Στη σιγή του ακορντεόν.


Η είδηση που διάβασα μόλις, με γιόμισε με θλίψη : “ Νεκρός, χθες, την Κυριακή το βράδυ, και σε κατάσταση σήψης βρέθηκε στο σπίτι του  από τους αστυνομικούς που κάλεσαν οι γείτονες, ο πενηνταπεντάχρονος Πολωνός πλανόδιος μουσικός. Δίπλα του θρηνούσε γοερά ο σκύλος του”

. polonos_skylaki_0

Τον ήξερα αυτόν τον άνθρωπο. Ήταν ο ευγενής άντρας από την Πολωνία, που σχεδόν καθημερινά τα τελευταία χρόνια απαντιόμουν μαζί του στο κέντρο της πόλης. Ενας άντρας χαμογελαστός, λιγομίλητος, ντροπαλός θα ‘λεγα και..ένας άνθρωπος μοναχός. Πάντα μόνος, αυτός με την σκυλίτσα του στο πλάϊ του. Πάντα! Το σκυλάκι λιτό τον ακολουθούσε παντού, τον περίμενε υπομονετικά με τις ώρες έξω από τα μαγαζιά σαν εκείνος γύρναγε και κουβέντιαζε κι έπινε..Βρέξει , χιονίσει, ημέρα και νύχτα, το σκυλάκι ήταν πάντα εκεί από κοντά του και τον περίμενε. Κι ας ήταν στο λιοπύρι, ή κάτω από την βροχή, ή μες στο κρύο..Πάντα αφοσιωμένο και πιστό. Και μόνο με τον κύρη του ήταν καλόγνωμο κι υπάκουο, δεν δεχόταν να το πλησιάσει άνθρωπος άλλος, ούτε ζώο άλλο, θυμάμαι. Τον Νίττο, το δικό μου σκυλάκι, τον απόδιωχνε, κι εγώ, από την μεριά μου ούτε που είχα την τόλμη να το προσεγγίσω..Αγρίευε..Μοναδική του αναφορά αυτός ο άντρας, που δεν υπάρχει πιά. Κρίμα που’ φυγε. Έτσι και νωρίς..

Τους συναντούσα πάμπολλες φορές στον πεζόδρομο της Ρήγα Φερραίου. Τον άντρα με την σκυλίτσα του. Συνήθως καθισμένους σ’ ένα παγκάκι, εκείνον πάντα χαμογελαστό να παίζει όμορφες μελωδίες στο ακορντεόν του και τη σκυλίτσα δίπλα του  να σιγοντάρει στον ρυθμό της μουσικής. Και με τι ακρίβεια μάλιστα, σε τι τόνο και σε πόση συμφωνία με τους ήχους της μουσικής! Το σκυλImageHandlerί τραγούδαγε, είτε το πιστεύετε είτε όχι! Ένα χάρμα  ήταν οι δυό τους που χάριζε ομορφιά στους γύρω..και γιαυτό τους αγαπούσαν οι συμπολίτες μου..Σήμα κατατεθέν στην πόλη μας ο μουσικός αυτός με το σκυλάκι του. Αγαπημένες φιγούρες και οι δυό τους σαν τους έβλεπα να γυροφέρνουν στην πόλη..

