Σεπτέμβρης 1922: Στις στάχτες της Σμύρνης, ο μεγάλος ξεριζωμός


Σμύρνη: 27 Αυγούστου/30 Σεπτεμβρίου 1922ιστορικοι-χαρτες--ελλάδα-και-Μικρά Ασία-1918-1922-συνθήκη-σεβρώνΤότε γένηκε η Μεγάλη Εθνική καταστροφή.

           Σμύρνη: Το λύκνο του Ελληνικού                                 Πολιτισμού  στην Ασία

12_31.jpg

Το 1919 στην περιοχή της Σμύρνης υπήρχαν 387 σχολεία και 1947 δάσκαλοι, δασκάλες  και καθηγητές με 63.000 μαθητές και μαθήτριες. Όλα επληρώνοντο από την Ελληνική Κοινότητα. Η Ευαγγελική σχολή, η οποία ανέδειξε μεγάλες μορφές, διέθετε 48.000 τόμους βιβλίων και 182 σπανιότατα χειρόγραφα.  Από τα εννέα νοσοκομεία της Σμύρνης, το » Γραικικόν «, όπως το έλεγαν, ήταν το μεγαλύτερο και διέθετε 420 κρεββάτια, 10 κλινικές,4 χειρουργεία, μικραβιολογικά, βιοχημικά και ακτινολογικά εργαστήρια. Οι γιατροί χειρουργούσαν δωρεάν Έλληνες, Τούρκους, Πέρσες, Άραβες.Νοσηλίες και εμβολιασμοί , ήταν όλα δωρεάν με Ελληνικά χρήματα. Τα σχολεία και τα νοσοκομεία τα στήριζαν οι πλούσιοι Έλληνες της Σμύρνης με ακίνητα αξίας και μεγάλα χρηματικά ποσά. πηγή

Το Και, από τη γαλλική λέξη Quai (=προκυμαία) που συγκέντρωνε τα πολυτελή καταστήματα, ξενοδοχεία, καφεζαχαροπλαστεία και προξενεία..jpg

Πριν από το 1922, η Σμύρνη αριθμούσε 270.000 κατοίκους, που κατανέμονταν σε 140.000 Ελληνες, 80.000 Τούρκους, 12.000 Αρμένιους, 20.000 Εβραίους και 15.000 Ευρωπαίους, ανάμεσα στους οποίους και οι Λεβαντίνοι.smyrne%20(2)

National Geographic: «.Για περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια στα βάθη της Μικράς Ασίας ανατράφηκαν πολλοί απόγονοι των ανήσυχων εκείνων πνευμάτων που είχαν ακολουθήσει τον Μέγα Αλέξανδρο στις εκστρατείες του στην Ασία. Χίλια χρόνια ακόμα νωρίτερα οι ακτές της είχαν εξελληνιστεί από τους πρωτοελλαδίτες που εγκατέλειπαν βιαστικά τη γενέθλια γη τους μετά την κάθοδο των Δωριέων.

»Διωγμένοι τώρα από τις αγροικίες τους με τις κληματαριές και από τα παραπήγματα των παζαριών τους, συνωθούνταν μισόγυμνοι στις αγορές των παραλίων, σαν ναυαγοί που καλούσαν απεγνωσμένα οποιοδήποτε περαστικό πλεούμενο για να τους σώσει από τα διογκούμενα κύματα της προσφυγιάς».

323

Εκεί, στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας

 στις  27 Αυγούστου 1922

 αιματογράφτηκε το τέλος μιας ιστορίας 2.500 χρόνων.
Όσα και τα χρόνια της Ελληνικής παρουσίας στη γη της Μικράς Ασίας.
 Μέχρις εκεί ήτανε!

Η Σμύρνη, μάνα, καίγεται!

Kι ανοίξανε τους τάφους οι ζωντανοί, 

να βγάλουν τους νεκρούς, να μπούνε εκείνοι μέσα

MIKRASIATIKI_KATASTROFI2-630x478

Από τις καταθέσεις μαρτύρων που περιέχονται στο βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου Rene Puaux “Οι τελευταίες μέρες της Σμύρνης” με πηγή OnAlert:

«Ο μάρτυρας κ.Jacob Milios, πράκτορας μιας ασφαλιστικής εταιρείας, που έψαχνε για καταφύγιο στο ελληνικό νεκροταφείο στο Μερσινλί, υπολογίζει σε 12.000 τον αριθμό εκείνων που είχαν μαζευτεί εκεί. Αναγνώρισε μέσα στο πλήθος τον αρχιδιάκονο Σμύρνης με ρούχα εργάτη. Εκεί έγιναν πράγματα που με μεγάλη δυσκολία τολμάει κανείς να τα eim_pha_kz2161a.jpgδιηγηθεί! Κάποιοι δυστυχισμένοι γονείς είχαν κρύψει τις κόρες τους στο εσωτερικό οικογενειακών τάφων και είχαν καθίσει πάνω στην ταφόπετρα. Οι Τούρκοι στρατιώτες ανακάλυψαν αυτές τις κρύπτες, απομάκρυναν τους γονείς με χτυπήματα υποκόπανων και βίασαν τα νεαρά κορίτσια μέσα στους ίδιους τους τάφους, για να τα σφάξουν στη συνέχεια.»

