Περιδιαβαίνοντας

– Passing by

Αναλογίες στο λευκό


«Μου αναλογεί το λευκό
Πρέπει να το καταλάβουμε ότι ο ποιητής π ο ι ε ί.
Εάν θέλει να βγάζει από μαύρο, μαύρο – λογαριασμός δικός του.
Αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης που αναλογεί στην ψυχή του.
Εμένα, όπως σας είπα και στην αρχή, μου αναλογεί το λ ε υ κ ό.
Και σας εξομολογούμαι πως η κατεργασία του λευκού μέρους της ψυχής είναι πιο σκληρή κι από του μαρμάρου.» (Οδ. Ελύτης)

Entre Noir Et Blanc by Patrick Ems (Switzerland)

Κι εγώ, προς το λευκό όλο κινάω, μα δεν το φτάνω.

Είναι που το μαύρο δεν μ’ αρέσει και το λευκό μου παραείναι παγωμένο
Έτσι, πάνω στο όριο όλο και γυροφέρνω..

Να, εκεί προς το ανοιχτό το γκρίζο.. Και όχι, πως φαίνεται..

Πότε το ντύνω το γαλανό τ΄ ουρανού που λιάζεται,

πότε τ’ ανοιχτοπράσινο σαν παίρνω από τα δάση,

πότε το ρόδινο τ’ αλαφριού από τις τριανταφυλλιές,  και,

πότε- πότε έπαιρνα, τ΄ ομολογώ, κι από το κόκκινο της φωτιάς που καίει τα πάντα.

.

Το τελευταίο το έκανα στην πάντα από καιρό,

είναι που μ’ αρέσουν πιότερο οι αποχρώσεις, αποφάσισα

Από κείνες μου ‘ρχονται και πιο πολλά τ’ αρώματα, ξέρετε

Είναι, βέβαια, και φορές που παίρνω κι από το βαθυμπλέ της ανοιχτής θάλασσας..

Ανάγκες αυτές; Αϊντε να τις αποβάλλω

 Πάντως, όλο και κινάω προς το λευκό από το γκρι,

Αυτή μου η θέση, αυτή μου κι η κατεύθυνση

Αυτό, είναι το γεγονός

Σαν ταξιδεύω.

seagull-flight-

ανοιχτό βιβλίο - ΑντιγραφήΑυτές οι σκέψεις μου, σαν διάβασα τις κουβέντες του ποιητή μας.. Υπέροχος στις αλήθειες του!

Από την μεριά μου, ου ποιώ, ας πω..Ακόμη παίρνω..Δεν είμαι ποιήτρια, απλά είμαι.

Η φωτογραφία έχει τον τίτλο “Entre Noir Et Blanc” και είναι του Ελβετού Patrick Ems

Advertisements

Αχ! αυτή η αγάπη..


Κάν’ την αγάπη σου
φωτιά,
άνεμο, κύμα,
πυρκαγιά,
χρώμα και φως
και ουρανό,
αστέρι.

Ψιθύρισέ την,
κάν’ την φωνή,
γλώσσα πουλιού,
κελάρυσμα νερού
κι αν χρειαστεί…
κραυγή…

Και ύστερα…
σιωπή
για να τη σώσεις.

paris-art-web-painting-carne-griffiths-sudden-displacement.jpg

“Να τη σώσεις” ποίημα

του Βαγγέλη Φίλου

yellowdivvid

Τι δεν κάνουμε για την αγάπη..στην αγάπη

Ανάγκη η αγάπη και πόθος το να την δώσεις, το να την πάρεις, το να την μοιραστείς..

Φτάνεις να της δίνεις της αγάπης και πάλε να της δίνεις και απ’ αυτά που δεν είσαι  κι απ’ αυτά ακόμη που δεν έχεις.. Κάνε τα στην αγάπη, λέει ο ποιητής

Κι ύστερα ..

σιωπή

για να την σώσεις

Πανέμορφο ποίημα. Κι έμεινα να αναρωτιέμαι:’Αραγες αργοπεθαίνει η αγάπη σαν όλο και της δίνουμε, σαν όλο και της κάνουμε τόσα για κείνη, σε εκείνη;

Ώστε, ύστερα, να χρειάζεται  η σιωπή μας.. για να την σώσουμε;

Τι γίνεται ύστερα  η αγάπη μες στην σιωπή μας ; Και ποιά η σιωπή;

village in the Tamba region of Japan, twinkling fireflies light up the Forest of the Gods on a summer evening

Είναι που βλέπω μες στην σιωπή όταν απλώνεται στον τόπο και στον χρόνο 

τα λουλούδια πως ανθίζουν,

την πανσέληνο πως κινεί τα θαλασσινά νερά,

τις πυγολαμπίδες  πως δίνουν το φως τους στο σκοτάδι,

τα δέντρα πως δίνουν τις ανάσες τους μες στη νύχτα..

