Adiós Amor Adiós – Demis Roussos


                                                                     

26/1/2015. Πέρασαν τρία χρόνια από τότε. Σαν σήμερα, ο Ντέμης Ρούσσος, ο Έλληνας, αυτός ο παγκοσμίου φήμης τραγουδιστής μας,  από την Αθήνα, όπου το φως του έσβησε, είπε το δικό του αντίο στα εκατομμύρια των ανθρώπων που τραγούδησαν και που χόρεψαν στα τραγούδια του. 

      Λίγα λόγια γιαυτόν τον άνθρωπο που δόξασε και την τίμησε την Ελλάδα σε όλα τα μέρη της γης που όπου πήγε από την Ιαπωνία , την Ρωσία, την Ευρώπη ως την Λατινική Αμερική και την Μέση Ανατολή, λατρεύτηκε από εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο που τραγουδούσαν τα τραγούδια του. ‘Ήταν γι’ αυτούς ο αγαπημένος ερωτικός τραγουδιστής που τα τραγούδια του, υπέροχα και μελωδικά όλα τους, μιλούσαν για αγάπη κι ελευθερία, και η μοναδική εκείνη φωνή του με την ιδιαίτερη βραχνάδα της ήταν και παραμένει ως σήμερα ανεπανάληπτη. Ποιός θα μπορούσε άλλος να τραγουδήσει τα δικά του τραγούδια; Δεν νομίζω ούτε να το επιχείρησε ποτέ κανείς:

Ολόκληρο το όνομά του: Αρτέμιος Βεντουρής – Ρούσσος, γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου και έζησε τα πρώτα του χρόνια. Αργότερα, στην Αθήνα και στα δεκαεπτά του μόλις χρόνια μαζί με τον μετέπειτα θρύλο Βαγγέλη Παπαθανασίου και τον Λουκά Σιδερά φτειάχνουν το ροκ συγκρότημα «Τα παιδιά της Αφροδίτης» Και έχουν τις πρώτες επιτυχίες τους.

Στα 1968 ο Ντέμης Ρούσος έφυγε από την Ελλάδα μαζί με τον Παπαθανασίου και κατέληξαν στην Γαλλία  για να ξεκινήσουν την διεθνή τους καρριέρα, οπότε άλλοτε σε συνεργασία και άλλοτε, μόνος του, ιδιαίτερα από το 1971 και μετά οπότε ο Ντέμης Ρούσος  ξεκίνησε και την σόλο καριέρα του ως τραγουδιστής, γνώρισε τον θρίαμβο. Πάμπολλες οι επιτυχίες του, – τι να πρωτοθυμηθώ: το άλμπουμ του «Forever and Ever», » τα τραγούδια ‘End of the world’ and ‘Spring, summer, winter and fall’,«Goodbye My Love, Goodbye», «Ω mamy blue», «My Friend The Wind «, «Quand je t’aime», «A Whiter Shade of Pale», «My Reason» κ.λ.π

Το τραγούδι του, το 1981, σε μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου είναι από τ’αγαπημένα μου. Πάνω σε αυτή την μουσική έφτειαξε μετά ο Παπαθανασίου την υπέροχη μουσική του σύνθεση, την βραβευμένη με το Όσκαρ, ¨Οι δρόμοι της φωτιάς» «Chariots of Fire»:

                                                                                     

Στην Ελλάδα μας ματάρθε, to 2010, 37 ολόκληρα χρόνια αφ’ ότου έφυγε. Μόνιμη κατοικία του ήταν η Γαλλία. Κι όμως, ως ο Έλληνας έγινε πασίγνωστος. Και για την Ελλάδα παντού μιλούσε. Οι κελεμπίες που μόνιμα φορούσε, κυρίως λόγω της παχυσαρκίας που τον ταλάνιζε, έγινε το άλλο σήμα κατατεθέν του. Από τους μεγάλους Έλληνες!

» >Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από την Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που παρατέθηκε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα.

 >Ο Ρώσος αστρονόμος Τιμούρ Κριάτσκο έδωσε το όνομά του (279226 Demisroussos) στον αστεροειδή κύριας ζώνης που ανακάλυψε στις 24 Οκτωβρίου 2009 από το Ειδικό Αστροφυσικό Αστεροσκοπείο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών που βρίσκεται κοντά στην πόλη Ζελεντσούσκαγια.» Πηγή: Βικιπαίδεια

                                                 

1.-blu_thumb.gif

Στην μνήμη του, ένα μικρό αφιέρωμα, από μένα που αγάπησα τα τραγούδια του, που τα τραγούδησα και που τον θυμάμαι να συντροφεύει με τις μελωδίες του τα  πιο νεανικά μου χρόνια.

Για μια πιο πλήρη βιογραφία του τραγουδιστή μπορείτε να δείτε και εδώ:

http://www.demislegrec.com/anglais/biographie.html

 

 

Advertisements

Ήταν κάποτε ένας κύκνος..


και μια γυναίκα που έγινε η ίδια κύκνος, για χάρη του και για την Τέχνη.

maya-pli

Τ’ όνομά της, Μάγια Πλισέτσκαγια (Ма́йя Миха́йловна Плисе́цкая, Maya Plisetskaya) .

Γεννήθηκε σα σήμερα, στις 11 του Γενάρη το 1925 και έσβησε 89 χρόνια μετά, στις 2/5/2015.

Μάγια Πλισέτσκαγια

Αυτή, η ορφανή Μοσχοβίτισσα από την πάλαι ποτε Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, που χόρευε από τα έντεκά της χρόνια και που έμελλε με τον ανεπανάληπτο χορό της, με το μοναδικό ταλέντο της να μαγέψει όλο τον κόσμο!  Και, να τον κατακτήσει.

Ήταν αυτή που είπε κάποτε:

“The only weapon I had was my dancing.
With that I fought like a general without an army.
If I could have saved all the energy I wasted on my struggle
it would have sufficed me to cover a dozen ballets.”

Ήταν αυτή, η Maya Plisetskaya, που τιμήθηκε με τόσα βραβεία, όσα, ίσως,  κανείς άλλος καλλιτέχνις του είδους της έχει τιμηθεί ως τα σήμερα. και που κέρδισε με σπαθί της την τέχνη της όλο τον κόσμο.Αυτή που κέρδισε την αθανασία.

Ήταν αυτή, που για να την τιμήσουν και όσο ζούσε, το 1994, το Ινστιτούτο Θεωρητικής Αστρονομίας έδωκε το όνομά της σ’ ένα μικρό πλανήτη κι από τότε  ο  No. 4626 ονομάζεται Maya Plisetskaya

maya_pli3

Ήταν αυτή, η Maya Plisetskaya στις  7 Απριλίου 1947, όταν για πρώτη  χόρεψε ως Οντέτ-Οντίλ στη «Λίμνη των Κύκνων» του Τσαϊκόφσκι και από τότε το μπαλέτο και ο χορός της σε αυτό  έγινε ένα από τα πιο σημαντικά στην καλλιτεχνική βιογραφία της.Και αυτή που χόρευε και συνέχιζε να χορεύει ως τα γεράματά της. Δείτε και :https://ria.ru/spravka/20051114/42082561.html

Ήταν αυτή, η  Maya Plisetskaya, που είπε:

I am convinced that it was not the word that came first but gesture. A gesture is understood by everyone.

A gesture can be like this or it can be one of despair, such a gesture, every gesture, it can be understood,

you need nothing else, no words.”

                               

Εδώ, σε αυτό το video, την βλέπετε να χορεύει “ τον κύκνο”  “Le Cygne” (“The Swan”) ευρύτερα γνωστό ως “The Dying Swan” το οποίο είναι ένα μέρος από το συνολικό μουσικό έργο ”Το Καρναβάλι των ζώων” “Le Carnaval des animaux” του Γάλλου συνθέτη μουσικής Charles-Camille Saint-Saëns( Καμίγ Σαιν-Σανς)1835- 1921), που το συνέθεσε το έτος 1886.

1. blu

Από την μεριά μου, λίγο πριν από το τέλος της μέρας, ένα στοιχειώδες αφιέρωμά μου για να τιμήσω με την σειρά μου αυτή την υπέροχη και μοναδική γυναίκα, την Maya Plisetskaya που γεννήθηκε σαν σήμερα..

1. blu

1. Για την Ρωσίδα χορεύτρια κλασσικού μπαλλέτου Μάγια Πλισέτσκαγια, μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ:

https://uznayvse.ru/znamenitosti/biografiya-mayya-pliseckaya.html

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=100026, http://www.lifo.gr/team/politismos/51162, http://www.telegraph.co.uk/culture/theatre/3649988/You-must-blaze-like-a-comet.html

2. Για το μουσικό έργο  του Καμίγ Σαιν- Σανς “Ο κύκνος”μερικά λόγια :

Ο “κύκνος”είναι το μοναδικό μέρος από το “Καρναβάλι των Ζώων” που ο συνθέτης Καμίγ Σαιν-Σανς επέτρεψε να παίζεται δημόσια κατά τη διάρκεια της ζωής του. Θεωρούσε ότι τα υπόλοιπα τμήματα του έργου του ήταν πολύ επιπόλαια και θα έβλαπταν τη φήμη του ως σοβαρού συνθέτη. Έγινε ευρύτερα γνωστό υπό το όνομα The Dying Swan από το ομώνυμο ποίημα του  Άγγλου ποιητή Αλφρεντ Τέννυσον το οποίο χορεύτηκε αρχικά από την Ρωσίδα πρίμα μπαλαρίνα ‘Αννα Πάβλοβα, Anna Pavlova, ως ένα σόλο που φτειάχτηκε ειδικά γι’ αυτήν και κατά παραγγελία της, το 1905  από τον διάσημο χορογράφο  Mikhail Fokine

“The Dying Swan”.

