Κλέφτρα η θάλασσα


Είπα να μιλήσω για την θάλασσα, την κλέφτρα. Και, για τους κλεμμένους από δαύτη, τους ζωντανούς και τους πνιγμένους..  Είπα να μιλήσω για τους θαλασσοπνιγμένους, για κείνους που δεν τους έκλαψε κανείς και για τους άλλους που είχαν αγαπημένους τους  πέρα στην στεριά. Κι ήταν η άσπλαχνη η κλέφτρα τους, η θάλασσα,  αυτή που πικρό ποτήρι τους … Συνέχεια ανάγνωσης Κλέφτρα η θάλασσα

Τα γιασεμιά του έρωτα


"..Είναι φορές που δεν ξέρω γιατί, κάτι νυχτώνει βαθιά και πενθεί.. Βραδυάζει.. "Κι ένας αέρας ζεστός γιασεμιά φορτωμένος, φυσάει βουρκωμένος". "Λευκό μου γιασεμί,  μη νυχτώσεις" Είναι κάτι βραδυές αστροφέγγαρου ουρανού στο μεσοκαλόκαιρο που ο νους γυρνά σε  αγαπημένους μας που φύγαν από καιρούς παλιούς..Πενθεί η ψυχή με σκέπη την πούλια για κείνα που δεν πρόλαβε … Συνέχεια ανάγνωσης Τα γιασεμιά του έρωτα

Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»


      Ήμουν παιδούλα, στα δεκατρία μου, όταν πρωτοδιάβασα την μπαλάντα- "του Νεκρού αδελφού", αυτό το περίφημο, αριστουργηματικό δημοτικό μας τραγούδι. Κατασυγκινήθηκα και μαγεύτηκα από την ομορφιά και τον λόγο του, την άφθαστη ποιητικότητά του. Ρίγησα.. Και, μου΄μεινε από τα τότε στην μνήμη και στην ψυχή.. Γιαυτό και  θεώρησα χρέος μου να αναφερθώ εδώ … Συνέχεια ανάγνωσης Ο όρκος «του νεκρού αδελφού»

«Φως, περισσότερο φως!»


“Ω, ναι, μάταιες όλες οι ηδονές, και πιο μάταιη εκείνη που με κόπο εξαγοράζεται και με κόπο δίνει: επίπονη όπως, όταν σκυφτός σ’ ένα βιβλίο αναζητάς το φως της γνώσης, της αλήθειας, κι όμως δεν ρωτάς γιατί τα μάτια σου άσκοπα έχουνε κουραστεί: γιατί το φως που ψάχνει φως από το φως έχει ξεγελαστεί τ’ … Συνέχεια ανάγνωσης «Φως, περισσότερο φως!»

Στάλες βροχής


'Όσο τα θεριά βγαίνουν από τα λημέρια τους, κυνηγοί άλλων ανθρώπων γινωμένα , άνθρωποι λογιζόμενα τα ίδια, τόσο το σπαθί υψώνεται στα χέρια μου, πικρή με γεύση η νίκη Όσο ο θόρυβος των ανθρώπων μεγαλώνει, τόση η κούρασή μου, τόση η λύπη για τα περιττά βαθαίνει στην ψυχή μου, Το κελί μου είναι εκεί, με … Συνέχεια ανάγνωσης Στάλες βροχής