Στερνό κατευόδιο


Δάγκωσα τη μέρα * και δεν έσταξε ούτε             σταγόνα πράσινο αίμα Φώναξα στις πύλες * κι η φωνή μου πήρε             τη θλίψη των φονιάδων Μες στης γης το κέντρο * φάνηκε ο πυρήνας             που όλο σκοτεινιάζει   Κι η αχτίδα του ήλιου * γίνηκεν, ιδέστε             ο μίτος του Θανάτου! Ω πικρές … Συνέχεια ανάγνωσης Στερνό κατευόδιο