Στά πάνω νερά


  2453131923_893107dfb3_o

The-Tempest


Μιλούσες για πράγματα που δεν τα’ βλεπαν
κι αυτοί γελούσαν.
Όμως να λάμνεις στο σκοτεινό ποταμό
πάνω νερά·
να πηγαίνεις στον αγνοημένο δρόμο
στα τυφλά, πεισματάρης
και να γυρεύεις λόγια ριζωμένα

σαν το πολύροζο λιόδεντρο—
άφησε κι ας γελούν.
Και να ποθείς να κατοικήσει κι ο άλλος κόσμος
στη σημερινή πνιγερή μοναξιά
στ’ αφανισμένο τούτο παρόν—
άφησέ τους.

Ο θαλασσινός άνεμος κι η δροσιά της αυγής
υπάρχουν χωρίς να το ζητήσει κανένας.
 

Θερινό ηλιοστάσι, Θ’

Γ. Σεφέρης

   2453131923_893107dfb3_o

πάνω νερά: ανεβαίνοντας το ρεύμα.

Advertisements