Είχα καιρό να τους δω, κανα τρίμηνο πίσω τουλάχιστον..Την τελευταία φορά που τον είχα δει ήταν και η μοναδική φορά  στα τόσα χρόνια που δεν τον συνόδευε η σκυλίτσα του. Είχα χαρεί τότε και του το είπα με τον που τον είδα, μιας και τότε είχε να φανεί κάμποσες μέρες, και ρωτώντας τους γύρω για κείνον, είχα μάθει πως νοσηλευόταν στο νοσοκομείο. Με το σκυλάκι του απέξω να τον περιμένει, έτσι μου ‘χαν πει σαν ρώτησα για κείνο…. Τον είχα ρωτήσει για την υγεία του Αν ένοιωθε καλύτερα, ναναι περαστικά… Μου χαμογέλασε, μα είχε σκοτεινιά στα μάτια….Έπειτα, με τα λιγοστά σπαστά ελληνικά του, είχε δεχθεί τις ευχές μου για περαστικά, μου μίλησε στα πολωνικά ανάκατα με λίγα ελληνικά για την αρρώστεια του και, να πω την αλήθεια μου,  ούτε που κατάλαβα λέξη. Με ευχαρίστησε και πάλι κι ύστερα ροβόλησε στον δρόμο..Ήξερα κι ας μην κατάλαβα την γλώσσα του ότι ή αρρώστεια ήταν σοβαρή, όχι περαστική κι αυτός λυπημένος..Να που τώρα..

Διάβασα στις εφημερίδες πως το σκυλάκι ήταν κοντά του και στην στερνή του ώρα, μοναχός απ’ ανθρώπους άλλους καθώς ήταν και πως δεν μπορούσαν να το πάρουν από κεί….Το πιστεύω αυτό . Μα, αλλού, διάβασα, πως το βρήκαν το σκυλάκι να κλαίει γοερά δίπλα του, θρηνώντας τον.. Αυτό δεν το πιστεύω.. Δεν ξέρω γιατί, μα μάλλον σιωπηλό το σκέφτομαι δίπλα του, όπως σιωπηλό και υπάκουο στεκόταν πάντα παρέκει του περιμένοντάς τον ναρθεί για να φύγουν..Έτσι, θα τον περίμενε και τότε, σιωπηλό.. ..Διάβασα επίσης, ότι όσοι μάθαν’ για τον θάνατο του μουσικού, ρώτησαν να μάθουν για την τύχη της σκυλίτσας του..Και πως πήραν απάντηση  πως γνοιάστηκαν κι άλλοι για κείνο και πως τώρα βρίσκεται σε καλά χέρια που το φροντίζουν..Μακάρι, έτσι και νάναι, μα δεν το βλέπω να μπορεί το συγκεκριμένο σκυλάκι να προσαρμοστεί, χωρίς εκείνον, στο μετά..

Βλέπετε, είχε μάθει κάθε μέρα επί τόσα χρόνια να γυροβολάει στους δρόμους και στα καλντερίμια μαζί του ολημερίς και να στέκεται να τον συντροφεύει τραγουδώντας, σαν εκείνος έπαιζε στο ακορντεόν του όμορφες μελωδίες.. Τώρα, άραγε, πως θα μπορέσει να συνεχίσει με την απουσία τ’αγαπημένου του μες σε ξένο σπίτι και στην σιγή του ακορντεόν του ; Να ξέρει άραγες πως εκείνος δεν πρόκειται να γυρίσει, να τον πάρει να φύγουν;Ή ;

Κύριε, εσύ π’ αγαπάς τα πλάσματά σου, αγάπα το κι αυτό το μικρό τ’ ορφανό που θα ξαγρυπνάει κι απόψε περιμένοντας εκείνον που τον αγάπαγε, μάταια να φανεί..Κύριε, κάνε κάτι για αυτό. .

Advertisements

Στον Οκτώβρη της σποράς, οδηγίες πλεύσεως


Ήταν λίγο πριν το ξημέρωμα, πριν το πρώτο φως της μέρας σβήσει τα αστέρια του ουρανού, τότε που τ’ αστέρια παραπονέθηκαν:

00471_nightlight

“-Ούτε απόψε μας μέτρησε κανείς.
Εσένα;
-Κανείς.
-Ούτε είδε κανείς το στερνό φωταξίδι μας.*

* Μας έσβησαν φαίνεται με τα φώτα της πόλης.
Τα υπερεκτίμησαν αυτά τα φώτα”

Alan Fletcher

Κι εμείς, όχι που τα ‘δαμε, ούτε π’ ακούσαμε το παράπονο των αστεριών, μες στην κοινωνία της πληροφορίας που ζούμε..  Τι κάνουμε;

2015-06-21T034151Z_1385551238_GF10000134665_RTRMADP_3_CYBERSECURITY-USA-DEEP-PANDA-kAHD-U11001197812865IBC-1024x576@LaStampa.it

“Τρέχουμε παραδαρμένοι μέσα στη θύελλα των καιρών

για το αποθησαύρισμα πληροφοριών
κωδικοποιημένων με αριθμούς.