ΙΙΙ

“The wild swan’s death-hymn took the soul
Of that waste place with joy
Hidden in sorrow: at first to the ear
The warble was low, and full and clear;
And floating about the under-sky,
Prevailing in weakness, the coronach stole
Sometimes afar, and sometimes anear;
But anon her awful jubilant voice,
With a music strange and manifold,
Flow’d forth on a carol free and bold;”

Ολόκληρο το ποίημα του  Τέννυσον μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: https://www.litscape.com/author/Alfred_Lord_Tennyson/The_Dying_Swan.html 

και για το ποίημα και τον ποιητή εδώ:

http://www.english.cam.ac.uk/cambridgeauthors/tennyson-music-and-meaning-3/

3. Για τον συνθέτη  Καμίγ Σαιν-Σανς μπορείτε να διαβάσετε και εδώ: https://genius.com/Camille-saint-saens-the-swan-from-carnival-of-the-animals-lyrics και για το έργο του  “Το καρναβάλι των ζώων” : https://www.sansimera.gr/articles/493, https://www.musicologie.org/sites/c/carnaval_des_animaux.html, http://peri-texnon.blogspot.gr/2011/01/3.html,

 

Beethoven: Μες από την μουσική του της τρικυμίας σ’ εκείνη της χαράς


thon boat

Ταλανιζόταν για καιρό όμοια με βάρκα σε τρικυμία, μόνος στο πέλαγο, πότε π’ άνοιγε η θάλασσα χοάνη να τον δεχθεί, πότε που τον άφηνε μικρανάσες  να πάρει τότε που τον σήκωνε όμοια με καρυδότσουφλο ίσαμε τον σκοτεινιασμένο ουρανό ανταριασμένη απ’ το άνεμο, πότε που τον «έτρεχε» πάνω από τ’ αφρισμένα της νερά κι ύστερα που τον κορόιδευε τάχατες πως είχε κοπάσει από την κάλμα να τον αφήσει να χαρεί πως πίσω του είχε αφήσει την θύελλα, ίσα για να τον τυλίξει πάλι στα κύματα. Εξουθένωση! Πνιγόταν, μ’ αρνήθηκε την ανασαιμιά του θανάτου.. Κι η ακτή μακρυά…Θα άντεχε;

Ήταν Οκτώβρης ο μήνας, σαν και τώρα, που ‘γραψε μια επιστολή, ένα είδος διαθήκης του, για τους δυο αδελφούς του.. Ένοιωθε την ανάγκη να μιλήσει, να τους εξηγηθεί για την συμπεριφορά του, να τους πει για το μυστικό του, να το πουν στον κόσμο, να μην έχουν λάθος γνώμη γι’ αυτόν..Και τους έγραψε πολλά για κείνον και αναμεταξύ των άλλων:

Fascimile-of-the-Heiligenstadt-Testament«O you men who think or say that I am malevolent, stubborn or misanthropic, how greatly do you wrong me, You do not know the secret cause which makes me seem that way to you…. Such incidents drove me almost to despair; a little more of that and I would have ended my life – it was only my art that held me back. Ah, it seemed to me impossible to leave the world until I had brought forth all that I felt was within me…»

«Ω! Εσείς άντρες που σκέφτεστε ή λέτε ότι είμαι κακόβουλος, αγύριστο κεφάλι ή μισάνθρωπος, πόσο μεγάλο λάθος κάνετε για μένα. Δεν ξέρετε τη μυστική αιτία που με κάνει να φαίνομαι έτσι σε σας… Τέτοια περιστατικά με οδήγησαν σχεδόν σε απόγνωση, λίγο ακόμη και θα είχα δώσει τέλος στην ζωή μου- ήταν μόνο η τέχνη μου που με συγκράτησε . Αχ, Μου φάνηκε αδύνατο να αφήσω τον κόσμο μέχρι να φανερώσω όλα εκείνα που ένιωσα μέσα μου.. »

                                                             Κι ύστερα την υπέγραψε..

TestamentHeiligenstadt_FinHeiligenstadt, October 6, 1802

(Heiligenstadt,  6 Οκτωβρίου 1802)

Ludwig van Beethoven (Λούντβιχ Βον Μπετόβεν )

Ναι, γι’ αυτόν τον ταλαίπωρο, τον υπέροχο, τον μοναδικό, τον παγκόσμιο και ανεπανάληπτο μουσουργό, ο λόγος μου. Για τον Λούντβιχ Βον Μπετόβεν!

Γι’ αυτόν και για την αρχή της δοξασμένης νέας πορείας του στην μουσική που ξεκίνησε από τότε, μετά από κείνη την “διαθήκη” του…Τότε που την έγραψε, το 1802, ο Μπετόβεν ήταν 32 ετών, σχεδόν κωφός και γνώριζε πια ότι η πάθησή του δεν θα είχε θεραπεία μα κι’ ότι θα χειροτέρευε μέχρι να κουφαθεί εντελώς!. ‘Ήδη από τα 25 του χρόνια ο νεαρός συνθέτης είχε τα πρώτα σημάδια κώφωσης και μετά στα επόμενα έτη, ζούσε μες την αγωνία και με τις ψεύτικες ελπίδες των γιατρών του..Πόσο καταστροφικό θα φαινόταν το αύριο γι’ αυτόν τον φιλόδοξο συνθέτη που η ζωή του ήταν η μουσική..! Κι έπρεπε να το αποδεχθεί… Βλέπετε, τότε δεν ήξερε ακόμη,  ότι όσο έχανε την αίσθηση της έξω ακοής, τόσο ανέπτυσσε την αίσθηση της “εσωτερικής” ακοής κι έτσι πως καλλιεργούσε το χάρισμα.

Κι ήταν το 1802 που ο Μπετόβεν έφτασε να είναι πολύ πολύ δυστυχής..Ο ιατρός του τότε, βλέποντας την κόπωση και την κατάρρευση του Μπετόβεν του ζήτησε να κάνει διακοπές, να ξεκουραστεί κάπου μακρυά από την πόλη, την Βιέννη όπου έμενε. Κι εκείνος πήγε στο χωριό Heiligenstadt, μερικά χιλιόμετρα πιο μακρυά, κι εκεί στους λίγους μήνες που έμεινε από την άνοιξη του 1802 ως και το φθινόπωρο του 1802 έγραψε την “διαθήκη” του που έμεινε γνωστή ως  “THE HEILGENSTADT TESTAMENT” …Δείτε, με ποια λόγια συμπλήρωσε τέσσερις μέρες μετά, την “διαθήκη του” αυτή:

“Heiligenstadt, October 10, 1802, thus do I take my farewell of thee – and indeed sadly – yes that beloved hope – which I brought with me when I came here to be cured at least in a degree – I must wholly abandon, as the leaves of autumn fall and are withered so hope has been blighted, almost as I came – I go away – even the high courage – which often inspired me in the beautiful days of summer – has disappeared – O Providence – grant me at least but on e day of pure joy – it is so long since real joy echoed in my heart – O when – O when, O Divine One – shall I find it again in the temple of nature and of men – Never? no – O that would be too hard.”Ludwig van Beethoven 

Κι ύστερα; Μα, αυτό ήταν. Ο τριανταδιάχρονος τότε, ήδη σχεδόν κωφός, ταλαντούχος μουσικοσυνθέτης Ludwig van Beethoven (Λούντβιχ Βον Μπετόβεν) έβαλε την “διαθήκη του” στο συρτάρι του και μετά την ξέχασε.Κυριολεκτικά! Την ανακάλυψαν μετά τον θάνατό του  και αφού είχε στο μεταξύ γράψει άλλες δυο: μια το 1824, και την άλλη, την τελευταία  λίγο πριν  πεθάνει, στις 26 Μαρτίου του 1827.Ludwig-van-Beethoven-1803

Λίγους μήνες μετά την ‘διαθήκη” του και μες στο 1803,  σαν ένοιωσε πως ήρθε η ώρα, έγειρε και η βασανισμένη του ψυχή για κείνα που την ταλάνισαν, έκανε την σιωπή της μουσική, την τρικυμία της, νότες Ήταν η τέχνη του, άλλωστε. Την άπλωσε  στον κόσμο ν’ ακουστεί, το μυστικό του μες από κείνη έδωσε..Ακούστε τη:

 https://www.youtube.com/watch?v=7pUrCPl1t04΄

Είναι η σονάτα του: Sonata in D minor op. 31 no. 2, που έγινε γνωστή μετά, ως Sonata with Recital, or The Tempest Sonata.Έγινε παγκόσμια γνωστή ως The Tempest Sonata παίρνοντας τ’ όνομά της από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Σαίξπηρ..Αυτό συνέστησε ο γραμματέας του Μπετόβεν τότε, όταν ρωτήθηκε για το τι σημαίνει η σονάτα «Read attentively Shakespeare’s Tempest!”

