφατα ανακαλύφτηκε και χαρακτηρίστηκε ως μια από τις 10 σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις κατά το 2011 το εξής:

Οτι, στην αρχαία Ίκλαινα Μεσσηνίας, στην  μικρή πόλη  της έδρας του Βασιλιά Νέστορα  ανακαλύφτηκε :

Η αρχαιότερη ευρωπαϊκή επιγραφή

messinia_Είναι η αρχαιότερη επιγραφή που έχει βρεθεί σε ευρωπαϊκό έδαφος και είναι ελληνική. Πρόκειται για την επιγραφή µιας πήλινης πινακίδας σε Γραµµική Β που γράφηκε πριν από 3.500 χρόνια και βρέθηκε στην Ίκλαινα της Μεσσηνίας από τον αρχαιολόγο κ. Μιχάλη Κοσµόπουλο, ο οποίος ανασκάπτει ένα µυκηναϊκό µέγαρο µε πελώριους αναληµµατικούς τοίχους, τοιχογραφίες και αποχετευτικό σύστηµα. Η χρονολόγηση της πινακίδας πολύ πριν από τις ως τώρα γνωστές αλλάζει πολλά δεδοµένα στη γνώση µας για τη χρήση της Γραµµικής Β αλλά και για την εξάπλωση της γραφής.”

Από : http://www.archaiologia.gr/blog/2012/01/09/%CE%BF%CE%B9-10-%C2%B5%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%BB/

Μερικές από τις πηγέςBIBLIA_  μου:

http://www.greek-language.gr/greekLang/studies/history/thema_15/05.html

http://www.jstor.org/discover/10.2307/628239?uid=3738128&uid=2&uid=4&sid=21102578337387

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=143567

http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Ventris

http://olympia.gr/2013/02/28/h-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%80%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AF%CE%BA%CE%BB%CE%B1/

Voltaire και Emilie


«Δεν έχασα μιαν ερωμένη αλλά τον μισό εαυτό μου,
μια ψυχή για την οποία μοιάζει να φτιάχτηκε η ψυχή μου!»
  Είπε εκείνος για κείνη που αγάπησε πολύ, σαν εκείνη πέθανε..

Εκείνος ήταν ο περίφημος Βολταίρος (Francois Marie Arouet), Voltaire (1694-778) φιλόσοφος, συγγραφέας και ευθυμογράφος, μεγάλη μορφή του Διαφωτισμού και  ο κύριος ενσαρκωτής της.

Emilie du Chatelet και Βολταίρος

και Εκείνη  ήταν η  μαρκησία Εμιλί Ντι Σατλέ (Emilie du Chatelet) (1706-1749)

Ήσαν και οι δύο μεγάλες διάνοιες, μα πέρα από αυτό..

Ήσαν ένας άντρας και μια γυναίκα

Ο καθείς τους ήταν μοναδικός

Συναντηθήκανε κάποτε και από τότε ενωθήκανε σε μια σχέση επίσης ιδιαίτερη, ανεπανάληπτη και μοναδική που κράτησε ως το τέλος της ζωής τους.

Ο καθείς τους, στην ζήση του, έγραψε την δική του ιστορία που πέρασε τα σύνορα του χρόνου και οι δύο μαζί, ζήσανε την δική τους ανεπανάληπτη ερωτική ιστορία, που έμεινε σημάδι ανεξίτηλο στον χρόνο

emilie_mini

 

          Η Gabrielle-Emilie Le Tonnelier de Breteuil Marquise du Chastellet-Laumont, γεννήθηκε στις 17/12/1706 στο Παρίσι και ήταν το Ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί  του Louis Nicolas Le Tonnelier de Breteuil, ανώτερου υπαλλήλου του Λουδοβίκου 14ου.

         Η μικρή Εμιλί έδειξε από νωρίς πόσο ταλαντούχα και πόσο υψηλής νοημοσύνης και ευφυίας ήτανε..

         Άριστη γνώστρια, πλην της μητρικής της γαλλικής, της λατινικής, της ιταλικής και της αγγλικής γλώσσας, μετέφρασε πολλά βιβλία και μάλιστα την Αινειάδα  (Aeneid).