Υδρορροές πληροφοριών, που γίνονται ποταμοί
και φουσκώνουν,
και γίνονται χείμαρροι
ορμητικοί,
και γίνονται θάλασσες,
και γίνονται ωκεανοί,
και πλημμυρίζουν το ανθρώπινο μυαλό,
που βουλιάζει στην ατέρμονη,
απύθμενη αριθμολογία.

Ποια πληροφορία μπορεί να καταγράψει
χελιδονοφωλιές που ξαναζωντάνεψαν,
μυγδαλιές μυριάνθιστες, κατάλευκες, πανώριες,
τη γαλήνη του μικρού παιδιού που κοιμάται
στην αγκαλιά του Κυρίου,
και του πουλιού το πρώτο αδέξιο ανέμισμα,
το θρόισμα του πρώτου φύλλου που ’πεσε κίτρινο,
το χάδι της θάλασσας στην ακτή των κογχυλιών,
τ’ αποψινού αστεριού το στερνό φωταξίδι;

Ποια πληροφορία μήνυσε
στους λιγοστούς αποδέκτες της
τη φωνή της Ζωής στις χορδές της ψυχής μας;

Τη φωνή της Ζωής, …της Ζωής, …της Ζωής…”

p119_d20160111104200_thumb_b

‘Ωρα τ’ Οκτώβρη ξημέρωσε,

μέρα Κυριακής,

ώρα σποράς

a10_20606619

Οδηγίες πλεύσεως δοθήκαν

στου ποιητή την γραφή

να σπείρουμ’ τούτον τον Οκτώβρη

τ’ άνθη της γης, ν’ ακούσουμε το θρόϊσμα των φύλλων

να μυρίσουμε τ’ άρωμα τ’ ανέμου, στη νοτισμένη γης

και στο τραγούδι των νερών

να μηνύσουμε στ’ αστέρια πως τ’ ακούσαμε ,

πως πίσω από το σύγνεφο τ’ ουρανού,

διψάμε να τα δούμε

κι ας μην παραπονιούνται

 Παίξε ντελάλη μουσική ,

ν’ ακούσει η γης πως την ποθούμε

κι ας είμαστε στην Κοινωνία της πληροφορίας.

Alan Fletcher

Είναι  ώρα τ’ Οκτώβρη

ώρα σποράς

για μας..

Καλό μας μήνα!

Σημειώσεις:

1. Τα εντός εισαγωγικών δυο ποιήματα είναι του σύγχρονού μας Κύπριου ποιητή Ανδρέα Χατζηχαμπή. Το πρώτο επάνω ποίημά του έχει τον τίτλο  “Συνομιλία αστεριών” και το δεύτερο “Κοινωνία της πληροφορίας”

2. Η υπέροχη μουσική σύνθεση που ακούγεται στο video είναι instrumental csárdás (ουγγρικός φολκορικός χορόςτου Ιταλού Βιττόριο Μόντι Vittorio Monti (6 Ιανουαρίου 1868 – 20 Ιουνίου 1922), έργο του του 1904, που γράφτηκε για βιολί, μαντολίνο ή πιάνο . Αυτό το βιρτουόζικο κομμάτι έχει επτά παραλλαγές tempo. https://www.wikiwand.com/en/Cs%C3%A1rd%C3%A1s_(Monti)

Βροχή και σταλαματιές..