Αυτή είναι η σονάτα, το γέννημα της τρικυμίας  που σηματοδότησε την αρχή της νέας πορείας του Beethoven στην μουσική. Κι μετά από αυτή την σονάτα, η και λεγόμενη ηρωϊκή (Eroica) τρίτη του συμφωνία, και έπειτα στα χρόνια που ακολούθησαν, ο μουσουργός χάρισε στον κόσμο μας μεγάλη ομορφιά με τα υπέροχα απαράμιλλα μουσικά του έργα πουBeethoven Wanderweg Ansichtskarte δημιούργησε. Αποκορύφωμά τους, η  τελευταία του συμφωνία , η ενάτη του, την Symphony No. 9 in D minor, Op. 125, αυτή που αποκαλείται και η συμφωνία της χαράς «The Symphony of Joy«. Μες από την μουσική του της τρικυμίας  και όντας εντελώς κωφός πια, σε εκείνη της ωδής στην χαρά.. Μες από τον πόνο και τον κόπο, στην χαρά..Τι ταξίδι ζωής!  Μας την έδωσε στις 7 Μάη του 1824. Κι από τότε έχει κάνει μεγάλο ταξίδι στον χρόνο και στις ανθρώπινες ψυχές. Ακούστε την ενάτη του, την θεϊκή!

   1. blu

‘Ήταν ο τρόπος μου, όπως είδα την σονάτα του Piano Sonata No.17, Op.31 No.2, γνωστή και ως “Tempest” του Μπετόβεν μα και την ενάτη του, την τελευταία του συμφωνία, την συμφωνία του της χαράς, την πρώτη χορωδιακή συμφωνία. Κι ήταν η τελευταία του αυτή, όπως έλεγε στο ποίημά του “ωδή στην χαρά” ο Σίλλερ, (Johann Christoph Friedrich von Schiller), ο δικός του τρόπος για να μας δώσει με αυτήν:

“You millions, I embrace you.

This kiss is for all the world!”

 1. blu

Σημειώσεις- πηγές μου:

1. Για τον Αμερικανό ζωγράφο William Thon ( 1906-2000):William Thon http://rogallery.com/Thon_William/thon-biography.html, http://www.caldwellgallery.com/bios/thon_biography.html, http://www.caldbeck.com/artist/william-thon-am-1906-2000/bio

https://theartofpianoperformance.me/2012/04/23/httpdelicious-comstacksjamilasahar/

http://pianolessonsindianapolis.com/music-criticism/beethoven-tempest-sonata.htm

2. Για την “διαθήκη” του Μπετόβεν την γνωστή ως “The Heiligenstadt Testament’: Μπορείτε να την διαβάσετε εδώ στο γερμανικό κείμενο και στην μετάφρασή του στην αγγλική: http://www.nyu.edu/classes/gilbert/classic/heiligenstadt.html,

http://www.utahsymphony.org/blog/2014/12/heiligenstadt-part-2-of-the-online-learning-guide-to-beethoven/, http://www.novelguide.com/reportessay/music-and-art/art/prophecy-heiligenstadt-testament

3. Για την σονάτα του Μπετόβεν, την σονάτα Tempest Sonata  : https://theartofpianoperformance.me/2012/04/23/httpdelicious-comstacksjamilasahar/, https://www.britannica.com/topic/Heiligenstadt-Testament,

4. Για την ενάτη συμφωνία του Μπετόβεν δείτε :https://www.thoughtco.com/beethovens-ode-to-joy-lyrics-history-724410,

https://www.theatlantic.com/entertainment/archive/2010/09/what-does-beethovens-ninth-symphony-mean/62556/,

4. Για την ζωή και το έργο του Μπετόβεν, δείτε και:  http://www.lvbeethoven.com/Bio/BiographyLudwig.html, http://www.beethoven.ws/,

Στη σιγή του ακορντεόν.


Η είδηση που διάβασα μόλις, με γιόμισε με θλίψη : “ Νεκρός, χθες, την Κυριακή το βράδυ, και σε κατάσταση σήψης βρέθηκε στο σπίτι του  από τους αστυνομικούς που κάλεσαν οι γείτονες, ο πενηνταπεντάχρονος Πολωνός πλανόδιος μουσικός. Δίπλα του θρηνούσε γοερά ο σκύλος του”

. polonos_skylaki_0

Τον ήξερα αυτόν τον άνθρωπο. Ήταν ο ευγενής άντρας από την Πολωνία, που σχεδόν καθημερινά τα τελευταία χρόνια απαντιόμουν μαζί του στο κέντρο της πόλης. Ενας άντρας χαμογελαστός, λιγομίλητος, ντροπαλός θα ‘λεγα και..ένας άνθρωπος μοναχός. Πάντα μόνος, αυτός με την σκυλίτσα του στο πλάϊ του. Πάντα! Το σκυλάκι λιτό τον ακολουθούσε παντού, τον περίμενε υπομονετικά με τις ώρες έξω από τα μαγαζιά σαν εκείνος γύρναγε και κουβέντιαζε κι έπινε..Βρέξει , χιονίσει, ημέρα και νύχτα, το σκυλάκι ήταν πάντα εκεί από κοντά του και τον περίμενε. Κι ας ήταν στο λιοπύρι, ή κάτω από την βροχή, ή μες στο κρύο..Πάντα αφοσιωμένο και πιστό. Και μόνο με τον κύρη του ήταν καλόγνωμο κι υπάκουο, δεν δεχόταν να το πλησιάσει άνθρωπος άλλος, ούτε ζώο άλλο, θυμάμαι. Τον Νίττο, το δικό μου σκυλάκι, τον απόδιωχνε, κι εγώ, από την μεριά μου ούτε που είχα την τόλμη να το προσεγγίσω..Αγρίευε..Μοναδική του αναφορά αυτός ο άντρας, που δεν υπάρχει πιά. Κρίμα που’ φυγε. Έτσι και νωρίς..

Τους συναντούσα πάμπολλες φορές στον πεζόδρομο της Ρήγα Φερραίου. Τον άντρα με την σκυλίτσα του. Συνήθως καθισμένους σ’ ένα παγκάκι, εκείνον πάντα χαμογελαστό να παίζει όμορφες μελωδίες στο ακορντεόν του και τη σκυλίτσα δίπλα του  να σιγοντάρει στον ρυθμό της μουσικής. Και με τι ακρίβεια μάλιστα, σε τι τόνο και σε πόση συμφωνία με τους ήχους της μουσικής! Το σκυλImageHandlerί τραγούδαγε, είτε το πιστεύετε είτε όχι! Ένα χάρμα  ήταν οι δυό τους που χάριζε ομορφιά στους γύρω..και γιαυτό τους αγαπούσαν οι συμπολίτες μου..Σήμα κατατεθέν στην πόλη μας ο μουσικός αυτός με το σκυλάκι του. Αγαπημένες φιγούρες και οι δυό τους σαν τους έβλεπα να γυροφέρνουν στην πόλη..

Είχα καιρό να τους δω, κανα τρίμηνο πίσω τουλάχιστον..Την τελευταία φορά που τον είχα δει ήταν και η μοναδική φορά  στα τόσα χρόνια που δεν τον συνόδευε η σκυλίτσα του. Είχα χαρεί τότε και του το είπα με τον που τον είδα, μιας και τότε είχε να φανεί κάμποσες μέρες, και ρωτώντας τους γύρω για κείνον, είχα μάθει πως νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Με το σκυλάκι του απέξω να τον περιμένει, έτσι μου ‘χαν πει σαν ρώτησα για κείνο…. Τον είχα ρωτήσει για την υγεία του Αν ένοιωθε καλύτερα, ναναι περαστικά… Μου χαμογέλασε, μα είχε σκοτεινιά στα μάτια….Έπειτα, με τα λιγοστά σπαστά ελληνικά του, είχε δεχθεί τις ευχές μου για περαστικά, μου μίλησε στα πολωνικά ανάκατα με λίγα ελληνικά για την αρρώστεια του και, να πω την αλήθεια μου,  ούτε που κατάλαβα λέξη. Με ευχαρίστησε και πάλι κι ύστερα ροβόλησε στον δρόμο..Ήξερα κι ας μην κατάλαβα την γλώσσα του ότι ή αρρώστεια ήταν σοβαρή, όχι περαστική κι αυτός λυπημένος..Να που τώρα..

Διάβασα στις εφημερίδες πως το σκυλάκι ήταν κοντά του και στην στερνή του ώρα, μοναχός απ’ ανθρώπους άλλους καθώς ήταν και πως δεν μπορούσαν να το πάρουν από κεί….Το πιστεύω αυτό . Μα, αλλού, διάβασα, πως το βρήκαν το σκυλάκι να κλαίει γοερά δίπλα του, θρηνώντας τον.. Αυτό δεν το πιστεύω.. Δεν ξέρω γιατί, μα μάλλον σιωπηλό το σκέφτομαι δίπλα του, όπως σιωπηλό και υπάκουο στεκόταν πάντα παρέκει του περιμένοντάς τον ναρθεί για να φύγουν..Έτσι, θα τον περίμενε και τότε, σιωπηλό.. ..Διάβασα επίσης, ότι όσοι μάθαν’ για τον θάνατο του μουσικού, ρώτησαν να μάθουν για την τύχη της σκυλίτσας του..Και πως πήραν απάντηση  πως γνοιάστηκαν κι άλλοι για κείνο και πως τώρα βρίσκεται σε καλά χέρια που το φροντίζουν..Μακάρι, έτσι και νάναι, μα δεν το βλέπω να μπορεί το συγκεκριμένο σκυλάκι να προσαρμοστεί, χωρίς εκείνον, στο μετά..