         Ήξερε χορό, ιππασία, ξιφασκία, γυμναστική, έμαθε μουσική, -έπαιζε αρπίχορδο σχετικά ικανοποιητικά- κι είχε διδαχτεί και τη τέχνη του ηθοποιού!

        Η μεγάλη της, όμως,  αγάπη, όπως  αποδείχθηκε στην συνέχεια, ήτανε τα μαθηματικά κι η φιλοσοφία. Εκεί διέπρεψε με σειρές μελετών.

      Ο πατέρας της έλεγε: «Η πιο μικρή μου κόρη επιδεικνύει το μυαλό της τρομάζοντας τους υποψήφιους γαμπρούς!»

       Μα, η Εμιλί, η μικρή του κόρη , δεν ήτανε , μόνον αυτά!

   Ήταν. επίσης,  γυναίκα καλλονή, πανέμορφη, μαυρομαλλούσα και εξαιρετικά γοητευτική!

   Ήξερε χορό, ιππασία, ξιφασκία, γυμναστική, έμαθε μουσική, -έπαιζε αρπίχορδο σχετικά ικανοποιητικά- κι είχε διδαχτεί και τη τέχνη του ηθοποιού!

  Ήταν λάτρισσα των διαμαντιών, της κοσμικής ζωής και .. του μπλακ τζακ!

  Ως γυναίκα ήταν πνεύμα και φύση ανεξάρτητη, είχε πολλούς εραστές, εκτός και εντός γάμου, και  ένα σύζυγο που γνώριζε και είχε αποδεχθεί αυτό που εκείνη ήτανε.

 Ήταν εκείνη, μια ελεύθερη γυναίκα.

Ήταν, επίσης, και μητέρα τριών παιδιών.

Μέχρι που οι δυό τους συναντήθηκαν..

          Και όλα αυτά που ήτανε αυτή η γυναίκα, τα μοιράστηκε με τον μεγάλο έρωτα Francois Marie Arouet (Voltaire) (1694-1778)της ζωής της: Τον Βολταίρο, τον μεγάλο διανοητή και φιλόσοφο, τον ποιητή, τον μεγάλο μελετητή, ανθρωπιστή  και  θεατρικό συγγραφέα.

Και κείνος, ανταποκρίθηκε σ’ αυτήν με όλο του το πάθος Ζήσανε ερωτευμένοι, σύντροφοι, εραστές, φίλοι και συνεργάτες επιστήμονες , έως τον θάνατο εκείνης, σε ένα μεγάλο Πύργο

Η σχέση τους;

Μοναδική, όπως και οι ίδιοι

         Σαν εκείνη πέθαινε,  στα 43 ης χρόνια, μετά από τις συνέπειες μιας γέννας κατά την οποία είχε χάσει το νεογέννητό της, εκείνος ο Βολταίρος ήτανε δίπλα της,  μαζί με τον σύζυγό της.

        Κάποτε η Εμιλύ έγραψε, μεταξύ άλλων, προς τον Φρειδερίκο τον Μεγάλο, Βασιλιά της Πρωσσίας, μιλώντας για τον εαυτόν της:

Είναι δικαίωμά μου, να ‘ μαι όλα όσα κάνω, όλα όσα λέω, όλα όσα φαίνομαι. Μπορεί να υπάρχουνε μεγαλύτεροι μεταφυσικοί ή φιλόσοφοι από μένα σε γνώσεις, αν και δεν τους έχω γνωρίσει. Επίσης όμως είναι τρωτοί άνθρωποι, με τα ελαττώματά τους και τουλάχιστον σ’ αυτό τον τομέα δεν υστερώ από κανένα τους…»

         Και εκείνος , ο Βολταίρος , είπε για κείνη σ’  ένα του ποίημα:

The Divine Émilie
by Voltaire

Here’s a portrait of my Émilie:

She’s both a beauty and a friend to me.
Her keen imagination is always in bloom.
Her noble mind brightens every room.
butft3

She’s possessed of charm and wit,
Though sometimes shows too much of it.
She has, I assure you, a genius rare.
With Horace and Newton, she can compare.

Yet, she will sit for hours and hours
With people who bore her
And card-playing gamblers.

pakw1

Δείτε: και : https://eee.uci.edu/clients/bjbecker/RevoltingIdeas/emilie.html