by wolfmanmoike

 Καλημέρα σας! ‘Έβρεχε ολονυχτίς απόψε, αργόρρυθμα και σταθερά..ώσπου κατά το πρωί οι στάλες της κρατηθήκαν μες στα σύγνεφα, υπόσχεση για αργότερα ναρθούν. Και γιόμισε ο ουρανός από την μουντάδα των μαζεμένων σταλαγματιών εκεί ψηλά..Κι οι φυλλωσιές από τα ψηλόδεντρα έξω στην βεράντα μου τις κυλάνε ακόμη από πάνω τους.. Κι η θάλασσα απέναντι ντυμένη στα μολυβιά της και το βουνό στον βάθος του ορίζοντα στο πέρα της να αχνοπροβάλλει..

    ’Όμορφο πρωινό, προάγγελος του βαρυχειμωνιάς που μας έρχεται..

Κι εγώ μένω να αποκοιτάζω τις σταγόνες της βροχής να αργοσέρνονται στα φύλλα και ν’ αναρωτιέμαι ακούγοντας την μουσική «βροχή» του Χατζιδάκι πως νάταν άραγε εκείνη η γυναίκα, η άγνωστη μες στο πλήθος, που καθώς περνούσε, αιχμαλώτισε την ματιά του με «την απελπισμένη αδιαφορία της» και τον ενέπνευσε ως άλλη Τζοκόντα να γράψει το αριστούργημά του το ομώνυμο..

Πως νάταν άραγε για την ματιά εκείνου η εικόνα της απελπισμένης αδιαφορίας της;..Ίσως, κάπως έτσι, κάπως ή κι αλλιώς..Βροχή και σταλαματιές..

Aνάταση


Πάνω από λίμνες, θάλασσες , πάνω από λαγκαδιές,

πάνω απ’ τα  δάση, τα βουνά, τα νέφη , τους αγέρες,

πάνω από τον ήλιο το χρυσό, πάνω από τους αιθέρες

και πάνω από τις έναστρες των κόσμων τις γραμμές,

pen

Ω  Σκέψη μου, ανυψώνεσαι, πλανιέσαι φτερωτή

και, σαν καλός κολυμβητής μες στο νερό ως λιγώνεις,

με μια αναγάλλια τ’ ουρανού τα τρίσβαθα αυλακώνεις

και με πρωτόφαντη κι αντρίκεια ηδονή.

1692024

Πέτα από τα μιάσματα της νέκρας μακρυά

πήγαινε να καθαριστείς στον πιο ψηλό αέρα

και πιές σαν καθαρό πιοτό και θεϊκό εκεί πέρα

την φλόγα που λαμπρόφωτη τ’ άπειρο πλημμυρά!

pen

Πέρα απ’ την πλήξη την στυγνή, την θλίψη την τρανή,

που βάρος φέρνουνε φρικτό στην σκοτεινή μας ζήση,

καλότυχος όποιος μπορεί να φτερουγίσει

και στην γαλήνια έκταση να πάει, την φωτεινή

pen

όποιος με σκέψεις που’ χουνε φτερά κορυδαλλών,

προς τα ουράνια λεύτερα πετάει,

που πάνω απ’ τη ζωή τραβάει κι ακόπιαστα γρικάει

την γλώσσα των βουβών, πραγμάτων, των  ανθών!

blu

Είναι το ποίημα “Ανάταση”  του Σαρλ Μπωντλαίρ Baudelaire Carls Pierre (Baudelaire Carls Pierre)

 

 

από  την ποιητική του συλλογή

 “Τα άνθη του Κακού”

Ομορφιές !


Και ανοίγοντας την ματιά και βλέποντας τέτοια ομορφιά γύρω μου, σε αυτή την πλάση και στα πλάσματά της,  στο σύμπαν ολάκερο,

πως να κρατήσω πάνω μου τις ασχήμιες των ανθρώπων;;

Τις αφήνω σε κείνους και πορεύομαι.