Βλέπετε, είχε μάθει κάθε μέρα επί τόσα χρόνια να γυροβολάει στους δρόμους και στα καλντερίμια μαζί του ολημερίς και να στέκεται να τον συντροφεύει τραγουδώντας, σαν εκείνος έπαιζε στο ακορντεόν του όμορφες μελωδίες.. Τώρα, άραγε, πως θα μπορέσει να συνεχίσει με την απουσία τ’αγαπημένου του μες σε ξένο σπίτι και στην σιγή του ακορντεόν του ; Να ξέρει άραγες πως εκείνος δεν πρόκειται να γυρίσει, να τον πάρει να φύγουν;Ή ;

Κύριε, εσύ π’ αγαπάς τα πλάσματά σου, αγάπα το κι αυτό το μικρό τ’ ορφανό που θα ξαγρυπνάει κι απόψε περιμένοντας εκείνον που τον αγάπαγε, μάταια να φανεί..Κύριε, κάνε κάτι για αυτό. .

Lou Andreas-Salomé, η άλλη Κίρκη


      Δείτε την μοιραία γυναίκα, την γοητεύτρια, την ερωμένη, την χωρίς ηθικούς φραγμούς,  μα και την πανέξυπνη γυναίκα, την επιστήμονα, την πρώτη ψυχαναλύτρια, την γυναίκα με το ελεύθερο πνεύμα, Δείτε την σύζυγο, δείτε και την συγγραφέα… Δείτε την Lou Andreas-Salomé!

      Δείτε την γυναίκα εκείνη, που ως άλλη Κίρκη, σαγήνευσε “μεγάλους¨άντρες”, φαινομενικά δυσπρόσιτους, “βουνά του πνεύματος”, που έγινε η μούσα τους, το πάθος τους μα και η πληγή τους σαν τους άφηνε…

Lou Andreas-Salomé3

Γι’ αυτήν έκλαψε ο Φρίντριχ Νίτσε (Friedrich Nietzsche). Ήταν για κείνον, η Lou Salomé,  ο μεγάλος, ο ανεκπλήρωτος έρωτάς του. Τρεις προτάσεις γάμου (προσωρινής διάρκειας)  της έκανε και εκείνη, και στις τρεις προτάσεις του, είπε όχι. Όμως, γι’ αυτήν την ίδια,  ήταν που ο φιλόσοφος είπε αργότερα:

«Χωρίς τη Λου, δε θα υπήρχε ο Ζαρατούστρας»

..Και, μπορεί ο Νίτσε να το είπε αυτό για την Λου, η αδελφή του Νίτσε όμως, έλεγε για την Λου, ότι αυτή  ήταν ο διάβολος.
       Γι’ αυτήν, την Lou Salomé, παθιάστηκε ο ποιητής Ράινερ Μαρία Ρίλκε (Rainer Maria Rilke) κι ας ήταν 14 χρόνια μικρότερός της, σαν έγινε ερωμένος της κι ας ήταν αυτή 
τότε παντρεμένη. Ο Ρίλκε ήταν μόλις 21 ετών όταν  το 1897 γνώρισε την Λου και έμειναν επί αρκετά χρόνια εραστές.

Μέχρι που την γνώρισε, ο Ρίλκε άκουγε στο όνομα Rene. Εκείνη ήταν που του’ δωσε το όνομα Rainer, το οποίο έκτοτε κράτησε στην ζωή του και με αυτό το όνομα έγινε πασίγνωστος ως ποιητής ο Rilke. Η Λου βοήθησε τον Ρίλκε με το ψυχολογικό του πρόβλημα σε σχέση με τον θάνατο, τον εισήγαγε στον κόσμο των ανθρώπων της τέχνης και του λόγου, εκείνη ήταν που του’ μαθε  Ρωσικά ώστε να μπορεί να διαβάσει έργα του Πούσκιν και του Τολστόϊ, τον οποίο και συνάντησαν στο ταξίδι τους στην Ρωσία. Ήταν για κείνον η μάνα, η ερωμένη, η μούσα του.

      Απ’ αυτήν, την Λου Σαλομέ και μοναχά απ’ αυτήν, ο Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund

Lou Andreas Salome

Ζίγκμουντ Φρόιντ (Sigmund Freud) και Λου Σαλομέ

Freud) ο περίφημος και διάσημος ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής δεχόταν αρνητική  κριτική  ή και υποδείξεις για αλλαγές στον δρόμο των ιδεών και αντιλήψεών του που ο ίδιος είχε χαράξει.Όποιον άλλον αμφισβητούσε πολύ τις απόψεις του και τις ιδέες του  ή τις επέκρινε, τον διέγραφε από την Ψυχαναλυτική Ένωση. Έτσι διέγραψε και τον Άντλερ και τον Γιουνγκ και άλλους.Για την Λου, όμως, που ήταν η  ιδιαίτερη φίλη του μα και η μαθήτριά του, όταν από το 1912 και ήδη στα 51ης χρόνια,  η Λου εντάχθηκε  στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης, ο ίδιος  είχε πει: ‘Ένας άνθρωπος μόνο μπορεί να κάνει όποια κριτική θέλει”. Κι αυτός ο άνθρωπος ήταν εκείνη, η Λου. Ο Φρόϋντ ήταν ερωτευμένος μαζί της αλλά με ένα εξειδικευμένο τρόπο

      Σύμφωνα με τον Paul Roazen,(Πάουλ Ροάζεν), καθηγητή πολιτικών επιστημών, ιστορικό του ψυχαναλυτικού κινήματος και συγγραφέα πολυάριθμων βιβλίων για τον Ζίγκμουντ Φρόιντ, τον οποίον, όπως και το έργο του, είχε ενδελεχώς μελετήσει, ο ίδιος ο Φρόιντ,  ήταν πουριτανός από ταμπεραμέντο και ήδη πατέρας έξι παιδιών σαν γνώρισε στα πενήντα έξι του χρόνια την Λου, και , ναι μεν ο ίδιος ο Φρόϋντ παραδέχθηκε αργότερα στα γραπτά του ότι είχε θαυμάσει  πάρα πολύ την Λου και ότι είχε συνδεθεί μαζί της, αλλά ότι δεν υπήρχε ίχνος σεξουαλικότητας σε αυτήν την σχέση.

      Στην ίδια χρονική περίοδο,  η ερωτική της σχέση πενηντατριάχρονης τότε Λου με τον τριαντατριάχρονο Viktor Tausk, τον πιο σπουδαίο ίσως από τους σπουδαστές του Freud

Vienna-Triangle-Victor-Tausk

Viktor Tausk

ήταν εμπλεγμένη με την σχέση και των δυό τους με τον Φρόϋντ.  Στην Λου, όμως, αποδόθηκαν απ’ αρκετούς,  ευθύνες για την αυτοκτονία του Tausk το 1919 αν και είχαν παρέλθει έξι χρόνια από την λήξη της όποιας σχέσης μεταξύ τους όπως και από την διάλυση της συνεργασίας του τελευταίου με τον Φρόϋντ.

      Αυτή, η Lou Salomé, ήταν μια γυναίκα πολυδιάστατη, που έζησε ελεύθερα σε κοινωνία πνιγηρή για  τις ομόφυλές της, έζησε ως ισότιμη γυναίκα σε μια κοινωνία ανδροκρατούμενη και ως επιστήμονας άνοιξε πεδία για τις γυναίκες που ακολούθησαν.Ήταν μια γυναίκα που έζησε έξω από τον χρόνο και τις διαστάσεις της εποχής της.

      Ήταν, αυτή, η  γυναίκα που’ χε βάλει σκοπό να μην ερωτευθεί για να μπορεί ν’ αγαπηθεί, για να μπορεί να μείνει ανεξάρτητη. Δεν κατακτιόταν. Αυτή ήταν εκείνη που κατακτούσε τους άλλους που την ερωτεύονταν και παθιάζονταν μαζί της. Αυτή, ίσως,  ήταν η δύναμή της, η πηγή της γοητείας της και πιθανώς το κρυφό της τραύμα.  Ήταν μια γυναίκα ασυνήθιστη, με ελεύθερο, αναλυτικό και κοφτερό πνεύμα που διέθετε μια σπάνια πνευματική και ταυτόχρονα ανθρώπινη ένταση σε συνδυασμό με γυναικεία γοητεία .Είχε την ικανότητα να διεγείρει τα μυστικά πάθη των εραστών της..Είχε, επίσης την ικανότητά να κατανοεί τις ιδέες τους και να τις αναπτύσσει αυτόνομα σε δικά της έργα.       

      Η Lou Andreas-Salomé υπήρξε μια χαρισματική γυναίκα. Φαινομενικά, τα είχε όλα. Κόρη αριστοκρατικής οικογενείας, πανέμορφη, κομψή,  σαγηνευτική, με εξαιρετικές σπουδές, πολύγλωσση και πολυμαθής, έξυπνη, με ερευνητικό και ελεύθερο νου, ανυπότακτη. Συνδύαζε, καθώς είπαν, δυο στοιχεία σα χαρακτήρας: το αρσενικό και το θηλυκό.

Έγραψε πάνω από δώδεκα βιβλία.  Υπήρξε, μάλιστα,  η πρώτη ψυχαναλύτρια που τόλμησε να συγγράψει βιβλίο για το  sex. Άλλο η αγάπη και άλλο το sex. To sex έλεγε είναι ανάγκη σαν την τροφή, σαν το νερό..η απιστία, δεδομένη..

