Την νύχτα που η θάλασσα σπάρθηκε μ’ αστέρια


Μια ιστορία από μένα, έτσι για τα καλοκαίρια που αφήσαμε πίσω.. Ήταν ένας Αύγουστος, χρόνια πριν. Τότε, είχα πάει να περάσω τις καλοκαιρινές μου διακοπές στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς. Γραφικό και πανέμορφο πάντα, όχι τόσο "τουριστικό" και πολύχρωμο ούτε και διευρυμένο σαν όπως σήμερα. Έμενα σε ένα μεγάλο δίπατο παλιό αρχοντικό δίπλα στην θάλασσα, κοντά … Συνέχεια ανάγνωσης Την νύχτα που η θάλασσα σπάρθηκε μ’ αστέρια

Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»


      Ήμουν παιδούλα, στα δεκατρία μου, όταν πρωτοδιάβασα την μπαλάντα- "του Νεκρού αδελφού", αυτό το περίφημο, αριστουργηματικό δημοτικό μας τραγούδι. Κατασυγκινήθηκα και μαγεύτηκα από την ομορφιά και τον λόγο του, την άφθαστη ποιητικότητά του. Ρίγησα.. Και, μου΄μεινε από τα τότε στην μνήμη και στην ψυχή.. Γιαυτό και  θεώρησα χρέος μου να αναφερθώ εδώ … Συνέχεια ανάγνωσης Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»

Τα τριάντα αργύρια


Περιμένω στις 12.30 ώρα της σημερινής ημέρας να ακούσω ποιός από τους 331-νομίζω- υποψηφίους θα τιμηθεί με τον Νόμπελ Ειρήνης.. Ιδιαίτερο το ενδιαφέρον μου.. Είναι,  που φέτος, μεταξύ των υποψηφίων είναι και ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας λόγω των ενεργειών του για το “Σκοπιανό “ζήτημα.  Δηλαδή, εκείνοι που προέτειναν ως υποψήφιο τον κ. Τσίπρα, ζητάνε … Συνέχεια ανάγνωσης Τα τριάντα αργύρια

Στις υγρές βραδυές πέρα από την λίμνη Τσιβλού


Είναι κάτι καλοκαιρινές βραδυές σαν την αποψινή..Απάνεμες, ζεστές και γιομάτες υγρασία..Σαν η θάλασσα να ξαποστέλνει όλα της τα άχνη από την κάψα του ολοήμερου ήλιου, πάνω στην πόλη.. Κι αργά, βασανιστικά αργά να πνίγει τον αέρα..Κι αυτός, μεθυσμένος κιόλας από το ξέρασμα της άσφαλτου και του τσιμέντου, να 'ρχεται με την αχνοβολιά της να κάθεται … Συνέχεια ανάγνωσης Στις υγρές βραδυές πέρα από την λίμνη Τσιβλού

Στερνό κατευόδιο


Δάγκωσα τη μέρα * και δεν έσταξε ούτε             σταγόνα πράσινο αίμα Φώναξα στις πύλες * κι η φωνή μου πήρε             τη θλίψη των φονιάδων Μες στης γης το κέντρο * φάνηκε ο πυρήνας             που όλο σκοτεινιάζει   Κι η αχτίδα του ήλιου * γίνηκεν, ιδέστε             ο μίτος του Θανάτου! Ω πικρές … Συνέχεια ανάγνωσης Στερνό κατευόδιο