Πόσα πολλά τα όμορφα που γίνονται μες στην σιωπή και χάρις σ’ αυτήν! 

 

 Έτσι νοιώθω  οτι η σιωπή φέρνει στην απλωσιά της  ανάπαυλα κι ανάσα

κι άνθισμα και φως και ζωή..Να, σαν πως η αγάπη, όταν υπάρχει,  δίνει.

Είναι που χρειάζεται  η αγάπη, όμοια με τα όμορφα του Κόσμου, χώρο να ριζώσει,  χρόνο ν’ ανθίσει, ν’ απλωθεί κι ησυχία  για να ακουστεί.. Γι’ αυτά, πιστεύω κι η σιωπή

Αστην ελεύθερη να είναι, για να είναι ή να μην είναι..

Έτσι. ας είναι η όψη της σιωπής  μας σε εκείνη..

yellowdivvid

Πως έλεγε κι ο ‘Ερμαν Έσσε: 

«Η αγάπη δεν πρέπει να εκλιπαρεί»   

«μήτε να απαιτεί».

«Η αγάπη πρέπει να έχει τη δύναμη να γίνει βεβαιότητα.

 «Τότε παύει να έλκεται και αρχίζει να ελκύει…»

 

Πέρα απ’ του κόσμου τη βουή


 Bill-Jacklin-New-YorkΤην είχα για χαμένη όταν μια μέρα

με πρόφτασε η φωνή της καθώς προχωρούσα

ξένος και μοναχός μέσα στο πλήθος.

Στράφηκα,

μα με παρέσυρε το ρεύμα

από ‘να νέο κύμα που μετακινήθη

βυθίζοντάς με

                                                          σε καινούργιο πένθος.                      “Την είχα για χαμένη”

Αυτό το ποίημα

ποτέ δε θα το ξαναγράψω.

Ποτέ δε θα περάσω

                                                                απ’ τα ίδια φιλιά                                            «Ποτέ ξανά»           

      Δυο ποιήματα από τον ποιητή 

Χρίστο Λάσκαρη.

0_6cb24_f2e165f4_L

α)Τον ποιητή μας, τον Χρίστο τον Λάσκαρη (1931-2008), τον γνώρισα μες από την ποίησή του. Ατόφιος ποιητής. Η γραφή του από της ψυχής τα βαθειά βγαλμένη, είναι σπαρακτική, άφωνη κραυγή μες στην σιωπή. Έτσι την είδα..Ύστερα, έμαθα πως ζούσε στην πόλη μου, πως σ’ αυτήν και πέθανε. και, πολύ λυπήθηκα..Δίπλα μου σχεδόν και να μην έχω μάθει για κείνον, να μην τον γνωρίσω..Έτσι, στην σιωπή έζησε, άκουσα για κείνον.. Μίλαγε άλλωστε για κείνη στα ποιήματά του, όπως μίλαγε στον ίδιον μέσα της όπου ήταν κλεισμένος.Πέρα από του κόσμου τη βουή…

Έτσι έζησα
Μέσα σ’ ένα πηγάδι έζησα.
και πάνω μου περνώντας
το φεγγάρι μακρινό
.

Είπε κάποτε «…όταν γράφεις δεν βάζεις κανένα ερώτημα στον εαυτό σου: “γιατί γράφω;”, “για ποιον γράφω;”. Γράφεις γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς..” Ακούστε τον:

Ήταν το θέμα μια ευκολία:
είχες από κάπου να πιαστείς,
να αναπτύξεις.
Τώρα εδώ,
σε τούτο το φωταγωγό που μ’ έριξαν,
κοιτώ το ύψος και φοβάμαι.
Πρέπει ν’ αναρριχηθώ.
Λέξεις να βρω
που να γαντζώνουν στο τσιμέντο.
                                                 “ Ο φωταγωγός”

Loui Jover2

pen

«Τον τοίχο είχα απέναντι,

  τον γκρίζο, γυμνό τοίχο.