Κι όμως, η Λου Σαλομέ έμεινε στην Ιστορία ως η απόλυτη ερωμένη σπουδαίων αντρών, ως εκείνη η άλλη Κίρκη που γοήτευσε τον Νίτσε, τον Ράινερ Ρίλκε, τον Φρόιντ και τόσους άλλους πολλούς

Και, όντως, η Λου Σαλομέ, είχε πολλές πνευματικές ή πλατωνικές αλλά και παθιασμένες ερωτικές σχέσεις στην ζωή της, μερικές μάλιστα, ταυτόχρονα με άλλες, σχέσεις με πιο ηλικιωμένους  από κείνη, σχέσεις με πολύ νεότερους από κείνη..Η ίδια δεν μίλαγε γι’ αυτές τις όποιες σχέσεις της, οι άντρες ήταν αυτοί που μίλησαν γι’ αυτή αλλά και για την σχέση του με αυτή

Η Lou γεννήθηκε στις 12/2/1861 στην Αγία Πετρούπολη  της Ρωσίας ως Louise von Salomé or Luíza Gustavovna Salomé, μοναχοκόρη στρατηγού του Ρωσικού Στρατού γαλλικής καταγωγής και μητέρα Δανικής καταγωγής. Είχε άλλους τέσσερις αδελφούς και μεγάλωσε σε αριστοκρατικό περιβάλλον. Όντας έφηβη είχε ως διδάσκαλο τον Hendrik Gillot,  πάστορα της Προτεσταντικής Εκκλησίας με τον οποίο συνήψε σχέση, εξ αιτίας της οποίας αυτός κόντεψε να διαλύσει τον γάμο του. Η μητέρα της  την πήγε στην Ζυρίχη της Ελβετίας προκειμένου να σπουδάσει Θεολογία και Ιστορία Τέχνης, όπως εκείνη ήθελε, αλλά στο εξάμηνο αρρώστησε, οπότε και διέκοψε τις σπουδές της. Τότε η μητέρα της την πήγε στην Ιταλία για να αναρρώσει. Ήταν η Λου τότε στα είκοσι ένα της χρόνια.

Εκεί, στην Ιταλία,  η Λου, γνώρισε τον Γερμανό φιλόσοφο Paul Ree, ο οποίος θαμπώθηκε απ’ αυτήν και την ζήτησε να την παντρευτεί, κάτι που η ίδια αρνήθηκε αντιπροβάλλοντας την ανάγκη της για ανεξαρτησία. Μετά, Η Λου, μέσω του Ree, γνωρίστηκε και με τον Νίτσε, που ήταν φίλος με τον Ree από πολλά χρόνια πριν. Ο Νίτσε, επίσης,  γοητεύτηκε αμέσως, από την παρουσία και την προσωπικότητα της Λου.  Στην συνέχεια, και οι τρεις τους, η Λου  με τον Ree και τον Νίτσε συγκατοίκησαν για λίγο στο ίδιο σπίτι. Το αν η μεταξύ των τριών σχέση ήταν ερωτικού τριαδικού χαρακτήρος – όπως φημολογήθηκε μετά ή ακέραιας πνευματικής- ένα είδος μοναστηριακής συνοίκησης για μοναχικά ελεύθερα πνεύματα καθώς οι ίδιοι την ονόμαζαν-,  δεν μπορεί να βεβαιώσει κατηγορηματικά κανείς.

Το γεγονός είναι ότι στην πορεία του χρόνου, ο Νίτσε απομακρύνθηκε από την Λου με σπασμένη την καρδιά ενώ ο πάλαι ποτέ φίλος του  Paul Ree συνέχισε επί έτη  να έχει σχέση μαζί της-μέναν, μάλιστα, μαζί επί σειρά ετών. Η κάθε σχέση του Paul Ree  με την Λου σταμάτησε με τον γάμο της, το 1886. Το 1901, ο Paul Ree  βρέθηκε νεκρός μετά από πτώση του από βράχο.Οι συνθήκες της πτώσης του, για το αν ήταν ατύχημα ή αυτοκτονία, αποτελούν θέμα συζήτησης έως σήμερα

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas-als-Verlobte-Göttinger-Tageblatt-Verlag

1886.-Lou-Salomé-und-Friedrich-Carl-Andreas

Η  Lou Salomé παντρεύτηκε μια φορά στην ζωή της, το έτος 1887, μελετητή γλωσσολογίας και καθηγητή Πανεπιστημίου στο Göttingen της Γερμανίας, Friedrich Carl Andreas. Και αυτόν τον άντρα, τον παντρεύτηκε επειδή  εκείνος είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει πριν τον γάμο τους για χάρη της. Μέχρι και  την ημέρα του γάμου τους, λέγεται, είχε πάνω του ένα μαχαίρι για να αυτοκτονήσει, μην και φύγει εκείνη από κοντά του. Έτσι έγινε ο γάμος τους και διήρκεσε με τον ρητό όρο που εκείνη είχε θέσει: Να μην ολοκληρωθεί ο γάμος τους ποτέ, δηλαδή με τον όρο να μην έχουν μεταξύ τους σαρκικές σχέσεις και νάναι αυτή ελεύθερη να σχετίζεται με όποιον άλλον άντρα ήθελε. Και έτσι ήταν σ’ όλη την διάρκειά του, ο γάμος τους, παρά τις μάταιες ενάντιες προσπάθειες του συζύγου της, μέχρις που έληξε με τον θάνατο εκείνου το 1930.

Η Λου Σολομέ, πέθανε εν τέλει και παρά τις περιπλανήσεις της, στο Γκέτινγκεν (Göttingen)  της Γερμανίας  στις 5/2/1937. ’Ήταν 76  χρονώ. Τα βιβλία της κατασχέθηκαν από την Γκεστάπο και στην συνέχεια καταστράφηκαν για τον λόγο  ότι ήταν συνάδελφος του Εβραίου Ζίγκμουντ Φρόιντ. Ζήτησε να ταφεί και τάφηκε δίπλα στον σύζυγό της

1.-blu_thumb.gif

Έχουν γραφτεί πολλά και από πολλούς για την Lou Andreas-Salomé στα χρόνια που ακολούθησαν ως και τις μέρες μας. Άλλοι την ονομάζουν ηρωίδα, το ελεύθερο πνεύμα, άλλοι την λένε ναρκισσίστρια, άλλοι Μεσσαλίνα, κι άλλοι ότι αυτή ήταν για τους ερωμένους της, ο,τι το θηλυκό αλογάκι της Παναγίας για το αρσενικό εραστή του.

Ο Paul Roazen (Πάουλ Ροάζεν) έγραψε γι΄ αυτή H Λου ανήκει στο είδος των γυναικών που έχουν την ικανότητα να συλλέγουν σπουδαίους άντρες όπως ήταν η Madame de Staël ab45c8658c132ace7946f4eed0decc88στον δέκατο όγδοο αιώνα και η Alma Mahler  στον εικοστό. Στην περίπτωση της Λου, η ομορφιά δεν ήταν το κύριο στοιχείο της έλξης τους. Όσο και αν ήταν όμορφη στο παρελθόν, αυτή είχε να στηριχθεί  στις γνώσεις της στην ψυχολογία για να προκαλέσει την προσοχή των ενδεχόμενων κατακτήσεών της. Η Λου στάθηκε χρήσιμη στην σειρά των σπουδαίων αντρών της καθώς μπορούσε να ταυτίζεται με το ευάλωτο τμήμα της προσωπικότητάς τους που είχε τόση ανάγκη από στήριξη αλλά  όλοι εκείνοι που την ερωτεύονταν, υποχρεώθηκαν στο τέλος να ανακαλύψουν ότι η Λου είχε μείνει ανεξάρτητη και δεν είχε δώσει σε κανένα από αυτούς τον εαυτό της. Όλοι οι σπουδαίοι άντρες της την χρειάζονταν, αλλά ο καθένας από τους εραστές της συνειδητοποιούσε στο τέλος ότι αυτή τους είχε ξεφύγει”

Ένας νεότερος από κείνη  ερωμένος της, ο ψυχίατρος Σουηδός Poul Bjerre (15 χρόνια νεότερος), που τον γνώρισε στον ψυχιατρικό κύκλο της Βιέννης όταν είχε πιά κατά πολύ ξεπεράσει τα πενήντα πέντε της χρόνια, είπε μετά για κείνη : « “Η  Λου χτίζει μια παθιασμένη σχέση με έναν άνδρα, και εννέα μήνες αργότερα, ο άνδρας φέρνει ένα βιβλίο στον κόσμο.».

Και η ίδια η Λου έλεγε: «Μόνον όποιος μένει πλήρως ο εαυτός του είναι κατάλληλος να αγαπιέται διαρκώς, επειδή μόνον αυτός μπορεί στη ζωντανή πληρότητα να συμβολίζει για τον άλλον τη ζωή, μόνον αυτός μπορεί να γίνει αισθητός ως μια δύναμή της».

1.-blu_thumb.gif

Κι ας  μας θυμίσω εδώ κάτι που είχε πει ο Δημήτρης Λιαντίνης  σε παρατήρησή του πάνω στην “Γκέμμα”:

«Η Κίρκη είναι έξυπνη. Γι’ αυτό είναι τόσο έμορφη, ώστε να φαντάζει μάγισσα και μάγισσας παιδί. Γι’ αυτό μαγεύει τ’ άστρι και δεν περπατεί.  Αν δεν ήτανε έξυπνη, δε θα ‘τανε κι έμορφη. Η εμορφιά είναι δύναμη νόησης. Η εμορφιά δεν είναι απλά καμπύλες και χρώτας, λίκνισμα και λαιμός και μαλλιά. Η εμορφιά είναι δαιμονική κυριαρχία στον περίγυρο από αιτίες απροσδιόριστες. Είναι το «αμήχανον κάλλος» που λέει ο Πλάτων.» 

