ιχνογραφίες


Pencil Sketches Of Mountains Gallery Mountain Landscape Drawing, - Drawings Art Gallery

«Είδες άδειο τον ουρανό, ανηφόρησες

κ’ ιχνογράφησες τα βουνά. Οι γραμμές του,

μου θυμίζουν το χέρι σου.Ένα χέρι απλωμένο

που επιπλέει στο φως κυματίζοντας

στην άκρη της πένας σου. Πατώντας σε μια μουσική σκαλωσιά

σχεδιάζεις

βουνά στον ορίζοντα, στα βάθη μου ήλιους.»

‘Αν η μουσική είναι η τροφή της αγάπης, παίξε κι άλλο’.

Τον παρακάλεσα

  ‘Η αγάπη ευφραίνει, όπως ο ήλιος μετά την καταιγίδα’.

.

Την καταιγίδα την ζήσαμε ξωπίσω του ήλιου,

την αγάπη ‘μάτωσε όσων την ζωή δεν πήρε

Άσε την μουσική ν’ απλώσει ως στα βάθη μας ήλιους ανεξίτηλους, Κύριε

eaf2d167e1924b3943cc0ae35a92a523

Το πρώτο ποίημα  είναι του ποιητή μας Νικηφόρου Βρεττάκου κι έχει τίτλο «Τα βουνά». Οι φράσεις που ακολουθούν μέσα στα εισαγωγικά είναι στίχοι του Σαίξπηρ (William Shakespeare) η πρώτη «If music be the food of love, play on» από την «Δωδεκάτη νύχτα» Twelfth Night,Act 1, Scene 1″ 

και η δεύτερη «Love comforteth like sunshine after rain»από το ποίημά του » Η Αφροδίτη και ο Άδωνις» Venus and Adonis, στροφή 800

Η μουσική πανδαισία που ακούγεται στο video που επέλεξα, είναι η μουσική σύνθεση «Beethoven’s Silence» του  Mεξικανού μουσικοσυνθέτη  Ernesto Cortazar (1940–2004) που συνέθεσε το 1999, μέρος του soundtrack για μια γερμανική ταινία ‘ The Dark Area ‘.. Η όλη (πολύ)σύνθεση από μένα..

Advertisements

Στερνό κατευόδιο


E-011 (2)

Δάγκωσα τη μέρα * και δεν έσταξε ούτε

            σταγόνα πράσινο αίμα

4515260.jpg

Φώναξα στις πύλες * κι η φωνή μου πήρε

            τη θλίψη των φονιάδων

Max Leiva http://www.tuttartpitturasculturapoesiamusica.com

Μες στης γης το κέντρο * φάνηκε ο πυρήνας

            που όλο σκοτεινιάζει

 

Κι η αχτίδα του ήλιου *

γίνηκεν, ιδέστε

            ο μίτος του Θανάτου!

topicneo

Ω πικρές γυναίκες *

με το μαύρο ρούχο

            παρθένες και μητέρες

Max Leiva http://www.tuttartpitturasculturapoesiamusica.com

Που σιμά στη βρύση *

δίνατε να πιούνε

            στ’ αηδόνια των αγγέλων

Γλυπτό Η Μάνα (14).jpg

Έλαχε να δώσει *

και σε σας ο Χάρος

            τη φούχτα του γεμάτη

 

1.-blu_thumb.gif

‘Ήταν ο τρόπος μου, μες από τον λόγο του ποιητή μας, του Οδυσσέα Ελύτη, για να κατευοδώσω εκείνους που χαθήκαν τόσο τραγικά, τόσο αναίτια, τόσο άκαιρα και αιφνίδια στην λαίλαπα της πυρκαγιάς.. Ανάγκη μου και χρέος μου, όπως το νοιώθω.. Καλοτάξιδοι νάναι στον τόπο ἐκεῖνο που δὲν ὑπάρχει πόνος, ἢ λύπη, ἢ στεναγμός, ἀλλά μόνο ζωὴ ατέλειωτη. Κι εκεί, ο Κύριος ας τους αναπαύσει..

Πολλές ζωές χαθήκαν εκείνο το απομεσήμερο, μες σε λίγες ώρες.. Άνθρωποι, ζωντανά και φύση γινήκαν όλα ένα πυρανάλωμα, αναίμακτη θυσία  στην εγκληματική αδιαφορία, στην αδηφάγο κερδοσκοπία, θυσία στην ανθρώπινη τρέλλα, στην παράνοια των καιρών μας….Μια φρίκη!!

 » Κι η φρίκη δεν κουβεντιάζεται γιατί είναι ζωντανή γιατί είναι αμίλητη και προχωράει· στάζει τη μέρα, στάζει στον ύπνο  μνησιπήμων πόνος.» όπως έλεγε ο άλλος μας ο ποιητής ο Γ. Σεφέρης (George Seferis).

