Πάμε Θέατρο;


SWRCA2K5AP0CAQQUIXLCAUPLCVPCAXA0N7ACACW9GCFCAR05I6TCA0B7F0ICA7TK9FDCA3H1JC5CAPZ4JK9CAW9HQE1CA9U051SCAKN376WCAF2HIHECA74Z9GICAGMZAIBCAVLPKTWCAKG1HCECAIQS5NGCACQX53J

proskllisi%201[5]

Αυτή είναι η πρόσκληση που έλαβα από την φίλη μας την Ελένη  Παππά που έχει ανοίξει πρόσφατα τον χώρο της ΕΔΩ. Είναι μια πρόσκληση ανοιχτή για όλους, και για σας που διαβάζετε τούτες τις γραμμές και κινείστε κάπου κοντά στα Μέγαρα ή όπου αλλού και μπορείτε και θέλετε..

Την Παρασκευή στις 6/11/2009  και από ώρα 20.15’ είναι η πρεμιέρα του έργου.

“ΖΟΡΜΠΑΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ”

Και είστε όλοι προσκελημένοι

                Αυτό μου ζήτησε η Ελένη μας, να σας πω και από την μεριά μου μέσα από την σελίδα αυτή και αυτό πράττω μετά χαράς.

               Είναι μια θεατρική παράσταση που φτειάχτηκε για  όλους εμάς από ανθρώπους σαν κι εμάς,  όχι επαγγελματίες ηθοποιούς, αλλά απ’ ανθρώπους που αγαπάν’ την τέχνη του θεάτρου, την δημιουργία, την έκφραση μέσα από την τέχνη της ηθοποιίας. Απ’ ανθρώπους που έχουν μέσα τους μεράκι, σαν πως το ‘νοιωσα να το έχει η Ελένη μας, που συμμετέχει κι αυτή στην παράσταση του θιάσου του Δημοτικού θεάτρου Μεγάρων.

          Στην τελική ευθεία ,γράφει σήμερα στον χώρο της η Ελένη, πως βρίσκονται τα πράγματα μετά από επτά ολόκληρους μήνες συνεχούς προετοιμασίας. Απόψε, η ίδια μου είπε, έχουν την γενική πρόβα..

          Από την πλευρά μου, συγχαίρω την ομάδα αυτή των ανθρώπων, μα και την Ελένη μας, για την προσπάθειά τους και τους εύχομαι  από καρδιάς

“ Καλή επιτυχία “  

Νίκος ΚαζαντζάκηςΑλέξης ΖορμπάςΤο θεατρικό έργο που θα παιχτεί,  είναι σε διασκευή από τον και σκηνοθέτη της παράστασης Γ. Μαρδά, του πασίγνωστου μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη

 “Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά”

“Zorba the Greek”

( όπως κυκλοφόρησε το βιβλίο σε διάφορες χώρες)

       Ο Νίκος Καζαντζάκης ξεκίνησε να γράφει το βιβλίο του αυτό το 1941 και στην τελική του μορφή  το κατέληξε στα 1943.

        Γιαυτό το βιβλίο του, ο Νίκος Καζαντζάκης τιμήθηκε το 1954 με το βραβείο του καλύτερου ξένου μυθιστορήματος που εκδόθηκε στην Γαλλία.

       Ο ίδιος ο συγγραφέας έγραψε, μεταξύ άλλων, στον πρόλογο  αυτού του βιβλίου του:

Πολλές φορές πεθύμησα να γράψω το βίο και την πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, ενός γέρου εργάτη πού πολύ αγάπησα.
Στη ζωή μου, οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα όνείρατα· από τους ανθρώπους, ζωντανούς και πεθαμένους, πολύ λίγοι βοήθησαν τον αγώνα μου. Όμως, αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι άφησαν βαθύτερα τ’ άχνάρια τους στην ψυχή μου, ίσως να ξεχώριζα τρεις τέσσερεις: τον ‘Όμηρο, τον Μπέρξονα, το Νίτσε και το Ζορμπά.
Ο πρώτος στάθηκε για μένα το γαληνό κατάφωτο μάτι -σαν το δίσκο του ήλιου- που φωτίζει με απολυτρωτικιά λάμψη τα πάντα· ο Μπέρξονας με αλάφρωσε από άλυτες φιλοσοφικές αγωνίες που με τυραννούσαν στα πρώτα νιάτα· ο Νίτσε με πλούτισε με καινούριες αγωνίες και μ’ έμαθε να μετουσιώνω τη δυστυχία, την πίκρα, την αβεβαιότητα σε περηφάνια· κι ο Ζορμπάς μ’ έμαθε ν’ αγαπώ τη ζωή και να μη φοβούμαι το θάνατο”

       Και, να μην ξεχνάμε,  οτι είναι  ο ρόλος του Ζορμπά του Ελληνα πουΑντονυ Κουήν έκανε διάσημο σε όλον τον κόσμο τον ηθοποιό που τον υποδύθηκε στην ομώνυμη ταινία, τον Αντονυ Κουήν, και, βέβαια, ένα χορό που γεννήθηκε χάρις σε αυτήν: Το συρτάκι!

Πηγές:

Για τον Ν. Καζαντζάκη:

Go to source web page: Νίκος Καζαντζάκης – Βικιπαίδεια

Go to source web page: ΙΔΡΥΜΑ ‘ΜΟΥΣΕΙΟ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ’

Go to source web page: ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΚΔΟΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ

Για το βιβλίο του “Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” περισσότερα:

Go to source web page: Αλέξης Ζορμπάς – Βικιπαίδεια

Και, βεβαίως, για την  θεατρική παράσταση στο Δημοτικό θέατρο Μεγάρων, περισσοτερα:

Go to source web page: ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΕΥΘΕΙΑ – Windows Live

   Και, πιό κάτω,  η περίφημη σκηνή εκμαθήσεως του “ sirtaki dance” μεταξύ των Anthony Quinn και  Alan Bates από την διάσημη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη “Alexis Zorbas”,γνωστότερη ως Zorba the Greek, που γυρίστηκε στα 1964. Η μουσική για το συρτάκι γράφτηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη.

Λοιπόν, τι λέτε;

Πάμε θέατρο;

blu

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ: Η πρεμιέρα του έργου έγινε με εξαιρετική επιτυχία! Και οι παραστάσεις συνεχίζονται! 
  
   
          «Είναι  μια  παράσταση που πρέπει ο καθένας μας να δεί»,
αυτή ήταν η κοινή ομολογία όσων την είδαν και την απόλαυσαν!
   
Κι ο φίλος μας ο Αίολος ήταν την βραδυά της πρεμιέρας εκεί  και μας έδωσε να δούμε αυτές τις υπέροχες φωτογραφίες από την παράσταση στην πρεμιέρα  της, στο άλμπουμ του (Πατείστε επάνω  στον τίτλο για να δείτε τις φωτογραφίες ):
Για τις εντυπώσεις από την παράσταση, δείτε και στην σχετική καταχώρησή του υπό τον τίτλο:
 «Πήγαμε Θέατρο»:
blu
Δείτε μοναχά εδώ μερικές 
 φωτογραφίες του Αίολου από την παράσταση  » Ζορμπάς ο Ελληνας» στα Μέγαρα 
όπως και ένα video με αποσπάσματα απ’ αυτήν!
                                   