1.-blu_thumb.gif

Πηγές μου:

https://books.google.gr/books/about/The_Historiography_of_Psychoanalysis.html?id=OyPLb8JpAtEC&redir_esc=y   Paul Roazen

https://books.google.gr/books?id=Set1p03TPv8C&printsec=frontcover&hl=el#v=onepage&q&f=false, http://www.dieterwunderlich.de/Lou_Andreas_Salome.htm, https://www.wikiwand.com/fr/Paul_R%C3%A9e, http://www.encyclopedia.com/people/medicine/psychology-and-psychiatry-biographies/lou-andreas-salome,

1.-blu_thumb.gif

Ένα ποίημα της Lou Salomé που δημοσιεύθηκε το 1910 στο βιβλίο «Die Erotik» και μελοποιήθηκε από τον γοητευμένο Νίτσε:

Hymn To Life, 

Surely, a friend loves a friend the way
That I love you, enigmatic life —
Whether I rejoiced or wept with you,
Whether you gave me joy or pain.

I love you with all your harms;
And if you must destroy me,
I wrest myself from your arms,
As a friend tears himself away from a friend’s breast.

I embrace you with all my strength!
Let all your flames ignite me,
Let me in the ardor of the struggle
Probe your enigma ever deeper.

To live and think millennia!
Enclose me now in both your arms:
If you have no more joy to give me —
Well then—there still remains your pain.

 1.-blu_thumb.gif

 

Nautilus?O Ναυτίλος; Υπήρξε και υπάρχει.


      Εγώ, μέχρις τώρα, για ένα Ναυτίλο ήξερα. Για το φανταστικό υποβρύχιο με το όνομα “Ναυτίλος” στο βιβλίο του Ιουλίου Βερν “20.000 μέτρα υπό τις θάλασσες”. Νόμιζα ότι ο Ιούλιος Βερν ήταν εκείνος που φαντάστηκε το υποβρύχιο όπως και τ’ όνομά του.  Όμως, αυτό δεν είναι αλήθεια, όπως ανακάλυψα. Ο “Ναυτίλος” με τ’ όνομα, είχε προϋπάρξει ως αληθινό υποβρύχιο. Ο Ναυτίλος με τ’ όνομα είχε προϋπάρξει ως οστρακοειδές 530.000.000 χρόνια πριν και υπάρχει ακόμη!. Ο Ιούλιος Βερν ήταν εκείνος που εμπνεύστηκε από το αληθινό υποβρύχιο που είχε ήδη φτειάξει ο Ρόμπερτ Φούλτον και το ονόμασε έτσι προς τιμή του,  ο δε Φούλτον είχε ονομάσει το δικό του αληθινό υποβρύχιο Ναυτίλο από το ζωντανό απολίθωμα οστρακοειδές με τ’ όνομα Ναυτίλος, το οποίο όνομα  προέρχεται από την ελληνική λέξη “ναυτίλος”, λέξη που μας έρχεται από τα αρχαιοελληνικά χρόνια και που μιλάμε και τώρα!  Και.. μετά τον Ιούλιο Βερν, Ναυτίλος με τ’ όνομα υπήρξε και το πρώτο  πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο, που πήρε τ’ όνομά του από την ελληνική λέξη ναύτης, από το μαλάκιο και από το φανταστικό υποβρύχιο του Ιουλίου Βερν. Για φαντασθείτε! Η Ιστορία κάνει κύκλους…

      Μπορεί να τα ξέρετε αυτά πολλοί από σας που διαβάζετε τούτες τις γραμμές κι άλλοι τόσοι, όμως, όχι. Για ακούστε τις ιστορίες του Ναυτίλου  με τ’ όνομα, εσείς οι δεύτεροι, όπως τις έμαθα κι εγώ ως τα τώρα, αναφέροντας εδώ στοιχεία τους, μόνο. Κι ας ξεκινήσω από την αρχική και σημαντική, την ιστορία του Ναυτίλου που συνεισέφερε στην ύπαρξη και εξέλιξη του κόσμου μας :

Ο Ναυτίλος ως  το οστρακόδερμα ασπόνδυλο κεφαλόποδο των θαλασσών

      Στο τέλος της έκρηξης Cambrian ( της Καμβριανής περιόδου διάρκειας από  570.000.000 έως 510.000.000 χρόνια), τότε που μόλις είχε ξεκινήσει να σχηματίζεται η ζωή στις θάλασσες, δηλαδή στα  500.000.000 χρόνια περίπου πριν, στην λεγόμενη παλαιοζωϊκή εποχή και μάλιστα, στην Ορδοβίκια περίοδό της (Ordovician period )που διάρκεσε 45.000.000 χρόνια, τότε που δεν είχε ακόμη εποικηθεί η ξηρά ούτε από φυτά ούτε κι από ζώα,  τότε που  τα πρώτα αρχέγονα ψάρια δεν είχαν κολυμπήσει ακόμη στους ωκεανούς, τότε ήταν που εμφανίστηκαν σε θάλασσες με τροπικό περιβάλλον, τα πρώτα  κεφαλόποδα (cephalopods) και από αυτά, τα οστρακόδερμα ναυτιλοειδή ( Nautiloidea). Δείτε το απολίθωμα ενός ναυτιλοειδούς (σε ολόκληρο και σε μισό (διατομή):

ναυτιλοειδές απολίθωμα και σε διατομή nautilo4

Από τα είδη των κεφαλόποδων, μόνον τα ναυτιλοειδή που ήταν τα μόνα με εξωτερικό περίβλημα, είναι και τα μόνα που επιζούν ως σήμερα.

      Ο Ναυτίλος ανήκει στα cephalopods (κεφαλόποδα)  και είναι ως κλώνος με τους ναυτιλοειδείς προγόνους του  που έζησαν σε εκείνη την Ορδοβίκια περίοδο. Έχει λεπτό αλλά πολύ σκληρό κέλυφος που το περιβάλλει με τέτοιο τρόπο που το ζώο μπορεί να αποσυρθεί πλήρως στο κέλυφος του και να κλείσει το άνοιγμα με μια δερμάτινη κουκούλα που αποτελείται από δύο ειδικά διπλωμένα πλοκάμια από τα συνολικά ενενήντα πλοκάμια που διαθέτει. Ζει ως ομάδα μόνον ανά είδος, από τα έξι είδη του που έχουν βρεθεί ως σήμερα, στους Ωκεανούς προς τα πιο ζεστά νερά και φθάνει ως οκτακόσια μέτρα βάθος, κινείται με αεριώθηση μέσω του νερού που συγκρατεί στους θαλάμους του κελύφους του για να τους εξαπολύσει στην συνέχεια κατά πως θέλει να κινηθεί,  είναι σεξουαλικά διμορφικός και το θηλυκό γεννάει αυγά. Θεωρείται ένας από τις πιο ευφυείς και επιτυχημένες ομάδες ασπόνδυλων στους ωκεανούς και μάλιστα ότι είναι  το ζώο που μπορεί να αλλάξει εμφάνιση γρηγορότερα και από τον χαμελαίοντα.                         

      Ο Ναυτίλος ανακαλύφθηκε ζωντανός μόλις το 1984. Μέχρι τότε το ξέραμε ως απολίθωμα. Το 1997 ανακαλύφθηκε και ένα άλλο είδος ναυτίλου, που όμως είναι τόσο διαφορετικό από τον άλλο ναυτίλο, που του δώσανε το όνομα  Allonautilus (άλλος ναυτίλος) Είδατε τα ελληνικά, έστω και με λατινική κατάληξη;;

Ο Ναυτίλος είναι ένας από τους μακροβιότερους  επιζήσαντες οργανισμούς ως σήμερα!

Ο Oliver Wendell Holmes το έτος 1858, έφτειαξε το ποίημα “The Chambered Nautilus” που έχει γίνει και τραγούδι στις μέρες μας.

Τώρα, δείτε τα δυο είδη ναυτίλου που προανέφερα,στον μόνο τόπο στον κόσμο που μπορεί να’ ναι μαζί δυο διαφορετικά είδη: Στο νησί Παπούα της Νέα Γουϊνέας (New Guinea) κατά μήκος της ακτής του νησιού Manus( οι φωτο από τον Peter Ward, Nationalgeographic):

   Ο ναυτίλος,  ως το υποβρύχιο που φτειάχτηκε από τον Robert Fulton

Ένα αντίγραφο του υποβρυχίου Nautilus του Ρόμπερτ Fulton που βρίσκεται στην πόλη Cite de la Mer της Γαλλίας.A replica of Fulton’s Nautilus at Cite de la Mer in France. It was the first practical submarine he designed for Napoleon

Ο Nautilus του Fulton, ήταν το πρώτο πρακτικό υποβρύχιο στον κόσμο  και σχεδιάστηκε για τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη το 1800.