 

Χαρτογραφήσεις..


   by moosebite

  ‘..Δεν ισχύει για μας η γεωγραφία, δεν υπάρχει χώρα ανάμεσά μας,
άλλη από εκείνη που χαρτογραφούμε εμείς οι ίδιοι:
ένα κουβάρι από ποτάμια και μονοπάτια,
ένα αποτύπωμα βουνών από χαρτόνι.
Το σημαντικό τοπίο το κουβαλάμε μέσα μας,
σαν υδρολογικό χάρτη _μια ατέρμονη
ροή κάθε πράγματος προς όλα τ’ άλλα.
Ετσι όταν, σε λίγες μόνο ώρες, ξυπνήσεις από μιαν ανάσα
που δεν είναι η δική σου, ούτε κι η δική μου,
μακάρι να συλλογιστείς την απόσταση ανάμεσά μας
έτσι όπως εμείς οι ίδιοι τη χαράξαμε,
όμοια με γραμμή στην άμμο στην άκρη της θάλασσας.

Μια κλεψύδρα γερμένη στο πλάι είναι για πάντα.
Και για κείνη, που είπε ότι η αμμουδιά ήταν εναντίον μας,
κατέβηκα στην παραλία λίγο πριν απ' το ξημέρωμα
κι έγραψα τα πέντε γράμματα του ονόματός της
και περίμενα την παλίρροια που θα ερχόταν να τα σβήσει,
καθώς μια μια οι λάμπες πετρελαίου τρεμόφεγγαν στην ακτή
σαν εκατοντάδες σπίτια που ορθώνονταν, για να καταμετρηθούν’

Alan Fletcher

   

Είναι ένα απόσπασμα από το ποίημα του Matthew Hollis “Γραφή στην άμμο “ από την ποιητική του συλλογή “Ground Water” Η μετάφραση από την Χρύσα Φραγκιαδάκη.

Το video  είναι της atllantiss με το τραγούδι της Emma Shapplin “Silente Riva”από το άλμπουμ της ‘Etterna’.

Καλό σου ταξίδι Lhasa de Sela ..


lhasa-micro2

        Το ‘μαθα μόλις! Λίγο πριν το ξημέρωμα της 13ης μέρας του πρώτου μήνα του 2010.

        Οτι εκείνη, η αγαπημένη μου τραγουδοποιός και τραγουδίστρια, η Lhasa de Sela δεν ζει πια. Έμαθα ότι πέθανε ακριβώς πριν τα μεσάνυχτα της πρώτης μέρας του νέου χρόνου που μας ήλθε.. Ανήμερα την Πρωτοχρονιά του 2010. Έμαθα, επίσης, πως επί είκοσι δυο μήνες πάλευε με γενναιότητα και αποφασιστικότητα τον καρκίνο που είχε προσβάλει το στήθος της. Κι ότι δεν έχασε το κουράγιο της ως την τελευταία της στιγμή..Κι ήταν μόλις 38 χρονώ. Πόσο λυπήθηκα!

   Lhasa de Sela, τ’ όνομά της!

]                    

            Δεν γνωρίζω αν σας είναι γνωστή. Εμένα με μάγεψε η φωνή της μα και τα τραγούδια της..Την έβρισκα τόσο ξεχωριστή, τόσο ιδιαίτερη! Μοναδική η παρουσία της για μένα, σε ένα τεράστιο και τόσο πολυάνθρωπο χώρο, σαν της μουσικής.. Η φωνή της αξεπέραστη, αισθησιακή, γιομάτη σιωπές και παλμούς..Μια φωνή για πέρα από τα σύνορα , πέρα από τον χρόνο.. Ένας φίλος της, είπε γι αυτήν:

“We have always heard something ancestral coming through her.  She has always spoken from the threshold between the worlds, outside of time.  She has always sung of human tragedy and triumph, estrangement and seeking with a Witness’s wisdom.  She has placed her life at the feet of the Unseen.»