  Τα συγχαρητήριά μου σε όλους!!!
blu
Advertisements

Nobel ειρήνης, περιβάλλον και πολιτική ηθική


       Παρασκευή 12/12/2007 : Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου: 
p1p1
       Ο Albert Arnold «Al» Gore (Αλ Γκορ) και η Διακυβερνητική Διάσκεψη του OHE για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC) τιμήθηκαν με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2007.
NobelGore
      Η απόφαση της  απονομής του φετινού Νόμπελ Ειρήνης εξ ημισείας στον πρώην αντιπρόεδρο των  ΗΠΑ, Αλ Γκορ και στη Διακυβερνητική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Αλλαγές (IPCC), μου έδωσε μεγάλη χαρά και μου  ενδυνάμωσε την ελπίδα οτι ίσως κάτι επιτέλους θα γίνει προς αποτροπή του ολέθρου που αντιμετωπίζει ο κόσμος μας από την επιτεινόμενη φθορά του φυσικού μας περιβάλλοντος.
       Γνωρίζοντας πως το κουτί της Πανδώρας, το έχουμε ανοίξει από χρόνια, η παραπάνω απόφαση της επιτροπής των βραβείων Nobel, ως αιολικός άνεμος ενδυνάμωσε την ελπίδα μου. Και … όπως ξέρουμε όλοι μας, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, αντάμα με το φευγιό της ζωής.
     Η IPCC ιδρύθηκε το 1988 από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό και το imagesΠρόγραμμα Περιβάλλοντος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Σκοπός του επιστημονικού αυτού Σώματος είναι η αξιολόγηση της επιστημονικής γνωστικής βάσης και των ερευνών που διεξάγονται για τη μελέτη των κλιματικών αλλαγών. Η IPCC αξιολογεί επίσης τις συνέπειες των κλιματικών μεταβολών που προέρχονται από ανθρώπινη δραστηριότητα, μελετώντας πιθανές πολιτικές και δράσεις για την αντιμετώπιση των ενδεχόμενων κινδύνων.  O Albert Arnold Gore είναι ο γνωστός αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. Είναι επίσης γνωστός παγκοσμίως και για το πολυβραβευμένο ντοκυμανταίρ Inconvenient Truth: δείτε και σχετικό video       
      Οι αποφάσεις των μελών της Επιτροπής απονομής των βραβείων Νόμπελ, ειδικώς, μάλιστα, της επιλογής των προσώπων για την απονομή του σχετικού βραβείου ήταν ανέκαθεν και  εξακολουθεί να είναι κυρίως μια πολιτική πράξη του Ιδρύματος, υποκείμενη σαν τέτοια σε κριτική, θετική και αρνητική.
      Η συγκεκριμένη επιλογή της αφορά επίσης , το μεν, σε ένα επιστημονικό σώμα, την IPCC, που έχει συγκροτηθεί από ένα κατ’ εξοχή πολιτικό, παγκόσμιο Οργανισμό (Ο.Η.Ε), υπό την αιγίδα του οποίου και διατελεί, το δε, σ’ ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό πρόσωπο, στον κ. Albert Arnold Gore , εξ Η.Π.Α ορμώμενον.
    Και, καθ’ όσον αφορά στις επιλογές της ως πολιτικές τοιαύτες, είναι εξ ορισμού υποκείμενες σε κριτική, και μάλιστα ενδεχόμενα σε αποδοκιμαστική, όπως προανέφερα.       Για μένα, όμως, το κύριο και θετικό μήνυμα είναι το περιεχόμενο αυτής της επιλογής.   Το θέμα με περιεχόμενο » Η προστασία του περιβάλλοντος» είναι κατά πολύ ευρύτερο για να περιορισθεί στις εν στενή εννοία πολιτικές  «χρωματικές» επιλογές, γι’ αυτό το λόγο και τις αντιπαρέρχομαι άνευ τοιαύτης κριτικής .  
Figure_4_Predicted Annual Mean Change in Temperature (oC) 2081-2100 relative to 1986-2005       
      Είναι θέμα που αφορά σ’ όλο τον πλανήτη, στον κόσμο που ζούμε και θα ζουν οι απόγονοι μας. Αφορά στον κόσμο που επιδιώκουμε να αλλάξουμε προς το καλλίτερο, για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει..
      Και το μήνυμα της Νορβηγικής Επιτροπής είναι ισχυρό προς την κατεύθυνση αυτή, είναι μια ακόμη δυνατή καμπάνα προς τήρηση παγκόσμιας πολιτικής ηθικής για  τον φυσικό κόσμο μας και σαν τέτοιο το χαιρετίζω, αναθυμούμενη τους στίχους του επίσης βραβευμένου Νομπελίστα με το Νόμπελ Λογοτεχνίας ποιητή μας Γ. Σεφέρη:
                                             