      O Ρόμπερτ Fulton γεννήθηκε στις 14/11/1765 στην Μικρή Βρεττανία της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ και αρχικά ήθελε να γίνει ζωγράφος. Και, πράγματι, υπήρξε ζωγράφος πορτραίτων που παρουσίασε έργα του και στην Βασιλική Πινακοθήκη το 1791. Ήδη, όμως, από το 1794 είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στην κατασκευή μηχανικών καναλιών για την ναυσιπλοΐα στις πόλεις.   Ενώ ήταν στο Λονδίνο και ζωγράφιζε το πορτραίτο του Βενιαμίν Φραγκλίνου (Benjamin Franklin), και από τις μεταξύ τους συνομιλίες, προέκυψε το  ενδιαφέρον του Φούλτον να στραφεί προς τα ατμόπλοια, όπως και έγινε. Ο Fulton ήταν Κουακέρος, είχε σπουδάσει  γαλλικά και γερμανικά, μαζί με τα μαθηματικά και τη χημεία. Έμεινε στην Ιστορία, ως μηχανικός και μεγάλος εφευρέτης που  κατασκεύασε το πρώτο πρακτικό**υποβρύχιο στον κόσμο για τον Ναπολέοντα το 1800, το πρώτο εμπορικά αξιοποιήσιμο ατμόπλοιο για τις Η.Π.Α, το “The North River Steamboat of Claremont” γνωστό ως Claremont , που πρωτοταξίδεψε στις 18/8/1807 και την πρώτη τορπίλλη (torpedo) για την Μ. Βρεττανία! Ο άνθρωπος αυτός έγινε ένας ζωντανός μύθος, το πρόσωπό του αποτυπώθηκε σε νόμισμα στις Η.Π.Α., αγάλματα και προτομές του στήθηκαν σε Η.Π.Α, Γαλλία και Μ. Βρεττανία.

Robert_FultonΜόλις στη Γαλλία,  και μεταξύ των ετών 1793 και 1797 ο Fulton άρχισε να σχεδιάζει υποβρύχιο και τορπίλλες για το γαλλικό Ναυτικό του Βοναπάρτη (Πρώτη Γαλλική Δημοκρατία) με σκοπό να το χρησιμοποιήσουν στον πόλεμο εναντίον των Βρεττανών. Ενώ, όμως,  οι Γάλλοι στρατιωτικοί αξιωματούχοι εξέφρασαν αρχικό ενδιαφέρον, τελικά άλλαξαν γνώμη, παρά το γεγονός ότι κατά την δοκιμή του υποβρυχίου του Φούλτον στις 29/7/1800, που ο ίδιος είχε ονομάσει Ναυτίλο και είχε κατασκευάσει στην πόλη Rouen, το σκάφος παρέμεινε βυθισμένο και λειτουργικό σε είκοσι πέντε πόδια θαλάσσιου βάθους για δεκαεπτά λεπτά. Το 1801 με αναθεωρημένο το υποβρύχιο (για τριμελές πλήρωμα και διάρκεια υποβρύχιας παραμονής  περί τις 4,30’ ώρες) με επανειλημμένες και πετυχημένες δοκιμές,  όπως και παρά το επανασχεδιασμό του υποβρυχίου με διάρκεια οκτάωρης υποβρύχιας παραμονής, ο Ναπολέοντας δεν ενέκρινε την κατασκευή του. Τότε, απογοητευμένος ο Fulton επέστρεψε στην Μεγάλη Βρετανία, όπου σχεδίασεFulton design 1806 υποβρύχια για το Βρετανικό ναυτικό. Είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία με τη Βρετανούς αξιωματούχους. Χρησιμοποιώντας τορπίλες που ο ίδιος εφηύρε, ο Fulton πέτυχε να καταστρέψει ένα πλοίο τριακοσίων τόνων αλλά μετά την νίκη στην ναυμαχία του Τράφαλγκαρ, ο Φούλτον και το υποβρύχιό του αγνοήθηκε, οπότε αυτός έφυγε για τις Η.Π.Α τον Οκτώβριο του 1806, 20_Dollars_Military_Payment_Certificates,_Series_701αφήνοντας πίσω τα σχέδιά του. Δείτε, δεξιά, ένα από τα σχέδια του αναθεωρημένου υποβρυχίου του Φούλτον το 1806, τα οποία και παρέμειναν αδημοσίευτα μέχρι το 1920, δηλαδή μετά τον θάνατο του Φούλτον  που συνέβη στην Νέα Υόρκη στις 24/2/ 1815. Και, στα αριστερά, δείτε το χαρτονόμισμα των Η.Π.Α με την εικόνα του Φούλτον.

  Ο Ναυτίλος, ως το υποβρύχιο στο βιβλίο του Ιουλίου Βερν

Jules-Verne-007Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne) υπήρξε ο πασίγνωστος Γάλλος  συγγραφέας μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας, τα οποία αποδείχτηκαν και προφητικά. Υπήρξε επίσης και ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στην Ναντ της Γαλλίας και πέθανε στην πόλη της Αμιένη στις 24/3/1905.Το 1870, του δόθηκε ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής και για την Γαλλία ειδικά έγινε ένα από τα μεγάλα σύμβολά της. Μεταξύ των μυθιστορημάτων που συνέγραψε ήταν και το περίφημο “ 20.000 λεύγες υπό τις θάλασσες”(Vingt Mille Lieues sous les mers) που εκδόθηκε το 1869. Στο βιβλίο αυτό περιγράφει ένα φανταστικόHoughton_Verne,_frontispiece υποβρύχιο να κινείται με  ηλεκτρισμό (ηλεκτρικές μπαταρίες), πράγμα που ήταν ανήκουστο τότε αλλά που μετά υπήρξε ως γεγονός όταν στις 8/9/1888 ο Ισπανός Isaac Peral καθέλκυσε για την πρώτη του δοκιμή το πρώτο στον κόσμο ηλεκτροκίνητο με μπαταρίες υποβρύχιο που είχε εφεύρει, το Peral, το οποίο όμως, αν και πετυχημένο, δεν έγινε τελικά δεκτό από τις Ναυτικές Ισπανικές Αρχές .

Μνεία του “Ναυτίλου” του, ο Ιούλιος Βερν έκανε και στο μεταγενέστερα χρονικά βιβλίο του “Η μυστηριώδης νήσος”

Ο Ιούλιος Βερν ονόμασε το υποβρύχιο του βιβλίου του Ναυτίλο προς τιμήν του Nautilus, που αναπτύχθηκε το 1797 από τον Robert Fulton από το υποβρύχιο του οποίου είχε εμπνευσθεί.

Είναι επίσης γεγονός όμως, ότι τρία χρόνια πριν από τη σύνταξη του μυθιστόρηματός του “20.000 λεύγες υπό την θάλασσα”, στα 1867, ο Jules Verne είχε μελετήσει επίσης, ένα μοντέλο του νεοαποκτηθέντος από το Γαλλικό Ναυτικό υποβρυχίου Plongeur(ελλ. Δύτης)  (Exposition Universelle), που η κατασκευή του είχε εμπνευστεί επίσης από τον  Ναυτίλο του Φούλτον και που καθελκύστηκε.στις 16/4/1863.Το υποβρύχιο Plongeur υπήρξε το πρώτο στον Κόσμο υποβρύχιο με μηχανική προπέλλα και όχι με ανθρώπινη ενέργεια.

Ο ίδιος ο Ιούλιος Βερν είπε για τον Ναυτίλο του ότι είναι ένα αριστούργημα που περιέχει αριστουργήματα.Κι εδώ, ο Ναυτίλος του Βερν:”..” TI’s words, the kit is: «…based on the Harper Goff visualization built by Tom Scherman Hollywood set designer and Lee Seiler hydrodynamic model ship builder at the Department of Naval Architecture University of California Berkeley model ship towing tank». Jules-Verne-Nautilus-Submarine-to-1-72-scale

Ο Ναυτίλος, ως το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο (nuclear powered submarine)

Στις φωτογραφίες: Στην πρώτη, όταν στις 21/1/1955 στο Groton  του Κονέκτικατ (Connecticut) των Η.Π.Α καθελκύεται το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο και στην δεύτερη, όταν στις 9/4/1978 ξεκίνησε από πάλι από το Groton για το τελευταίο του ταξίδι όπου και  κατέληξε να αδρανοποιηθεί στο νησί Mare στις 3/3/1980.

       To  USS Nautilus (SSN-571) (1954-1980) ήταν το πρώτο στον κόσμο επιχειρησιακό πυρηνοκίνητο υποβρύχιο. Πήρε το όνομα Ναυτίλος, σύμφωνα με τον επίσημο κατάλογο των πολεμικών πλοίων του Αμερικανικού ΝαυτικούThe Dictionary of American Naval Fighting Ships (DANFS for short)”  για τα βασικά στοιχεία των πλοίων που έχουν χρησιμοποιηθεί από το Ναυτικό των Η.Π.Α ,  από τρεις πηγές: Από :“A Greek derivative meaning sailor or ship; a tropical mollusk having a many chambered, spiral shell with a pearly interior; and the namesake of Jules Verne’s submersible in his novel 20,000 Leagues Under the Sea” Ένα ελληνικό παράγωγο της ελληνικής λέξης ναύτης ή πλοίο, ένα τροπικό μαλάκιο που έχει πολλούς θαλάμους, εξωτερικό κέλυφος σε μορφή σπειρών,  με μαργαριτώδη εσωτερικό και το όνομα του υποβρυχίου του Ιουλίου Βερν από την νουβέλα του 20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα”

USS Nautilus (SSN-571), in Long Island Sound, off New London

Το USS Nautilus (SSN-571) ήταν το τέταρτο πλοίο με το όνομα “Ναυτίλος” για τις ΗΠΑ αλλά το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο στον κόσμο. Στις 14/6/1952 ορίστηκε να κατασκευασθεί επί προεδρίας  του Harry S. Truman και στην συνέχεια όταν κατασκευάστηκε και καθελκύστηκε στις 21/1/1955 ήταν επί Προεδρίας του Αιζναχάουερ (Eisenhower).

