“Ουλαλούμ”, “Ulalume”


    Ήταν σαν να σε πρόσμενα κυρά, απόψε που δεν έπνεε όξω ανάσα, κι έλεγα θάρθει απόψε απ’ τα νερά, κι’ από τα δάσα! Θάρθει, αφού φτεράει μου η ψυχή, αφού σπαρτάει το μάτι μου σαν ψάρι, και θα μυρίζει ήλιο και βροχή και νειό φεγγάρι!… Και να το κάθισμά σου συγυρνώ, στολνάω την … Continue reading “Ουλαλούμ”, “Ulalume”

Γι’ αγάπη μίλα μου


Πουλί της μοναξιάς αναστενάρη μου Λιγάκι αν με πονάς βρες το κλωνάρι μου Κατέβα χαμηλά για αγάπη μίλα μου Να γίνουν φωτεινά τα γκρίζα φύλλα μου Γιατί όσα είχα μάθει όλα τα ξέχασα Με τύφλωσε η αγάπη το κόσμο έχασα Πουλί είμαι κι εγώ μικρό κι απάτριδο Και θέλω να βρεθώ σε χώμα απάτητο Να … Continue reading Γι’ αγάπη μίλα μου

Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος


Θα με δεις στα πέρατα του κόσμου αν μου πεις κοντά σου πως με θες στο γκρεμό νερά θα σταματήσω ν' ακουστεί ό,τι πεις εσύ. Τα βουνά, αν θέλεις, θα κινήσω να με δεις μπροστά σου να βρεθώ αν χαθείς, γη κι ουρανό θα ψάξω θα 'μαι εκεί μονάχα αν το θες. Όταν σε ζητάω … Continue reading Όταν Κοπάζει ο Θόρυβος

Ο λύκος, η προβιά και ο όχλος


   “Προσέχετε δε από των ψευδοπροφητών, οίτινες έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, έσωθεν όμως είναι λύκοι άρπαγες.” ( Ευαγγέλιον Ματθαίου: 7:15 Μετάφραση Ν. Βάμβα) “Beware of false prophets, which come to you in sheep's clothing, but inwardly they are ravening wolves.”  χ “Για να μπορέσεις να αλυσοδέσεις τον όχλο πρέπει να φαίνεται ότι φοράς … Continue reading Ο λύκος, η προβιά και ο όχλος

Στις φοινικιές


Να φεύγεις, να φεύγεις, να φεύγεις ώσπου να βρεις τις ακτές που χρόνια, τα χρόνια στολίζουν με σημαιάκια του χτες οι αιώνες Όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν λειώνουν, τελειώνουν και ξαναρχίζουνε   Κι όμως πρέπει πάντα να φεύγεις να βρίσκεις τις φοινικιές φλεγόμενες βάτους που λένε σαν τις σειρήνες, ψευτιές Να φεύγεις, να φεύγεις, να φεύγεις ν' … Continue reading Στις φοινικιές