Καθόμουνα και τον κοίταζα.

Σε κάποια στιγμή,

τον άκουσα να μου υπαγορεύει ένα ποίημα.

Το ποίημα μιλούσε για έναν τοίχο,

ένα, γκρίζο, γυμνό τοίχο

και για κάποιον

που καθόταν αμίλητος και τον κοίταζε»

Ο Τοίχος

pen

 Δεν έγραψα ποτέ ποιήματα.
Ὅ, τι διαβάζετε,
είναι ὁ τρόμος της ψυχής μου.
Δοσμένος σε παραλλαγές.                                        “Ο τρόμος μου σε παραλλαγές”

0_6cb24_f2e165f4_L

β) Η μουσική που επέλεξα για να συνοδεύσει τα ποιήματα του Χρίστου Λάσκαρη είναι του Πολωνού συνθέτη Abel Korzeniowski , και το Soundtrack (2011) είναι από την ταινία W.E.

γ) Ο πρώτος επάνω ζωγραφικός πίνακας είναι του Αμερικανού ζωγράφου Bill Jacklin, ενώ ο δεύτερος του Γιουγκοσλαβικής καταγωγής Αυστραλού ζωγράφου Loui  Jover.

Μακρινοί Ορίζοντες: Αρχιπέλαγος Lofoten


     «Θέλω να φύγω πια από δω, θέλω να φύγω πέρα,
σε κάποιο τόπο αγνώριστο και νέο..»
Σαν όνειρο να φαίνονται απαλό και να μιλούνε

έως την ψυχή τα πράγματα του κόσμου…»

από το ποίημα του Κ. Καρυωτάκη «Θέλω να φύγω πια»

 

      Λίγο πριν ο Αύγουστος γιορτάσει την είσοδό του στο καλοκαίρι μας και οι μέρες του γίνουν πιο καυτές, εγώ τυλιγμένη ακόμη μες στα «πρέπει » μου, βρίσκομαι να ψάχνω ορίζοντες σε τόπους μακρινούς που ξέρω πως δεν πρόκειται, όσο ζω, να τους γνωρίσω. (με βάση τον νόμο των πιθανοτήτων, δηλαδή, δεν το αποκλείω κιόλαςzz_16)

Στα μακρινά ταξίδια που δεν πρόκειται να κάνω,  λοιπόν, στους ορίζοντες που φαίνεται πως δεν θα αντικρύσω είναι και κείνος ο τόπος στην άκρια της γης μας, το αρχιπέλαγος Lofoten στην περιοχή  Nordland της Νορβηγίας.  Εκπληκτικός τόπος μοναδικής ομορφιάς. Από τα μέρη που κόβουν την ανάσα! Τουλάχιστον, την δικιά μου..

Κι είπα, ας ανοίξω το παράθυρο του κόσμου, να δω τον τόπο έστω και από μακρυά, μες από την ματιά άλλων, έτσι πως τον είδαν κάτω από τον ήλιο του τον άσβεστο, και να πάρω κι εγώ κάτι από κείνον και ας μην μυρίσω τον αέρα των βουνών του, ας μην γευθώ την αρμύρα των θαλασσών του..

Κι ίσως, ίσως μπορέσω να τα μεταφέρω αυτά που είδα, αυτά που ένοιωσα και σε σας που διαβάζετε τούτες τις γραμμές, για να χαρούμε μαζί την ομορφιά των μακρινών οριζόντων του και των απέραντων θαλασσών του. Στον τόπο αυτόνε που οι ανθρώποι γινόμαστε πιο μικροί και ακόμη πιο ασήμαντοι  μπρος στο μεγαλείο του.

Ταξίδι,  μες από  το παραθύρι τ’ανοιχτό, προς το Αρχιπέλαγος Lofoten στην περιοχή  Nordland της Νορβηγίας

εκεί, στην άκρη μεριά του κόσμου μας όπου είναι:

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Ελάτε να δούμε αυτά σε αυτά τα δυο υπέροχα videos, στο ένα,  τα μέρη τα απάτητα εκεί στην άκρια της γης, εκεί όπου τα ολόγυμνα γρανιτένια βουνά υψώνονται απόρθητα πάνω από τα σύγνεφα, ορθώνονται μες από την ομίχλη, εκεί που η Νορβηγική η θάλασσα απλώνεται στον ανοιχτό ορίζοντα του αρκτικού ωκεανού.. 