                                                           Ο Ναυτίλος, ως ελληνική λέξη και η σημασία της

      Ναυτίλος είναι ο ναύτης, ο ναυτικός. Ταυτόχρονα και ο αξιωματικός του ναυτικού, ο υπεύθυνος για την ναυσιπλοΐα του πλοίου καλείται ναυτίλος. Ο καθηγητής στις ναυτικές σχολές είναι επίσης ναυτίλος. Ο λεκτικός τύπος είναι μια ποιητική απόδοση του ναύτης, που με την σειρά του προέρχεται από το ναῦς, με γενική νεώς ή νηός που είναι το πλοίο. Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και ο ναύλος ή το ναύλο, η ναυτιλία, ο ναυτιλιακός, ο ναυαγός, ο ναύαρχος, η ναυαρχίδα, το ναυπηγείο, η ναυτοσύνη, το ναυλοχώ, η ναυμαχία και τόσα άλλα ναυτικά. Στην αρχαιότητα δήλωνε τον ασχολούμενο με τα ναυτικά. Παράλληλα, ως επίθετο, προσδιόριζε το πλοίο. Ναυτίλον σέλμα ήταν το κατάστρωμα του πλοίου. Και στα αρχαία κείμενα συναντάμε την λέξη με την σημασία του περίφημου οστρακόδερμου. Το ονόμαζαν και ποντίλο, από την λέξη πόντος, που είναι η θάλασσα.

Μερικές από τις πηγές μου:

1.Για τον ναυτίλο, το οστρακοειδές:https://www.wikiwand.com/en/Nautilus, http://www.ussnautilus.org/nautilus/index.shtml?museumNautilus,  https://www.wikiwand.com/en/Evolution_of_fish, http://www.thecephalopodpage.org/

http://www.waterencyclopedia.com/Ce-Cr/Cephalopods.html, https://www.poetryfoundation.org/poems-and-poets/poems/detail/44379

2. Για τον ναυτίλο, το υποβρύχιο του Φούλτον :http://www.encyclopedia.com/people/science-and-technology/technology-biographies/robert-fulton, http://www.ohiohistorycentral.org/w/Robert_Fulton

http://untappedcities.com/2016/08/17/today-in-nyc-history-robert-fultons-revolutionary-steamboat-makes-its-first-run/

3. Για τον ναυτίλο ως το φανταστικό υποβρύχιο του Ιουλίου Βερν: στην Βικιπαίδεια

4. Για τον ναυτίλο ως πυρηνικό υποβρύχιο των Η.Π.Α: https://www.history.navy.mil/research/histories/ship-histories/danfs/n/nautilus-ssn-571-iv.htmlΑυτή η ζωγραφική του δέκατου έκτου αιώνα από την Ινδία παρουσιάζει τον Μέγα Αλέξανδρο (356-323 B.C.E.)

Σημείωση διευκρινιστική:

** Το υποβρύχιο του Φούλτον όπως και τα επόμενα δεν ήταν το πρώτο στον Κόσμο. Γιαυτό και λέγεται το πρώτο του Φούλτον “πρακτικό (practical)” υποβρύχιο.. Από την αρχαιότητα υπάρχουν πολλές αναφορές για υποβρύχιες συσκευές. Επί παραδείγματι, μια χαρακτηριστική χρήση υποβρύχιας συσκευής για πολεμικούς σκοπούς γινόταν και από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, όπου έβαζε τα πληρώματα σε συσκευές πχ για να μετρούν τον πυθμένα της θάλασσας ή και να επισκευάζουν τα πλοία. Δείτε ένα χαρακτηριστικό ινδικό πίνακα του 16ου αιώνα, όπου αποτυπώνεται ο Μέγας Αλέξανδρος να καταδύεται μέσα στο υποτυπώδες υποβρύχιο της εποχής.

1. blu

naive art από την Ελληνίδα του Καναδά Katerina Mertikas.


      Μ’ αρέσει η τέχνη naive. Έτσι, χάρηκα πολύ, όταν εστιάζοντας σε ένα ζωγραφικό πίνακα αυτής της τέχνης, ανακάλυψα την Ελληνικής καταγωγής ζωγράφο  Katerina Mertikas  που θριαμβεύει με τα έργα της στον Καναδά.

Artist Katerina Mertikas receives her community builder award from Michael O'Byrne, co-chair of volunteer recognition on United Way Ottawa's campaign cabinet.

      Γεννημένη στην Τρίπολη της Αρκαδίας η Κατερίνα Μερτίκα, μετανάστευσε με την οικογένειά της το 1960 πρώτα στο Μόντρεαλ του Καναδά και μετά στην Οττάβα. Εκεί, όντας αυτοδίδακτη, άρχισε να ζωγραφίζει την χαρά της ζωής μέσα από τις στιγμές των παιδιών. Δείτε μερικά από τα έργα της:

our sumner viewKATERINA MERTIKAS

Οι πίνακές της είναι γιομάτοι από χρώματα. Έντονα χρώματα, του κόκκινου, του κίτρινου, του γαλανού.

KM0017MertikasKATERINA MERTIKAS

Χρώματα της χαράς, της ενέργειας, χρώματα της ζωής! Με τα  παιδιά να’ ναι τα κυρίαρχα στα έργα της.

Μα δεν είναι υπέροχες ζωγραφιές; Από αυτές που σου ζεσταίνουν την ψυχή; Δεν αναδίδουν τον αυθορμητισμό και την αφέλεια της παιδικής ηλικίας;

Artist Katerina Mertikas

Είναι από αυτές τις ζωγραφιές της τρυφερότητας που σου δείχνουν την Ομορφιά των στιγμών σε κοινωνίες πολιτισμού 

KATERINA MERTIKAS

      Απ’ αυτές τις ζωγραφιές που σε κάνουν να χαμογελάς και σε γιομίζουν γλύκα.

1.-blu_thumb.gif

      Έτσι, ένοιωσα εγώ, τουλάχιστον, σαν είδα την δουλειά της.Και, απ’ ο,τι διάβασα, αυτήν την ομορφιά την είδαν και πολλοί άλλοι. Το 1989 ήταν η χρονιά που η Κατερίνα Μερτίκα παρουσίασε την πρώτη της έκθεση  στην Ville Saint Laurent. Τα έργα της χαρακτηρίζονται  ως naive εξπρεσσιονιστικού γένους, στα βήματα της Anna Mary Robertson, («Grandma») Moses, της εξωτικής ζούγκλας του Henri Rousseau και των γυναικών της Ταϊτής του  Paul Gauguin. Και, ότι με τα έργα της αυτά  προσπαθεί να μεταφέρει στον κόσμο το μήνυμα της αγάπης της ειρήνης, της αθωότητας και της φιλίας.

      Η ίδια έχει δηλώσει: “I love vivid colours. I love the feeling the painting creates within me—especially when depicting children in all their joys and excitement. I try to capture the special, happy moments in our daily lives on every canvas I paint.” «Αγαπώ τα ζωντανά χρώματα Λατρεύω την αίσθηση της ζωγραφικής που δημιουργεί μέσα μου, ειδικά όταν απεικονίζει παιδιά σε όλες τις χαρές και τον ενθουσιασμό τους. Προσπαθώ να συλλάβω τις ιδιαίτερες, ευτυχισμένες στιγμές στην καθημερινή μας ζωή σε κάθε καμβά που ζωγραφίζω.»

       Το έργο της Κατερίνας επιλέχτηκε από τις Hallmark και την UNICEF  για τις κάρτες, σφραγίδες και τα ημερολόγιά της προκειμένου να βοηθήσει τη συγκέντρωση κεφαλαίων για τους φιλανθρωπικούς σκοπούς τους. Είναι η πρώτη ζωγράφος που έχει επιλεγεί και από τις δυο εταιρείες. Έχει επίσης τιμηθεί με «Γυναίκες με Διάκριση» βραβείο στην κατηγορία των τεχνών το 1999 και εξελέγη Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών, της οποίας προΐσταται ο Πρίγκιπας Φίλιππος του Εδιμβούργου και έχει λάβει και πολλές άλλες διακρίσεις όπως μπορείτε να δείτε παρακάτω..

      Σήμερα,  η  Katerina Mertikas θεωρείται διεθνώς αναγνωρισμένη ζωγράφος. Τα κατάφερε και συνεχίζει. Οι Τριπολιτσιώτες, ιδιαίτερα, πρέπει να’ ναι περήφανοι για το γέννημα του τόπου τους. Και, δικαίως.

      Η ίδια, σε συνεντεύξεις της,  έχει τονίσει ότι είναι Ελληνίδα μετανάστρια από την Τρίπολη.  Και, ότι εκεί, η  United Way  παρέχει πολλές υπηρεσίες στους νεοεισερχόμενους- και το Κοινοτικό Κέντρο βοηθάει με τον τρόπο του , επίσης..

Είδατε στον Καναδά;; Εδώ η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της ή τα διώχνει έξω από τον τόπο τους….

Δείτε και σχετικώς : https://www.ottawacommunitynews.com/news-story/4126891-south-ottawa-artist-recognized-for-community-spirit-artwork-united-way-surprises-katerina-mertikas/#.UkSIUB-uLoB.gmail

Εδώ, η ιστοσελίδα της: http://katerinamertikas.com/

και εδώ μπορείτε να δείτε και τα βραβεία που η Τριπολιτσιώτισσα μετανάστρια στον Καναδά, έχει λάβει ως τα τώρα: http://www.twac.ca/katerina-mertikas/

KM0018Mertikas-1030x806 (1)

1. blu

                                         Αντε! Και σε ανώτερα από την πατρίδα σου, Κατερίνα!

Να σε χαιρόμαστε!

Εμείς από δω και οι απανταχού Έλληνες ή όσοι νοιώθουν ως Έλληνες!