      Η ζωή της ήταν κι αυτή ασυνήθιστη,  ιδιαίτερη να πω.. Γεννήθηκε στις 27 Σεπτέμβρη του 1972 σ’ ένα μικρό ορεινό χωριό στα περίχωρα της Νέας Υόρκης. Big Indian τ’ όνομά του. Δεν έμεινε για πολύ εκεί. Οι γονείς της, ο πατέρας Μεξικανός συγγραφέας και δάσκαλος, η μάνα της Αμερικανίδα φωτογράφος, δεν άντεχαν την ρουτίνα της καθημερινότητας και την σταθερότητά της.. Έτσι πήραν την μικρή  Lhasa και τ’ άλλα τα παιδιά τους και τα μεγάλωσαν μέσα σε ένα λεωφορείο με το οποίο περιπλανούνταν επί επτά χρόνια σ’ όλο το Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής..Την μεγάλωσαν ως νομάδα μες στους δρόμους..Μες στο λεωφορείο την σπούδασαν με τις γραφές και με τα ακούσματα τα καλλιτεχνικά τους..

     Στα μέσα του ‘80, στα 13 της, μόλις χρόνια πάνω στην σκηνή ενός ελληνικού καφέ (Greek cafe) του Σαν Φραντζίσκο, η Lhasa ανακάλυψε τις εκπληκτικές δυνατότητες της φωνής της τραγουδώντας “a cappella” μπαλάντες του Μπίλλυ Χαλλιντέϋ (Billie Holliday) και μεξικάνικα τραγούδια . Από τότε  σε κείνο το καφέ έκανε την αρχή της πορείας της ως τραγουδίστριας.

      Έγινε γνωστή ευρύτερα στον κόσμο με την θαυμάσια απόδοση του τραγουδιού ¨La Llorona” στο ομώνυμο άλμπουμ της  του 1997 για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Φελίξ (Félix Award). Την επόμενη χρονιά, στα 1998 τιμήθηκε στον Καναδά με το βραβείο Τζούνο ( Juno Award) ως η καλύτερη διεθνής καλλιτέχνης του 1998. Αφού περιπλανήθηκε στην Ευρώπη και την Βόρεια Αμερική για κάμποσα χρόνια μετακόμισε στην Γαλλία. Αργότερα, με την επιστροφή της στο Μοντρεάλ του Καναδά, στα 2003, ακολούθησε το πρώτο της άλμπουμ το “The Living Road”. Το 2005 τιμήθηκε με το παγκόσμιο μουσικό βραβείο του BBC ως η καλύτερη καλλιτέχνιδα για κείνη την χρονιά. Είχε έντονη και πολυποίκιλλη καλλιτεχνική δραστηριότητα, μέχρις και σε φίλμς πρόλαβε να συμμετάσχει! Τον Απρίλη του 2009 πολύ άρρωστη πια, εξέδωσε το άλμπουμ με τ’ όνομά της “Lhasa”. Ήταν και το τελευταίο της.

           Σύντομος ο δρόμος της σε αυτήν την ζωή, μα τόσο ζωντανός. Και η ζωή της όλη, η ζωή του ταξιδευτή του δρόμου. Με την τέχνη μιας νομάδας!

lhasaΜα, μας έδωσε και μας άφησε τόσα όμορφα ακούσματα!

           Κάποτε ρωτήθηκε από που εμπνεύστηκε για τα τραγούδια της στο άλμπουμ της “The Living Road” και κείνη απάντησε:

“The mysterious force that doesn’t let us box ourselves in, that compels us to keep changing.

The road is alive, we can’t freeze or stop it.

And we know can’t.»

 

Καλοτάξιδη στον νέο σου δρόμο, Lhasa…

blu

Περισσότερα για την lhasa de Sela, αν θέλετε, μπορείτε να απευθυνθείτε εδώ:

Go to source web page: LHASA DE SELA Unofficial Homepage / Portrait

Go to source web page: Lhasa de sela Cantante – Lhasa biography