Κι είναι, λένε αυτά τα γρανιτένια βουνά, αρχέγονα κι από τα παλαιότερα του κόσμου μας απομεινάρια σκόρπια ενός μεγαλύτερου  ενιαίου βουνού τριών δισεκατομμυρίων ετών! Κι ότι από αυτά, κείνα που έχουν αιχμηρές τις κορυφές τους και τις κορυφογραμμές τους είναι τα πιο «νέα» σε σχέση με τα άλλα. Κι είναι, λένε,  τόσο ψηλά τα βουνά που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι δεν καλύπτονταν από πάγο κατά την εποχή των παγετώνων, τότε 18. 000 με 20.000 χρόνια πίσω.

Ας δούμε εκεί, τους τόπους, που ζούσαν oi Vikings

Εκπληκτικός τόπος! Μεγάλης Ομορφιάς! Άγριος, ανήμερος, επιβλητικός!

και  στ’ άλλο το video, να τα μικρονήσια του, αυτά τα βουνίσια φρούρια που είναι τα νησιά του αρχιπελάγους Lafuten, απλωμένα σαν πόδι λύκου πάνω από την θάλασσα καθώς λούζονται στον ήλιο του μεσονυχτίου. 

Τόποι απόκοσμοι! Λιγοστοί οι κάτοικοι μες στα χρωματιστά τα σπίτια τους πάνω στους γρανιτένιους βράχους, να ξεχωρίζουν στην ομίχλη, να δίνουν χρώμα στο άσπρο του χιονιά, να γίνονται φάροι για τους ναυτικούς..

lofoten-hamnoy-village-XL

Εκεί που το χινόπωρο έχει άλλη όψη

View over Nappstraumen from summit of Offersøykammen, Vestvågøya, Lofoten Islands, Norway

Κι ο χειμώνας είναι βαρύς

Reine Lofoten Islands.jpg

Κι η μοναξιά μεγάλη

Norway-Lofoten-Islands-Lofoten-Opera-Hotel

Μα είναι ένας τόπος τόσο μαγικός..

lofoten-islands-norway-lofoten-norway-northern-lights-mountain-sea-stones-snow-night-star

Πόσο εξώκοσμος  τόπος είναι σαν τον λούζουν τα Aurora Borealis , τα“Northern Lights”!!

REINE.jpg

«Σαν όνειρο να φαίνονται απαλό και να μιλούνε
έως την ψυχή τα πράγματα του κόσμου…»

norway

Σ’ αυτά τα απόμακρα, απόκοσμα νησάκια  του Λοφούτεν υπάρχουν στοιχεία ανθρώπινης παρουσίας από  5.500 χιλιάδες χρόνια πριν, τουλάχιστον. Βίκινγκς, οι κάτοικοί του. Σπουδαίοι πολεμιστές και ναυτικοί.

Στο νησί Borg (Vestvågøy) του Αρχιπελάγους Λοφούτεν, αρχαιολόγοι αποκάλυψαν τη μεγαλύτερη αίθουσα συμποσίων (largest Viking longhouse) αρχηγού φυλής των Βίκινγκς που βρέθηκε ποτέ παγκοσμίως. Η κατασκευή είχε μήκος 83 μέτρα (272 πόδια), ύψος 9 μέτρα (30 πόδια) και πλάτος 8,5 μέτρα. και χρονολογείται πως είχε κατασκευασθεί από το έτος 500 μ.Χ. και πως εγκαταλείφθηκε γύρω στο 950 μ.Χ. Οι Νορβηγοί ανακατασκεύασαν το κτίριο και από το 1995 είναι ένα ζωντανό ιστορικό μουσείο, το Lofotr Viking Museum στο Borg, που το 2001 ανακηρύχθηκε στην Νορβηγία το μουσείο της χρονιάς ενώ το 2013  τιμήθηκε ως το Ευρωπαϊκό Μουσείο της χρονιάς. Δείτε το:

 Από όλη την Σκανδιναβική χερσόνησο, μα ειδικότερα από τα νησιά του αρχιπελάγους Λοφούτεν κινούσαν οι πολεμόχαροι πολεμιστές Vikings κι αλώνιζαν με τα μοναδικής τεχνικής πλοία τους τις θάλασσες του Κόσμου σπέρνοντας με την βιά και την αγριάδα τους τον τρόμο και το θάνατο στους άλλους γνωστούς του κόσμου μας, κι άλλοτε ανακαλύπτοντας άλλους τόπους, άγνωστους ακόμη στο υπόλοιπο κόσμο.

