Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους


"Πίσω απ’ το τζάμι βλέπω των άστρων τον ωκεανό Και τα λεπτά σου δάχτυλα που εκτείνονται Ίδιες χορδές μιας άρπας" "Κάθε μου λέξη πια δεν είναι Παρά μια σκιά της ομορφιάς σου Και στη φωνή σου παραμονεύουν Πολύ παράξενες συλλαβές Ήχοι βιολιού που μαγνητίζουν Κι όταν η κόμη σου μεταμορφώνεται σε μια Νεροποντή από μαύρους … Continue reading Σε νεροποντή από μαύρους κρίνους

ιχνογραφίες


"Είδες άδειο τον ουρανό, ανηφόρησες κ’ ιχνογράφησες τα βουνά. Οι γραμμές του, μου θυμίζουν το χέρι σου.Ένα χέρι απλωμένο που επιπλέει στο φως κυματίζοντας στην άκρη της πένας σου. Πατώντας σε μια μουσική σκαλωσιά σχεδιάζεις βουνά στον ορίζοντα, στα βάθη μου ήλιους." ‘Αν η μουσική είναι η τροφή της αγάπης, παίξε κι άλλο’. Τον παρακάλεσα … Continue reading ιχνογραφίες

Στερνό κατευόδιο


Δάγκωσα τη μέρα * και δεν έσταξε ούτε             σταγόνα πράσινο αίμα Φώναξα στις πύλες * κι η φωνή μου πήρε             τη θλίψη των φονιάδων Μες στης γης το κέντρο * φάνηκε ο πυρήνας             που όλο σκοτεινιάζει   Κι η αχτίδα του ήλιου * γίνηκεν, ιδέστε             ο μίτος του Θανάτου! Ω πικρές … Continue reading Στερνό κατευόδιο

Θυμήσου..


  "Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!" "Κι έχε στο νου σου έχε στο νου σου πάντοτε μ' ακούς; το αχ που βγάνει ο σκοτωμός το αχ που βγάν' η αγάπη. " Για να θυμόμαστε... από τον ποιητή μας, τον … Continue reading Θυμήσου..

Το τελευταίο μας φιλί


Τα μέσα μεταφοράς που τώρα µας απομακρύνουν Προβάλλουν σε γυάλινα κάδρα τα στιγμιότυπα της πόλης  Πώς να ’ναι οι περαστικοί σου; Οι δικοί µου βιάζονται προς την κατεύθυνση Του τελευταίου µας φιλιού Αφού εκεί κρέμασα το νήμα που τους ενώνει  Σε ένα δρομολόγιο προσωπικής πορείας Προς τις αλλεπάλληλες απώλειές σου Είναι το ποίημα “ Τα … Continue reading Το τελευταίο μας φιλί