 «Ο μάρτυρας Antoine Ε…, έγραψε:
<<Οι πληγέντες, αναμεμειγμένοι με τους πρόσφυγες από την ενδοχώρα, οι οποίοι όταν έγινε η υποχώρηση του ελληνικού στρατού, είχαν εισρεύσει στην πόλη, είχαν συγκεντρωθεί στο ύπαιθρο, στα πρόθυρα της Σμύρνης, στη ζώνη Δαραγάτς, Χαλκά Μπουνάρ, Μερσινλί, Αγίας Τριάδας. Η έξοδος από τη ζώνη είχε απαγορευτεί αυστηρά από τους Τούρκους ιππείς και στρατιώτες που επιτηρούσαν στενά τα περίχωρα. Η ζώνη περικυκλώθηκε τελείως από το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου.
Οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες του τουρκικού στρατού άρχισαν να εισδύουν στους χριστιανικούς καταυλισμούς που βρίσκονταν στην εν λόγω ζώνη, για να απαγάγουν τις ωραίες γυναίκες και τα όμορφα κορίτσια.
Η φρίκη από τις σκηνές που διαδραματίστηκαν, είναι πέρα από κάθε φαντασία- πολλές από αυτές τις άμοιρες παραμορφώνονταν, για να φαίνονται άσχημες- άλλες που αντιστέκονταν, θανατώθηκαν από αυτά τα τέρατα- άλλες κρύβονταν στους τάφους και στα μαυσωλεία του νεκροταφείου των Ορθοδόξων άλλες τις πήραν μαζί τους αυτά τα κτήνη. Πολλοί άνδρες που θέλησαν να προστατέψουν τις γυναίκες τους, τις αδελφές ή τις συγγενείς τους από τις επιθέσεις των Τούρκων, σκοτώθηκαν επί τόπου».

katastrofi-smirnis

Προκυμαία Σμύρνης 1922«..Σ’ ένα τέταρτο η φωτιά είχε έρθει σε μας. Ρίχνανε βενζίνη και προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.τ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκοτώναν. Τη νύχτα οι Τσέτες έκαναν επίθεση ν’ αρπάξουν, να σφάξουν, ν’ ατιμάσουν. «Βοήθεια! Βοήθεια!», φώναζε ο κόσμος. Τα εγγλέζικα πλοία ήταν απέναντι. Έριχναν τους προβολείς. Σταματούσαν για λίγο. Τη νύχτα θέλαμε να πάμε προς νερού μας. Πήγαμε λίγο πιο έξω, φρίκη! Βρεθήκαμε σε μια χαβούζα (σ.τ.σ. μεγάλο ανοιχτό λάκκο). Γύρω γύρω, στα χείλια της χαβούζας σπαρταρούσαν κορμιά, και μέσα η χαβούζα ήταν γεμάτη κεφάλια. Έπαιρναν όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στην άκρια της χαβούζας, έκοβαν το κεφάλι και το έριχναν μέσα στη χαβούζα και τα κορμιά τα άφηναν να σπαρταρούν γύρω γύρω. Ήταν φοβερό. Όσοι το είδαν τρελάθηκαν. Το τρελοκομείο γέμισε από τρελούς σαν ήρθαμε. Εκεί σ’ αυτό το μέρος χάσαμε και τον πατέρα μου. Τον αδελφό μου τον έσφαξαν στο χωριό. Έβγαλαν, μετά, ιταλικά και ελληνικά πλοία και μας πήραν. Πόσους; Ούτε ένα είκοσι τοις εκατό δεν επήραν. Τέτοια καταστροφή δεν είδαν τα μάτια μου!».

Το αμέσως παραπάνω ένα μοναχά απόσπασμα από την μαρτυρία της  Ελένης Καραντώνη από το Μπουνάρμπασι, το οποίο βρισκόταν έντεκα χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Σμύρνης, μιας από τις πολλές μαρτυρίες που συγκέντρωσε το Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών.