Λίγα  ακόμη λόγια για το αρχιπέλαγος Λοφούτεν

Το Lofoten ή το Lofoten είναι ένα αρχιπέλαγος που βρίσκεται πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο στη Βόρεια Νορβηγία μέσα στα όρια του νομού ( fylke ) του Nordland. Η Lofoten είναι μια περιφερειακή ένωση ( Interkommunale regionråd ) που αποτελείται από έξι δήμους ( kommune ) που συνδέονται γεωγραφικά, ιστορικά και πολιτιστικά.

Το Lofoten δεν είναι τόσο μεγάλο. Οι έξι δήμοι που απαρτίζουν το αρχιπέλαγος καλύπτουν μια περιοχή περίπου τόσο μεγάλη όσο η πόλη του Λος Άντζελες , αλλά με πολύ λιγότερους ανθρώπους: Λιγότεροι από 25.000 άνθρωποι ζουν στα νησιά σε μόνιμη βάση. Τα νησιά αυτά αποτελούνται κυρίως από ορεινές κορυφές και βαθιά φιόρδ, με περιορισμένο μόνο χώρο κατάλληλο για κατοίκηση ή γεωργία.

Οι κοινότητες στο Lofoten είναι μάλλον λίγες και απέχουν πολύ. Μόνο δύο οικισμοί μέχρι στιγμής έχουν λάβει χάρτες πόλης, Leknes (pop 3200) και Svolvær (pop 4500). Οι υπόλοιποι κάτοικοι ζουν σε πολύ μικρότερα χωριά και μικρούς οικισμούς, σχεδόν όλοι που βρίσκονται κατά μήκος της ακτής στη νότια πλευρά του αρχιπελάγους. Οι περισσότεροι από τους οικισμούς σήμερα συνδέονται με ένα σύγχρονο οδικό σύστημα μέσω γεφυρών, αλλά ορισμένες κοινότητες, ιδιαίτερα εκείνες των εξωτερικών νησιών Røst και Værøy, είναι προσβάσιμες μόνο με τον παλιό τρόπο, με πλοίο δηλαδή.

Νότια του αρχιπελάγους, είναι το νησί Vestfjord, με ένα γιγάντιο κόλπο και με ένα μοναδικό οικοσύστημα. Από το τέλος της τελευταίας εποχής των παγετώνων, πριν από αρκετές χιλιάδες χρόνια, τα νερά του μεγάλου αυτού κόλπου έχουν ενεργήσει ως ο μεγαλύτερος χώρος μητρότητας στον κόσμο: Κάθε χειμώνα, από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο, μεταναστεύουν εκεί εκατομμύρια έγκυοι γάδοι (Skrei)  από τον Αρκτικό και Ατλαντικό ωκεανό και σ’αυτά τα όχι παγωμένα νερά του κόλπου εναποθέτουν τα αυγά τους.

Αυτή η αφθονία των ψαριών στη χειμερινή περίοδο φαίνεται να έχει αξιοποιηθεί πολύ γρήγορα από τους κατοίκους της περιοχής και φαίνεται πως από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια δημιουργήθηκε ένα μεγάλο και βιώσιμο αλιευτικό σύστημα. Η ιδιαιτερότητα της παραδοσιακής αλιείας του Lofoten είναι ότι ο γάδος αυτός αποξηραίνεται στ’ ανοιχτά από τους ισχυρούς θαλάσσιους ανέμους και μπορεί να διατηρηθεί βρώσιμος μέχρι και για δεκαπέντε χρόνια σε μερικές περιπτώσεις ! 

800px-Stockfish_in_Lofoten.jpgΚατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, η εξαγωγή αποξηραμένου γάδου (Tørrfisk) αποτελούσε τη ραχοκοκαλιά της νορβηγικής οικονομίας και παρέμεινε το μεγαλύτερο οικονομικό πλεονέκτημα του βασιλείου μέχρι να ανακαλυφθεί το πετρέλαιο στη δεκαετία του 1960.