Αλί σε εκείνους τους δικούς τους τους ανθρώπους που οι νεκροί αφήκαν’ πίσω..Κι είναι πολλοί οι νεκροζώντανοι.. Είθε ο Θεός να τους δώσει κουράγιο να τ’ αντέξουν, ανθρώπους να σταθούνε δίπλα τους να τους γλυκάνουν τον πόνο τον βαθύ. Κι άμποτες η Πολιτεία να τους δώσει ανάσα για να μπορέσουν κάποτε να σταθούν στα πόδια τους..

Εμείς οι άλλοι θα προχωρήσουμε,  προχωρούμε..Είναι η ανθρώπινη μοίρα, είναι η ζωή έτσι α φτειαγμένη. Δεν ξεχνάμε, πράττουμε για ν α μην ξαναγίνει τέτοια συμφορά. Αυτό, το χρέος μας!

1.-blu_thumb.gif

  1. Οι στίχοι που επέλεξα είναι ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο » Τα Πάθη, Άσμα η» του ποιήματος «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» του ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη (Odysseus Elytis)
  2. Επεξηγήσεις σε λέξεις και φράσεις του παραπάνω αποσπάσματος από   Τα πάθη, Άσμα η΄του  ποιήματος

    στρ. 2. :σταγόνα πράσινο αίμα: η μεταφορά από τη βλάστηση. Ο ποιητής εννοεί ότι η ίδια η μέρα έχει νεκρωθεί

    στις πύλες: των πόλεων ή στις πύλες του Άδη

    ο πυρήνας: της γης. Ως εκεί φτάνει το πένθος.

    μίτος: το νήμα (που έδωσε η Αριάδνη στο Θησέα, για να ξαναβγεί από το λαβύρινθο).

    ο μίτος του θανάτου: το νήμα που οδηγεί στο θάνατο.

  3. Τα τρία από πάνω γλυπτά του Εσταυρωμένου και οι αναπαραστάσεις των ανθρώπων είναι του γλύπτη Max Leiva από την Γουατεμάλα.
  4. Το γλυπτό «Η Μάνα» είναι αποσπασμένο μέρος από το γλυπτό του Κύπριου γλύπτη Θεόδουλου Θεοδούλου (1947-2008). Ο Θεοδούλου σπούδασε στην Ανώτατη ΣχολήΓλυπτό-Η-Μάνα-Theodoulos Theodoulou (2) Καλών Τεχνών στην Αθήνα, με δάσκαλο τον γλύπτη Γιάννη Παππά. Έκανε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης. Εργάστηκε για 15 χρόνια στη Μέση Εκπαίδευση και μετά αφοσιώθηκε στη γλυπτική. Ασχολήθηκε και με την αγιογραφία. Έργα του βρίσκονται σε πόλεις και χωριά της ελεύθερης Κύπρου (ανδριάντες, προτομές, μνημεία, έργα ζωγραφικής). Αγιογραφίες του υπάρχουν σε πολλές εκκλησίες και ιδιωτικές συλλογές.  Φιλοτέχνησε επίσης το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, με το κεφάλι του φιλοσόφου Ζήνωνα του Κιτιέα. Ήταν υπεύθυνος των εξετάσεων της Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών και Θεσσαλονίκης, για τους υποψήφιους φοιτητές της Κύπρου. Επίσης, διετέλεσε για πολλά χρόνια, μέλος της Επιτροπής Μνημείων του Κυπριακού κράτους. Ήταν σύζυγος της γνωστής Κύπριας ποιήτριας Μόνας Σαββίδου Θεοδούλου Απεβίωσε, σε ηλικία 62 ετών, το 2008. Μετά τον θάνατό του, περίπου 100 έργα του, δωρίθηκαν από την οικογένειά του στην Πινακοθήκη του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄, στη Λευκωσία, όπου αναπαραστάθηκε το εργαστήρι του με τα εργαλεία του, τα καλούπια, τα υλικά της τέχνης του, τα προπλάσματα και πολλά έργα του σε γύψο, πέτρα και μπρούτζο.
  5. Tο τραγούδι στο video είναι το μελοποιημένο από τον μουσικοσυνθέτη μας Μίκη Θεοδωράκη, ποίημα του ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη  με τον τίτλο «Του μικρού Βοριά» από την ποιητική του συλλογή «Μικρές Κυκλάδες» 

1.-blu_thumb.gif

Θυμήσου..


 
«Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!»

bg8.jpg

«Κι έχε στο νου σου έχε στο νου σου πάντοτε μ’ ακούς;

το αχ που βγάνει ο σκοτωμός το αχ που βγάν’ η αγάπη. «

6d50d4d69fff456440e76a003aaa332c

Για να θυμόμαστε…

από τον ποιητή μας, τον Οδυσσέα Ελύτη