Εκεί όπου, όπου, τέτοιες μέρες, μαύρες μέρες και νύχτες,

η πόλη της Σμύρνης κάπνιζε στα αποκαΐδια της,
πυρπολημένη από τους Τούρκους,

φωτιζότανε τις νύχτες από τα σώματα των καιγομένων ζωντανών Ελλήνων,
ποτιζότανε από το αίμα των παιδιών τους και στέναζε ο ντουνιάς.
Θρήνος και κοπετός και αίμα κι αλλαλαγμοί

«..Οι φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους Τούρκους, όσον αφορά τους Χριστιανούς δεν είναι ένα απροσδόκητο φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα συνεπούς πολιτικής. Το μίσος πήρε όλες τις μορφές. Πυροβόλησαν παιδιά, βίασαν και δολοφόνησαν γυναίκες. Ό αδελφός του προξένου της Ρουμανίας στη Σμύρνη είδε με τα ίδια του τα μάτια τον Έλληνα ιερέα του Μπουτζά σταυρωμένο στην πόρτα του κ. Gordon. Οι Τούρκοι του είχαν καρφώσει πέταλα στα χέρια και στα πόδια. Ήταν νεκρός, όταν ο αδελφός τοy προαναφερθέντος προξένου του φίλησε το χέρι, εκφράζοντας για τελευταία φορά το σεβασμό του».

René-PUAUX βιβλίοΑπό την κατάθεση του αιδεσιμότατου Dobson που περιέχεται στο βιβλίο του Γάλλου δημοσιογράφου Rene Puaux “Οι τελευταίες μέρες της Σμύρνης” :πηγή OnAlert

Ας σημειώσω εδώ ότι ο Γάλλος ιστορικός και δημοσιογράφος Rene Puaux (Ρενέ Πυώ  1878-1936) εξέδωκε το βιβλίο του με τον τίτλο «Ο θάνατος της Σμύρνης» (La mort de Smyrne) στο Παρίσι το έτος 1922, τον ίδιο χρόνο της καταστροφής, σαν απάντηση στις προπαγανδιστικές ψευδολογίες των Τούρκων και των τουρκόφιλων γαλλικών πολιτικών και δημοσιογραφικών κύκλων, που διέδιδαν πως ο ελληνικός στρατός έκαψε κατά την υποχώρησή του τη Σμύρνη!

Σμύρνη.jpgΗ Σμύρνη, μάνα, κάηκε!

katastrofi-smirnis-8

Η εικόνα της Σμύρνης μετά τον εμπρησμό..

«Izmir’inicinyakiyorduk? » (Γιατί κάψαμε τη Σμύρνη;)

 

«…Η Σμύρνη καιγόταν και μαζί της η Ρωμιοσύνη της, οι άνθρωποι των πρώτων πολιτισμών, εκείνοι που έζησαν τον Μεσαίωνα με τους μουσουλμάνους, εκείνοι που ζούσαν στην πατρίδα τους και στα σπίτια τους με άνεση, εκείνοι που κρατούσαν το εμπόριο και τη γεωργία της Σμύρνης και όλης της Δυτικής Ανατολίας, και ολόκληρη την οικονομία της, εκείνοι που ζούσαν σε παλάτια, κονάκια και τσιφλίκια, τώρα, τον εικοστό δεύτερο χρόνο του εικοστού αιώνα, πεθαίνουν για ένα κομμάτι βάρκας να τους μεταφέρει μακριά για πάντα…» 

Το πιο πάνω ερώτημα  περί των αιτιών του εμπρησμού στην Σμύρνη με την απάντησή τους τίθεται από Falih Rifki Atay, επιφανή Τούρκο δημοσιογράφο που ανήκε στο στενό περιβάλλον του Μουσταφά Κεμάλ και περιέχεται στο βιβλίο του«Cankaya» :πηγή «Καθημερινή»

Και, δε ήταν μόνο οι Ελληνες όσοι κατάσφαξαν οι Τούρκοι..Πρώτα ξεκίνησαν να κατασφάζουν τους Αρμένιους:

«..Οι δρόμοι, που οδηγούσαν στην αρμένικη συνοικία, φυλάγονταν από Τούρκους στρατιώτες. Όσο διήρκησε η σφαγή, δεν επετράπη σε κανέναν η είσοδος. ΟιPortrait_of_George_Horton συγκλονιστικότερες στιγμές της τραγωδίας εκτυλίχθηκαν στον καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου, όπου είχαν καταφύγει περισσότεροι από 4.000 άνθρωποι. Οι Τούρκοι ζήτησαν από τους εγκλείστους να εξέλθουν και να παραδοθούν, οι δε Αρμένιοι, γνωρίζοντας, τι τους περίμενε, αρνήθηκαν. Δέχθηκαν τότε πυρά και χειροβομβίδες, ενώ στη συνέχεια οι Τούρκοι εισέβαλαν στον περίβολο και εντός του ναού, κατασφάζοντας και εκτελώντας. Όσοι επέζησαν, οδηγούντο, ανά 100 άτομα, στην πλατεία Διοικητηρίου, όπου και δολοφονούντο εν ψυχρώ από τα τουρκικά εκτελεστικά αποσπάσματα». Όπως είχε γράψει ο Αμερικανός Πρόξενος:

«Ένα από τα δυνατώτερα συναισθήματα που πήρα μαζί μου απ’ τη Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής, διότι άνηκα στο ανθρώπινο γένος» 

Είναι η μαρτυρία του τότε προξένου των ΗΠΑ στη Σμύρνη του 1922 George Horton

Εκεί που γένηκε μακελειό ισοδύναμο γενοκτονίας!