1.-blu_thumb.gif

 Ως εδώ το ταξίδι ..ας είναι .. Και για τους ταξιδευτές.. ένα ποίημα του Ν. Καββαδία

Reinebringen, Lofoten.png

«Ο Νάγκελ Χάρμπορ, Νορβηγός πιλότος στο Κολόμπο,
άμα έδινε κανονική πορεία στα καράβια
που φεύγαν για τους άγνωστους και μακρινούς λιμένες
κατέβαινε στην βάρκα του βαρύς, συλλογισμένος,
με τα χοντρά τα χέρια του στο στήθος σταυρωμένα,
καπνίζοντας ένα παλιό χωμάτινο τσιμπούκι,
και σε μια γλώσσα βορινή σιγά μονολογώντας
έφευγε μόλις χάνονταν ολότελα τα πλοία.

Ο Νάγκελ Χάρμπορ, πλοίαρχος σε φορτηγά καράβια,
αφού τον κόσμο γύρισεν ολόκληρο, μια μέρα
κουράστηκε κι απόμεινε πιλότος στο Κολόμπο.
Μα πάντα συλλογίζονταν την μακρινή του χώρα
και τα νησιά που είναι γεμάτα θρύλους, τα Λοφούτεν.
Μα κάποια μέρα επέθανε στην πιλοτίνα μέσα
ξάφνω, σαν ξεπροβόδισε το Steamer Tank «Fjord Folden»
όπου έφευγε καπνίζοντας για τα νησιά Λοφούτεν…»

Άσε την ζωή να μας πάει..


2253762187_3b995dfaa6_o

Ἄσ᾿ τὴ βάρκα στὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ τρέχει,
ἂς ὁρίζει τ᾿ ἀγέρι, τιμόνι-πανί,
τὰ φτερὰ ἅπλωσε πλέρια, ἄκρη ὁ κόσμος δὲν ἔχει,
εἶναι πι᾿ ὄμορφοι οἱ ἄγνωστοι πάντα γιαλοί,
ἡ ζωὴ μία δροσιὰ εἶναι, ἕνα κῦμα, ἂς τὸ φέρει
ὅπου θέλει τ᾿ ἀγέρι, ὅπου ξέρει τ᾿ ἀγέρι.

pen
Ἂς ἀλλάζουν λιβάδια μὲ βράχους καὶ δάση,
γύρω ἂς φεύγουν ποῦ πύργοι, ποῦ καλύβας καπνός,
εἴτ᾿ εἰδύλλιο γελούμενο ἀπλώνετ᾿ ἡ πλάση,
εἶτ᾿ ἀντάρτες καὶ μπόρες σου κρεμᾷ ὁ οὐρανός,
μὴ θαρρεῖς τὸ πανί σου μπορεῖς νὰ βαστάξεις,
ὅπου θέλει τὸ κῦμα μαζί του θ᾿ ἀράξεις.

pen
Τί γυρεύεις, τί θέλεις μὴ κι ἐσὺ τὸ γνωρίζεις;
Ἔχεις πιάσει ποτέ σου το τί κυνηγᾷς;
Μή ῾που σπέρνεις καλὸ τὸ κακὸ δὲ θερίζεις;
Δὲ σκοντάβεις σὲ ρώτημα σ᾿ ὅ,τι ρωτᾷς;

pen
Ὅτι σ᾿ ἔχει μαγέψει κι ὅτι σοῦ ῾χει γελάσει,
τό ῾χεις μόνος κερδίσει, μοναχὸς ἑτοιμάσει;

pen
Ἄσε τότε τὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ σπάζει,
ἄσ᾿ τὶς ζάλες νὰ σέρνουν τυφλὰ τὴ καρδιὰ
κι ἂν τριγύρω βογγὰ κι ἂν ψηλὰ συννεφιάζει,
κάπου ὁ ἥλιος σὲ κάποιο γιαλὸ θὰ γελᾷ

κι ἂν πικρό τη ψυχή σου τὸ δάκρυ τὴ ραίνει

πάντα κάπου κρυφή, μιὰ χαρὰ τὴ προσμένει.

1. blu

«Ας την βάρκα» του Κ. Χατζόπουλου

1. blu

Και επειδή είναι πιο όμορφο το ταξίδι αυτό το νάσαι μαζί.. Γιαυτό

Sail away with me

I put my heart in your hand

Στην αρχή ενός ακόμη φθινόπωρου


          .. και τα φυλλόδεντρα σκορπίζουν στον αγέρα και σκεπάζουν την γης..

