Στις ώρες των καλικάντζαρων


 ΔΕΝΔΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ

         Κάποτε, τότε που οι μύθοι κυβέρναγαν τον κόσμο σα παλιές ιστορίες που’χαν γενεί στους χρόνους των παλιών καιρών, λέγαν ότι υπήρχαν οι καλικάντζαροι, πλάσματα της νύχτας κακόβουλα και φθονερά για τους ανθρώπους, που εκείνοι τους ονόμασαν’καλούς  ίσα για να τους ξορκίσουν απ’ το κακό τους μοναχά. Οτι τέτοιες μέρες – από τα Χριστούγεννα και μετά- οι καλικάντζαροι κατάφεραν και σκαρφάλωσαν από τα έγκατα της γης όπου ήσαν ταγμένοι νάναι, μιας και καλικάντζαροςείχαν πια μισοκαταφέρει εκείνο που ολοχρονίς το προσπαθούσαν πελεκώντας το με τα τσεκούρια τους : Να κόψουν το δέντρο του κόσμου που κρατούσε πάνω του την ζωή,  ίσα για να ρίξουν τον πάνω κόσμο και τους μισητούς τους τους ανθρώπους κάτω από τη γης μες στα σκοτάδια τους χάους και της ασχήμιας όπου ήσαν και αυτά στην καταδίκη τους. Κι οτι με το που φάνηκε, μες από το μισοκομμένο κορμό του δέντρου, το φως τ’ ουρανού κι η πλάση στα σκοτισμένα μάτια τους, εκείνοι, οι καλικάντζαροι, πήδησαν απ’ την λαχτάρα τους ‘μες από τον πελεκημένο κορμό του πάνω στη γης κι ανακατεύτηκαν αθέατοι μες στις σκιές, στις ζωές των ανθρώπων και τις τάραξαν και τους ανακάτεψαν και τους δώσαν’ από το σκότος τους. Και πως έπειτα,  λίγο πριν το ξημέρωμα, στήσαν’ χορούς κυκλοτερείς γύρω από το δέντρο μεθυσμένοι απ’ την χαρά τους που μπόρεσαν να πεδέψουν τους ανθρώπους και να τους αρπάζουν τα παιδιά,   πριν κουρνιάσουν μετά μες στις ρωγμές του πελεκημένου κορμού του και στα φυλλωμένα κλαδιά του να κρυφτούν από το φως της μέρας που δεν αντέχαν. Μέχρι να ξαναβγούν μες στις σκιές και το σκοτάδι της νύχτας ..

        Μα ο μύθος, σα καλό παραμύθι μ΄ όμορφο τέλος, έδινε και δίνει την παρηγόρια στους ανθρώπους πως οι καλικάντζαροι δεν τα κατάφεραν τελικά να κόψουν ολότελα το δέντρο γιατί με το φανέρωμα του Θεού στην βάπτιση του Υιού του, τότε π’ ανοίχτηκαν σε Αυτόν οι ουρανοί,  τότε π’ άγιασε με το Πνεύμα Του τον κόσμο ολάκερο, ξηρά και ύδατα κι ανθρώπους και ζωντανά και φύση.. Τότε που το καθάριο νερό της βαπτίσεώς του ράντισε την γης ολάκερη.. Τότε,, λέει ο μύθος,  ότι το δέντρο του Κόσμου και της Ζωής δυνάμωσε ξανά και ο κορμός του ξαναγένηκε όπως ήταν πριν, δυνατός και σταθερός, οτι ξαναδημιουργήθηκε. Έτσι και πως  οι καλικάντζαροι που κουρνιάζαν την μέρα μέσα του να κρυφτούν από το φως, χαθήκανkalikantzaroi-1 και πάλι στα έγκατα της γης, στον τόπο των κακόψυχων και των νεκροζώντανων. Και πως από τότε και μετά ολοχρονίς προσπαθούν τόσους επί τόσους καιρούς να ξανανέβουν στην γης πελεκίζοντας κάθε φορά τον κορμό του δέντρου και που δεν τα έχουν καταφέρει ως τις μέρες μας..Χάρις της δύναμης του Θείου και της Φανέρωσής του με αγάπη στην πλάση και για τους ανθρώπους με την γέννηση και την βάπτιση του Υιού Του που την ανακαλούμε οι άνθρωποι  με πίστη τις μέρες τούτες ναρθεί και πάλι να στεριώσει και να αναδημιουργήσει τον Κόσμο και μας για μια ακόμη νέα χρονιά..Και, για όσους από μας τους ανθρώπους πιστεύουν στους μύθους,  να πατάξει και πάλι τους Καλικάντζαρους πέρα στα έγκατα με τον ραντισμό του κόσμου όλου με το άγιο νερό της βάπτισης του Υιού του.

        Αυτός, ο μύθος των καλικάντζαρων, στον τόπο μας, κακά ξωτικά τους έχουν πει κι αλλιώς, οι λαοί τους δώσαν΄ μες τους καιρούς κι άλλα ονόματα και είπαν με τα χρόνια πολλές ιστορίες άλλες ή παρόμοιες γι’ αυτούς, μα πάντα ιστορίες με τ’ όμορφο τέλος.. Για να συνεχίζουν να έχουν πίστη στο θείο οι ανθρώποι, να  έχουν ελπίδα και να αγαπούν το καλό και το φως..

        Και σας ρωτάω σαν πως το αναρωτιέμαι..Ποιός έχει τέτοια πίστη στους τωρινούς καιρούς ώστε μ’ αυτήν, να ανακαλωσορίζει την αλήθεια της γέννησης του Χριστού, την φανέρωση του Θεού και το ράντισμα της γης και των υδάτων με το Αγιο νερό της Βάπτισής του για τον καθαρμό τους; 

        Ποιός έχει ακόμη πίστη στους μύθους των καλικάντζαρων και το πως ξαναγιαίνει ο κορμός του πελεκημένου δέντρου της ζωής κάθε νέα χρονιά; Ποιοί ακόμη πιστεύουν ότι οι μύθοι έχουν πίσω τους αληθινές ιστορίες μακρυνών αλλοτινών και ξεχασμένων χρόνων;

     Και, ποιός μου λέει πως οι καλικάντζαροι ή κάμποσοι από δαύτους, κακές ψυχές νεκροζώντανων παλασμάτων,  δεν τα καταφέραν τελικά να βγουν πάνω στη γης  και νάναι από χρόνια πολλά αναμεσίς στους ανθρώπους σαν νάναι ανθρώποι κι αυτοί για να σκοτίζουν τους άλλους; Για να φέρνουν και στων αλλουνών τις ψυχές το σκοτάδι και την απελπισιά;

       Ποιος έχει πίστη, ποιός έχει ελπίδα, ποιός έχει αγάπη σήμερα; Χρειάζονται  άραγες πολλοί ή αρκεί έστω και μια ψυχή ζώσα στο αεί και στο αγέννητο για να ξαναγιάνει τον πελεκημένο κορμό του δέντρου του κόσμου; Για να αναστήσει με θυσία την ζωή της σεbirth1 τούτο τον κόσμο, τον όλο κόσμο της ζωής; Τα Χριστούγεννα ήλθαν και φέτος για μια ακόμη φορά..Θα ρθούν και τα Θεοφάνεια..Κι ο ραντισμός της γης μέλλει να ξαναγενεί μετά την ανατολή του νέου χρόνου.        Δος τε πίστη να ραίνει το θείο τη γης να ξαναγιάνει το δέντρο, δος τε ελπίδα να ζήσει ο κόσμος μες στην σκοτεινιά του όπου πολλοί τους είναι και , κυρίως δος τε αγάπη!! Σ΄ Εκείνον που είναι η Αγάπη, στους άλλους τους συνανθρώπους μας που πάσχουν για να μην ξαναπάθουν..Αγάπη για τον κόσμο μας να συνεχίσει να υπάρχει δυνατός κι όμορφος.Μα κι από την αγάπη σας δώστε και στους νεκροζώντανους καλικάντζαρους που φοράν’  τον τύπο τ’ ανθρώπου, μπορεί με την χάρη της να γίνουν ανθρώποι κι αυτοί, αν το θέλουν κι οι ίδιοι. Ελεύθερη γαρ η βούληση.…Αλλιώς πετάξετε τους στα τάρταρα, με την δύναμη της αγάπης σας ενάντια στο κακό. Τέτοια, τόση και ατελεύτητη η δύναμη της Αγάπης!

candle3mb6

Σας εύχομαι καλή Πρωτοχρονιά!! Καλά κι ευλογημένα νάναι  τα Φώτα!

Καλή χρονιά!!

Με Αγάπη, υγεία και ειρήνη σε όλους μας!

 

Advertisements

Η Γενετική .. και ο μύθος του Μινώταυρου


Θα μου πείτε από που έως που η επιχειρούμενη συσχέτιση; Τι παράλογο! Ο Γελαστούλης είναι σαρκαστικός

Είναι όμως, παράλογο ή απλώς φαίνεται έτσι;

Είναι καθόλου δυνατόν;  αναρωτιέμαι . ‘Άραγε «Ζει ο βασιλιάς Μινώταυρος;»

Ας δούμε τα δεδομένα και οι συλλογισμοί, οι συνειρμοί, τα ερωτήματα δικά σας :

  1. Η Επιστήμη της Γενετικής και τα πειράματά της (από την μιά πλευρά)

Είχα γράψει, όταν το  πρωτόμαθα,  σχετικά με την επιδίωξη των γενετιστών επιστημόνων να τους επιτραπεί νομικώς να δημιουργήσουν υβριδικά έμβρυα αναμειγνύοντας γενετικό ανθρώπινο υλικό και ζωικό τέτοιο.  Δείτε : Εμβρυα από ανάμειξη ανθρώπου και ζώου!

Την συνέχεια επί του θέματος την διάβασα στο in.gr (πηγή ΑΠΕ), απ’  όπου και η παρακάτω επιλεγμένη αντιγραφή :

«Παρά τις αντιδράσεις .. Εγκρίθηκε στη Βρετανία η έρευνα σε ανθρώπινα- ζωικά έμβρυα

» Οι επιστήμονες θέλουν να χρησιμοποιήσουν ζωικά ωάρια επειδή τα αποθέματα ανθρώπινων ωαρίων είναι πολύ περιορισμένα.

Το σχέδιο είναι να εισάγουν ανθρώπινο DNA σε ωάρια βοοειδών ή κουνελιών από τα οποία έχει αφαιρεθεί ο πυρήνας με το γενετικό υλικό.

{σημ.:οι επισημάνσεις δικές μου}

» Έρευνες αυτού του είδους έχουν ήδη πραγματοποιηθεί στην Κίνα, στον Καναδά και σε ιδιωτικά ερευνητικά κέντρα των ΗΠΑ, και οι Βρετανοί επιστήμονες απέρριψαν τις επικρίσεις ότι προσπαθούν να «παίξουν τον Θεό».

«Δεν προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ανθρώπους με αφτιά κουνελιού […] Ο στόχος της όλης προσπάθειας είναι να κατανοήσουμε τα αίτια των ασθενειών και να αναπτύξουμε θεραπείες», είπε ο Δρ Ρόμπιν Λόβελ-Μπατζ του Εθνικού Ινστιτούτου Ιατρικής Έρευνας.

«Οι αντιρρήσεις του κόσμου στην παραβίαση της ακεραιότητας της φύσης είναι απόλυτα λογικές», δήλωσε ο Δρ Ντέιβιντ Κινγκ διευθυντής της οργάνωσης Human Genetics Alert.

«Το Βατικανό χαρακτήρισε την απόφαση «τερατώδη πράξη που στρέφεται κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». {σημ.:οι επισημάνσεις δικές μου}

Δείτε και : http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=829620

2. Ο μύθος του Μινώταυρου (από την άλλη πλευρά)

Ο μύθος, πιστεύω, είναι σ’  όλους μας γνωστός, μιας και ανήκει στο πάνθεον της Ελληνικής μας μυθολογίας, κατέχοντας, μάλιστα, περίοπτη και πολυσήμαντη θέση σ’ αυτήν . Για το μύθο έχουν γράψει οι αρχαίοι συγγραφείς Πλούταρχος, Απολλόδωρος, Βιργίλιος και άλλοι.

Τον υπενθυμίζω, αντιγράφοντας το σχετικό περιληπτικό λήμμα από την πηγή:

Go to source: Κρήτη – Ιστορία & Πολιτισμός

« Ο Μίνωας παντρεύτηκε τη Πασιφάη, κόρη του Ήλιου και της νύμφης Κρήτης και απέκτησε οχτώ παιδιά, τον Ανδρόγεο, τον Κατρέα, το Γλαύκο, το Δαυκαλίωνα, την Αριάδνη, τη Ξενοδίκη, την Ακάλλη και τη Φαίδρα. Σύμφωνα με τη μυθολογία, όταν ο Μίνωας ζήτησε από τον Ποσειδώνα σημάδι ότι μπορεί να γίνει βασιλιάς όλης της Κρήτης, από τη θάλασσα αναδύθηκε ένας πανέμορφος ταύρος που ο βασιλιάς λυπήθηκε να θυσιάσει. Θυσίασε λοιπόν κάποιον άλλο στη θέση του, προκαλώντας την οργή του Ποσειδώνα, που θέλησε να τιμωρήσει το Μίνωα κάνοντας τη γυναίκα του Πασιφάη να ερωτευτεί το λευκό ταύρο. Η τελευταία, με τη βοήθεια ξύλινου ομοιώματος αγελάδας, που κατασκεύασε ο Δαίδαλος, ενώθηκε με τον ταύρο και γέννησε τον Μινώταυρο, που είχε σώμα ανθρώπου και κεφάλι ταύρου.

 Σύμφωνα με το μύθο, που προφανώς εμπνεύστηκε από παρόμοιες θρησκευτικές τελετές, το τέρας αυτό ζούσε μέσα στο Λαβύρινθο, στο υπόγειο του παλατιού και τρεφόταν από αίμα νέων.

 Ο γνωστός Αθηναίος ήρωας Θησέας ήταν αυτός που κατάφερε να παλέψει και να νικήσει τον Μινώταυρο και να απαλλάξει την Αθήνα από τον σκληρό φόρο αίματος που πλήρωνε στο υπερφυσικό αυτό τέρας.

Για τον μύθο του Μινώταυρου και την ερμηνεία του, περισσότερα:

Go to source: Crete minotaur Κρητη Κνωσος Μινωταυρος Μινωας Δαιδαλος Αριάδνη

Go to source: ΚΡΗΤΗ ΜΙΝΩΑΣ ΜΙΝΩΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΝΩΣΟΣ ΦΑΙΣΤΟΣ ΚΥΔΩΝΙΑ ΓΟΡΤΥΝΑ

http://www.esoterica.gr/articles/esoteric/teratogonia/teratog.htm

Σημ. Έχει γραφτεί και ένα υπέροχο βιβλίο με αναφορές και στον παραπάνω μύθο : Τίτλος του » Ο Αιγύπτιος» του Μίκα Βαλτάρι (ιστορική μυθιστοριογραφία)

Σχόλια;