The Greek-Turkish War: Victims Of The Smyrne Massacre In 1922

Incendie de Smyrne, 1922 – Edifices en flammes et population tentant de s’enfuir
© en.wikipedia.org

Charles Dobson (1886-1930)

www.greek-genocide.org


http://armeniantrends.blogspot.com/2010/06/genocide-grec-1914-1923-temoignage-2-21.html

http://www.onalert.gr/stories/Smyrnh_oi_ektopismoi_kai_oi_poreies_thanatoyToyrkikh_agriothta

Εκεί που η φρίκη πέρασε τα όρια της φαντασίας!

Γιατί; Τι έγινε τότε;

  Σαν σήμερα οι Ελληνες της Μικρασίας, εκείνοι οι λίγοι που επιβιώσανε, μεταφέρονταν στοιβαγμένοι στα πλοία προς την Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τους σκοτωμένα παιδιά, γονιούς, αδέλφια, φίλους και συγγενείς, βιός και περιουσίες..


1_D17yVOZrctvA_sOhY5S5AQ

 Μέχρι 250.000 άνθρωποι είχανε γίνει πρόσφυγες εδώ, μέχρις την 17.9.1922(30/9/με ν.η.).! 1.500.000.000, λένε, κατ’ελάχιστον, το σύνολο των Μικρασιατών Ελλήνων προσφύγων!Δεν έμαθα τον αριθμό των σφαγιασθέντων, αυτών που χαθήκανε τότε! Μένει άγνωστος ακόμη Και έτσι θα μείνει . Γιατί, ουκ έστιν αριθμός αυτών!

Τότε, που έχασε η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα! Κι όλα βαφτήκανε αίμα!

http://www.diaforetiko.gr/1-2-3-ke-4-septemvriou-1922-i-smirni-svistike-apo-ton-charti/

Εκεί,  στον Πόντο, στην Μικρά Ασία, στην Σμύρνη, στην πόλη των απίστων,

στην  Γκιαούρ Ιζμίρ, κατά πως την λέγανε οι Τούρκοι

smyrna

Κι όλα γινήκανε Ιστορία. Μες στα αποκαϊδια και στην συμφορά!

1.-blu_thumb.gif
Στις 30 Ιανουαρίου 1923 υπογράφηκε στη Λοζάνη το πρώτο μέρος της 
ομώνυμης Συνθήκης η οποία αποτέλεσε την κατάληξη της μεγαλύτερης
 καταστροφής που υπέστη η Ελλάδα.Με τη Συνθήκη αυτή αποφασίστηκε η 
υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα, 
με την εξαίρεση των Ελλήνων που ήταν εγκατεστημένοι στην
 Κωνσταντινούπολη και των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. 
Η μαζική άφιξη των προσφύγων δημιούργησε ανυπέρβλητες,
 σχεδόν, δυσκολίες στο ελληνικό κράτος. 
Περίπου 1.200.000 Έλληνες του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της
 Ανατολικής Θράκης ήρθαν στην Ελλάδα λίγο μετά την Καταστροφή,
 και ακολούθησαν περίπου 250.000 μέχρι το 1924, 
στο πλαίσιο της εφαρμογής της Σύμβασης που αφορούσε
 την ανταλλαγή των πληθυσμών. πηγήpontosnews
1.-blu_thumb.gif
  Για την μνήμη την ιστορική..
2453131923_893107dfb3_oΣημείωση: Το άρθρο μου αυτό είναι αναπροσαρμοσμένο σε σχέση με το αρχικό.

Για το ιστορικό της Μικρασιατικής Καταστροφής δείτε:

https://chilonas.com/2012/08/31/httpwp-mep1op6y-qs/   (μέρος Α)

https://chilonas.com/2012/09/03/httpwp-mep1op6y-qh/   (μέρος Β)

http://www.matia.gr/7/71/7106/7106_6_05.html

Go to source web page: Μικρασιατική εκστρατεία – Βικιπαίδεια

http://www.pontos-news.gr/article/129616/antallagi-plithysmon-i-megalyteri-katastrofi-tis-elladas

Advertisements