Τ’ ανθισμένο πέλαγο και τα βουνά στη χάση του φεγγαριού

η μεγάλη πέτρα κοντά στις αραποσυκιές και τ’ ασφοδίλια

το σταμνί πού δεν ήθελε να στερέψει στο τέλος της μέρας

και το κλειστό κρεββάτι κοντά στα κυπαρίσσια και τα μαλλιά σου

χρυσά• τ’ άστρα του Κύκνου κι εκείνο τ’ άστρο ο Αλδεβαράν.

 

Κράτησα τη ζωή μου,

κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας

ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής

σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξυάς,

καμμιά φωτιά στην κορυφή τους• βραδυάζει.

 

Κράτησα τη ζωή μου• στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή

μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν

στην άμμο τού περασμένου καλοκαιριού τάχα

να μένουν εκεί πού φύσηξε ό βοριάς καθώς ακούω

γύρω στην παγωμένη λίμνη την ξένη φωνή.

 

Τα πρόσωπα πού βλέπω δε ρωτούν, μήτε η γυναίκα

περπατώντας σκυφτή, βυζαίνοντας το παιδί της.

 

Ανεβαίνω τα βουνά· μελανιασμένες λαγκαδιές• o χιονισμένος

κάμπος, ώς πέρα ο χιονισμένος κάμπος, τίποτε δε ρωτούν,

μήτε o καιρός κλειστός σε βουβά ερμοκκλήσια, μήτε

τα χέρια που απλώνονται για να γυρέψουν, κι οι δρόμοι.

 

Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή,

δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ• ψίθυροι

σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη

σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια

σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία».

 

Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών

κάτω απ τον πάγο το χαμογέλιο τής θάλασσας τα κλειστά πηγάδια

ψηλαφώντας με τις δικές μου φλέβες τις φλέβες εκείνες πού μου ξεφεύγουν

εκεί πού τελειώνουν τα νερολούλουδα κι αυτός ό άνθρωπος

πού βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι τής σιωπής.

 

(ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ -Β΄)

 

Κράτησα τη ζωή μου, μαζί του, γυρεύοντας το νερό πού σ’ αγγίζει

στάλες βαρειές πάνω στα πράσινα φύλλα, στο πρόσωπό σου,

μέσα στον άδειο κήπο, στάλες στην ακίνητη δεξαμενή,

βρίσκοντας έναν κύκνο νεκρό μέσα στα κάτασπρα φτερά του,

δέντρα ζωντανά και τα μάτια σου προσηλωμένα.

 

Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει, δεν έχει αλλαγή, όσο γυρεύεις

να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια, εκείνους πού έφυγαν, εκείνους

πού χάθηκαν μέσα στον ύπνο•  τους πελαγίσιους τάφους,

όσο ζητάς τα σώματα πού αγάπησες να σκύψουν

κάτω από τα σκληρά κλωνάρια των πλατάνων εκεί

πού στάθηκε μια αχτίδα τού ήλιου γυμνωμένη

και σκίρτησε ένας σκύλος και φτεροκόπησε ή καρδιά σου,

ο δρόμος δεν έχει αλλαγή· κράτησα τη ζωή μου.

 

Το χιόνι και το νερό παγωμένο στα πατήματα των αλόγων.

                                                                                             Από: Το ποίημά του  «Επιφάνια» 1937