   κείνη που κάποτε διάβαινες πάνωθέ τους

..  και σύ έφυγες μέρα άνοιξης για την “πέρα” χώρα

     “…τόσα φθινόπωρα και δε γνωρίσαμε ακόμα την ψυχή μας και ω συντριβή του  

                                ονείρου μας:

 μας έκλεισες όλους τους δρόμους για να μας ανοίξεις ένα μονοπάτι

                            στο άγνωστο…»*

 *Από τα χειρόγραφα του φθινόπωρου» του Τάσου Λειβαδίτη

Αναπότρεπτον γαρ…


 
  

– Απ’ το ημερολόγιο των τυφλών –

Robert McGinnis - Wuthering Heights -

Απλώθηκε σα σκιά απειλής κι ησυχίας μεγάλης, όταν

μέσα της βρίσκεσαι και δεν έχεις να λες

το «πότε πια θάρθει»

Εφηβεία καινούργια με χλόη που μαύρη, τώρα καθώς

το μπορούσα κατάματα να βλέπω τον ήλιο, στις παρυφές του

φυτρώνει

Κι όπως τότε που έρωτα περιμένοντας την καρδιά μου φοβόμουν

Πολλά γύρω μου και αόριστα κι ακοές πιο ωραίες

‘Οπως πάντα πλησιάζοντας τη σιωπή και οι ψίθυροι και

τα νεύματα που διακρίνεις

‘Ολα μοιάζαν πως χάνονταν κι όλα τότε ξανοίγαν

Νοσταλγία αργής μεταμόρφωσης συνοδεύει το ποίημα

Γιατί τάχα πώς να βρεθήκανε οι επιθυμίες στο ποίημα και τα άλλα

που τον θάνατο ετοιμάζουν;

Αυτά ένας συλλογισμός βαθύς τα αναπαύει

Ζώνες που αστράφτουν έρημες κι απρόσκοπτος ο αέρας τους

περνάει από τη γη

Με το γυμνό κεφάλι του και τις μικρές ψιλές φωνές, τις γρήγορες

Του λάρυγγα

Διασχίζοντας – τι γρήγορα – τις ζώνες του καιρού

‘Οχι με μιάς

Με πάλεψε, σ’ όλο το σώμα μου έσκαψε για τα όμοιά του φωλιές

Κι έγινα κατοικία άγριων πουλιών

Στη μέση ερημιάς

Τώρα εκεί θα κατοικεί τ’ ωραίο πουλί

Σ’ ένα κουβάρι συνωστίζεται αναπνοής

Το τρωκτικό των θεμελίων

1.-blu_thumb.gif

Ποίημα της Ελένης Βακαλό «Η ‘Έννοια των τυφλών» (1962)

optimisticlifeat30

The essence of Poetry

MBFKL

Άρθρα, οδηγίες και συνταγές για όσους θέλουν να κάνουν διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρακες, με χαμηλή εώς μέτρια κατανάλωση πρωτείνης και υψηλή κατανάλωση λίπους. Γνωστή κι ως κετογονική δίαιτα.

My Space in the Immense Universe

TO WHOM I SHARE THE SAME FEELINGS

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Μαρίνα Μόσχα

Όλα όσα μας αφορούν γύρω από την ψυχολογία μας, τις σχέσεις, τα παιδιά μας...

The Godly Chic Diaries

Smiling • Writing • Dreaming

ΕΧΩ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ

Μια προσπάθεια ανθολόγησης του παγκόσμιου ποιητικού λόγου.

ΒΙΒΛΙΟΑΝΙΧΝΕΥΤΗΣ

Απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που αγαπούν τα βιβλία: Παλαιά (σπάνια, δυσεύρετα, εξαντλημένα, μεταχειρισμένα), και καινούργια. Διαθέτουμε σήμερα, τα βιβλία που θα ψάχνετε αύριο.

Aurora Borealis

Γράφει χωρίς σοβαρότητα ο Ερμής Παπακωνσταντίνου

ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ...!

"Εάν θέλεις να λάμπεις σαν την ημέρα, να καις πάντα την ύπαρξή σου που μοιάζει με τη νύχτα" Τζελαλεττίν Ρουμί

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

LIVE to TRAVEL and TASTE

"GREEK GASTRONOMY CALENDAR"

ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Ταξίδια ποίησης

Αρέσει σε %d bloggers: