Ο ναυαγός κι η θάλασσα


Siena photography award

      Ένας ναυαγός, που ξεβράστηκε στην παραλία, κοιμόταν καθώς ήταν κατάκοπος από την πάλη του με τα κύματα.  Σα συνήλθε, μετά από πολλή ώρα, με το που αντίκρισε την θάλασσα,  άρχισε να την κατηγορεί πως δελεάζει τους ανθρώπους με την πραότητα της όψης της, αλλά τους νικά εάν αυτοί την εμπιστευθούν, και αφού αγριέψει, τους καταστρέφει. Τότε η θάλασσα πήρε την μορφή γυναίκας και του είπε:220909936_6-2.jpg

  «Είναι άδικο! Κατηγορείς εμένα, μα οι άνεμοι είναι που φταίνε!. Διότι εγώ είμαι από φυσικού μου,

όπως με βλέπεις τώρα, 

ενώ εκείνοι είναι που σαν έρχονται κατά πάνω μου

με κυματίζουν και με αγριεύουν.»

Ένας μύθος του Αισώπου

1.-blu_thumb.gif

Κάθε μύθος και ένα δίδαγμα, λένε, τουλάχιστον:

Έτσι, κι εδώ ,  λοιπόν, με αυτόν τον μύθο, κι εμείς με την σειρά μας κι ας μην είμαστε ναυαγοί, για τα αδικήματα [σφάλματα] που γίνονται σε βάρος μας ή σε βάρος των άλλων, δεν πρέπει να ρίχνουμε την ευθύνη στους δράστες όταν αυτοί είναι υποταγμένοι σε άλλους, παρά σ’ αυτούς που τους επιστατούν και τους ελέγχουν”.

Έτσι, λέει , είναι η ερμηνεία του Αισώπειου μύθου

Κι είναι χρήσιμος και με διαχρονική αξία ο μύθος αυτός, να πω. Ιδιαίτερα στους καιρούς μας, όπου άλλοι είναι αυτοί που φαίνονται να έχουν την εξουσία να μας παιδεύουν, να μας φτωχαίνουν, να μας τυραννούν, είτε ακόμη και να μας σκοτώνουν, ενώ αυτοί είναι απλά υποχείρια άλλων αθέατων, εκείνων που εντέλλονται αυτούς και επιστατούν. Οι αθέατοι και οι αφανείς του κόσμου μας είναι και οι έχοντες  τέτοια εξουσία στις μέρες μας…Γιαυτό, λέω, ας μην βλέπουμε αυτόν που φαίνεται μοναχά. ‘Έχει κι αυτός την ευθύνη του αδύναμου, του υποταγμένου από ανάγκη, μα τους άλλους, τους από πίσω και από πάνω του είναι εκείνοι που καλούμαστε να αναζητήσουμε, να δούμε και να αναγνωρίσουμε για να τους ρίξουμε την ευθύνη για τα αδικήματα που γίνονται σε βάρος του καθενός μας, των άλλων  μα και των λαών. Και από κει ξεκινώντας, είναι πολλά όσα είναι να κάνουμε..

1.-blu_thumb.gif

Σημειώσεις: α)Η φωτογραφία τ’ ανθρώπου που παλεύει με τα κύματα είναι εκείνη που κέρδισε το βραβείο Siena photography award για το 2016

β) Η φιγούρα της γυναίκας καθώς αναδύεται από την θάλασσα είναι η μυθική  Θεά Yemanjá, μια από τις πιο δημοφιλείς «orixás», τις θεότητες ή τις πνευματικές οντότητες της Αφρο-Βραζιλιανής θρησκείας Candomblé, μια συγκριτική θρησκευτική «ένωση» που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους μαύρους σκλάβους που έφεραν στη Βραζιλία από τη Δυτική Αφρική κατά την αποικιακή εποχή. Η προσωπικότητα του Yemanjá / Yemaya προέρχεται αρχικά από την αρχαία μυθολογία της Γιορούμπα και είναι η θεά του ωκεανού. Σύμφωνα με τις πνευματικές έννοιες της Candomblé, η Yemanjá αντιπροσωπεύει την ουσία της μητρότητας. Παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται συχνά ως μια όμορφη γοργόνα με μακριά και χαλαρά μαλλιά σε άνεμο, θεωρείται προστάτης των ψαράδων και των ναυτικών.

Για την αλήθεια των μερών και του όλου..και όχι μόνον!


Ο Βασιλιάς και οι ελέφαντες

 The Blind Men and The Elephant

 

       ‘Ένας Βασιλιάς της Ινδίας έδωσε διαταγή να του φέρουν όλους τους τυφλούς της πόλης. Όταν οι τυφλοί βρέθηκαν μπροστά στο βασιλιά, τους δόθηκε η εντολή να πάνε στον στάβλο να δουν τους ελέφαντές του. Πήγαν τους τυφλούς στο στάβλο και τους είπαν να ψαύσουν τους ελέφαντες.

        Ο ένας άγγιξε το πόδι, ο άλλος την ουρά, ο τρίτος το λαιμό, ο τέταρτος την ράχη, ο πέμπτος τ’ αυτιά, ο έκτος τα δόντια, ο έβδομος την κοιλιά, ο όγδοος την προβοσκίδα.

       Ύστερα τους παρουσίασαν μπροστά στο βασιλιά κι εκείνος ρώτησε:

« Πως είναι οι ελέφαντές μου;»85a180dd8bb744b19ddda4bcaa6be3cc

      ‘Ένας τυφλός είπε:

« Οι ελέφαντές σου μοιάζουν με στύλους». Αυτός ο τυφλός είχε πιάσει τα πόδια.

       Ο άλλος είπε:

«Μοιάζουνε με σκούπες». Αυτός είχε πιάσει την ουρά.

       Ο τρίτος είπε:

«Μοιάζουν με κομμάτι γής» Αυτός είχε πιάσει την κοιλιά.

       Εκείνος που έπιασε τα πλευρά του ελέφαντα, είπε:

« Μοιάζουν με τείχος»

       Εκείνος που έπιασε την ράχη, του είπε:

« Οι ελέφαντες μοιάζουν με τσεμπέρια».

       Εκείνος που έπιασε το κεφάλι, είπε:

«Μοιάζουν με γουδί»

      Εκείνος που έπιασε τα δόντια, είπε:

«Μοιάζουν με κέρατα»

      Εκείνος που είχε πιάσει την προβοσκίδα, είπε πως οι ελέφαντες μοιάζουν με χοντρά παλαμάρια.

      Και οι τυφλοί άρχισαν να διαφωνούν και να μαλώνουν.

  Μύθος

αποδοσμένος από τον Λέοντα Τολστόϊ

………………………………………………………………………………………………………………………………

 Σημ:       Ο παραπάνω μύθος θεωρείται ότι προέρχεται από την Ινδία και έχει αποδοθεί  στους Sufis, στους Jainists, Buddhists, ή στους Hindus, καθώς έχει χρησιμοποιηθεί από όλες εκείνες τις ομάδες. Ανα τους αιώνες, ο  μύθος έχει καταλήξει να αναμεταδίδεται σε διάφορες εκδοχές,  διαφοροποιημένες σε σχέση είτε με το πως περιγράφονται τα μέρη του σώματος του ελέφαντα, είτε στο πόσο βίαια γίνεται η σύγκρουση μεταξύ των τυφλών και είτε στο εάν και κατά ποσόν αυτή, στο τέλος επιλύεται. Πιό κάτω παραθέτω την ποιητική έκδοση του μύθου από τον Αμερικανό ποιητή του 19ου αιώνα John Godfrey Saxe (1816-1887)

The Blind Men and the Elephant

It was six men of Indostan

To learning much inclined,

Who went to see the Elephant

(Though all of them were blind),

That each by observation

Might satisfy his mind

The First approached the Elephant,

And happening to fall

Against his broad and sturdy side,

At once began to bawl:

“God bless me! but the Elephant

Is very like a wall!”

The Second, feeling of the tusk,

Cried, “Ho! what have we here

So very round and smooth and sharp?

To me ’tis mighty clear

This wonder of an Elephant

Is very like a spear!”

The Third approached the animal,

And happening to take

The squirming trunk within his hands,

Thus boldly up and spake:

“I see,” quoth he, “the Elephant

Is very like a snake!”

The Fourth reached out an eager hand,

And felt about the knee.

“What most this wondrous beast is like

Is mighty plain,” quoth he;

“ ‘Tis clear enough the Elephant

Is very like a tree!”

The Fifth, who chanced to touch the ear,

Said: “E’en the blindest man

Can tell what this resembles most;

Deny the fact who can

This marvel of an Elephant

Is very like a fan!?

The Sixth no sooner had begun 

About the beast to grope,

Than, seizing on the swinging tail

That fell within his scope,

“I see,” quoth he, “the Elephant

Is very like a rope!”

And so these men of Indostan

Disputed loud and long,

Each in his own opinion

Exceeding stiff and strong,

Though each was partly in the right,

And all were in the wrong!

AnitaKunz400

      Είναι σ’ εκείνες οι ώρες στην σιωπή που ..

        Καμιά φορά, αναρωτιέμαι πόσο τυφλή είμαι,πόσο τυφλή μπορεί να γίνω σε κάποιες στιγμές, και πότε, σε ποιές, άραγε, στιγμές;;

       Να’ μαι, άραγε, να μπορεί να γίνομαι και εγώ κάποιες στιγμές, τόσο τυφλή ως τους τυφλούς του μύθου, τους ανθρώπους στο σκοτάδι;

    Να’ μαι από κείνους, να μπορεί να γίνομαι και εγώ κάποιες, έστω,  στιγμές, ως εκείνους τους τυφλούς που μπορούνε και βλέπουνε μόνο το άσπρο και το μαύρο;

    Γιατί, απλά, δεν μπορούνε να δούνε κάτι άλλο;

     Γιατί, ούτε καν πως γνωρίζουνε πως υπάρχουνε άλλα χρώματα;

      Και αν όχι, δεν είμαι πια τόσο τυφλή,

άραγε μήπως μπορώ να βλέπω, να διακρίνω τις αποχρώσεις;

      ‘Ολες τους, όμως, μερικές, μόνο;

      Πόσες, αραγες,  να υπάρχουνε;

      Γιατί, ένα ξέρω στα σίγουρα.

     Πως όσο περισσότερο βλέπω κάτι, όσο περισσότερο το παρατηρώ με τα μάτια και με τις αισθήσεις μου όλες, άλλο τόσο περισσότερο, διαπιστώνω ότι δεν το γνωρίζω

    Τουλάχιστον, όμως, αναρωτιέμαι, ακούω

και τους άλλους;

    Που, εκείνοι, τυφλοί άλλοι, μισότυφλοι άλλοι, πιο φωτισμένοι άλλοι, μπορεί να μπορούνε όμως, να βλέπουνε, να αντιλαμβάνονται, και κάποιες άλλες πλευρές, που εγώ δεν μπορώ να δω, από την δική μου θέση;

    Χμ..

    Καλόν είναι, μου φαίνεται,  να είμαι, να γίνω  πιό «ανοιχτή», ακόμη πιό  ανοιχτή» ….πολύ πιό «ανοιχτή».

  Τι όμορφα θάναι να πρασινίσει ξανά ο τόπος στην μαύρη γή!
                                                                    

    Καλή   και όμορφη μέρα

                             να’χετε!